مراسم بدرقه زندهیاد بهناز نازی، بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون، صبح امروز دوشنبه ۲۸ اردیبهشت با حضور جمعی از هنرمندان، مدیران فرهنگی و اهالی تئاتر در مقابل تالار وحدت برگزار شد؛ مراسمی آمیخته با اشک، خاطره و روایتهایی از سالها عشق او به صحنه و مبارزهای که تا واپسین روزهای زندگی ادامه داشت.
به گزارش خبرنگار خانه تئاتر، مراسم بدرقه زندهیاد بهناز نازی صبح امروز با حضور جمعی از هنرمندان، مدیران فرهنگی و اهالی هنر در مقابل تالار وحدت برگزار شد.
بهناز نازی که سالهای بسیاری بر صحنه تالار وحدت نقشآفرینی کرده بود، اینبار برای آخرین حضور خود به این تالار بازگشت؛ حضوری برای وداع با صحنهای که بخش مهمی از زندگی هنریاش را در آن سپری کرده بود.
اجرای مراسم را مریم رحیمی، عضو هیات مدیره مرکزی و عضو انجمن بازیگران خانه تئاتر، برعهده داشت. در آغاز برنامه و پس از تلاوت آیاتی از قرآن کریم، دلنوشته گروه تئاتر «شایا» توسط او قرائت شد؛ متنی که در آن از بهناز نازی به عنوان هنرمندی یاد شد که هیچگاه به ابتذال تن نداد و همواره برای هنر حرمت قائل بود.
در این متن آمده بود که تئاتر برای او صرفاً حرفه نبود، بلکه مسیری برای کشف و شهود به شمار میرفت و فقدانش، خسارتی برای تئاتر ایران محسوب میشود. همچنین از استقامت و پایمردی او در سالهای مبارزه با بیماری یاد شد.
در ادامه و با نوای سنج و دمام، پیکر این هنرمند در میان اشک و اندوه حاضران به محل مراسم منتقل شد.
نخستین سخنران مراسم رضا کیانیان بود؛ هنرمندی که در حالی که بهشدت متأثر به نظر میرسید، سخنان خود را با تسلیت به خانواده و نزدیکان زندهیاد نازی آغاز کرد و گفت: «بهناز مثل دخترم بود. من در این سالها سه تن از عزیزترین آدمهای زندگیام را بر اثر سرطان از دست دادم؛ داوود امیری، بهناز نازی و مریم حسینی. اگر جایی بود که میتوانستم عمرم را به آنان ببخشم، از صمیم قلب حاضر به این کار بودم، چون من زندگیام را کردهام اما آنها هنوز باید زندگی میکردند.»
او پس از بیان این جملات به دلیل تأثر فراوان نتوانست سخنانش را ادامه دهد.
در ادامه پیام مهران امامبخش، بازیگر و مدرس تئاتر که خارج از کشور حضور داشت، توسط مریم رحیمی قرائت شد.
اکبر زنجانپور، بازیگر و کارگردان پیشکسوت تئاتر و استاد دانشگاه زندهیاد نازی نیز در سخنانی کوتاه اما احساسی گفت: «تو بهترین و شریفترین دانشجوی من بودی و همواره به تو افتخار میکنم. بیش از این توان گفتن ندارم.»
پس از آن، مریم رحیمی با مروری بر کارنامه هنری این بازیگر از حاضران خواست به اندازه بیش از دو دهه حضور او بر صحنه تئاتر، برایش دست بزنند.
در بخش دیگری از مراسم، بهرام ابراهیمی، رئیس انجمن بازیگران خانه تئاتر، پیام تسلیت این انجمن را قرائت کرد. در بخشی از این پیام آمده بود: بانوی ارجمند بهناز نازی بازیگر شریف، نجیب و تلاشگر همه صحنههای توان فرسای روزگار، چه دشوار است نوشتن درباره این سوگ ناباورانه که در دلمان آگاه شده، پس برای التیام سوگ سفر جاودانگی زودهنگام ایشان را به نخستین هول و ولای بازیگریمان پیوند میزنیم و با خود میگوییم مگر نه این است که مرگ برای ما بازیگران به معنای ترک یک صحنه، تعویض لباس و بازگشت با شخصیتی جدید است.
پس بانو بهناز نازی چه شکوهمندانه پرثمر و درخشان با نقش آفرینیهای رنگین کمانی و بی تکرار سالهای زندگیشان را معنی کرد از نو آفرید و بارها همه تماشاگرانش را به تماشای آفرینش ذهن زیبایش فراخواند و جاودانگی را با هنرمندی به رخ کشید و تا آن هنگام که صحنههای تئاتر فروغ دارند تماشاگر اشتیاق دارند و نمایشنامههای گروه تئاتر پر اعتبار شایا با قلمهایی بسیار شریف و درخشان به روی کاغذ و صحنه میآیند.
نگاه گرم مهربان و عمیق بهناز نازی بازیگر شجاع تئاتر تلویزیون و سینما صدای نرم، رسا و زیبای ایشان شور و شعور و انرژی بینظیرشان و همه لحظات جاودانگیشان از یادمان نخواهد رفت. بهناز نازی هر آینه بر روی صحنه در کنار ما و هم نفس ماست. خوابش آرام و پر از بیداری است.
هیات مدیره انجمن بازیگران خانه تئاتر این سوگ عمیق را به همسر گرانقدر و هنرمند ایشان جناب آقای بهرام بدخشانی گرامی، فرزند برنای ایشان، خانواده محترمشان دوستان و خانواده تئاتری ایشان همکاران و دوستداران ایشان تسلیت گفته و برای روح این هنرمند گرامی مسیری پر از نور آرامش از پروردگار طلب میکند.
محمودرضا رحیمی، کارگردان و مدرس تئاتر نیز از بهناز نازی به عنوان الگویی برای همدورهایهایش یاد کرد و گفت: «از همان سالهای دانشگاه، با سکوت، متانت و نگاه عمیقش الگو بود. او با پیوستن به گروه شایا، مسیر واقعی خود را پیدا کرد و تلخی زندگی را گرفت تا شیرینی آن را به مردم هدیه کند.»
اتابک نادری، مدیرکل هنرهای نمایشی نیز با اشاره به نخستین همکاری خود با این هنرمند در فیلم «هیوا» گفت: «خانم نازی بسیار پرانرژی بود و با عشق کار میکرد. در سالهای بیماری هم این عشق کم نشد. حتی در شرایط سخت جسمی، پشت صحنه برایش تختی گذاشته بودند تا استراحت کند و دوباره روی صحنه برود. این فقط از عشق به کار برمیآمد.»
حمیدرضا نعیمی، کارگردان و سرپرست گروه تئاتر «شایا» نیز در سخنانی آمیخته به اندوه، ضمن بیان خاطراتی از همکاری با بهناز نازی، گفت: «هرچه سختی کشیدی، سکوت کردی چون نمیخواستی حاشیهای ایجاد شود.»
او با اشاره به دغدغههای هنرمندان افزود: «هنرمندان میراث زنده فرهنگی این کشور هستند و گاهی خیلی زود دیر میشود.»
نعیمی همچنین از همراهی و فداکاری بهرام بدخشانی، همسر زندهیاد نازی یاد کرد و گفت: «آنها فقط همسر نبودند، رفیق بودند.»
در ادامه، بهرام بدخشانی، همسر زندهیاد نازی، در میان تشویق حاضران بر جایگاه حاضر شد و گفت: «بهناز تکتک شما را دوست داشت و برای همه احترام قائل بود.»
او با اشاره به روزهای پایانی زندگی همسرش افزود: «پزشکان میگفتند او صداها را میشنود اما نمیتواند واکنش نشان دهد. روز آخر به او گفتم خیلی دوستت دارم اما اگر میخواهی بروی، برو. دو ساعت بعد تماس گرفتند و گفتند خوابید.»
خواهرزاده زندهیاد نازی نیز در بخش پایانی مراسم با مرور خاطرات شخصی خود از خالهاش، از نقش پررنگ او در خانواده سخن گفت و تأکید کرد: «او فقط روی صحنه تأثیرگذار نبود، بلکه در زندگی اطرافیانش نیز نور میپاشید.»
در پایان این مراسم، پیکر زندهیاد بهناز نازی با نوای سنج و دمام و پس از اقامه نماز، به سمت قطعه هنرمندان بهشت زهرا بدرقه شد تا پرونده زندگی هنرمندی که سالها بر صحنه ایستاد و تا واپسین روزها با عشق به تئاتر زیست، برای همیشه بسته شود.
در این مراسم اعضای هیات مدیره مرکزی خانه تئاتر از جمله محمد بهرامی، مهدی قلعه، مریم رحیمی و… حضور داشتند.
علیرضا گیلوری مدیرعامل خانه تئاتر، مهدی شفیعی معاون امور هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، اتابک نادری مدیرکل هنرهای نمایشی، کوروش سلیمانی رییس مجموعه تئاترشهر، اکبر زنجان پور، رضا کیانیان، فرهاد آئیش، منوچهر شاهسواری، شهرام کرمی، حمیدرضا نعیمی، حامد بهداد، کتانه افشاری نژاد، خسرو احمدی، فرزین محدث، سیروس همتی و… خانواده این هنرمند فقید و جمعی از مسئولان و هنرمندان در مقابل تالار وحدت، پهنه رودکی برگزار شد.
