سارینا رزاق مرندی هنرمند جوان تئاتر درگذشت .

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر ، سارینا رزاق مرندی متولد ۱۳۷۳ بود و در سال‌های کوتاه اما پُربار فعالیتش در صحنه ، با آثاری چون مرگ موش و شکلات فرنگی خوش درخشید.

سارینا رزاق مرندی در جشنواره‌های گوناگون از جمله جشنواره تئاتر استان تهران و جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان، جوایزی در بخش‌های بازیگری، کارگردانی و نمایشنامه‌نویسی دریافت کرده بود.

خانه‌ تئاتر با اندوه فراوان درگذشت سارینا رزاق مرندی، هنرمند جوان و پرتلاش تئاتر ایران را تسلیت می‌گوید.

یاد و حضور او بر صحنه‌های تئاتر، در خاطره جامعه هنری جاودان خواهد ماند.

پیکر هادی مرزبان که نمایش‌های متعددی را در تالار وحدت روی صحنه برده بود، امروز به این تالار آورده شد تا برای همیشه با تالار وحدت و همه خاطره‌هایش خداحافظی کند.
به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر ، مراسم تشییع پیکر و خاکسپاری هادی مرزبان، کارگردان و بازیگر پیشکسوت تئاتر صبح امروز، سه‌شنبه چهارم آذر ماه در پهنه رودکی، مقابل تالار وحدت آغاز شد و جمعی از دوستان، هنرمندان و همکاران این هنرمند برای وداع با او و بدرقه پیکرش به سمت قطعه هنرمندان بهشت زهرا در این مراسم حضور پیدا کردند.
حاضران مراسم مجید مظفری، اکبر رحمتی، اکبر زنجان‌پور، شهرام کرمی، فرهاد شریفی، پریسا مقتدی، ایرج راد، مهدی احمدی، سرپرست معاونت هنری، نیکنام حسینی‌پور، مرتضی کاظمی، معاون پیشین امور هنری، میکاییل شهرستانی، مرتضی کاظمی، معاون پیشین امور هنری، میکاییل شهرستانی، اتابک نادری، سعید اسدی، رضا مردانی، مدیر کل هنرهای نمایشی، ایوب آقاخانی، فرهاد آییش، مائده طهماسبی، مهدی شفیعی،مدیر کل پیشین هنرهای نمایشی، رائد فریدزاده، رییس سازمان سینمایی، رضا فیاضی و … بودند.
بعد از پخش قرآن، فریدون محرابی، مجری برنامه، اجرای این برنامه را با خواندن شعری از شاملو آغاز کرد.

سپس علی نصیریان درگذشت هادی مرزبان را به عنوان هنرمند فعال تئاتر را به اهالی تئاتر و مردم ایران تسلیت گفت.
یکی از ویژگیهای مرزبان، فعال بودن او بود. او پیش از انقلاب به عنوان کارشناس تئاتر به شهرستان‌ها اعزام می‌شد چراکه تئاتر یک هنر زنده است و در آن ، انسان، مقابل انسان، مسایل اجتماعی را بیان می‌کند و نوعی جراحی درونی انسانی و در جامعه بسیار موثر است و آقای مرزبان در آن دوران به جوانان خیلی خدمت کرد. بعد از انقلاب سراغ کارگردانی رفت و بیشترین نمایشنامه‌های اکبر رادی را روی صحنه برد که در یکی از آنها من هم بازی می‌کردم در همین تالار وحدت.
نصیریان با بیان خاطره‌ای از همکاری خود با مرزبان در نمایش «تانگوی تخم‌مرغ داغ» به توقیف این نمایش بعد از ۳۰ اجرا اشاره و یادآوری کرد: در یک نمایش، زبان بیانگر شخصیت کارکترهای نمایش است.
او از مرزبان به عنوان هنرمندی شناخته شده یاد کرد که درخشان ظاهر شد و مردم هم به احترام او در مراسم بدرقه‌اش شرکت کردند.

در ادامه، ایرج راد دیگر هنرمند تئاتر که همکاری‌های متعددی با مرزبان داشته به عنوان دومین سخنران برنامه، با تسلیت گویی به خاطر درگذشت هادی مرزبان به شروع آشنایی خود با مرزبان اشاره کرد و گفت: از سال ۴۷ در دانشکده هنرهای زیبا با او آشنا شدم. او سال‌ها مشغول آموزش تئاتر در شهرهای شمالی کشور بود و سپس با حضور دوباره در تهران، می‌دانست کار تئاتر بدون گروه امکان‌پذیر نیست و با دوستان جوان گروهی را با حضور جوانان و پیشکسوتان تشکیل داد. او از همان ابتدا به تئاتر ایرانی علاقه‌مند بود و آثار اکبر رادی بزرگ را انتخاب کرد که یکی از شاخص‌ترین نمایشنامه‌نویسان ماست که می‌تواند جهانی باشد. هادی مرزبان نیز مانند رادی به مسایل مردم و معضلات اجتماعی اهمیت می‌داد. او ۱۰ نمایشنامه از رادی اجرا کرد که در حدود ۸ نمایش او با او همکاری داشتم و افتخار این را داشتم که در خدمت مردمی بودیم که با وجود همه مشکلات با حضور خود چراغ تئاتر را روشن نگه داشتید.
او از مردم قدردانی کرد که با وجود آلودگی هوا به مراسم تشییع جنازه مرزبان آمده بودند.
راد به توقیف نمایش «تانگوی تخم‌مرغ داغ» اشاره کرد که سبب سکته مغزی مرزبان شد و گفت: او با وجود لطماتی که دید، همواره در فکر تئاتر بود و در آخرین روزهای زندگی‌اش هم در فکر اجرای نمایش تازه‌اش پریزاد بود که امیدوارم روی صحنه برود.
اکبر زنجانپور دیگر هنرمند پیشکسوت نیز با تسلیت گویی به حاضران گفت: رسم شده وقتی یکی از ما کم می‌شود آن را بدبختی می‌دانیم ولی یادمان باشد هنرمندان کشور رنج زیاد می‌کشند. هادی مرزبان روزهای آخر عمرش از رنج هایش گفت. او خیلی رنج می‌کشید و نمیدانم خوب شد رفت با بد شد. ما هیچ کدام حال خوبی نداریم. او از این همه رنج رها و راحت شد. حال خوب کجاست ،حال ما باید خوب باشد اما نیست و هادی مرزبان از این رنج‌ها رها شد.

فرهاد آییش دیگر هنرمند تئاتر به عنوان سخنران بعدی برنامه، درگذشت مرزبان را تسلیت گفت و افزود قرار نیست سخنرانی کنم. از من خواستند صحبت کنم فکر می‌کنم به این دلیل که ما با هم دوست بودیم. تو همواره عاشق بود و به کار، هنر و دوستانش عشق داشت. همواره لبخند به لب داشت حتی وقتی چشمانش از نگرانی دودو می‌زد. عشقش به تئاتر برای همه ما مشهود بود. دیشب که از تمرین بیرون آمدم، دیدم عکسی از او همراه شمع و گل روی میز بود. آدم دلش می‌گیرد که عکس دوستش را در این وضعیت ببیند. دل همه ما برای او تنگ می‌شود.
در بخش بعدی برنامه، قطعه‌ای موسیقی از ساخته‌های سعید ذهنی که برای نمایش ملودی شهر بارانی ساخته شده بود، پخش شد و حاضران به احترام، اکبر رادی و هادی مرزبان، نویسنده و کارگردان این نمایش را تشویق کردند.
سپس مهدی احمدی، سرپرست معاونت هنری، پیام تسلیت وزیر ارشاد و عارف، معاون اول ریاست جمهوری را ابلاغ کرد و گفت: آنچه از سبک زندگی این هنرمند به دست آورده‌ام، را مکتوب کرده‌ام که اینجا ارایه می‌کنم.
احمدی در این نوشتار از مرزبان به عنوان هنرمندی اندیشمند و صاحب هویت یاد کرد که نمایش را شیوه زیستن و فرصتی برای طرح هویت ایرانی می‌دانست.
او در بخش دیگری از این نوشتار از مردمی بودن مرزبان و علاقه وافر او به ایران یاد کرد و از او به عنوان هنرمندی محترم، خوش خلق و بی‌حاشیه و اخلاق‌مند، سختکوش و منظم یاد کرد که تا آخرین روزهای زندگی‌اش به تعهد تئاتری وفادار بود و دل‌مشغولی تئاتر ایران را داشت.
او به فعالیت‌های مرزبان در حوزه‌های بازیگری و نویسندگی اشاره کرد و از او به عنوان هنرمندی موثر یاد کرد که فقط به اجرای نمایش نپرداخت بلکه مسیر کار را ساخت.

سپس فرزانه کابلی، هنرمند تئاتر و همسر مرزبان از کسانی که در دوره بیماری مرزبان،کنارش بوده‌اند قدردانی کرد.
او گفت: شما همه چیز را درباره هادی جان می‌دانید، او کشته و مرده تئاتر بود و شب‌ها تا دیروقت به کارش می‌اندیشید.
کابلی، خاطره‌ای از نمایش نوبت دیوانگی روایت کرد که در آن طراحی حرکت را انجام داده بود و این نمایش درباره شمس و مولانا بود.‌ همیشه به او می‌گفتم تو می‌خواهی تئاتر کشور را نجات بدهی و برای گرفتن سالن مناسب کارش،با همه مدیران و مسئولان پیگیری می‌کرد. الان هم کار آخرش تقریبا آماده است و امیدوارم با حمایت مسئولان روی صحنه برود چون باید برود. ما همیشه عاشق این سرزمین هستیم و هرگز نخواستیم کوچ کنیم. امیدوارم این سرزمین قدر بزرگان و فرزندان خود را بداند.
او خطاب به مرزبان گفت هادی جان می‌دانم تو اینجا هستی ولی من ترا گم کرده‌ام.
سپس بر پیکر این هنرمند نماز خوانده شد. در جای جای مراسم قطعاتی موسیقی از ساخته‌های سعید ذهنی، آهنگساز تئاتر که همکاری‌های زیادی با مرزبان داشته، پخش شد.

هادی مرزبان که برای اجرای آخرین نمایشش «پریزاد» بارها با تالار وحدت مذاکرده کرده و به نتیجه نرسیده بود، صبح امروز برای آخرین بار به این تالار آورده شد تا آخرین حضور خود را در این تالار رقم بزند.
سپس، پیکر هادی مرزبان بر دوش هنرمندان و چهره‌هایی چون فرزین محدث، وحید آقاپور ، سیروس همتی و … به سمت بهشت زهرا بدرقه شد.

در مراسم خاکسپاری این هنرمند در قطعه هنرمندان بهشت زهرا، رضا فیاضی، بازیگر که چند همکاری با مرزبان داشته است، خاطره‌ای از اجرای نمایش «هاملت با سالاد فصل» روایت کرد که در حین اجرای آن بهروز بقایی دچار سکته شد و مرزبان به احترام تماشاگر، اجرای نمایش را متوقف نکرد بلکه خودش به جای او روی صحنه رفت.
همچنین علیرضا گیلوری، مدیر عامل خانه تئاتر هم مرزبان را هنرمندی دانست که تئاتر را نه به عنوان حرفه بلکه به عنوان شیوه‌ای برای زیستن برگزیده بود. او کوشش‌های مرزبان را در آموزش هنرجویان جوان یادآوری و تاکید کرد: نام آقای مرزبان در تاریخ تئاتر کشور ماندگار خواهد شد و هر جا صحبتی از عشق به تئاتر باشد، او در آن مکان حاضر است.
گیلوری به نمایندگی از خانه تئاتر درگذشت این هنرمند را تسلیت گفت.
در ادامه مراسم، آسمان عبادتی، نوه هادی مرزبان به نمایندگی از خانواده این هنرمند از حضور حاضران قدردانی کرد و گفت دوست داشتم در کنار بابا هادی با شما صحبت می‌کردم. از همه شما ممنونم که در این روز آلوده در کنار ما هستید. پدربزرگ من هرگز فراموش نمی‌شود و عشق او به تئاتر ایران همواره به یاد همه می‌ماند.
پیکر هادی مرزبان در مجاورت مهران زینت‌بخش، مستندساز و بالای سر مسعود رشیدی به خاک سپرده شد.
همچنین ، اعلام شد: مراسم ختم هادی مرزبان، کارگردان و بازیگر پیشکسوت تئاتر روز شنبه هشتم آذرماه از ساعت ۱۵ تا ۱۶:۳۰ در مسجد جامع شهرک غرب برگزار می‌شود.

منبع : ایسنا

در سوگِ خاموشیِ چراغ اندیشه و صحنه؛

استاد هادی مرزبان

به

جامعه بزرگ هنری ایران

همسر ایشان بانو فرزانه کابلی تنها یادگار و فرزند ایشان

هستی مرزبان

دامادایشان مهدی عبادتی

و

نوادگان عزیز ایشان

نازنین و آسمان

امروز داغ‌دار از دست دادن کارگردانی هستیم که سالیان متمادی واژه‌های یکی از بزرگترین نمایش‌نامه‌نویسان عصر حاضر؛ اکبر رادی جاویدنام را بر صحنه زنده کرد.

گاه انسانی در جهان می‌زید

که حضورش نه به وزنِ جسم،

که به تأثیر روحش اندازه‌گیری می‌شود؛ روحی که هر کجا قدم می‌گذارد، جهان اندکی مهربان‌تر، اندکی ژرف‌تر و اندکی روشن‌تر می‌شود.

هادی مرزبان از همین تبار بود.

از آنان که صحنه را فقط تماشا نمی‌کردند، بلکه در سکوتش گوش می‌سپردند و در تاریکی قبلِ شروعِ نمایش، نَفَس انسان را می‌کاویدند.

او می‌دانست بازیگر پیش از آن‌که تکنیک باشد، «روحی در حالِ تجربه‌کردن» است؛

روحی که باید فهمیده و شنیده می‌شد و همچون حقیقتی زنده با او رفتار می‌شد.

اکنون که او از جهانِ ما به جهانِ آرام‌تر رفته است،

نه تنها یک کارگردان،

که یک پژوهشگرِ جانِ انسان

و یک فیلسوف خاموش صحنه را از دست داده‌ایم.

این فقدان، غمی است که در آن نه اشک کافی‌ست و نه واژه؛ تنها «ایستادنِ آرام» است

در برابر عظمت کسی که رفتنش،جای خالی نور را به ما می‌آموزد.

باشد که یاد استاد مرزبان

چون چراغی بر بلندای صحنه،

بر ذهن و جان نسل‌های آینده بتابد؛

و باشد که راهِ او همچنان

از دلِ تاریکی‌ها،

به روشناییِ معنا برسد.

انجمن بازیگران خانه‌ تئاتر

۲ آذرماه ۱۴۰۴