بهرام بیضایی درگذشت .
خبر کوتاه اما بسیار تلخ و جانگداز است برای فرهنگ و هنر ایران .
بهرام بیضایی نهفقط یک نویسنده و کارگردان صاحبسبک بود، که جهانی از رمز و راز و تاریخ و خیال را با زبان خود آفرید و بر صحنههای ایران و جهان به نمایش گذاشت. آثار جاودانهاش همچون آینههایِ روشنِ تجربهٔ انسانی، تئاتر و سینما را به عمق وجود مخاطب پیوند زدند.
او که عمر سترگ خود را وقف آفرینش و پژوهش هنر کرد، در هر نقش و روایت، «پرسش» را بزرگتر از «پاسخ» نشاند — همانگونه که در جهانِ مرگ یزدگرد میدانیم که حقیقتِ یک واقعیت نیز میتواند چندچهره باشد و هیچ روایتِ تکراری را نمیپذیرد.
او از نسل خلاقان نادری بود که نهتنها تئاتر و نمایش ایرانی را دگرگون کرد، بلکه اندیشهی ما دربارهی «انسان»، «زبان» و «سرزمین» را گسترش داد.
بهرام بیضایی تنها یک نام در تاریخ تئاتر ایران نیست؛ او یک جهان فکری است، جهانی که در آن اسطوره و واقعیت، تاریخ و امروز، و شعر و اندیشه در کنار هم زیست میکنند.
بیضایی با نگاهی ژرف به فرهنگ، اسطوره، تاریخ و انسان، نهفقط آثار نمایشی خلق کرد، بلکه مخاطب را با خود به سفری در عمق اندیشه برد؛ جایی که مرزبندیِ مرگ و زندگی، قصه و حقیقت، پایان و آغاز، همه در هم آمیختند و پرسشهایی بیزمان بر جای گذاشتند.
در زبان، در نمایش، در روایت، همواره نشانی از خاک و مردم این سرزمین داشت. بیضایی به ما یاد داد که میتوان با واژه و تصویر، ریشه را زنده نگه داشت، و در روزگار بیپناهی، با تئاتر زیست.
امروز، زمانی که صدای خلاقیتش خاموش شده، میراث فکری و هنریاش زندهتر از همیشه بر جای مانده است. خانهٔ تئاتر وفادار به میراث اوست و امیدواریم نسلهای آینده همچنان از آموزهها و آثار بینظیر او الهام گیرند.
خانه تئاتر ایران، با اندوهی عمیق، درگذشت این هنرمند یگانه را به خانوادهی محترمش، شاگردان، همکاران و تمام دوستداران فرهنگ و هنر ایران تسلیت میگوید و یاد و میراث او را گرامی میدارد.
نامش جاودانه، راهش روشن و اثرش ماندگار باد.
