فردوسی مدار خرد ایرانی پدر زبان فارسی

شکرخدا گودرزی کارگردان تئاتر در یادداشتی به مناسب روز زبان فارسی از فردوسی به عنوان مدار خرد ایرانیپدر زبان فارسی یاد کرد.
به گزارش روابط عمومی خانه تئاتر، در یادداشت شکرخدا گودرزی آمده است:
فردوسی با هیچ کسی قبل و بعد از خود قابل مقایسه نیست. اگر حافظ، مولانا، نظامی، عطار و خیام و دیگران هستند همه و همه وامدار فردوسی هستند تا به اکنون و امروز.تمام رعنایی، زیبایی، کرشمه و نازک خیالی و حماسه ای که در زبان فارسی وجود دارد وامدار فردوسی بزرگ است.
فردوسی حکیمی تمام عیار است. دانایی که معیار و محکش خرد است و روشن بینی! فردوسی یگانه است در سخنوری و سخن سنجی و بیان ارزش های والای انسانی_ایرانی! ما اگر امروز وارث حکمت و زبان پارسی هستیم نتیجه تلاش و کوشش خردورزانه اوست.فردوسی در طول زندگی پر از بار و برگش بارها و بارها از زمانه خود نالیده اما تسلیم زمانه نشده، همیشه این مساله برایش اهمیت داشته که جهان را چگونه از پیشینیان خود تحویل گرفته و چه چیزی به آن اضافه کرده و به آیندگان سپرده، آن چیز والا و ارزشمند و بلند مرتبه چه بوده؟ شاید همانا سعی و تلاش انسان برای ساختن و آباد کردن و دنیای بهتری بنا کردن!فردوسی هزاران شاخصه بارز داشته که به پنج شاخصه بارز او اشاره می کنم.
۱_میهن پرستی
۲_حفظ زبان فارسی
۳_خرد ورزی
۴_دادگری
۵_بهتر کردن زیست برای آیندگان
برای میهن عمر گرانمایه اش را گذاشت و قهرمانی پروراند با خصوصیات تهمتن (رستم) که شاخص متر و معیار وطن پرستی باشد. در مقابل دشمن بایستد و هراسی به دل راه ندهد زیرا باور داشتدریغا که ایران که ویران شودکنام پلنگان و شیران شود.
دو دیگر حفظ زبان فارسی به عنوان نقطه مرکزی و وحدت تمام اقوام ایرانی؛
بسی رنج بردم در این سال سیعجم زنده کردم بدین پارسی
سه دیگر اینکه معیار آگاهی و معنا بخشی به همه جهان برایش خرد بود.
نخست آفرینش خرد را شناسنگهبان جان است و آن سه سپاسسپاس تو گوش است و چشم و زبانکزین سه رسد نیک و بد بی گمانخوب دیدن، خوب شنیدن و خوب گفتن آموزه ای که سر فصل و سر مشق تمام دوران هاست.درشت نشود آدم نرم گوی سخن تا توانی به آزرم گوی
و چهارم باور او به دادگری و عدالت است.ستم نامه عزل شاهان بودچو درد دل بی گناهان بود
و در نهایت همه تلاش و کوشش او به چگونه زیستن و آباد کردن برمی گردد. با انتخاب زیست درست و شیوه زندگی شرافتمندانه باید به این اصل پایبند بود که جهان را چگونه به آیندگان می سپاریم؛
بپرسیدشان از کیان جهانوزان نامداران فرخ مهانکه گیتی به آغاز چون داشتند که ایدون به ما خوار بگذاشتند!
شاید به تعبیری بتوان شاهنامه را بزرگترین سند و شناسنامه ایرانیان برای همه قرون و اعصار دانست. زیرا اگر فردوسی نبود زبان فارسی هم نبود.عنصری که در تبیین اهمیت آن فردوسی چنین می گوید:
تو این را دروغ و فسانه مدانبه یک سان روش در زمانه مدانازو هر چه اندر خورد با خرددگر بر ره رمز و معنی برد.
به همین دلیل است خرد نامه، نامور نامه یا شاهنامه مهمترین و بزرگترین کاخ ابداع در زبان پارسی است.
بناهای آباد گردد خرابز باران و از تابش آفتابپی افکندم از نظم کاخی بلندکه از باد و باران نیابد گزند
شکرخداگودرزی اردیبهشت ۱۴۰۵

بهناز نازی در خواب مصنوعی به‌سر می‌برد؛ همکار ۳۲ ساله در چنگال سرطان

حمیدرضا نعیمی ضمن اشاره به همکاری ۳۲ ساله با بهناز نازی در گروه هنری «شایعات»، از به خواب مصنوعی رفتن این بازیگر و پیشرفت بیماری وی خبر داد. 

به گزارش روابط‌عمومی خانه تئاتر به نقل از خبرگزاری مهر، حمیدرضا نعیمی، بازیگر و کارگردان تئاتر و سینما گفت: بهناز نازی در چند سال اخیر با بیماری می‌جنگید و هر چند وقت یک بار آن را شکست می‌داد و شرایط بهتری پیدا می‌کرد.

وی افزود: حتی در یکی از دوره‌های شیمی‌درمانی، با وجود بیماری، ما یک نمایش بسیار دشوار را در سالن اصلی تئاتر شهر اجرا کردیم. وی در آن نمایش نقش مهمی را بازی می‌کرد؛ بین بازی‌ها پشت صحنه می‌آمد، روی تخت دراز می‌کشید، کمی به مداوای پاهایش می‌رسید و دوباره برای صحنه بعد آماده می‌شد. نازی آن نقش را بسیار با شکوه و زیبا بازی کرد.

نعیمی با اشاره به روند درمانی این بازیگر عنوان کرد: بعد از آن دوران سخت‌تری شروع شد و چندین بار دیگر شیمی‌درمانی ادامه پیدا کرد. در چند ماه اخیر متأسفانه سرطان او پیشرفت زیادی کرده است. همسر ایشان، آقای بهرام بدخشانی از بزرگان فیلمبرداری سینمای ایران، در تمام این سال‌ها شبانه‌روز در کنار خانم نازی بود و این روزها هم ایشان در بیمارستان شریعتی، بخش آی‌سی‌یو جنرال بستری هستند، اما متأسفانه در بیهوشی و خواب مصنوعی قرار گرفته‌اند. به نوعی می‌شود گفت در کما هستند.

وی تاکید کرد: ما و تمام دوستان و دوستداران‌شان هر روز که روز ملاقات باشد می‌رویم و سر می‌زنیم. خود من تمام تلاشم را می‌کنم که سریع به بیمارستان برسم و جویای احوالشان باشم. به هر حال خانم نازی روزهای بسیار سخت و دشواری را سپری کرد. در تمام این سال‌ها و ماه‌ها و روزها سلحشوارانه با بیماری جنگید. هیچ‌وقت واقعاً شکایتی نکرد، هیچ‌وقت شکوه نکرد. تمام مدت بدون مصاحبه و بحث و گفتگو فقط سعی کرد که این دوران را سپری کند.

نعیمی در ادامه بیان کرد: خدا را شکر می‌کنم که تا به امروز، دوست بزرگ، انسان بزرگ و هنرمندی والا را در گروه تئاتر «شایا» در کنار خودمان داشتیم. عمری نزدیک به ۳۲ سال. و هنوز هم امیدواریم که بهناز نازی با شکست دادن بیماری و برخاستن از آن تخت بیمارستان، یک حرکت اساطیری از خودش نشان بدهد و مرگ را شکست بدهد. امیدوارم یک بار دیگر بتوانیم خانم نازی را در کنار خودمان ببینیم.

وی در پاسخ به این پرسش که از چه زمانی فرایند بستری شدن آغاز شده، مطرح کرد: تقریباً این اتفاق به سه ماه پیش برمی‌گردد. زمانی که از سفر خارج از کشور برگشتند، حدود یک هفته تا ده روز بعد دوباره دوره شیمی‌درمانی شروع شد. یک مدت طولانی، ۴۵ روز در بیمارستان نیکان بستری بودند و بعد به بیمارستان شریعتی انتقال پیدا کردند. خوشبختانه پرسنل بیمارستان با نهایت دقت، احترام و سخت‌کوشی از وی مراقبت می‌کنند. واقعاً باید از عزیزان بیمارستان شریعتی تشکر کنیم. الان تقریباً می‌شود گفت سه ماه است که در این شرایط به سر می‌برند.

نعیمی در پاسخ به اینکه نازی چند وقت است که وارد کما شده‌است، توضیح داد: حدود یک هفته است که در این شرایط هستند و همه ما را نگران کرده‌اند. امیدوارم هرچه زودتر بهبود پیدا کنند.

وی در پایان با احساسی عمیق تاکید کرد: قسم می‌خورم، تنها آرزوی من این است که یک بار دیگر با خانم نازی تئاتری را روی صحنه ببرم.

دیدار هنرمندان تئاتر با مدیرکل هنرهای نمایشی

نشست هم‌اندیشی و هم‌افزایی هنرمندان تئاتر استان‌ها، اعضای هیات‌مدیره خانه تئاتر و جمعی از هنرمندان و مدیران تئاتر با اتابک نادری، مدیرکل هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در تالار مشاهیر مجموعه تئاتر شهر برگزار شد.

ادامه مطلب

بیش از ۳۰ نمایش در سالن‌های تهران اجرا می‌شود/ «اژدهاک» تا «جهانی دیگر»

همزمان با اردیبهشت‌ماه، ده‌ها اثر نمایشی در سالن‌های دولتی و خصوصی شهر تهران روی صحنه رفته‌اند؛ اجراهایی که در مجموعه‌هایی چون تئاتر شهر، ایران‌شهر، سنگلج، مولوی، خانه هنرمندان ایران و همچنین تماشاخانه‌ها و سالن‌های خصوصی پایتخت در حال برگزاری است و از تداوم فعالیت گروه‌های نمایشی در این ماه خبر می‌دهد.

به گزارش روابط عمومی خانه تئاتر از معاونت امور هنری، در روزهای میانی اردیبهشت‌ماه، تعداد قابل توجهی از آثار نمایشی در سالن‌های مختلف تهران در حال اجراست؛ اجراهایی که طیفی از متون ایرانی و آثار کلاسیک و معاصر جهان را شامل می‌شود و توسط گروه‌های مختلف نمایشی روی صحنه می‌رود.
در مجموعه تئاتر شهر و در تالار اصلی نمایش «ذرات آشوب» به کارگردانی ابراهیم پشت کوهی روی صحنه می رود.

در تالار چهارسو نیز نمایش «ابری با احتمال ریزش باران» به کارگردانی سیدعلی هاشمی پیش روی مخاطبان قرار خواهد گرفت.

«بیهوده» عنوان یکی دیگر از نمایش های جدید تئاتر شهر است که طی روزهای آینده به کرگردانی یاسین رضوانی در تالار قشقایی به صحنه می رود.

در تالار سایه هم نمایش «گاوداری» به کارگردانی محمد نژاد و در کارگاه نمایش نیز نمایش «اژدهاک» به کارگردانی آرش اشاداد روی صحنه می روند.

هم اکنون نمایش «بیست و چهار» به نویسندگی و کارگردانی علی حیدری تا روز جمعه بیست و پنجم اردیبهشت ماه در کارگاه نمایش تئاتر شهر به اجرای خود ادامه می دهد.

بر اساس این گزارش تاریخ آغاز، ساعت و دیگر جزییات آثار نمایشی جدید تئاتر شهر طی روزهای آینده به تفکیک اطلاع رسانی خواهد شد.

در تماشاخانه ایران‌شهر نیز چند اثر نمایشی روی صحنه است؛ از جمله نمایش «دیکته طور» به نویسندگی و کارگردانی علیرضا معروفی در سالن استاد سمندریان، نمایش «چند سال پیش» به نویسندگی کهبد تاراج و کارگردانی مهرداد ضیایی در همین سالن و نمایش «کشتارگاه» به نویسندگی و کارگردانی کاوه مهدوی و همچنین «به علت ضیق مکان» به نویسندگی مرتضی شاه‌کرم و کارگردانی احمد صمیمی و فراز غلامی در سالن استاد ناظرزاده کرمانی.
در تماشاخانه سنگلج نمایش «سیاه‌وش» نوشته و کارگردانی حامد شیخی روی صحنه است و در تالار مولوی نیز نمایش «یحتمل، بهترین بازیگر نقش اول زن» به نویسندگی و کارگردانی حسین امتی اجرا می‌شود. تالار محراب نیز میزبان نمایش «آگنیتاژ» به نویسندگی رسول حق‌جو و کارگردانی مریم مهریان است.
در خانه هنرمندان ایران (سالن استاد انتظامی) نمایش «ارباب پونتیلا و نوکرش ماتی» اثر برتولت برشت با ترجمه، دراماتورژی و کارگردانی میکاییل شهرستانی، همچنین نمایش‌های «نامقصد» به نویسندگی و کارگردانی رضا بهکام و «رنگ انار» به نویسندگی و کارگردانی بهنام ترابی اجرا می‌شوند.
تماشاخانه طهران نیز میزبان نمایش‌های «دکتر فاوستوس» نوشته کریستوفر مارلو با دراماتورژی و کارگردانی مهدی اصغریان، «دوازده فرد خشمگین» نوشته رجینالد رز به کارگردانی سعیده خوش‌نژاد، «مهمانی شام» اثر نیل سایمون به کارگردانی امیرمسعود رجبی، «جهانی دیگر» نوشته محمدرضا استادحاجی به کارگردانی علیرضا پازوکی و «سفارتخانه» نوشته اسلاومیر مروژک به کارگردانی مروارید افسری است.
در عمارت نوفل‌لوشاتو نیز نمایش‌های «طروپ طرب» به نویسندگی خیرالله تقیانی‌پور و کارگردانی حمیدرضا خلیلی، «شبیه خون» نوشته سهراب حسینی و کارگردانی محمد حاتمی، «باخ» به نویسندگی و کارگردانی بهزاد عبدی و «سلول» به نویسندگی و کارگردانی محسن زرآبادی‌پور اجرا می‌شوند.
در بوتیک هنر ایران نمایش‌های «پابرهنه، لخت، قلبی در مشت» به نویسندگی و کارگردانی علیرضا کوشک جلالی، «مرز» نوشته حمیدرضا اسدزاده به کارگردانی امید اولیایی، «ژوژمان» به نویسندگی و کارگردانی رضا جاویدی، «ایستگاه آخر» به نویسندگی سپیده ایمانی و فرحان فریضه و کارگردانی فرحان فریضه و نمایش «هتل» به کارگردانی مرجان آقانوری روی صحنه هستند.
در خانه نمایش مهرگان نیز نمایش‌های «روایت معلق بعد بازگشت» به نویسندگی احسان جواهری و کارگردانی محمد علیدادی و «دیالکتیک» نوشته و کارگردانی رحمان خوب‌زاده اجرا می‌شوند.
از دیگر آثار در حال اجرا می‌توان به نمایش «پرنده سیاه» نوشته دیوید هروئر به کارگردانی نوید محمدزاده در پردیس تئاتر و موسیقی دکر، «مکاشفات راسکلنیکف» نوشته پیمان مجیدی به کارگردانی حسام منظور و «رویای آمریکایی» اثر تنسی ویلیامز به کارگردانی علی حضرتی در مجموعه تئاتر لبخند، «روی ماه دیو» به نویسندگی و کارگردانی کاوه میرزایی در تماشاخانه سیمرغ، «خاکستر سکوت» به کارگردانی پردیس زارع در خانه نمایش دا، «شنبه ساعت ده و ده دقیقه» به نویسندگی و کارگردانی الهه موچانی در تماشاخانه صحنه آبی، «چروفوبیا» به نویسندگی و کارگردانی فاطمه (ملیکا) محمدی در خانه رویداد جریان و برنامه نمایشی «کمدی کمپ» با کیوریتوری مرتضی جلیلی‌دوست در عمارت عما اشاره کرد.
این آثار هر شب در ساعات مختلف در سالن‌های مختلف تهران میزبان مخاطبان تئاتر هستند و بلیت اجراها از طریق سامانه‌های فروش بلیت تئاتر در دسترس علاقه‌مندان قرار دارد.

مدیرکل هنرهای نمایشی به خانه تئاتر آمد

مدیرکل هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ به همراه برخی مدیران تئاتری با حضور در خانه تئاتر، با اعضای هیات مدیره و مدیرعامل خانه دیدار کردند.

به گزارش روابط عمومی خانه تئاتر، علیرضا گیلوری در ابتدای این دیدار، گزارشی از فعالیت‌های خانه تئاتر ارائه کرد.
همچنین اعضای هیات مدیره مرکزی خانه تئاتر در ادامه نقطه نظرات خود را درباره وضعیت و مشکلات امروز تئاتر مطرح کردند.
اتابک نادری مدیرکل هنرهای نمایشی که از اعضای خانه تئاتر است از تلاش برای حل مسائل فعالان تئاتری خبر داد و اظهار امیدواری کرد با همراهی خانه تئاتر این مسیر تسریع شود.

تاکید بر هم افزایی، حل مشکلات بیمه اعضای خانه تئاتر، استفاده از ظرفیت ها و توانمندی خانه تئاتر در همکاری‌های مشترک از جمله نکات مطرح شده در این دیدار بود.
همچنین اعضای حاضر بر تدوین قوانین برای حمایت از امنیت شغلی تئاتری‌ها و شکل‌گیری ارتباط بیشتر و موثرتر اداره کل هنرهای نمایشی و خانه تئاتر تاکید کردند.

محمد بهرامی، مریم رحیمی، مهدی قلعه، شهرام احمدزاده، علی گودینی از اعضای هیات مدیره مرکزی خانه تئاتر و کوروش سلیمانی مدیر تئاتر شهر، توحید معصومی، وحید فخر موسوی و امیر مشهدی عباس مدیر تالار هنر از دیگر حاضران این مراسم بودند.

«جمعه های تئاترشهر» با نمایش پرتره ای از بهرام بیضایی برگزار می‌شود

اولین ویژه برنامه «جمعه های تئاترشهر» روز جمعه بیست و پنجم اردیبهشت ماه با نمایش مستند پرتره ای از زنده یاد بهرام بیضایی به کارگردانی فرشید قلی پور در تالار مشاهیر این مجموعه برگزار می شود.

به گزارش روابط عمومی خانه تئاتر از مجموعه تئاترشهر، ویژه برنامه «جمعه های تئاترشهر» ساعت 17 روز جمعه بیست و پنجم اردیبهشت ماه با نمایش مستند پرتره ای از زنده یاد بهرام بیضایی با نام «چریکه بهرام» به کارگردانی فرشید قلی پور در تالار مشاهیر این مجموعه برگزار می شود.

در این ویژه برنامه که اولین نشست از سسلسله برنامه های پروژه «جمعه های تئاترشهر» محسوب می شود، ابتدا فیلم مستند «چریکه بهرام» به نویسندگی، تهیه کنندگی و کارگردانی فرشید قلی پور با حضور کارگردان و برخی دیگر از عوامل اجرایی این اثر به نمایش درمی آید و سپس نشست تخصصی درباره نحوه ساخت و تولید پروژه که دربرگیرنده ناگفته های جالب توجهی است، برگزار می شود.

فیلم مستند«چریکه بهرام» از جمله آثار شاخص سینمای مستند درباره زنده یاد بهرام بیضایی نویسنده، پژوهشگر و کارگردان فقید تئاتر و سینمای کشورمان است که علاوه بر حضور جشنواره «سینما حقیقت» در گروه سینمایی «هنر و تجربه – سال 1398» ، جشنواره «دیوراما کشورهند – سال 2021»، جشنواره «داکا بنگلادش – سال 2022» به نمایش درآمده است.

در این مستند به سینما و تئاتر استاد بهرام بیضایی پرداخته شده و در صحبت با همکاران این هنرمند فقید و افراد صاحب‌نظر در حوزه‌ فرهنگ و هنر ایران، تاثیرگذاری زنده یاد بهرام بیضایی بر هنر معاصر ایران و نیز فرهنگ اصیل ایرانی، تحلیل و واکاوی شده است. ضمن اینکه ن بخش‌های متنوعی از سخنرانی‌های استاد بیضایی در سال‌های مختلف و بخش های جالب توجه دیگر، قسمت‌های تشکیل دهنده‌ این فیلم هستند.

ویژه برنامه «جمعه های تئاترشهر» از جمله رویدادهای جدید مجموعه تئاترشهر در این دوره است که طی آن برنامه هایی چون «اکران فیلم تئاترهای موفق به صحنه رفته در تئاترشهر»، «رونمایی از کتاب های تخصصی حوزه تئاتر»، «نشست های پژوهشی و تخصصی حوزه هنرهای نمایشی»، «مراسم نکوداشت چهره های شاخص عرصه تئاتر در ادوار مختلف»، «کارگاه های آموزشی» ، «جلسات نمایشنامه خوانی» و برنامه های متنوع دیگر پیش روی مخاطبان قرار خواهد گرفت.

اولین ویژه برنامه «جمعه های تئاترشهر» که طراحی نشان (لوگو) آن بر عهده مجید کاشانی بوده، ساعت 17 روز جمعه بیست و پنجم اردیبهشت ماه در تالار مشاهیر این مجموعه برگزار و ورود برای مخاطبان و علاقه مندان رایگان است.

تعیین حداقل دستمزد نمایشنامه‌نویسان و مترجمان تئاتر در سال ۱۴۰۵

کانون نمایشنامه‌نویسان و مترجمان خانه تئاتر با هدف شفاف‌سازی حقوق حرفه‌ای و حمایت از معیشت فعالان حوزه نمایش، حداقل دستمزد نمایشنامه‌نویسان، مترجمان نمایشنامه و دراماتورژها را برای سال ۱۴۰۵ اعلام کرد.

به گزارش روابط‌عمومی خانه تئاتر از کانون نمایشنامه‌نویسان و مترجمان خانه تئاتر، مبالغ جدید بر اساس حقوق و مزایای مصوب وزارت کار محاسبه شده و در سه حوزه «نمایشنامه‌نویسی»، «ترجمه نمایشنامه» و «اقتباس و دراماتورژی» و در سه سطح تخصصی «حرفه‌ای»، «ارشد» و «ممتاز» تعیین شده‌اند.

بر این اساس، در بخش نمایشنامه‌نویسی، حداقل دستمزد در سطح حرفه‌ای مبلغ یک میلیارد و ۳۰۹ میلیون و ۵۳۰ هزار ریال، در سطح ارشد دو میلیارد و ۱۸۲ میلیون و ۵۵۰ هزار ریال و در سطح ممتاز سه میلیارد و ۲۷۳ میلیون و ۸۲۵ هزار ریال تعیین شده است.

در حوزه ترجمه نمایشنامه نیز حداقل دستمزد برای سطح حرفه‌ای ۸۷۳ میلیون و ۴۶۰ هزار ریال، برای سطح ارشد یک میلیارد و ۴۵۵ میلیون و ۷۶۰ هزار ریال و برای سطح ممتاز دو میلیارد و ۱۸۲ میلیون و ۵۵۰ هزار ریال اعلام شد.

همچنین در بخش اقتباس و دراماتورژی، حداقل دستمزد سطح حرفه‌ای ۶۵۴ میلیون و ۷۶۵ هزار ریال، سطح ارشد یک میلیارد و ۹۱ میلیون و ۲۷۵ هزار ریال و سطح ممتاز یک میلیارد و ۶۳۶ میلیون و ۹۲۰ هزار ریال تعیین شده است.

 

کانون نمایشنامه‌نویسان و مترجمان خانه تئاتر اعلام کرده است که این اقدام در راستای تثبیت حقوق حرفه‌ای فعالان این حوزه، رعایت عدالت در پرداخت‌ها و حفظ استانداردهای تخصصی در عرصه نمایش صورت گرفته است.

اعضای خوش‌حساب خانه تئاتر از پرداخت حق عضویت ۱۴۰۵ معاف شدند

جلسه هیات مدیره خانه تئاتر با تصویب چند مصوبه مهم در حوزه امور مالی و اجرایی برگزار شد.

به گزارش روابط عمومی خانه تئاتر، جلسه هیات مدیره خانه تئاتر با حضور اعضا و مدیرعامل برگزار شد. در این جلسه، اعضا با تصویب چند مصوبه مهم مالی و اجرایی، نرخ جدید ورودی و حق عضویت سال ۱۴۰۵ را تعیین کردند.
همچنین بر اساس این مصوبات، اعضایی که حق عضویت سال‌های ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ خود را پرداخت کرده‌اند، از پرداخت حق عضویت سال ۱۴۰۵ معاف خواهند بود.
بر اساس مصوبه نخست این جلسه، مبلغ ورودی برای متقاضیان جدید عضویت در خانه تئاتر، ۷۰۰ هزار تومان تعیین شد.
همچنین طبق مصوبه دوم، مبلغ حق عضویت اعضا برای سال ۱۴۰۵، ۵۰۰ هزار تومان اعلام شد.
در ادامه و با توجه به شرایط اقتصادی موجود و مشکلات مالی برخی اعضا، حاضران در جلسه با تصویب مصوبه‌ای حمایتی اعلام کردند اعضایی که حق عضویت سال‌های ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ خود را پرداخت کرده‌اند، از پرداخت حق عضویت سال ۱۴۰۵ معاف خواهند بود. این تصمیم با هدف قدردانی از همراهی اعضای متعهد و کاهش فشار مالی بر آنان اتخاذ شده است.
در بخش دیگری از جلسه نیز موضوع پرداخت بخشی از هزینه بیمه اعضا مطرح شد و مقرر گردید حمایت‌های مالی در این زمینه با اولویت افرادی که دارای شرایط خاص و مشکلات مالی هستند، مورد بررسی و پیگیری قرار گیرد.
این مصوبات با هدف ساماندهی امور مالی انجمن ها، حمایت از اعضا و تسهیل روند فعالیت‌های آتی به تصویب رسید.

«ضرورت بازنگری در ساختارهای حمایتی؛ از بحرانِ معیشت تا بی‌توجهی به نمایندگیِ صنفی»

سخنگوی خانه تئاتر با تاکید بر بازنگری در ساختارهای حمایتی از تئاتر گفت: تعطیلی‌های بلند مدت در تئاتر، قطعی اینترنت و عدم اطلاع رسانی آسیب‌های جدی به فعالان تئاتر وارد کرده است.

 

دکتر رضا دادویی در گفت وگویی به مسائل پیش روی فعالان تئاتر اشاره کرد و درباره مشکلات و وضعیت اهالی تئاتر هشدار داد.
آنچه در ادامه می‌آید گفت‌وگو با این عضو هیات مدیره مرکزی خانه تئاتر است.

شما به عنوان عضو هیأت مدیره مرکزی و سخنگوی خانه تئاتر وضعیت این روزهای تئاتر را چطور ارزیابی می‌کنید؟ در طی هفته‌های جاری برخی هنرمندان تئاتر از وضعیت معیشتی و بیمه‌های خود گله و شکایت‌هایی داشتند.

رضا دادویی: تئاتر امروز در یک چرخه‌ مرگبار گرفتار شده‌ است. تئاتر، هنری است که هزینه‌یِ تولیدِ آن، از جیبِ خودِ هنرمند تأمین می‌شود. در حالی که تورم و بحران‌های اقتصادی کشور هزینه‌های تولید را به شکلی سرسام‌آور افزایش داده، تعطیلی‌های بلندمدت، وقفه در فروش و قطعی اینترنت و عدم اطلاع‌رسانی و… موجب وقفه در فروش و کاهش شدید مخاطب و در نهایت از دست رفتن همان درآمدهای ناچیز شده است. وقتی درآمدِ هنرمند تئاتر، حتی از زیرِ خطِ فقر هم پایین‌تر است، مطالبه‌یِ پرداختِ حق بیمه، فشار اقتصادی می‌شود. هنرمندی که درآمدی نداشته، نه تنها بیمه‌ی بیکاری دریافت نمی‌کند بلکه در صورت عدم توان در پرداخت حق بیمه، از تمامی خدمات اجتماعی و درمانی محروم می‌شود.

آیا نهادها و موسساتی مثل «صندوق اعتباری هنر» کمکی به حل این مشکلات نمی‌کنند؟

رضا دادویی: حتما تلاش خودشان را می‌کنند ولی این تلاش‌ها ابداً پاسخگوی مطالبات به حق اهالی هنر بالاخص هنرمندان تئاتر نیست. من معتقدم این عدم توفیق، ریشه در مسائل ساختاری دارد. همان‌طور که رویکردهای دائمی وزارت ارشاد بیش‌تر متوجه محدودیت و ممنوعیت است تا بالندگی و شکوفایی. در غیر این صورت در طول این چند دهه به فکر ایجاد تسهیلات و ساختن سالن‌های تئاتر و مکان‌های متمرکز اجرایی می‌بود که امروز هنرمندان تئاتر مجبور نشوند با هزینه‌های گزاف و مشکلات متعدد سالن‌های نامناسب دست و پنجه نرم کنند. درست است که اهالی تئاتر، با کلمات و احساس زندگی می‌کنند، اما در دنیای واقعی، باید شخصاً با مقوله‌ی اجاره‌بهای سالن و هزینه‌های تولید دست‌وپنجه نرم کنند. وقتی ما برای یک نمایش ساده، نیاز به بودجه‌ای داریم که حتی کفاف معاش روزمره عوامل را نمی‌کند، نهادها و ارگان‌های دولتی سالیان سال است که در خوابی عمیق فرو رفته‌اند و امورات خود را با برگزاری جشنواره‌های بی‌هویت و تهی از معنا می‌گذرانند و بیلان کاری ارائه می‌دهند. تصمیم‌گیران حوزه فرهنگ و هنر انگار فراموش کرده‌اند که هنر، از طریقِ فقر و تنگدستی، رشد نمی‌کند؛ هنر با امنیتِ مالی و حمایتِ ساختاریافته شکوفا می‌شود. اما هنرمند در این شرایط ناچار است بین بقا و معیشت و خلق اثر هنری یکی را انتخاب کند. این یعنی مرگِ تدریجیِ خلاقیت. و زمانی ترسناک است به یأس و ناامیدی بیانجامد. صندوق اعتباری هنر نیز نمی‌تواند گره چندانی از کار ما باز کند. چون این صندوق، صدایِ ما را به دقت و درست نمی‌شنود. چطور ممکن است که یک نهادِ صنفی و اعتباری مثل خانه تئاتر، در ساختارِ مدیریت کلان و تصمیم‌گیرنده‌ی صندوق اعتباری هنر، هیچ نماینده‌ای نداشته باشد.

یعنی تصمیماتِ مربوط به هنرمندان تئاتر، توسط کسانی گرفته می‌شود که خودشان از فضایِ تخصصیِ تئاتر و چالش‌هایِ آن بی‌خبرند؟

رضا دادویی: البته هنرمندان و نمایندگانی از دیگر صنوف هنری در آن‌جا حضور دارند، ولی در نهایت همین موضوع خود نشانه تبعیض و موجب عدم اطلاع دقیق از وضعیت هنرمندان و اجراهای تئاتری است. وقتی مدیرعامل یا نماینده‌ای از خانه تئاتر در صندوق حضور ندارد، یعنی تصمیماتِ مالی، بیمه‌ای و حمایتی، بدونِ درکِ واقعیتِ آسیب‌هایِ شغلیِ تئاتر و بدونِ شناختِ وضعیتِ معیشتیِ اهالی تئاتر اتخاذ می‌شود.

آقای دکتر شما به عنوان کسی که سال‌ها رئیس انجمن مدرسان تئاتر هم بودید، تأثیر این وضعیتِ کشور و شرایط تحمیل شده از فضای جنگ در حوژه تئاتر را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

رضا دادویی: پیامدش ساده است: مرگِ تئاتر. وقتی هنرمند، هم از نظرِ روحی آسیب می‌بیند، هم از نظرِ اقتصادی توانِ بقا ندارد، هم از نظرِ صنفی در ساختارهایِ حمایتی، نماینده‌ای ندارد و… چاره‌ای جز ترکِ صحنه نخواهد داشت. ما در حالِ از دست دادنِ نسل‌هایی از هنرمندان هستیم که برای بقای خود و خانواده‌شان یا به سمتِ کارهایِ غیرهنری می‌روند، یا در سکوتِ درماندگی، به شکلی خاموش دارند صحنه را ترک می‌کنند.
اگر وزارت ارشاد و سایر وزارتخانه‌ها و موسسات مالی و اعتباری مثل صندوق اعتباری هنر، این چرخه‌ی معیوب و ساختارِ ناصحیح را اصلاح نکنند اصلاً چشم‌انداز خوبی در حوزه فرهنگ و هنر نخواهیم داشت.

در بحث‌های مربوط به معیشت هنرمندان، نهادهای دولتی مثل مرکز هنرهای نمایشی معمولاً از کمبود بودجه صحبت می‌کنند، این چالش از چه زاویه‌ای قابل بررسی است؟

رضا دادویی: باید نگاه ما از «کمبود بودجه» به سمت «عدم تناسبِ ساختارها با واقعیتِ اقتصادی» تغییر کند. ما در شرایطی هستیم که هزینه‌های تولید و تورمِ ناشی از تنش‌های سیاسی و بحران‌های اقتصادی، زندگی روزمره‌ی هنرمندان را به شدت تحت فشار قرار داده است. در این میان، مطالبه‌ی پرداختِ حق بیمه با نرخ‌های فعلی، برای بسیاری از فعالانِ تئاتر، یک چالشِ زیستیِ جدی است.
مسئله این است که مدل‌های حمایتی و سیستم‌های بیمه‌ایِ موجود، با سطحِ درآمدِ واقعی و ماهیتِ شغلیِ هنرمند تئاتر همخوانی ندارد. ما به دنبالِ سیستمی هستیم که به ‌جای فشار آوردن به هنرمند، راهکارهایِ تسهیل‌کننده‌ای برای پوششِ بیمه‌ای و سلامتِ شغلی ارائه دهد.

 

با توجه به شرایطِ حساسِ سیاسی و سایه‌ی سنگینِ تنش‌های منطقه‌ای، این مطالبه‌ها چه اهمیتی پیدا می‌کنند؟

رضا دادویی: تنش‌های سیاسی و سایه‌ی جنگ، بدون شک تأثیر مستقیمی بر ثباتِ اقتصادی و امنیتِ روانیِ جامعه خواهد داشت و به همین دلیل است که باید برای آن چاره‌اندیشی کرد و راهکارهای عملی ارائه داد. این شرایط، باعثِ ناپایداریِ بیشتر در بازارِ کار و کاهشِ قدرتِ خریدِ مخاطب می‌شود که در نهایت، فشار را بر دوشِ هنرمندِ تئاتر بیشتر می‌کند. در چنین شرایطِ بحرانی، ما نیاز داریم که ساختارهایِ حمایتی، به‌جایِ حالتِ واکنشی، حالتِ پیشگیرانه به خود بگیرند. نهادهای دولتی موظف هستند تا با ایجاد تمهیدات عملی از فروپاشیِ ساختارِ معیشتیِ هنرمندان جلوگیری کنند. مطالبه‌ی ما در واقع، ایجادِ یک «شبکه امنیتِ شغلی» است که در برابرِ شوک‌هایِ اقتصادی و سیاسی، از هنرمندِ تئاتر محافظت کند.

 

در نهایت، اگر بخواهید خلاصه خواسته‌های خود را بیان کنید، چه خواهد بود؟

دادویی: مسئله‌ اول اصلاحِ مدل‌هایِ بیمه‌ای است. طراحیِ پوشش‌هایِ بیمه‌ای که با سطحِ درآمدِ هنرمند و ماهیتِ آسیب‌هایِ شغلی تئاتر همخوانی داشته باشد. یعنی علاوه بر حمایت از تولید و اجرا، برای شرایط خاص و زمان بیکاری تمهیدات جدی اندیشیده شود.
دوم این که ساختارِ مدیریتِ حمایتی در نهادهای دولتی مثل صندوق اعتباری هنر و… به جهتِ مشارکت در تصمیم‌گیری‌ها، جایگاهی رسمی و قانونی برای نماینده‌ی خانه تئاتر ایجاد کنند.
سوم این که در پی ایجادِ امنیتِ معیشتیِ پایدار برای هنرمندان به طور عام، و برای اهالی تئاتر به طور خاص باشند. تدوینِ سیاست‌هایِ حمایتی که در برابرِ نوساناتِ اقتصادی و تنش‌هایِ سیاسی، از وضعیت معیشتی و کاری آن‌ها محافظت کند.

گفت‌وگو با ایسنا