انجمن بازیگران خانه تئاتر در پیامی برای درگذشت بهروز رضوی نوشت: طنین او در خانهی امنِ زبان باقی ماند.
به گزارش روابط عمومی خانه تئاتر از انجمن بازیگران، در این پیام آمده است:
مرگ پایان یک ارگانیسم است اما برای مردی که صدا را به مثابه تجسد روان زیسته بود مرگ آغاز حضوری دیگر است حضوری که نه در جسم بلکه در ساختار حافظه و در لایههای عمیق ناخودآگاه جمعی تداوم مییابد بهروز رضوی از میان ما رفت اما طنین او در خانهی امنِ زبان باقی ماند تا نبود تنانهاش به یک حضور نمادین و ماندگار بدل شود.
او در روزگار زیست خویش تنها صاحب صدا نبود بلکه منبعی برای بازیافت معنا بود آوای او صرفاً یک محرک شنیداری نبود بلکه هر واژه در دهان او به وقاری درونی میرسید و در لایههای پنهان ذهن شنونده نفوذ میکرد گویی زبان در حنجره او به هسته مرکزی خویش نزدیکتر میشد و کلمه اعتبار ازدسترفتهاش را در دستگاه روانی ما بازمییافت.
بهروز رضوی از آن شمار انسانهایی بود که حضورشان در مرزهای فردیت خلاصه نمیشد آنان در ضمیر مشترک یک ملت رسوب میکنند و پس از رفتن نیز دچار فروپاشی نمیشوند بلکه به بخشی از هویت روانی جامعه بدل میشوند او اکنون در هیأت یک نماد زنده و آوایی تسکینبخش در ما ادامه دارد.
اکنون که او رفته است سکوتی برجای مانده که خود نوعی فرافکنی از حضور است این سکوت تهی نیست بلکه آکنده از رد صدایی است که سالها در جان ما مأوا گرفته بود.
آنچه از او برجا مانده تنها یک یادمان نیست بلکه ارتعاشی ممتد در ساختار هویت فرهنگی ماست صدا اگر از اعماق جان برخاسته باشد با مرگ بیولوژیک خاموش نمیشود در فضا میپیچد در حافظه بلندمدت تهنشین میشود و در انتقال بیننسلی ادامه مییابد بهروز رضوی از جهان ابژههای دیدنی رخت بربست اما در جهانِ سوژههای شنیدنی باقی ماند و یاد او در پیوستار روان و زبان زنده خواهد ماند.
انجمن بازیگران خانه تئاتر
