همراه شدن خانه تئاتر با پویش “سفر سرخ”

همزمان با روز جهانی تئاتر، خانه تاتر در فراخوانی از اعضای خود و خانواده تاتر دعوت می کند با حضور در مراکز انتقال خون در سراسر کشور در پویش ملی “سفر سرخ” شرکت کنند.

به گزارش روابط عمومی خانه تئاتر، در اطلاعیه خانه تئاتر آمده است: ما باور داریم همان‌طور که تئاتر زندگی را روی صحنه بازآفرینی می‌کند، ما نیز می‌توانیم بیرون از صحنه، زندگی را تداوم ببخشیم. در این روز ها که شهرهای ایران صحنه ای از اتحاد و همدلی را نمایش می دهد، هر قطره خون نیز می‌تواند نقشی واقعی در نجات جان ها داشته باشد. لذا با توجه به شرایط کشور و نیاز مراکز درمانی، خانه تاتر از اعضای خود همچنین هنرمندان تاتر در سراسر کشور دعوت می کند به به مناسبت روز جهانی تاتر در روزهای جمعه و شنبه ۷ و ۸ فروردین ماه برای اهدای خون به مراکز انتقال خون مراجعه و در این پویش انسان دوستانه و ملی که نشانه ای از مسئولیت اجتماعی است شرکت کنند. هنرمندان در تهران نیز می توانند به سازمان انتقال خون در خیابان وصال مراجعه نمایند.

لازم به ذکر است ۷ فروردین ماه (۲۷ مارس) به عنوان روز جهانی تاتر شناخته می شود و پویش ملی “سفر سرخ” به منظور تامین نیازهای خونی مراکز درمانی و بیماران از ۲۸ اسفند ۱۴۰۴ در سراسر کشور آغاز شده است.

واکنش سه عضو هیات مدیره خانه تئاتر به تجاوز نیروهای متخاصم علیه میهن

سه عضو هیات مدیره خانه تئاتر در واکنش به حملات آمریکایی اسرائیلی علیه ایران، بر حفظ وحدت و نگهداری از تمامیت ارضی کشور تاکید کردند.
به گزارش روابط عمومی خانه تئاتر، بهرام ابراهیمی، سید جواد روشن و مهدی موسی خانی نسبت به این تجاوز آشکار واکنش نشان دادند.

هیچکس جنگ را دوست ندارد
بهرام ابراهیمی، در این باره گفت: هیچ‌کس جنگ را دوست ندارد اما این جمله به معنای عدم دفاع ملت ایران از خود در برابر دشمنان نیست. ‌
او تاکید کرد: «من از جنگ به هر شکلی متنفرم البته به شرط آن که ما شروع‌کننده و آغازگر جنگ نباشیم. آنچه تاریخ هزار سال اخیر ایران به عنوان تاریخی که با ثبت جزئیات بیشتری می‌توان به آن استناد کرد؛ روایت می‌کند این است که ما هیچوقت به هیچ کشوری حمله نکرده‌ایم.»
این هنرمند باور دارد که جنگ نفرت‌انگیز است و نتیجه آن چیزی جز ویرانی، کشتار آدم‌ها و از بین رفتن سرمایه‌های ملی نیست.
بهرام ابراهیمی با تاکید بر اینکه ایران آغازگر جنگ نبوده است؛ افزود: «ما این جنگ را شروع نکردیم اما صبوری آدم‌ها نسبت به شرایط جنگی به مرور زمان اندک می‌شود. از چندسال پیش ترور دانشمندان، نظامیان و… در ایران شروع شد و هیچکس هم در مقابل این موضوع عکس‌العمل جدی نشان نداد. ما برای اولین بار، قبل از جنگ ۱۲ روزه با حمله موشکی وعده صادق یک نسبت به ترور و کشتار کشورهای بیگانه در میهن‌مان واکنش نشان دادیم. تاکید می‌کنم که جنگ را دوست ندارم اما این جمله به‌ این‌ معنا نیست که ملت ما نباید از خود در مقابل حملات آمریکایی _صهیونی دفاع کند.»
این بازیگر در واکنش به خوشحالی برخی افراد نسبت به‌ وقوع جنگ و حمله متجاوزان به ایران، گفت: «خوشحالی احمقانه برخی افراد که فکر نمی‌کنم تا کنون از کنار گوش‌شان حتی یک سنگ و تیروکمان رد شده باشد، برایم غیرقابل باور است. نمی‌فهمم این‌ها چه موجوداتی هستند که از کشته شدن دیگران لذت می‌برند؟ ما هشت سال با موجودی ابله به نام صدام حسین جنگیدیم، او آدم منفوری بود اما زمانی که می‌خواستند او را اعدام کنند؛ من حاضر نشدم حتی لحظه مجازاتش را ببینم. چطور برخی افراد دل‌شان می‌آید، دیگران کشته شوند و از کشته شدن بچه‌های بی‌گناه یک مدرسه و دیگر قربانیان این جنگ خوشحال باشند؟!»
او ادامه داد: «من نمی‌توانم تحمل کنم که کسی به مملکت و سیستم مرکزی حکومت کشور من حمله کند، مردم و بچه‌های بی‌گناه را بکشد و با خوشحالی این حرکت غیرانسانی خود را توجیه کند، این موضوع اصلا برای من قابل درک نیست.»
ابراهیمی درباره تلاش دشمنان برای تجزیه کشورمان، افزود: «ما در منطقه‌ای زندگی می‌کنیم که یک دیوانه گرچه مرز مشترکی هم با ما ندارد؛ تلاش می‌کند ما را نابود کرده و کشورمان را تکه تکه کند. این نسخه‌ای است که سال‌های قبل برای یوگسلاوی پیچیدند و آن کشور را تجزیه کردند؛ اکنون نیز در تلاش هستند؛ این نسخه را برای ما بپیچنند.»
این هنرمند در بخش دیگر سخنانش بر اهمیت سرپا نگه داشتن هنر، بر فعالیت تئاتر و سینما در شرایط بحرانی حال حاضر تاکید کرد و گفت: «هنر تئاتر و سینما را باید در هر شرایطی حفظ کرد. این باور شخصی من است و با وجود شرایط جنگی به محض اینکه تمرین‌های تئاتر یا زمان فیلمبرداری آثاری که در آن‌ها حضور دارم، مشخص شود، قطعا با گروه همراه خواهم شد.»
به گفته او، اگر چه دشمن به سالن‌های سینما و تئاتر هم رحم نمی‌کند اما باید هنرهای نمایشی را زنده نگه داشت. در دوره هشت سال دفاع مقدس گروه‌های تئاتری حتی در پناهگاه‌ها هم اجرا داشتند و به همت گروه‌های نمایش خیابانی اکنون نیز در شهرها و مکان‌های مختلف هنر نمایش زنده است.

راه نجات میهن در دفاع و اتحاد ملی است
سیدجواد روشن نیز در این در یادداشتی نوشت: آنچه امروز در تجاوز به خاک میهن عزیزمان شاهد آن هستیم، نقض آشکار قوانین بین‌المللی و دخالت در سرنوشت ملت و تمدنی پُر افتخار و کهن است که همواره بر استقلال و آزادی پافشاری کرده و سربازان و مدافعان وطن در طول سالیان مختلف جان‌های با ارزش‌شان را برای تحقق آن فدا کرده‌اند. تجاوز به ایران، تجاوز به استقلال، امنیت و تمامیت ارضی کشور است. مگر می‌توان در مقابل تجاوز به خاک وطن سکوت کرد. مگر می‌شود برای خون‌ها و جان‌های فرزندان بی‌گناه و سربازان و مدافعان ایران نَگِریست؟ مگر می‌شود در قبال جنگ و تجاوز شادی کرد؟

من یک شهروند ساده‌ام. یک شهروند 47 ساله که بخش زیادی از عمرش را در راه فرهنگ و هنر سپری کرده و با همۀ دغدغه‌های یک شهروند ساده آشنا‌یم؛ شهروندی که وقتی پدر شد، زندگی برایش رنگ دیگری گرفت و مسئولیت تعریفی دوباره‌ پیدا کرد. این شهروند حالا می‌فهمد درد از دست دادن فرزند یعنی چی. می‌فهمد دل نگران بودن یعنی چی. این شهروند حال پدران و مادران میناب را می‌فهمد.

این شهروند ساده هر وقت مسئولیتی گرفت، دل نگران شهروندان ساده دیگری مثل خودش بود. چون حال آن‌ها را خوب می‌فهمید. این شهروند هیچ‌وقت به هر قیمتی به دنبال جلب توجه و رضایت مدیران نبوده، چون معتقدم مسئولیت امانتی است که همیشگی نیست و ما باید در قبال وجدان، اخلاق و پروردگار پاسخ‌گو باشیم. مگر بالاتر از بندگی مقامی هست؟ مگر بالاتر از رضایت پروردگار و کمک به مردم و رعایت انصاف و حق‌الناس کاری هست؟ این شهروند ساده، تبعیض، گرانی و بی‌توجهی را لمس کرده. خیلی وقت‌ها صدایش شنیده نشده. حذف شده. نادیده گرفته شده است.

این شهروند متولد 57، صدایش از جای گرم و نرم بلند نمی‌شود؛ اما هرچه دارد از ایران دارد و حرفش را، نقدش را و دل نگرانی‌هایش را در همین جا می‌گوید. این شهروند ساده امروز دل نگران وطن است و باور دارد راه نجات امروز در دفاع و اتحاد ملی است.

در ذهن و قلب این شهروند جایی برای جنگ طلبان، متجاوزان و حامیان آن‌ها نیست. باور دارم استقلال و آزادی چیزی نیست که دیگران برای ما به ارمغان بیاورند. تصمیم برای ایران در داخل ایران گرفته خواهد شد؛ توسط مردم و توسط دلسوزان ایران. متجاوزان و فراریان جایی در ایران نخواهند داشت. ایران متعلق به فرزندان این خاک است؛ فرزندانی که هرچند سخت ولی با عشق و امید بزرگ شده‌اند. رهبر شهید، جانش را فدای وطن کرد، فدای ایران. در طول هشت سال نبرد نابرابر و جنگ تحمیلی نیز جوانان و سربازان رفتند تا ایران بماند. این شهروند ساده نیز فقط یک جان دارد. این جان تقدیم به وطن است. تقدیم به ایران.

در برابر این حجم از بی‌رحمی سکوت نمی‌کنیم
مهدی موسی خانی نیز در این باره نوشت: قلبم از خشونت و جنایتِ سازمان‌یافته علیه کودکان، به شدت جریحه‌دار و دردمند است. حمله به تالار هنر کودکان، نه یک حادثه، بلکه محکومیتِ آشکارِ بربریت و عملی مذموم است که یادآورِ تاریخِ سیاه و سابقه انکارناپذیرِ کودک‌کشی توسط رژیمِ صهیونیستی و حامیانِ آمریکایی آن است. این حمله، یادآورِ فاجعه‌ جانگدازِ مدرسه‌ دخترانه‌ میناب و تمامِ کودکانی است که در این سال‌ها قربانیِ سیاست‌هایِ ویرانگرِ آن‌ها شده‌اند.
هنرِ کودک، پناهگاهِ امنِ رؤیاها و شادی‌هاست؛ نه بازتابی از کابوس و ویرانی. ما در کنار هنرمندانی که عمرشان را وقفِ خلقِ لبخند بر لبانِ کودکان کرده‌اند، امروز در برابرِ این حجم از بی‌رحمی و خشونتِ سیستماتیک، سکوت نخواهیم کرد. تقبیحِ قاطعِ این جنایات، وظیفه‌ی انسانی و هنری ماست. فریادِ ما، پژواکِ دردِ تمامِ کودکانی است که از حقِ نفس کشیدن و خندیدن محروم مانده‌اند و دعوتی است به وجدانِ بیدارِ جهانیان برای توقفِ این چرخهِ خونین.

بیانیه کانون تئاتر کودکان و نوجوان خانه تئاتر در محکومیت حمله نیروهای متخاصم به تالار هنر

کانون تئاتر کودکان و نوجوان خانه تئاتر حمله نیروهای متخاصم به تالار هنر را محکوم کرد.

به گزارش روابط عمومی خانه تئاتر، متن این بیانیه بدین شرح است:

چه تفاوتی می کند سالن تئاتر کودکان شهرمان به علت جنگ افروزی دد منشان تعطیل باشد یا نه.

تو گویی صدای خنده و شادی کودکان در اینجا همیشه طنین انداز است. تو گویی بازیگران بر صحنه در حرکت اند‌ و شعر شادی برای بچه ها می خوانند.

این سالن همیشه در ذهن کودکان ما محل شادیست،  کودکان همیشه در محیط آن آزاد پرسه می زنند ، می دوند، نمایش می بینند و می خندند. اصلا از هر جا که رانده شوند اینجا مأمنی برای آنهاست.

آسیب رساندن به اینجا، جایی که به نام کودکان است، تفاوتی با آسیب رساندن به خود کودک ندارد. گرچه شما از آن هم ابائی ندارید.

شما خاطرات کودکان ، احساس کودکان را نشانه رفته اید.

کانون تئاتر کودکان و نوجوان خانه ی تئاتر آسیب رساندن، به هر آنچه با نام کودکان گره خورده باشد را محکوم می کند. و از مجامع بین‌المللی می خواهد تا با این استبداد آشکار و این جنایات جنگی برخورد قاطع داشته باشند.

تالار هنر در حمله امروز دوشنبه ۲۵ اسفند نیروهای آمریکایی و اسرائیلی دچار آسیب شد.

نامه سرگشاده نهادهای صنفی هنرمندان تئاتر، سینماگران، موسیقی به هنرمندان جهان

خانه های تئاتر، سینما و موسیقی ایران به نمایندگی از سینماگران،اهالی تئاتر و موسیقیدانان ایرانی طی نامه ای سرگشاده خطاب به هنرمندان سراسر جهان از انها دعوت کردند تا به هر وسلیه ای به حمله مشترک آمریکا و اسراییل در حمله به ایران اعتراض کنند.

به گزارش روابط عمومی خانه تئاتر، متن این نامه بدین شرح است:

هنرمندان ، اندیشمندان ، دانشمندان ، و صلح طلبان جهان
در آستانه هزارهٔ جدید برخی آینده پژوهان خوش بینانه پیش بینی می کردند که انسان خردمند با اجتناب از راه اندازی جنگ در هزارهٔ جدید خوشبخت‌تر خواهد شد.
اما خبر بد آن است که هرچه میل به صلح ، آرامش و گفتگوی تمدنها در میان مردم خردمند فزون‌تر شده ، تمایل به جنگ طلبی برای به دست آوردن منافع و منابع جدید در امپراتوریِ شّر ، جهان را در لبهٔ پرتگاه قرار داده است.
اگر امپراتوری‌ها در جهان باستان تلاش میکردند بصورت سیاسی-نظامی بر تعداد قابل توجهی از ملت‌های گوناگون، در سرزمین های جداگانه و با هویت های فرهنگی متفاوت استیلا یابند، امروز امپراتوری شّر به ده ، بیست ، یا سی ملت در جهان هم بسنده نمی کند. او همهٔ جهان را می خواهد؛
از آمریکای لاتین تا گرینلند ، از سواحل غزه تا سرزمین باستانی ایران، اولین تمدنی که نظام دولت داری را به جهان آموخت. تمدنی که نخستین اعلامیهٔ جهانی حقوق بشر را تدوین کرد و احترام به انسان را آموخت.
امروز اما جنگی ناخواسته و بی هیچ دستاویز حقوقی و قانونی توسط امریکا و رژیم صهیونی بر ملت ایران تحمیل شده و هم چنان ادامه دارد.
در این جنگ نظامی که با احاطه و تسلط بر فضای مجازیِ جهانی تکمیل شده بدون در نظر گرفتن تمام کنوانسیون های بین‌المللی، مدرسه، بیمارستان، اماکن تاریخی و فرهنگی هدف نظامی بازتعریف میشود و هر جنایتی با بهانه ‘ضربه به نظام’ توجیه میشود.
کودکانی که با هزار امید صبح روز ۲۸ فوریه به مدرسه رفتند و دیگر بازنگشتند آیا حداقل بخش کوچکی از ‘بشریت’ نبودند؟ تعریفمان از ‘جنایت’ چیست؟!
ما جامعه فرهنگی-هنری ایران در میانه این آشوب و دوگانه‌ی جنایت و کتمان با بهتی عمیق نظاره‌گرِ سکوت جهانی هستیم!
جنگی که امپراتوری شّر علیه ملت ایران به راه انداخته آخرین جنگ او نخواهد بود. اگر آنها به فرض محال موفق شوند کشور ما را از پای درآورند بی‌درنگ سراغ هدف‌های بعدی خواهند رفت.
اگر شما امروز برای دفاع از مظلوم اقدامی نکنید، فردا بسیار دیر خواهد بود.

 

خانه تئاتر تجاوز نیروهای متخاصم به خاک کشورمان را محکوم می‌کند

به گزارش روابط عمومی خانه تئاتر، پرپر شدن دخترکان مهربان مدرسه شجره طیبه میناب ، اندوهی بزرگ بر دامان مادران ایران و قلب مادرانمان نهاد.

هر یک جان که از دست می‌رود یعنی هزاران آرزوی برباد رفته و آنچه امروز از سوی متجاوزان به خاک ایران می‌بینیم کشتار مردم بی‌گناه است. که باید بی‌درنگ از سوی جامعه جهانی و سازمان حقوق بشر محکوم و متوقف شود.
خانه تئاتر این تجاوز آشکار به میهن عزیزمان را که منجر به از دست رفتن جان‌های بسیار از مردم ایران زمین شده محکوم می‌کند.

خانه تئاتر

خانه تئاتر آخرین وضعیت هنرمندان بازداشت‌شده حوادث دی را اعلام کرد

کمیته پیگیری هنرمندان بازداشت‌شده خانه تئاتر درباره آخرین وضعیت این عزیزان توضیحاتی را ارائه کرد.

به گزارش روابط عمومی خانه تئاتر، فعالیت کمیته پیگیری رسیدگی به پرونده هنرمندان تئاتر که در حوادث اخیر بازداشت‌ شده‌اند از روزهای ابتدایی تشکیل و‌ پیگیری‌ها آغاز شد.
بخشی از این پیگیری‌ها با هماهنگی سه خانه سینما، تئاتر و موسیقی انجام شده و بخشی نیز از سوی خانه تئاتر به طور مستقل انجام شده است.
با کمک شایان آقای مهدی کوهیان به عنوان وکیل سه خانه، اقدامات در این ایام ادامه دارد.
پرونده ۱۸ بازداشتی شامل ۷ هنرمند خانم و ۱۱ هنرمند آقا در دستور کار کمیته پیگیری خانه تئاتر قرار داشته و با خانواده این عزیزان ارتباط برقرار شده و با راهنمایی وکیل و هماهنگی خانواده بعضی مسائل رفع شده است.
خانه تئاتر در تمام مراحل بررسی، رسیدگی و تجدیدنظر در کنار خانواده‌ها و هنرمندان بازداشت‌شده حضور داشته و پشتیبان آنان است.
از این تعداد متأسفانه همچنان ۶ نفر در مرحله بازپرسی یا تعیین شعبه هستند. دو تن از عزیزان نیز آزاد شدند و منع تعقیب آنان صادر شده و تبرئه شدند.
برای ۱۰‌ نفر دیگر نیز در مرحله بازپرسی و یا تجدید نظر، قرار بازداشت موقت به وثیقه تبدیل شده است.
برخی دوستان دسترسی به تلفن نداشتند که با هماهنگی‌ها ارتباط برقرار شد و پرونده برخی نیز توسط ارگان‌های مختلف بررسی می‌شد که با توجه به رایزنی‌ها و درخواست‌ها رسیدگی‌ها سرعت گرفت.
خانه تئاتر برای افرادی که آزاد شدند وکلایی را معرفی می‌کند و در صورت نیاز به مشاوره به آنان مشاور معرفی می‌کند.
همچنین حمایت‌های دیگر مورد نظر این عزیزان نیز انجام می‌شود.
این امیدواری وجود دارد همراهی‌ها برای آزادی دیگر بازداشتی‌ها مستمر باشد و تلاش برای حل مسئله همه عزیزان از سوی خانه تئاتر ادامه دارد.

وقتی مسائل مالی در کیفیت نمایش تعیین‌کننده می‌شود

کارگردان نمایش «قصه‌های درگوشی» معتقد است مسائل مالی نقش تعیین‌کننده‌ای در کیفیت یک اثر نمایشی دارد.

حسین حیدری‌پور کارگردان نمایش «قصه‌های درگوشی» که در تالار سایه مجموعه تئاتر شهر روی صحنه است درباره اجرای این اثر نمایشی به خبرنگار مهر گفت: برای من اجرای آثار نمایشی در هر سبک نوشتاری و اجرایی ارزشمند است و علاقه زیادی به پرداختن به سبک‌های متنوع دارم اما آثار واقع‌گرا و شیوه اجرایی آنها به دلیل نیاز به جستجو و دقتی که برای شناخت بهتر دارند، برایم لذت بخش تر هستند.

وی افزود: «قصه‌های در گوشی» روایتی است از سکوت سنگین افراد جامعه در برابر یکدیگر و دور شدن و گوشه‌گیری انسان معاصر.

این هنرمند با اشاره به فعالیت محدود صفحات مجازی به‌عنوان یکی از مهم‌ترین گزینه‌ها برای تبلیغ آثار نمایشی در سال‌های اخیر بیان کرد: آن چیزی که امروزه به سختی در دسترس مخاطبان قرار دارد، فضای مجازی است و بیشتر از همه اینستاگرام که به عنوان یک پلتفرم عمومی بسیار پیش برنده و کمک کننده در دسترس همگان بود اما با فیلترینگ متاسفانه شرایط عوض شده است.

وی ادامه داد: از آنجا که استفاده از تبلیغات کاغذی و بیلبوردها هزینه‌های بالایی در زمینه تبلیغات به گروه‌ها تحمیل می‌کنند، استفاده از آنها برای گروه‌هایی که به طور مستقل فعالیت دارند امکان پذیر نیست از این رو هنرمندان ترجیح می‌دهند آثارشان را در فضای مجازی تبلیغ کنند و مطمئناً در سال‌های اخیر این فضای مجازی است که مخاطبان را به سالن‌ها می‌کشاند. به طور حتم امروزه رسانه‌ها هستند که حرف اول را در اطلاع رسانی و معرفی آثار می‌زنند.

حیدری‌پور شرایط اقتصادی را نیز یکی از دلایل مهم و تاثیرگذار در اجرای با کیفیت یک تئاتر دانست و گفت: شرایط بد اقتصادی بر کیفیت هر اثری تاثیر دارد؛ از بازیگر گرفته تا طراحی صحنه و نور و موسیقی. همه این موارد نیازمند صرف هزینه هستند پس وقتی کار از لحاظ مالی تامین نباشد کیفیت اثر را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

وی در پایان صحبت‌هایش بیان کرد: از سوی دیگر مخاطبی که فکر معیشت و مسائل اقتصادی‌اش است قطعاً تئاتر و سایر هنرها را به عنوان اولویت آخر قرار خواهد داد و به همین دلیل نیز تماشای تئاتر در سبد فرهنگی مردم جایگاه مناسبی ندارد.

«قصه‌های در گوشی» به نویسندگی امیررضا کوهستانی و کارگردانی حسین حیدری پور تا دوم تیر ماه در تالار سایه روی صحنه است.

در خلاصه داستان این نمایش آمده است: «توی زندگی خیلی چیزها واستون عقده شده و به خاطر همینم دارین عقده‌هاتون رو سر بقیه خالی می‌کنین…»

مرجان آقا نوری و ایمان دبیری بازیگران «قصه‌های درگوشی» هستند.