هما جدیکار: جشنواره عروسکی مجالی برای تولید و اجرا است

نشست خبری انجمن نمایشگران عروسکی با موضوع جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران-مبارک روز سه‌شنبه ۲۲ خرداد در سالن کنفرانس خانه تئاتر برگزار شد.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر به نقل از ایران تئاتر، نشست خبری انجمن نمایشگران عروسکی با موضوع جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران-مبارک، روز گذشته، سه‌شنبه بیست‌ودوم خرداد با حضور اعضای هیئت‌مدیره انجمن نمایشگران عروسکی و اصحاب رسانه در سالن کنفرانس خانه تئاتر برگزار شد.

هما جدیکار (رئیس هیئت‌مدیره انجمن نمایشگران عروسکی)، میترا کریم‌خانی (نایب‌رئیس انجمن نمایشگران عروسکی)، زهرا مریدی (عضو هیئت‌مدیره انجمن) و میر آرش مصطفایی (بازرس انجمن) ازجمله حاضران در این نشست بودند.

هما جدیکار، رئیس هیئت‌مدیره انجمن نمایشگران عروسکی در ابتدای این نشست با اشاره به تاریخچه برگزاری جشنواره عروسکی تهران گفت: «جشنواره عروسکی تهران-مبارک که از سال ۱۳۶۸ شکل گرفت، مهم‌ترین رویداد نمایش عروسکی و اولین جشنواره نمایشی بین‌المللی پس از انقلاب به شمار می‌آید.

او ادامه داد: «این جشنواره مجالی برای تولید و اجرای نمایشگران عروسکی است که بعد از آن بتوان نمایش‌ها را به اجرای عموم برسانند.»

این هنرمند برگزاری موفق جشنواره عروسکی سال گذشته به دبیری هادی حجازی‌فر را نشانه همکاری انجمن عروسکی با اداره کل هنرهای نمایشی دانست و آن را معیاری بر کمک‌های انجمن در راستای رشد کمی و کیفی این گونه نمایشی در ایران دانست.

جدیکار ضمن ابراز نگرانی از تأخیر در اعلام فراخوان جشنواره سال جاری گفت: «نمایش عروسکی بسیار سنگین، سخت، پرهزینه و زمان‌بر است. با شرایط موجود بهترین زمان برگزاری جشنواره در نیمه دوم سال جاری خواهد بود.»

رئیس هیئت‌مدیره انجمن نمایشگران عروسکی ادامه داد: «نمایش عروسکی و اهالی آن جزو پرکارترین و بهترین‌های حوزه نمایش هستند. سال گذشته به دلیل جشنواره خوبی که برگزار شد بیش از ۱۳ اجرای عموم داشته‌ایم که این نشان از تأثیرگذاری آثار عروسکی در جامعه و همچنین کمک جشنواره در مسیر معیشت هنرمندان است.»

جدیکار در پاسخ به پرسشی درباره چرایی نداشتن اساسنامه با وجود برگزاری نوزده دوره از جشنواره گفت: «جشنواره نمایش عروسکی یک رویداد دولتی است که برگزاری آن به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مرتبط است. ازآنجاکه مدیران هنری در این وزارتخانه تغییر می‌کنند نوع نگاه دبیران نیز در هر دوره متفاوت است و شاید این دلیلی برای نداشتن اساسنامه باشد.»

او ادامه داد: «برای ما مهم است که دبیر جشنواره با نمایش عروسکی آشنایی داشته باشد و درایت تشخیص نیازهای فعالان این حوزه را دارا باشد. ما برای طراحی، ساخت و تمرین زمان نیاز داریم. نمایشگر عروسکی باید یک گام فراتر از بازیگر قدم بر‌دارد. او باید حس خود را به یک جسم بی‌جان منتقل کند و سپس با مخاطب ارتباط برقرار کند.»

جدیکار با اشاره به کاربرد و تأثیر گسترده نمایش عروسکی بیان کرد: «گروه‌های مشاوره بیشترین نتیجه را از کار با عروسک می‌گیرند. کاربرد درمانی و تراپی عروسک غیرقابل‌چشم‌پوشی است اما متأسفانه این هنر گاه مورد بی‌مهری قرار گرفته است چراکه ما همیشه پشت عروسک‌ها هستیم و هیچ‌کس توجهی ندارد که پشت این عروسک یک هنرمند و انسان فرهیخته حضور دارد. ما سعی کردیم بلندبلند فکر کنیم تا شاید زودتر شاهد پیگیری روند اجرایی بیستمین جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران-مبارک باشیم.»

آرش مصطفایی نیز در ادامه با اشاره به مشکل انتخاب دبیر در هر دوره از جشنواره گفت: «برای انتخاب دبیر متأسفانه در دوره‌های اخیر به‌سوی گزینه‌هایی رفته‌ایم که پیش از هر چیز تأمین بودجه کنند. این توانمندی بسیار ارزشمند است اما سؤال اینجاست، مگر این جشنواره یک رویداد دولتی نیست؟ پس چرا دغدغه تأمین بودجه باید در انتخاب دبیر در این حد مورد تأکید قرار بگیرد.»

این هنرمند با اشاره به پیشنهاد خصوصی‌سازی به‌عنوان گزینه‌ای برای کاهش دغدغه‌های اجرایی جشنواره، تصریح کرد: «خصوصی‌سازی دیگر موردی است که در شرایط پیش‌آمده برای تأمین بودجه و انتخاب دبیر پیشنهاد می‌شود.»

بازرس انجمن نمایشگران عروسکی همچنین بر لزوم نگارش اساسنامه و آیین‌نامه اجرایی جشنواره تأکید کرد.

او با بیان اینکه انجمن نمایشگران عروسکی تنها یک ضلع از مثلث فعالان این حوزه را تشکیل می‌دهد، گفت: «دفتر تولیدات نمایش عروسکی که بازوی اجرایی اداره کل هنرهای نمایشی است و همچنین یونیمای ایران دو ضلع دیگر این مثلث هستند که نقش آن‌ها در راستای برگزاری جشنواره باید تقویت شود.»

میترا کریم‌خانی، نایب‌رئیس انجمن نمایشگران عروسکی هم در ادامه این نشست توضیح داد: «فعالیت سه ضلع انجمن نمایشگران عروسکی، یونیمای ایران و دفتر تولیدات هیچ منافاتی با هم ندارد و اگر در کنار هم قرار بگیرند، نمایش عروسکی رونق خواهد گرفت. یونیما مدت‌هاست که غایب است و باید مشخص شود آیا برگزاری جشنواره نمایش عروسکی برایش اهمیت دارد، یا خیر؟!»

زهرا مریدی، عضو هیئت‌مدیره انجمن نمایشگران عروسکی نیز در این نشست گفت: «عروسک‌ها ویترین تمامی جشنواره‌ها، جشن‌ها و مناسبت‌ها در سراسر کشور هستند و هر جا که اتفاق خوبی در حال شکل‌گیری است، عروسک‌ها نقش چشمگیری دارند اما نمی‌دانم چرا جشنواره عروسکی این‌قدر مهجور واقع می‌شود.»

او ادامه داد: «دفتر تولیدات نمایش‌های عروسکی از سال ۱۳۶۸ به همت آقای ضرغامی و جواد ذوالفقاری شکل گرفت و اولین جشنواره ما از مجموعه تولیدات این دفتر بود. این دفتر تا اواسط دهه ۸۰ با حضور استادان بزرگ‌ عروسکی به روند تولید خود ادامه داد اما با سخت شدن شرایط کم‌کم عملکرد این دفتر کمرنگ و بعدها به‌طور کامل تعطیل شد.»

او افزود: «پروسه تولید یک نمایش عروسکی بسیار زمان‌بر است و نمی‌توان بی‌گدار به آب زد. ما باید پاسخگوی هنرمندان فعال این عرصه در کل کشور باشیم. ما شاهد تلاش و رایزنی مدیران هنری برای انتخاب دبیر هستیم ولی در حال حاضر زمان زیادی نداریم و باید خیلی زود به تصمیم نهایی برسیم.»

هما جدیکار در تکمیل و جمع‌بندی این نشست گفت: «قطعاً یک جشنواره کوچک و باکیفیت خیلی بهتر از نبودن آن است. نمایشگران عروسکی با جان‌ودل در تلاش‌اند تا آثار نمایشی خود را تولید کنند و تأثیرگذار باشند. این اطمینان وجود دارد که انجمن نمایشگران عروسکی قطعاً یاریگر مدیران در روند برگزاری جشنواره خواهد بود.»

وحید رهبانی: کار کردن در سرزمین مادری، ارزش بیشتری دارد

در مراسم رونمایی از یازده عنوان کتاب‌ تئاتری عنوان شد که کار کردن در سرزمین مادری با وجود همه محدودیت‌ها که اعمال می‌شود، در قیاس با کار کردن در کشورهای دیگر، ارزش بیشتری دارد.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر به نقل از ایسنا، شامگاه سه‌شنبه ۲۲ خرداد ماه ۱۱ عنوان از کتاب‌های تئاتری نشر «نیماژ»، با حضور مترجمان و گردآورندگان برخی از این آثار، علی شمس، مدیر بخش تئاتر این نشر و فرهاد مهندس‌پور، کارگردان و مدرس تئاتر رونمایی شد.

در آغاز این برنامه که در عمارت رو به رو برگزار شد، علی شمس، نمایشنامه‌نویس، مترجم و کارگردان تئاتر که به عنوان مدیر بخش تئاتر انتشارات نیماژ با این نشر همکاری دارد، با قدردانی از حضور مخاطبان، ابراز خوشنودی کرد که این گردهمایی برای کتاب برگزار شده است.

او که دانش‌آموخته تئاتر در خارج از کشور است، درباره ضرورت انتشار آثار تئوریک نمایشی به زبان فارسی توضیح داد: در خارج از کشور که دانشجو بودم، برخلاف دیگر هم‌دانشگاهی‌هایم نمی‌توانستم کتاب‌های تئاتری را به زبان مادری بخوانم و همواره ناچار بودم این کتاب‌ها را به زبان دیگری مطالعه کنم.

شمس با اشاره به تلاش دیگر ناشران مانند «مروارید»، «بیدگل»، «قطره» و … در زمینه انتشار کتاب‌های تئاتری که در دهه‌های گذشته رخ داده است، افزود: با اینکه انتشار کتاب تئاتر در قیاس با رمان، اقتصاد قدرتمندی ندارد اما نشر «نیماژ» در چاپ کتاب تئاتر می‌کوشد و همه افراد مستعد می‌توانند بدون نگرانی از بابت برخی رفتارهای غیرحرفه‌ای، کتاب‌های تئاتری خود را در آن منتشر کنند.

این مدرس تئاتر ادامه داد: ما بیشتر به موضوعاتی مانند مطالعات اجرا، آثار تجربی و آوانگارد، تئوری‌های مهمی که در دانشگاه‌های مهم دنیا رایج است، نمایشنامه‌هایی که ترجمه نشده‌اند و … تمرکز داریم. البته در حوزه دانش هم سختگیری هست و بسیاری از کتاب‌ها سانسور می‌شوند اما امیدوارم همه کتاب‌های خوب و حتی متوسط تئاتر در کشورمان منتشر شود.

سپس وحید رهبانی، مترجم دو نمایشنامه «نوازنده زنده است؟ » و «جیب‌هایی پر از نان» نوشته ماتئی ویسنی‌یک که هر دو در یک مجلد منتشر شده‌اند، درباره لزوم معرفی این کتاب‌ها در ایران توضیح داد: ویسنی‌یک هنرمندی تبعیدی است. او اصالتا رومانیایی است که در فرانسه زندگی کرده و در این دو نمایشنامه، به نوعی، تجربه زیسته او جریان دارد.

این کارگردان و بازیگر با اشاره به تجربه کار هنری خودش در کشورهای دیگر افزود: شاید به عنوان یک هنرمند بتوانیم در کشوری دیگر فعالیت کنیم ولی حضور فیزیکی هنرمندان در کشور خودشان ارزشمند و ضروری است. وقتی در سرزمین مادری، به عنوان یک کارگردان با تماشاگران هموطن خود رو به رو می‌شویم، گویی یک ارتش سری هستیم. بنابراین حتی با اینکه سانسور داریم ولی کار کردن در سرزمین مادری، ارزش بیشتری دارد.

در ادامه، افسانه کمالی، مترجم کتاب «زنده بودن» توضیحاتی درباره این کتاب و شیوه ترجمه خود بیان کرد و افزود: موضوع کتاب برای من خیلی جالب بود، بخصوص این اواخر که خیلی با مقوله هوش مصنوعی درگیر شده‌ایم و بخش زیادی از زمان‌مان در شبکه‌های اجتماعی می‌گذرد.

این مترجم اضافه کرد: کتاب بررسی می‌کند که فضای مجازی و هوش مصنوعی و … چقدر بر ذهن مخاطب امروز در برخورد با اجرای زنده یک اثر هنری اعم از تئاتر موسیقی و … اثر می‌گذارد.

سپس حسین رسولی، مترجم و گردآورنده کتاب «متن در دراماتورژی معاصر ۱ » عنوان کرد که اصل مطلب این کتاب، یورش به فرم دراماتیک است و دو مقاله مهم با همین رویکرد در آن منتشر شده است.

این مترجم، کتاب حاضر را ناب‌ترین اثر درباره تئاتر پست دراماتیک و ابزورد دانست که همچون گنجینه‌ای ارزشمند در بردارنده نقدها، گفتگوها و مطالبی از این دست در این زمینه است.

رسولی ادامه داد: در این کتاب اولین مصاحبه بکت ـ هنرمند شهیر تئاتر جهان و نویسنده نمایشنامه مشهور «در انتظار گودو» ـ منتشر شده که گفتگوی بسیار عجیبی است و مشخص می‌کند که او چقدر فرهیخته است.

نرگس یزدی، مترجم کتاب «دراماتورژی نو» دیگر مترجم حاضر در این برنامه، این کتاب را بسیار بینارشته‌ای دانست و توضیح داد: دراماتورژی نو به این معناست که امروزه لزوما قرار نیست اجرای نمایش بر اساس متن باشد بلکه یک اجرای نمایشی می‌تواند از هر متریال دیگری همچون عکس، فیلم و … صورت بگیرد. بنابراین مهم است که چگونه می‌توان این متریال را دراماتورژی کرد.

در بخش بعدی، فریبا کامران، بازیگر و دانشجوی سابق رکن‌الدین خسروی که با همراهی همسر این هنرمند، کتاب «خردمندی، دردمندی است» را درباره او گردآوری کرده‌اند، با ارایه توضیحاتی درباره این کتاب گفت: استاد رکن‌الدین خسروی ـ کارگردان و مدرس فقید تئاتر که هنرمندان زیادی را پرورش داده ـ ۲۰ سال در تبعید خودخواسته زندگی و کار کرد در حالیکه کار کردن در وطن، چیز دیگری است.

او ادامه داد: همسر ایشان از چند سال پیش در پی گردآوری کتابی درباره او بود تا زحمات و تلاش‌های ایشان فراموش نشود، بخصوص که آقای خسروی سال‌ها در ایران زندگی نمی‌کرد و برخلاف استادانی مانند حمید سمندریان و محمود استادمحمد و … مطالب چندانی درباره او وجود ندارد.

کامران اضافه کرد: با ناشران گوناگونی صحبت کردیم که برخی از ابتدا و بعضی در میانه کار از انتشار کتاب منصرف شدند ولی نشر «نیماژ» چشم بسته پذیرفت. برای گردآوری مطالب خیلی زیادی داشتیم که غربال‌شان کردیم.

این مدرس تئاتر تاکید کرد: ارزش این کتاب به این است که برخلاف امروز، آن زمان مطالب زیادی در اینترنت درباره تئاتر و هنرمندان آن وجود نداشت اما آقای خسروی به راحتی این مطالب را در اختیار شاگردان خود می‌گذاشت. این کتاب در بردارنده مطالبی درباره کارگردانی و بازیگری و … است که شاید امروز برخی از آنها خنده‌دار به نظر برسد، در حالیکه اینها دهه ۴۰ نوشته شده‌اند. به جز اینها زندگی خصوصی او به قلم همسرش سیمین داودی، در آن درج شد ولی وزارت ارشاد آن را قلع و قمع کرد. با این حال خانم داودی برخی از مطالب را به سختی و بعد از چند بار بازنویسی در کتاب گنجاند.

کامران یادآوری کرد: آقای خسروی دچار غربت شد ولی هدف ما زنده کردن نام اوست. مهم است بدانیم امروز وامدار چه کسانی هستیم و روی شانه‌های چه کسانی بالا آمدیم.

در این نشست که با اجرای سهند آدم عارف به نمایندگی از نشر نیماژ برگزار شد، فرهاد مهندس‌پور، کارگردان، پژوهشگر و استاد دانشگاه، نکاتی را درباره ضرورت نظریه‌پردازی در تئاتر تشریح کرد.

او با ابراز تاسف از ضعف منابع مکتوب درباره تئاتر ایران افزود: مانیفست هنرمندان‌مان را نمی‌دانیم. تئاتر ایران در حالی به حرکت خود ادامه می‌دهد که هنوز نتوانسته خود را تئوریزه کند که البته یکی از دلایل این ضعف، عمر کوتاه آن است و دیگر اینکه با زبان تئوریک آشنا نیستیم. در ترجمه همین کتاب‌ها برای بخش قابل توجهی از اصطلاحات تئاتری، واژگانی نداریم و نمی‌توانیم صفت بسازیم.

این استاد دانشگاه اضافه کرد: با تاریخی سر و کار داریم که پر از تلاش بوده ولی هیچ چیزی نداریم تا آن را به نسل بعد منتقل و ثبت کنیم و با این شیوه، چیزی از ما باقی نمی‌ماند.

مهندس‌پور با اشاره به نبود کتاب‌های تئاتری در دهه‌های گذشته، تاکید کرد: موهبت نسل تازه این است که کتاب دارد حتی اگر این کتاب‌ها خیلی باکیفیت نباشند در حالیکه زمان دانشجویی ما هیچ کتابی حتی درباره تاریخ تئاتر وجود نداشت اما الان نه تنها می‌توانیم کتاب بخوانیم، بلکه می‌توانیم فیلم تئاترها را هم ببینیم و این فرصت مغتنمی است زیرا کتاب‌های نظری، می‌توانند ذهن ما را به تحرک بیندازند.

بر این اساس، در حوزه تئوری آثاری چون «خردمندی دردمندی است؛ تئاتر رکن‌الدین خسروی» / به کوشش سیمین داوودی و فریبا کامران، «متن در دراماتورژی معاصر ۱/ گردآوری و ترجمه سیدحسین رسولی، «این دکرو» / نویسنده توماس لیبارت، مترجم مبین عطاری، «از بازیگری تا اجرا» / نویسنده: فیلیپ اوسلندر، مترجم رضوانه امامی‌پور، «زنده بودن» / نویسنده فیلیپ اوسلندر، مترجم افسانه کمالی، «طراحی پرفورمنس» / نویسنده‌ها دوریتا هنا، اولاو هارسل/ مترجم: بهار صیرفی، «دراماتورژی نو چشم‌اندازهای بین‌المللی بر نظریه و اجرا» / گردآوری: کتلین ترنسنی و برنادت کچرین / ترجمه‌ی نرگس یزدی، «مخاطب معقول تماشاگر خردمند آداب تئاتر، رفتار قانونمندانه و تجربه‌ی اجرای زنده» / نویسنده: کرستی سجمن / مترجمان: امیرحسین رضایی، میرعلیرضا دریابیگی و در بخش نمایشنامه هم سه نمایشنامه «یتیم خانواده‌ی جائو و چایخانه» / نویسندگان: جی جوئن شیانگ، لائو شه / مترجم: بهار صادقی، «سفرهایی نزد مردگان» / نویسنده اوژن یونسکو/ مترجم: فروزان غفاریان و «نوازنده زنده است؟ و جیب‌هایی پر از نان» / نویسنده مَتئی ویسنی‌یِک / مترجم وحید رهبانی آثاری هستند که در این برنامه رونمایی شدند.

۹ نمایش در پردیس شهرزاد روی صحنه است

پردیس تئاتر شهرزاد این روزها میزبان ۹ نمایش است تا آخرین روزهای بهار ۱۴۰۳ سپری شود.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر، «بیژن و منیژه»، «از خواب برگشتم به‌تنهایی»، «این دنیا یه کنسرت … به من بدهکاره»، «گورکن»، «کلیپس نقره‌ای»، «آثار هفتمین بارش»، «مجنون آن لیلی»، «سینگل» و کار کودک «گروفالو» عنوان نمایش‌هایی است که در آخرین روزهای بهار در پردیس تئاتر شهرزاد اجرا می‌شود.

دور دوم اجرای ژوله و عبدالرزاقی در شهرزاد

نمایش «این دنیا یه کنسرت… به من بدهکاره» به نویسندگی و کارگردانی سهند خیرآبادی و تهیه‌کنندگی محمد قدس پس از پشت سر گذاشتن دور نخست اجرا‌های خود در سالن چهارسو تئاتر شهر و شهر‌های دوبی، آمل و گرگان، در دور دوم اجرا به پردیس تئاتر شهرزاد آمد. امیرمهدی ژوله و الیکا عبدالرزاقی بازیگران این اثر نمایشی هستند که از ۲۱ خرداد ۱۴۰۳ در پردیس تئاتر شهرزاد (سالن شماره یک) روی صحنه رفته است.

این اثر نمایشی داستان مهران، مردی میانسال است که تصمیم گرفته بحران‌های زندگی خود را با مخاطبان در میان بگذارد.

بازگشت والایار از خواب و تنهایی

نمایش «از خواب برگشتم به‌تنهایی» به نویسندگی و کارگردانی عباس عبدالله‌زاده و تهیه‌کنندگی مشترک حمیدرضا علی‌نژاد و ساسان سالور از ۲۴ خرداد با بازی علیرضا مهران، نیلوفر رجایی‌فر و سیاووش خیرابی در سالن شماره یک پردیس تئاتر شهرزاد روی صحنه می‌رود؛ نکته جالب توجه در این نمایش حضور والایار، خواننده، آهنگساز و نوازنده‌ گیتار است که با آهنگ «از خواب برگشتم به‌تنهایی» معروف شد و حالا در نمایشی با همین اسم حضور دارد.

این نمایش به داستان بازیگری می‌پردازد که به دنبال مرگ اتفاقی یک تهیه‌کننده، مجبور به فرار از وطن می‌شود و به دوست قدیمی‌اش در کالیفرنیا آمریکا می‌پیوندد. همراهی این دو رفیق در یک شرایط غیرقابل‌باور، باعث اتفاقات عجیب‌وغریبی می‌شود.

دور دوم اجرای «مجنون آن لیلی» با روایت رسول نجفیان

کنسرت-نمایش «مجنون آن لیلی» به طراحی، کارگردانی و آهنگسازی پیمان خازنی و تهیه‌کنندگی ساسان سالور و حمیدرضا علی‌نژاد بعد از ۳۰ اجرا از ۲۹ خرداد دور دوم اجراهای خود را در پردیس تئاتر شهرزاد آغاز می‌کند. «مجنون آن لیلی» نوشته محمود توسلیان است و بخش‌های مختلف این پروژه موسیقی-نمایش را رسول نجفیان روایت می‌کند؛ این نمایش در دوره نخست اجرای خود با روایت رشید کاکاوند روی صحنه رفت.

«بیژن و منیژه» یک ماه دیگر تمدید شد

دور دوم اجرای نمایش «بیژن و منیژه» آغازشده است. این برداشت آزاد از شاهنامه فردوسی به نویسندگی و کارگردانی شکرخدا گودرزی و تهیه‌کنندگی مهدی بخشیانی هر شب از ساعت ۱۹ و ۳۰ دقیقه در پردیس تئاتر شهرزاد روی صحنه می‌رود. نمایشی که از دوم اردیبهشت روی صحنه رفته است.

قربان نجفی، شهرام نجاتی، رضا عمرانی، محسن بهرامی، سحر یافتیان، علیرضا عابدی، زهره کدخدازاده، پارمیس هوبخش، اشکان شریعتی، سیاوش خادم حسینی، اسد پورحمزه، آیسان نوریان و شکرخدا گودرزی در این نمایش به ایفای نقش می‌پردازند. «بیژن و منیژه» به‌صورت تمام موزیکال اجرا می‌شود و هر شب با اجرای زنده یلدا یزدانی روی صحنه می‌رود.

«گروفالو» در پنجمین سال همراهی با کودکان

«گروفالو» نیز عنوان یک نمایش در حوزه کودک است که در پنج سال گذشته از اواسط بهار تا پایان تابستان روی صحنه رفته و هرساله با استقبال کودکان همراه شده است. این نمایش کودک به نویسندگی بهرام ‌جلالی‌پور و کارگردانی آرش شریف‌زاده تا پایان تابستان در روزهای چهارشنبه، پنجشنبه و جمعه در سالن شماره سه پردیس تئاتر شهرزاد میزبان کودکان است.

«سینگل» با حضور غفارمنش و شفیعی

از دیگر آثار پردیس تئاتر شهرزاد می‌توان به نمایش «سینگل» اشاره کرد. نمایشی که به نویسندگی و کارگردانی مهدی ضیاءچمنی سال۱۴۰۱ در مشهد بیش از ۱۵۰ اجرا داشت و حالا این تئاتر به کارگردانی مجتبی شفیعی در تهران روی صحنه می‌رود.
امیر غفارمنش بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون در این تئاتر همراه با مجتبی شفیعی بازیگران این اجرا هستند. نمایش «سینگل» اولین تجربه کارگردانی تئاتر شفیعی است و مسعود حکم‌آبادی به‌عنوان تهیه‌کننده در این اثر حضور دارد و پویا غازی مجری طرح و علی نصر مدیر تولید این تئاتر است.

و…

نمایش «گورکن» به نویسندگی و کارگردانی علی‌محمد کاظم‌نیا و تهیه‌کنندگی علی جبارزاده با بازی بهرام ابراهیمی، حسن نوری و دانیال ابراهیمی، «کلیپس نقره‌ای» به کارگردانی و تهیه‌کنندگی مهدی کریمی، نویسندگی حامد اسلامی و بازی رضا فیاضی و «آثار هفتمین بارش» به نویسندگی، کارگردانی و تهیه‌کنندگی علیرضا کریمی عناوین دیگر آثاری است که این روزها در پردیس تئاتر شهرزاد اجرا می‌شوند.

روایت آخرین ساعات زندگی زندانیان محکوم به اعدام در آخرین ملاقات

نمایش «آخرین ملاقات» که در ۹ ایپزود ۵ دقیقه‌ای روایت‌گر آخرین ملاقات و ساعات زندانیان محکوم به اعدام است، شنبه ۲۶ خرداد روی صحنه خواهد رفت.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر، نمایش «آخرین ملاقات» به نویسندگی و کارگردانی مهدی توکلی‌نیا ۲۶ خرداد ۱۴۰۳ ساعت ۲۱ در عمارت نوفل لوشاتو روی صحنه می‌رود.

این نمایش در ۹ ایپزود ۵ دقیقه‌ای روایت‌گر آخرین ملاقات و ساعات زندانیان محکوم به اعدام است که به جرم خیانت، عشق و تعصب، خواسته یا ناخواسته مرتکب قتل شده‌اند.

بازیگران (به ترتیب ورود به صحنه) محمدمحمدزاده، سیامک کمانگیر، فردین احمدی، محیا عشوری، زینب رحمانی، ندا فروغ، علیرضا غدیری، ماری نجیب، سارا غنی‌زاده، فریبا طاهری، مهسا کواشی، مرتضی جلوخانی، هدیه فروغ، مهدی توکلی‌نیا و نیکتا شیرنگی هستند.

عواید حاصل از فروش بلیت صرف آزادی یک زندانی با جرایم غیرعمد خواهد شد.

علاقمندان می‌توانند برای تهیه بلیت به سایت تیوال مراجعه کرده یا با شماره تلفن ۶۶۹۵۲۶۰۰ تماس حاصل کنند.

مواجه کارگردان با عناصر ناشناخته

کارگردان «قرار در قعر» با اشاره به اینکه در این نمایش از کهن الگوهای ماورائی بهره گرفته است درباره دیگر ویژگی‌های این اثر نمایشی توضیحاتی ارائه داد.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر، وحید خدابنده‌لو نویسنده و کارگردان نمایش «قرار در قعر» که در عمارت نوفل لوشاتو روی صحنه است، درباره داستان این نمایش به خبرنگار مهر گفت: «قرار در قعر» به داستان شیطانی وامانده اشاره دارد که پس از سالیان سال در حالی که سی‌ونه نو عروس را طلسم و سپس قربانی کرده است، تصمیم دارد تا چهلمین نو عروس را به عنوان همسر خود برگزیند اما برای اینکه وصلتش شکل بگیرد مانعی وجود دارد.

وی با اشاره به بهره از موضوعات ماورایی و کهن‌الگوها ادامه داد: به شخصه برای مواجه شدن با مجموعه عناصر ناشناخته‌ای که در بسیاری از موارد هم باعث رعب و وحشت من می‌شوند آن‌ها را به گود هنر دعوت می‌کنم تا بتوانم از نزدیک و ملموس‌تر در شناخت آن‌ها و معرفی‌شان به مخاطب گام بردارم.

این کارگردان تئاتر افزود: «قرار در قعر» مجموعه‌ای از مواجهاتی است که از دل باور چندین نسل برآمده و همچنان پویاست و این تقابل ها در هر زمانی ارزش دیده شدن و پرداخت نمایشی را دارا هستند.

خدابنده‌لو گفت: شخصا مسئله طبیعت و کهن‌الگوها را مصداق یک دریا و هر پروژه هنری را مصداق یک لیوان آب می‌بینم که هر بار برای رفع تشنگی به سراغ آن‌ها می‌روم. یکی از مهم‌ترین دغدغه‌هایی که در پروسه تولید «قرار در قعر» باید به آن توجه می‌کردم این بود که نباید صرفا آنچه در ذهن من است، به نمایش دربیاید.

وی درباره ویژگی های طراحی لباس و صحنه نمایش توضیح داد: خواست من این بود که با هدایت کاراکتر، صحنه وهم‌آلود و خنثی این اثر را تداعی کنم تا تک به تک مخاطبان بتوانند تصویرسازی شخصی‌شان را داشته باشند و من هم بتوانم این روایت را در مکانی که خود مخاطب در ذهن خود ساخته بازگو کنم و از این جهت لباس و صحنه در خدمت این هدف طراحی و ساخته شد.

این کارگردان گفت: یکی از زیباترین و به یادماندنی‌ترین چالش‌هایی که در پروسه تولید همواره همراهی‌ام کرد مسئله تجربه‌ورزی بود. من باید سوال ایجاد می‌کردم و در گام بعد به این سوالات پاسخ می‌دادم. باید در طول تمرین بایدها و نبایدها را می‌شناختم. در این مسیر خود کلمه کشف که از دل دیدن و خواندن و از آن مهم‌تر مصاحبه کردن با افرادی که درگیر مسائل ماورایی بوده‌اند، شکل گرفت زیست متفاوتی را برایم رقم زد که امید دارم این کشف و شناخت برای مخاطبان نیز در طول اجرای اثر شکل بگیرد.

خدابنده‌لو در پایان صحبت هایش گفت: ما گروه جوانی هستیم که میانگین سن بازیگران و عوامل ۱۸ تا ۲۲ سال است، قطعا در این مسیر تجربه می‌کنیم و دوست داریم تا مخاطبان با تماشای نمایش در این مسیر همراه ما باشند و برای بهتر شدن روند کیفی این اثر و تولیدات جدیدمان نظرات‌شان را با ما در میان بگذارند.

نمایش «قرار در قعر» به نویسندگی و کارگردانی وحید خدابنده‌لو از هشتم تا بیست‌وهفتم خرداد ساعت ۱۷:۴۵ در عمارت نوفل‌لوشاتو روی صحنه است.

سند هنرهای نمایشی به تصویب شورای هنر رسید

جلسه شورای هنر به ریاست محمدمهدی اسماعیلی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی صبح چهارشنبه ۲۳ خرداد برگزار شد.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر به نقل از مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، وزیر فرهنگ در جلسه روز چهارشنبه ۲۳ خرداد شورای هنر، با بیان اینکه سند هنرهای نمایشی به تصویب شورای هنر رسید، گفت: تدوین این سند کار مهمی بود که در صورت تأیید نهایی آن در شورای عالی انقلاب فرهنگی، بنیاد ملی تئاتر ایران تأسیس می‌شود.

وی افزود: تدوین چند سند دیگر از جمله سند سینما و هنرهای تجسمی نیز در دست بررسی است. سالیان سال است که این اسناد در سند بالادستی مهندسی فرهنگی پیش‌بینی شده بود.

رئیس شورای هنر تصریح کرد: بحمدالله این فرصت را داریم که این ۲ سند را به زودی توسط اعضای شورای هنر بررسی کنیم و به همین منظور جلسات شورای هنر به صورت هفتگی برگزار می‌شود تا مواردی که برای انجام آنها زحمت کشیده شده را قبل از پایان دولت تعیین تکلیف کنیم. بر اساس گزارشی که در صحن شورای عالی انقلاب فرهنگی قرائت شد، شورای هنر بیشترین مصوبه را در صحن این شورا به خود اختصاص داده بود که برای ما افتخار است. در شورای‌عالی انقلاب فرهنگی مصوب شد که بنیاد نظامی تأسیس شود.

اسماعیلی با اشاره به تأسیس شهر جهانی صنایع خلاق فرهنگی، تصریح کرد: تأسیس شهرهای صنایع خلاق فرهنگی مهمترین اقدام دولت در حوزه هنری است.

وی افزود: اساسنامه این شهر باید به تصویب شورای هنر برسد، از زمانی که رئیس‌جمهور شهید مصوبه شهر جهانی صنایع خلاق را تصویب کردند بیش از هشت مجموعه در کشور (از مشهد و اصفهان گرفته تا قزوین و قم) درخواست داشتند که شهر جهانی صنایع خلاق هنری در شهر آنها تأسیس شود.

وزیر فرهنگ با بیان اینکه تأسیس شهر جهانی صنایع خلاق فرهنگی تحولی بسیار جدی در فن‌آوری‌های فرهنگی و اقتصاد هنر است، گفت: در صورت تأیید نهایی اساسنامه در جلسه آتی شهرهای صنایع خلاق فرهنگی، مهمترین اقدام دولت مردمی در حوزه هنری است و شبیه شهرک‌های صنعتی برای حوزه فرهنگ و هنر محسوب می‌شود.

اعضای این شورا در این جلسه با بررسی بندهای سند ملی هنرهای نمایشی به کار تدوین آن پایان دادند.

آغاز اجرای مبارک و خاتون پرده‌نشین با حضور رضا فیاضی

رضا فیاضی با افروختن شمع شب‌چراغ نمایش «مبارک و خاتون پرده‌نشین» آغاز اجرای این نمایش در تماشاخانه سنگلج را به طور رسمی اعلام کرد.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر به نقل از روابط عمومی تماشاخانه سنگلج، شب گذشته و در آیین شب‌چراغ نمایش «مبارک و خاتون پرده نشین» که با حضور رضا فیاضی و جمع بسیاری از تماشاگران برگزار شد، فعالیت مستمر این تماشاخانه مورد تمجید قرار گرفت.

رضا فیاضی بازیگر پیشکسوت کشور، در این آیین افتتاحیه گفت: «ما در این تماشاخانه خاطره‌انگیز آثار به‌یادماندنی بسیاری را تماشا کرده‌ایم و خوشحالیم که هنوز سرپاست و به فعالیت ادامه می دهد و شاهدیم که امشب تماشاگران زیادی برای دیدن این نمایش تشریف آورده‌اند.»

نمایش «مبارک و خاتون پرده‌نشین» نوشته داوود فتحعلی‌بیگی و کارگردانی علی طربی، تا ۱۵ تیر در ساعت ۱۹:۳۰ در تماشاخانه سنگلج روی صحنه است.

مهدی وثوقی، علی طربی، علی باهری، آرزو کریمی زند، محمدرضا صفری، محسن قصری، مریم مهریان و محمدرضا لوانی در این نمایش ایفای نقش می‌کنند.

محمدرضا صفری(مدیرتولید)، محمد علایی(برنامه‌ریز)، کیانوش ایازی(طراح صحنه)، سارا سعادت نیا(منشی صحنه و مدیر صحنه)، رسول نجفی(ساخت دکور)، میثم کجالی(طراح و اجرای نور)، مریم طربی و محبوبه طربی(طراحی و دوخت لباس)، محسن قنداق ساز(تصویربردار و تولید محتوا)، سپیده ناصحی(مدیر اجرا)، علیرضا فتاحی(مدیر پشتیبانی)، میترا رضایی(مشاور رسانه)، مهدی محتشم(نوازنده تنبک)، مهرپاد زحمتکش(نوازنده کمانچه)، رضا کیایی(نوازنده دف)، نوید نوبخت(خواننده و نوازنده دف) دیگر عوامل این اثر نمایشی هستند.

علاقه‌مندان می‌توانند برای تهیه بلیت نمایش «مبارک و خاتون پرده‌نشین» به سایت گیشه تئاتر و تیوال مراجعه کنند.

نکوداشت استاد فاروق کیانی برگزار می‌شود

آیین نکوداشت استاد فاورق کیانی دارنده جایزه دو روزه رقص جهانی به همت خانه هنرمندان و انجمن نمایشگران حرکت یکشنبه ۲۷ خرداد برگزارمی‌شود.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر، انجمن نمایشگران حرکت در نظر دارد، نشان ویژه خانه تئاتر و انجمن را به همراه لوح تقدیر در این مراسم که در خانه هنرمندان برگزار می‌شود، به این هنرمند اهدا کند. رضا حامدی‌خواه هماهنگی برای برگزاری این مراسم را برعهده دارد. در همین برنامه از مستند «فاروق» ساخته حامدی‌خواه و کتابی به همین نام نوشته شهلا ناظران رونمایی خواهد شد.

راه‌اندازی سایت انجمن نمایشگران حرکت، اجرای موسیقی مقامی و رقص‌های آیینی توسط کیان جام از دیگر بخش‌های این مراسم است.

همچنین ورکشاپ رقص‌های خراسانی هم توسط استاد فاروق کیانی و فرزند ایشان غُدیر کیانی شنبه ۲۶ خرداد در خانه هنرمندان برگزار می‌شود. اولویت شرکت در این کارگاه با اعضای انجمن نمایشگران حرکت است. در صورتی که اعضای خانه تئاتر تمایل به شرکت در این دوره را داشته باشند، به شکل گزینشی پذیرش می‌شوند. ساعت برگزاری این کارگاه هم به زودی اعلام خواهد شد.

مجنون آن لیلی میلیاردی شد

موسیقی‌نمایش «مجنون آن لیلی» با میزبانی تالار حافظ به فروش میلیاردی دست پیدا کرد.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر به نقل از روابط‌عمومی بنیاد رودکی، موسیقی نمایش «مجنون آن لیلی» به طراحی و کارگردانی پیمان خازنی و نویسندگی محمود توسلیان از پنجم اردیبهشت اجرای خود را در تالار حافظ آغاز کرد و قرار بود تا چهارم خرداد روی صحنه برود که در پی استقبال مخاطبان تا اجرای این اثر تا ۱۱ خرداد تمدید شد.

تالار حافظ اولین تالار نمایشی است که به صورت متحرک طراحی و در آن استانداردهای لازم برای نمایش‌های مدرن و امروزی کاملاً رعایت شده است. تالار حافظ یکی از بهترین سالن‌های بلک باکس است که در مرکز شهر تهران قرار گرفته است و در سال ۹۰ در راستای بسترسازی مناسب برای فعالیت گروه‌های تئاتری و حمایت از گروه‌های جوان افتتاح شد.

موسیقی نمایش «مجنون آن لیلی» در این دوره با ۳۲ اجرا میزبان بیش از ۶ هزار مخاطب بود و توانست به فروش بیش از یک میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومانی دست پیدا کند.

بازیگران و او جان من است معرفی شد

گروه بازیگران پروژه نمایشی «و او جان من است» به کارگردانی حمید حرا برای اجرا در تالار وحدت تهران معرفی شدند.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر به نقل امور رسانه‌ای پروژه، بازیگران پروژه نمایشی «و او جان من است» به کارگردانی حمید حرا برای اجرا در تالار وحدت تهران معرفی شدند.

(به ترتیب ورود صحنه) انوشیروان معظمی، سید محمد مهدی هاشمی دانا، سیروس همتی، محمدجواد حبیبی، علیرضا عمرانی، علیرضا شمائی، ایوب آقاخانی، محسن تقی‌زاده از جمله هنرمندانی هستند که در گروه بازیگران نمایش «و او جان من است» حضور دارند. این در حالی است که رضا راد (دستیار حرکت) آصف جاودانفرد، یونس حمزه‌لوئی، آرمان صالحی، سعید نوعی، هادی عیوضی، عرفان حسنی، مسعود بیات، آرین صلحی، یاسین مستقیم، امین معین‌فر، بنیامین خضرا، مصطفی ابراهیمی، مهرشاد مهدوی، امیرعباس عیوضی، هومن روحی، رضا حمزه‌پور، کامران غلامیان، امیرمهدی انصاری، سید امیرحسین موسویان، امید عنایتی، سینا ایمانی، تیام یعقوبی، امیرحسین لطفی، فربد گل‌کار، ایلیا غفاری، احسان صفرزاده، نامیران کلانتری، محمدامین فیض‌آبادی، علیرضا طرایفیان، محمدحسین حلاج‌زاده، علی صالح‌نژاد اعضای گروه حرکت این پروژه را تشکیل می‌دهند.

وحید لاری طراح صحنه، علی براتی طراح حرکت، مژگان عیوضی طراح لباس، بهاره اسدی طراح گریم، علی افسری طراح صدا و منوچهر رحیمی طراح نور نیز اعضای گروه طراحی پروژه نمایشی «و او جان من است» را تشکیل می‌دهند.

«و او جان من است» عنوان یکی از تازه‌ترین پروژه‌های نمایشی است که خرداد و تیر سال جاری به نویسندگی ایوب آقاخانی و کارگردانی حمید حرا در تالار وحدت تهران روی صحنه می‌رود.

به گفته حمید حرا این نمایش در یک فضای مفرح به روایت واقعه‌ای تاریخی می‌پردازد که تاکنون کمتر در حوزه‌های سینما و تئاتر به آن پرداخته شده است؛ مسیری که در آن تلاش شده چهره واقعی و پر از رحمت اسلام در قالب یک داستان متفاوت به مخاطبان ارائه شود.

پروژه نمایشی «و او جان من است» خرداد و تیر سال جاری با همکاری بنیاد فرهنگی هنری رودکی و اداره‌کل هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی توسط گروه هنری «سایه» به صحنه می‌رود.

بر اساس برنامه‌ریزی‌های انجام‌گرفته، اسامی برخی دیگر از هنرمندان صاحب‌نام این پروژه به زودی منتشر می‌شود.

«آن سوی پنجره -۱۳۸۵»، «تا اشکستان –۱۳۸۳، ۱۳۹۰ و ۱۴۰۰»، «بغضی که ماند -۱۳۸۰»، «بیرق ماندگار – ۱۳۷۹»، «معمای مطربان پریشان – ۱۳۹۲»، «ضیافت اشک- ۱۳۸۹»، «طالب- ۱۳۸۹»، «سیب فانوس کشتی -۱۴۰۲»، «هتل ریتاج – ۱۴۰۱»، برخی پروژه‌های نمایشی هستند که تاکنون توسط گروه نمایش «سایه» به صحنه رفته‌اند.