سخنگوی خانه تئاتر با تاکید بر بازنگری در ساختارهای حمایتی از تئاتر گفت: تعطیلی‌های بلند مدت در تئاتر، قطعی اینترنت و عدم اطلاع رسانی آسیب‌های جدی به فعالان تئاتر وارد کرده است.

دکتر رضا دادویی در گفت وگویی به مسائل پیش روی فعالان تئاتر اشاره کرد و درباره مشکلات و وضعیت اهالی تئاتر هشدار داد.
آنچه در ادامه می‌آید گفت‌وگو با این عضو هیات مدیره مرکزی خانه تئاتر است.

شما به عنوان عضو هیأت مدیره مرکزی و سخنگوی خانه تئاتر وضعیت این روزهای تئاتر را چطور ارزیابی می‌کنید؟ در طی هفته‌های جاری برخی هنرمندان تئاتر از وضعیت معیشتی و بیمه‌های خود گله و شکایت‌هایی داشتند.

رضا دادویی: تئاتر امروز در یک چرخه‌ مرگبار گرفتار شده‌ است. تئاتر، هنری است که هزینه‌یِ تولیدِ آن، از جیبِ خودِ هنرمند تأمین می‌شود. در حالی که تورم و بحران‌های اقتصادی کشور هزینه‌های تولید را به شکلی سرسام‌آور افزایش داده، تعطیلی‌های بلندمدت، وقفه در فروش و قطعی اینترنت و عدم اطلاع‌رسانی و… موجب وقفه در فروش و کاهش شدید مخاطب و در نهایت از دست رفتن همان درآمدهای ناچیز شده است. وقتی درآمدِ هنرمند تئاتر، حتی از زیرِ خطِ فقر هم پایین‌تر است، مطالبه‌یِ پرداختِ حق بیمه، فشار اقتصادی می‌شود. هنرمندی که درآمدی نداشته، نه تنها بیمه‌ی بیکاری دریافت نمی‌کند بلکه در صورت عدم توان در پرداخت حق بیمه، از تمامی خدمات اجتماعی و درمانی محروم می‌شود.

آیا نهادها و موسساتی مثل «صندوق اعتباری هنر» کمکی به حل این مشکلات نمی‌کنند؟

رضا دادویی: حتما تلاش خودشان را می‌کنند ولی این تلاش‌ها ابداً پاسخگوی مطالبات به حق اهالی هنر بالاخص هنرمندان تئاتر نیست. من معتقدم این عدم توفیق، ریشه در مسائل ساختاری دارد. همان‌طور که رویکردهای دائمی وزارت ارشاد بیش‌تر متوجه محدودیت و ممنوعیت است تا بالندگی و شکوفایی. در غیر این صورت در طول این چند دهه به فکر ایجاد تسهیلات و ساختن سالن‌های تئاتر و مکان‌های متمرکز اجرایی می‌بود که امروز هنرمندان تئاتر مجبور نشوند با هزینه‌های گزاف و مشکلات متعدد سالن‌های نامناسب دست و پنجه نرم کنند. درست است که اهالی تئاتر، با کلمات و احساس زندگی می‌کنند، اما در دنیای واقعی، باید شخصاً با مقوله‌ی اجاره‌بهای سالن و هزینه‌های تولید دست‌وپنجه نرم کنند. وقتی ما برای یک نمایش ساده، نیاز به بودجه‌ای داریم که حتی کفاف معاش روزمره عوامل را نمی‌کند، نهادها و ارگان‌های دولتی سالیان سال است که در خوابی عمیق فرو رفته‌اند و امورات خود را با برگزاری جشنواره‌های بی‌هویت و تهی از معنا می‌گذرانند و بیلان کاری ارائه می‌دهند. تصمیم‌گیران حوزه فرهنگ و هنر انگار فراموش کرده‌اند که هنر، از طریقِ فقر و تنگدستی، رشد نمی‌کند؛ هنر با امنیتِ مالی و حمایتِ ساختاریافته شکوفا می‌شود. اما هنرمند در این شرایط ناچار است بین بقا و معیشت و خلق اثر هنری یکی را انتخاب کند. این یعنی مرگِ تدریجیِ خلاقیت. و زمانی ترسناک است به یأس و ناامیدی بیانجامد. صندوق اعتباری هنر نیز نمی‌تواند گره چندانی از کار ما باز کند. چون این صندوق، صدایِ ما را به دقت و درست نمی‌شنود. چطور ممکن است که یک نهادِ صنفی و اعتباری مثل خانه تئاتر، در ساختارِ مدیریت کلان و تصمیم‌گیرنده‌ی صندوق اعتباری هنر، هیچ نماینده‌ای نداشته باشد.

یعنی تصمیماتِ مربوط به هنرمندان تئاتر، توسط کسانی گرفته می‌شود که خودشان از فضایِ تخصصیِ تئاتر و چالش‌هایِ آن بی‌خبرند؟

رضا دادویی: البته هنرمندان و نمایندگانی از دیگر صنوف هنری در آن‌جا حضور دارند، ولی در نهایت همین موضوع خود نشانه تبعیض و موجب عدم اطلاع دقیق از وضعیت هنرمندان و اجراهای تئاتری است. وقتی مدیرعامل یا نماینده‌ای از خانه تئاتر در صندوق حضور ندارد، یعنی تصمیماتِ مالی، بیمه‌ای و حمایتی، بدونِ درکِ واقعیتِ آسیب‌هایِ شغلیِ تئاتر و بدونِ شناختِ وضعیتِ معیشتیِ اهالی تئاتر اتخاذ می‌شود.

آقای دکتر شما به عنوان کسی که سال‌ها رئیس انجمن مدرسان تئاتر هم بودید، تأثیر این وضعیتِ کشور و شرایط تحمیل شده از فضای جنگ در حوژه تئاتر را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

رضا دادویی: پیامدش ساده است: مرگِ تئاتر. وقتی هنرمند، هم از نظرِ روحی آسیب می‌بیند، هم از نظرِ اقتصادی توانِ بقا ندارد، هم از نظرِ صنفی در ساختارهایِ حمایتی، نماینده‌ای ندارد و… چاره‌ای جز ترکِ صحنه نخواهد داشت. ما در حالِ از دست دادنِ نسل‌هایی از هنرمندان هستیم که برای بقای خود و خانواده‌شان یا به سمتِ کارهایِ غیرهنری می‌روند، یا در سکوتِ درماندگی، به شکلی خاموش دارند صحنه را ترک می‌کنند.
اگر وزارت ارشاد و سایر وزارتخانه‌ها و موسسات مالی و اعتباری مثل صندوق اعتباری هنر، این چرخه‌ی معیوب و ساختارِ ناصحیح را اصلاح نکنند اصلاً چشم‌انداز خوبی در حوزه فرهنگ و هنر نخواهیم داشت.

در بحث‌های مربوط به معیشت هنرمندان، نهادهای دولتی مثل مرکز هنرهای نمایشی معمولاً از کمبود بودجه صحبت می‌کنند، این چالش از چه زاویه‌ای قابل بررسی است؟

رضا دادویی: باید نگاه ما از «کمبود بودجه» به سمت «عدم تناسبِ ساختارها با واقعیتِ اقتصادی» تغییر کند. ما در شرایطی هستیم که هزینه‌های تولید و تورمِ ناشی از تنش‌های سیاسی و بحران‌های اقتصادی، زندگی روزمره‌ی هنرمندان را به شدت تحت فشار قرار داده است. در این میان، مطالبه‌ی پرداختِ حق بیمه با نرخ‌های فعلی، برای بسیاری از فعالانِ تئاتر، یک چالشِ زیستیِ جدی است.
مسئله این است که مدل‌های حمایتی و سیستم‌های بیمه‌ایِ موجود، با سطحِ درآمدِ واقعی و ماهیتِ شغلیِ هنرمند تئاتر همخوانی ندارد. ما به دنبالِ سیستمی هستیم که به ‌جای فشار آوردن به هنرمند، راهکارهایِ تسهیل‌کننده‌ای برای پوششِ بیمه‌ای و سلامتِ شغلی ارائه دهد.

با توجه به شرایطِ حساسِ سیاسی و سایه‌ی سنگینِ تنش‌های منطقه‌ای، این مطالبه‌ها چه اهمیتی پیدا می‌کنند؟

رضا دادویی: تنش‌های سیاسی و سایه‌ی جنگ، بدون شک تأثیر مستقیمی بر ثباتِ اقتصادی و امنیتِ روانیِ جامعه خواهد داشت و به همین دلیل است که باید برای آن چاره‌اندیشی کرد و راهکارهای عملی ارائه داد. این شرایط، باعثِ ناپایداریِ بیشتر در بازارِ کار و کاهشِ قدرتِ خریدِ مخاطب می‌شود که در نهایت، فشار را بر دوشِ هنرمندِ تئاتر بیشتر می‌کند. در چنین شرایطِ بحرانی، ما نیاز داریم که ساختارهایِ حمایتی، به‌جایِ حالتِ واکنشی، حالتِ پیشگیرانه به خود بگیرند. نهادهای دولتی موظف هستند تا با ایجاد تمهیدات عملی از فروپاشیِ ساختارِ معیشتیِ هنرمندان جلوگیری کنند. مطالبه‌ی ما در واقع، ایجادِ یک «شبکه امنیتِ شغلی» است که در برابرِ شوک‌هایِ اقتصادی و سیاسی، از هنرمندِ تئاتر محافظت کند.

در نهایت، اگر بخواهید خلاصه خواسته‌های خود را بیان کنید، چه خواهد بود؟

دادویی: مسئله‌ اول اصلاحِ مدل‌هایِ بیمه‌ای است. طراحیِ پوشش‌هایِ بیمه‌ای که با سطحِ درآمدِ هنرمند و ماهیتِ آسیب‌هایِ شغلی تئاتر همخوانی داشته باشد. یعنی علاوه بر حمایت از تولید و اجرا، برای شرایط خاص و زمان بیکاری تمهیدات جدی اندیشیده شود.
دوم این که ساختارِ مدیریتِ حمایتی در نهادهای دولتی مثل صندوق اعتباری هنر و… به جهتِ مشارکت در تصمیم‌گیری‌ها، جایگاهی رسمی و قانونی برای نماینده‌ی خانه تئاتر ایجاد کنند.
سوم این که در پی ایجادِ امنیتِ معیشتیِ پایدار برای هنرمندان به طور عام، و برای اهالی تئاتر به طور خاص باشند. تدوینِ سیاست‌هایِ حمایتی که در برابرِ نوساناتِ اقتصادی و تنش‌هایِ سیاسی، از وضعیت معیشتی و کاری آن‌ها محافظت کند.

گفت‌وگو با ایسنا

روابط عمومی انجمن‌ها و کانون‌های خانه تئاتر در جلسه ای با حضور مدیرعامل خانه و روابط عمومی، بر این مهم که صدای اعضای خانه در بحران‌ها و اتفاقات مختلف به گوش مسوولان برسد تاکید کردند.

به گزارش روابط عمومی خانه تئاتر، جلسه هم‌اندیشی مسوولان روابط عمومی انجمن‌های خانه تئاتر با حضور علیرضا گیلوری مدیرعامل خانه تئاتر،روابط عمومی انجمن‌ها و کانون های این خانه و روابط عمومی خانه تئاتر برگزار شد.
گیلوری در این جلسه با تقدیر از همراهی رسانه‌ها در رساندن صدای اعضای خانه تئاتر به مسوولان با اشاره به اقدامات انجام شده در حوزه رسانه و روابط عمومی در ماه‌های اخیر عنوان کرد: ظرفیت های بسیاری در خانه تئاتر وجود دارد که باید بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد و فعالیت‌های خانه و انجمن‌ها باید اطلاع رسانی درستی داشته باشد.
وی با اشاره به نقش روابط عمومی انجمن‌ها در اطلاع‌رسانی فعالیت ها یادآور شد: روابط عمومی خانه تئاتر با تمام ظرفیت در خدمت انجمن‌ها و کانون‌ها است. این جلسه برای هم‌افزایی حوزه روابط عمومی است و امیدوارم ظرفیت های موجود در کنار یکدیگر قرار گیرد.
مدیرعامل خانه تئاتر با اشاره به مظلومیت اعضای این خانه در جنگ اخیر و آسیب‌هایی که به آنان رسیده گفت: باید صدای این عزیزان را به گوش مسوولان برسانیم و در این راه روابط عمومی انجمن‌ها نقش خطیری دارند.

در ادامه این برنامه اعضای حاضر پیشنهاد انجمن‌ها و کانون‌های خود را در بخش روابط عمومی اعلام کردند.
پاسداشت زبان فارسی، پاسخگویی سریع، ارتباط پایدار در فضای مجازی، اطلاع رسانی به موقع، راه اندازی خبرگزاری خانه تئاتر، تهیه تقویم رویدادهای تئاتری، تهیه سند سیاستگذاری ارتباطی خانه تئاتر، ارتباط موثر خانه تئاتر با خانه‌های تئاتر دیگرکشورها، راه اندازی نشریه خانه تئاتر، کمک به اطلاع رسانی فعالیت اعضای انجمن‌ها و کانون‌ها، راه اندازی سامانه پیامکی خانه تئاتر در راستای کمک به تبلیغ فعالیت اعضا، تهیه تاریخچه از مدیران عامل خانه، تفکیک بخش فراخوان‌ها، ارتباط موثر با بخش خصوصی و دولتی برای حمایت از خانه تئاتر، راه اندازی بخش سمعی و بصری خانه تئاتر، استفاده از ظرفیت کانون روابط عمومی خانه تئاتر در راستای بهبود فعالیت‌ها و ارتباطات حرفه‌ای با بخش‌های خصوصی، سازمانی از جمله پیشنهاداتی بود که در این جلسه مطرح شد.

مونا گلپایگانی از انجمن طراحان صحنه و لباس، ژاله کاظمی از انجمن نمایشگران خیابانی، رضا صالحی از انجمن گریم، المیرا طالبی از انجمن نمایشگران عروسکی، میثم صفری از کانون کارکنان فنی، هادی بادپا از کانون دستیاران کارگردان، زهره فضلی از انجمن منتقدان، نویسندگان و پژوهشگران تئاتر، بابک معماری از انجمن مدرسان، کاظم پورمهدی از کانون نمایشنامه نویسان و مترجمان، غلامرضا عربی از کانون کارگردانان، مریم رحیمی از انجمن بازیگران، رضا صالحی از انجمن گریم و ماسک، مرتضی رنجبران مدیر روابط عمومی خانه تئاتر، محمد وفایی و محمدرضا ایمانیان از کانون روابط عمومی خانه تئاتر در این جلسه حضور داشتند.

تالار هنر، که به عنوان قطب تخصصی تئاتر کودک و نوجوان در پایتخت شناخته می‌شود، پس از پشت سر گذاشتن دوران بازسازی، آماده است تا دوباره میزبان هنرمندان، نمایش‌ها و کودکان و نوجوانان علاقه‌مند به هنر نمایش باشد.

به گزارش روابط عمومی خانه تئاتر از تالار هنر، این مجموعه فرهنگی هنری که ۲۵ اسفندماه سال ۱۴۰۴ در پی حادثه اصابت موشک به مرکز بنیاد شهید واقع در خیابان ملک الشعرا، دچار خساراتی ناشی از موج انفجار شده بود، با تلاش و همت مسئولان و کارشناسان، به سرعت بازسازی و مرمت شد.

امیر مشهدی عباس مدیر تالار هنر ضمن ابراز خرسندی از اتمام عملیات بازسازی اظهارداشت: ما متعهد به ارتقای فضایی امن و الهام‌بخش برای نسل آینده هستیم. بازسازی موفقیت‌آمیز تالار هنر، در بخش های تعویض شیشه‌های تالار، نوسازی مبلمان سالن انتظار، نوسازی پست برق و تعمیر درب‌های آسیب دیده نشان‌دهنده روحیه پایداری و عشق به هنر در میان همکاران ما و حمایت دلسوزان فرهنگ و هنر است.

تالار هنر با بهره‌گیری از فضاهای تخصصی خود، همچنان به اجرای برنامه‌های متنوع تئاتری، کارگاه‌های آموزشی و رویدادهای فرهنگی ویژه کودکان و نوجوانان ادامه خواهد داد و میزبان هنرمتدان و تماشاگران عزیز و فهیم نمایش های کودک و نوجوان است.

تالار «هنر» حدود سال ۱۳۴۰ و برای اجرای برنامه‌های هنری ساخته شد اما به تئاتر سنتی و سیاه‌بازی اختصاص پیدا کرد. در ۱۰ سال اخیر، «تالار هنر» به کانون نمایش‌های عروسکی، تئاتر کودک و نوجوان و جشنواره‌های عروسکی و کودک اختصاص پیدا کرده‌ است. این تالار دارای یک سالن در دو بخش همکف و بالکن و با ظرفیت ۲۴۴ تماشاگر است که زیرمجموعه اداره کل هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی فعالیت می‌کند.

نمایش «آرزوی بزرگ» به نویسندگی مهدی سیم‌ریز ، یاسمن واحدی، کارگردانی میثم یوسفی و تهیه‌کنندگی متین محجوب از ۱۶ اردیبهشت ماه هر روز به جز شنبه‌ها ساعت ۱۹ در تالار هنر میزبان کودکان، خانواده‌ها و علاقه‌مندان تئاتر است. این نمایش از تولیدات خانه نمایش امید (حوزه هنری کودک و نوجوان) است که اجرای آن از اسفند سال گذشته و در پی شرایط جنگی و آسیب‌دیدن تالار هنر متوقف شده بود.

نمایش «آرزوی بزرگ» با محوریت خلیج فارس، تاریخ استعمار، حمله استعمارگران به این پهنه آبی و رشادت دلیرمردان تنگستانی تولید شده است. سازندگان این اثر معتقدند اجرای دوباره آن در روزهای حساس امروز می‌توانند برای کودکان و نوجوانان، حس وطن‌دوستی و آشنایی با تاریخ مقاومت مردم ایران را تقویت کند.

فرید کشکولی بازیگر تئاتر، تلویزیون و سینما درگذشت.

به گزارش روابط عمومی خانه تئاتر،  زنده‌یاد فرید کشکولی

در نمایش‌هایی چون «فاصله‌های تاریک ستاره‌ها»، «سفر به جنون»، «تپانچه و سکوت»، «خیال روی ریل جنگ»، «اگر یکی از شب‌ها، تهران، مسافری» و نمایش تعزیه «امیر کبیر» ایفای نقش کرده است.

بازی در فیلم‌های «درمیان ابرها» به کارگردانی روح‌الله حجازی و «پرواز خاموش‏» عبدالحسن برزیده بخش دیگری از کارنامه هنری کشکولی بود.

وی در آثاری همچون «سرزمین خورشید»، «دکل»، «سفر مرگ» به عنوان بازیگر و دستیار کارگردان حضور داشته است.

آیین خاکسپاری او فردا شنبه ۱۲ اردیبهشت ساعت ۱۰ سالن عروجیان بهشت زهرا برگزار می‌شود.