ابراهیم حسینی عکاس حرفه ای تئاتر با سی سال سابقه کار است. او مدتی نیز رییس،هیئت مدیره انجمن عکاسان خانه تئاتر بود.
سفیر مهربانی با مدیریت رویا تیموریان و با همراهی مجید قناد ، مریم رحیمی و اختر تاجیک در دفتر امیر خدامی و با حضور خود او به دیدار ابراهیم حسینی رفتند.
به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر ، مریم رحیمی مدیر اجرایی سفیر مهربانی در ارتباط با این دیدار چنین می نویسد :
ابراهیم حسینی از دید ما که سالهاست اونو میشناسیم هنرمندی آرام ، متین ،کم حرف و جدی هست . اما در این دیدار ما با هنرمندی پرشور ، خوش صحبت، خوش خنده و پرخاطره روبرو شدیم که از شنیدن صحبتهاش سیر نمی شدیم . مخصوصا وقتی از شیطنتهای دوران مدرسه به ویژه زمانی که عاشق بازیگری بوده و با ترفندهایی باورنکردنی از آقای حسینی ، پابه صحنه گذاشته و حتی در جشنواره رتبه هم کسب کرده .
ابراهیم حسینی می گفت خیلی دوست داشتم نمایش بخونم اما در شاهرود هنرستان نمایش نبود و من گرافیک رو انتخاب کردم چون احساس می کردم به تئاتر ربط داره ، صحنه رو دوست داشتم . نور و دکور و …..و احساس می کردم گرافیک منو وصل می کنه به نمایش که واقعا هم وصل شد و درنهایت شدم عکاس تئاتر .
از استادش ایرج امیر عبداللهیان می گفت که فیلمساز بوده و خیلی فراتر از عکاسی به اونها یاد میداده و حتی چند فیلم هم با هم کار کرده بودن .
از عشقش به کار توی تاریکخونه می گفت : یه تاریکخونه هم داشتیم که من خیلی دوستش داشتم . وقتی نور قرمز میشد که نگاتیو رو چاپ کنه آرامش عجیبی به من می داد . تعدادمون زیاد بود و رفتن به تاریکخونه نوبتی . ولی من نه تنها همه جلسات رو میرفتم ، کلید تاریکخونه رو هم بهم داده بودن و گاهی شبها همونجا توی تاریکخونه هنرستان می خوابیدم . سینما و نگاتیو و اون دارو اتمسفر عجیبی داشت و اون لحظه که عکس چاپ میشد خیلی لحظه ی جالبی بود. کاغذ رو که نور میدادیم و میرفت برای ظهور،اون لحظه که این پدید میامد ، برای من لحظه خلقت بود.
خلاصه که همین عشق باعث شده ابراهیم حسینی ببش از سی سال عکاسی کنه و مدیر هنری و دبیر جشنواره ها و مسابقات مختلف عکاسی باشه .
