کمیته آسیب شناسی کانون کارگردانان خانه تئاتر تشکیل شد

جلسه هیات‌مدیره کانون کارگردانان خانه تئاتر برگزار و در این جلسه علاوه بر مصوب شدن برخی موارد، کمیته آسیب شناسی این کانون تشکیل شد.

به گزارش روابط‌عمومی خانه تئاتر از کانون کارگردانان، جلسه هیات‌مدیره کانون کارگردانان خانه تئاتر با حضور اعضای هیات‌مدیره روز شنبه دوم خردادماه 1405 در عمارت خانه تئاتر برگزار و در خصوص مسائل مختلف کانون تصمیماتی اتخاذ شد.
در این جلسه اسماعیل خلج، مجید کریمی، غلامرضا عربی، حسین پرستار، مازیار لرستانی اعضای هیات‌مدیره و احسان فکاء بازرس کانون کارگردانان حضور داشتند.
در ابتدای جلسه و در ادامه جلسات قبل، به اصلاح شیوه‌نامه عضوگیری و امتیازدهی به متقاضیان جدید عضویت در کانون کارگردان پرداخته و موارد زیادی از شیوه‌نامه عضوگیری اصلاح شد.
در بخش دوم جلسه و با حضور ناصح کامگاری از اعضای هیات موسس و کانون کارگردانان، مسائل مهم انتقادی مطرح شد و هیات‌مدیره در خصوص این مسائل گفت‌وگو کردند.
در ادامه و با تصویب هیات‌مدیره مقرر شد کمیته آسیب‌شناسی به دبیری ناصح کامگاری تشکیل و دبیر کمیته، پیگیر موضوعات مختلف کیفیت‌شناسی و دلایل کم‌کاری و بیکاری برخی کارگردانان حرفه ای تئاتر شود.

برگزاری مراسم یادبود شهدای مدرسه میناب توسط خانه سینما، تئاتر و موسیقی/ حضور و غیاب

مراسم یادبود شهدای مدرسه  میناب با همکاری  خانه سینما، خانه تئاتر و خانه موسیقی برگزار می شود.

به گزارش روابط عمومی خانه تئاتر از خانه سینما،  مراسم یادبود شهدای مدرسه میناب با عنوان «حضور غیاب» با همکاری  خانه تئاتر، خانه سینما  و خانه موسیقی از امشب دوشنبه چهارم خرداد به مدت یک هفته هر شب از  ساعت ۱۹:۳۰  در محوطه باز خانه هنرمندان برگزار می شود.

اجرای قطعات موسیقی، پرفورمنس، نمایش خیابانی توسط هنرمندان شناخته شده از جمله برنامه های است که هر شب در محوطه باز خانه هنرمندان اجرا خواهد شد.

این برنامه با همکاری خانه هنرمندان و شهرداری منطقه ۶ و با حمایت اتاق بازرگانی صنایع، معادن و کشاورزی ایران به اجرا در می آید.

احمد دامود که بود؟

چهارم خرداد زادروز احمد دامود است؛ چهره‌ای که هم هنرمند بود و هم اهل تدریس و پژوهش. به گزارش ایسنا، نام احمد دامود برای نسلی از دوستداران و فعالان تئاتر به عنوان یک چهره دانشگاهی و علمی پژوهشی مطرح است و حال آنکه او حضور خود را در عرصه هنر با فعالیت‌های هنری آغاز کرده بود و تا سال‌ها به عنوان بازیگر و کارگردان فعال بود.

به گزارش روابط عمومی خانه تئاتر از ایسنا، در این نوشتار که به انگیزه هشتاد و هفتمین زادروز او منتشر می‌شود، نگاهی گذرا داریم به کارنامه هنری این هنرمند. احمد دامود زاده هشتم خرداد سال ۱۳۱۸ و از نخستین دانشجویان دانشکده هنرهای دراماتیک ایران است؛ همان دانشکده‌ای که به کوشش زنده‌یاد مهدی فروغ راه‌اندازی شد. او بعد از فارغ‌التحصیلی از این دانشکده، در دانشگاه تبریز در رشته روانشناسی نیز مشغول به تحصیل شد و مدرک کارشناسی خود را از این دانشگاه دریافت کرد. دامود در آن از اواخر دهه ۴۰ که تحصیلش در دانشگاه به پایان رسید، به عنوان کارگردان و بازیگر در تئاتر ایران مشغول به کار شد.

حاصل فعالیت‌های او در این زمینه‌ها، اجرای نمایش‌هایی همانند «قرعه برای مرگ» نوشته واهه کاچا، «باغ وحش شیشه‌ای» نوشته تنسی ویلیامز، «گیدوکلنا» نوشته موریس مترلینگ در کنار شماری از نمایشنامه‌های ایرانی همچون «چهار صندوق» بهرام بیضایی، «آدم‌ها و چیز» و «گمشدگان» و «انکار» هر سه از آثار ابراهیم مکی، «کلاف سردرگم» نوشته بهرام صادقی، «چهارمی» و «در ساحل» هر دو از آثار محسن یلفانی است.

او علاوه بر کارگردانی این آثار در بعضی از این نمایش‌ها به ایفای نقش هم پرداخت. اما عمده فعالیت‌های او در عرصه بازیگری تئاتر به همکاری با گروه تئاتر «آناهیتا» بازمی‌گردد؛ گروهی که مصطفی و مهین اسکویی آن را اداره می‌کردند و دامود در تعدادی از آثار این زوج هنری از جمله «هیاهوی بسیار برای هیچ» نوشته شکسپیر و کار مصطفی اسکویی، «تراموایی به نام هوس» نوشته تنسی ویلیامز و کار مصطفی اسکویی، «روباه‌های کوچک» نوشته لیلیان هلمن و کار مهین اسکویی، «طبقه ششم» نوشته آلفرد ژری کار مشترک مهین و مصطفی اسکویی، «کالسکه زرین و اینس مندو» نوشته پروسپر مریمه و کار مهین اسکویی و نمایش «چمدان» نوشته و کار فرهاد آییش به ایفای نقش پرداخت.

بعد از انقلاب دامود نیز مدتی از کشور مهاجرت کرد و در امریکا دو فیلم کوتاه مستند با نام‌های «تولدی دیگر» و «به صلیب کشیدن» را ساخت. او که برای ادامه تحصیل به این کشور مهاجرت کرده بود، موفق به دریافت کارشناسی ارشد ارتباطات جمعی سینما و تلویزیون از دانشگاه کلمبیای آمریکا و کارشناسی ارشد آموزش تئاتر از دانشگاه لویولای آمریکا شد.

اوایل دهه ۷۰ دوباره به ایران بازگشت. در این مقطع بیشتر فعالیت‌های او متمرکز بر آموزش و پژوهش بود. بازی در فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی مانند «باد و شقایق»، «لژیون»، «معمای یک قتل»،«سینما سینماست»، «تنگنا» و «با من بمان» بخش دیگری از فعالیت‌های اوست. اما نسل‌های بعدی که کمتر آثار هنری دامود را دیده بودند، بیشتر او را به عنوان استاد دانشگاه و پژوهشگری دست به قلم می‌شناختند و البته که او نزد دانشجویانش استادی محبوب بود.

از جمله آثار پژوهشی او نگارش یا ترجمه کتاب‌هایی چون «تکنیک بازیگری»، «اصول کارگردانی تئاتر»، «درباره کارگردانی فیلم»، «کار عملی بازیگر»، «بازیگری و کارگردانی تئاتر از نگاه دو کارگردان بزرگ الیا کازان و اینگمار برگمان»، «نگاهی کوتاه به خلاقیت، بازیگری و  آشفتگی‌های روانی» و … است. احمد دامود، چهره‌ای که کمتر اهل گفتگو حضور در مجامع هنری بود، در یکی از اخرین روزهای سال ۱۴۰۱ از دنیا رفت. او روز ۲۵ اسفند ماه برای همیشه چشمانش را بر این زندگی بست و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا آرام گرفت.

نخستین جلسه هیات‌مدیره کانون تئاتر کودک و نوجوان خانه تئاتر برگزار شد؛ رئیس و نایب‌رئیس انتخاب شدند

نخستین جلسه هیات‌مدیره جدید کانون تئاتر کودک و نوجوان خانه تئاتر روز جمعه اول خردادماه برگزار شد و اعضا ضمن تعیین مسئولیت‌ها و سمت‌های مختلف، درباره برخی مصوبات و برنامه‌های اجرایی کانون نیز به جمع‌بندی رسیدند.

به گزارش روابط‌عمومی خانه تئاتر، نخستین جلسه هیات‌مدیره جدید کانون تئاتر کودک و نوجوان خانه تئاتر روز جمعه اول خردادماه با حضور اعضای هیات‌مدیره برگزار شد و طی آن مسئولیت‌ها و سمت‌های مختلف اعضا تعیین شد.

بر اساس تصمیمات اتخاذشده در این جلسه، مهدی قلعه به عنوان رئیس هیات‌مدیره و مجید قناد به عنوان نایب‌رئیس هیات‌مدیره انتخاب شدند. همچنین مسئولیت کمیته آموزش و سخنگویی کانون به روشنک کریمی واگذار شد و مریم تهرانی نیز مسئولیت روابط‌عمومی را برعهده گرفت.

در ادامه این تقسیم مسئولیت‌ها، ژاکلین آواره به عنوان مسئول کمیته رفاه معرفی شد و مسئولیت کمیته حقوقی نیز به صورت مشترک به مجید قناد و جواد مهدی سپرده شد. همچنین مجید نصیری به عنوان مسئول مالی کانون انتخاب شد.

بر اساس مصوبه این جلسه، مجتبی گوهرخای از اعضای انجمن کودک خارج از ترکیب هیات‌مدیره نیز مسئولیت دبیری جلسات و امور اداری را برعهده خواهد داشت.

اعضای هیات‌مدیره در نخستین نشست خود علاوه بر تعیین مسئولیت‌ها، درباره برخی برنامه‌ها و مصوبات اجرایی کانون نیز به بحث و تبادل نظر پرداختند.

مقرر شد جزئیات این تصمیمات و مصوبات در ادامه از طریق کانال رسمی انجمن در پیام‌رسان «بله» به اطلاع اعضای کانون برسد. این جلسه در حالی برگزار شد که اعضای هیات‌مدیره جدید بر ضرورت توجه بیشتر به مسائل آموزشی، رفاهی و حقوقی اعضای کانون و همچنین برنامه‌ریزی برای ارتقای فعالیت‌های حوزه تئاتر کودک و نوجوان تأکید کردند.

برگزاری مجمع عمومی کانون نمایشنامه‌نویسان و مترجمان تئاتر؛ متن محمد رحمانیان قرائت شد

مجمع عمومی کانون نمایشنامه‌نویسان و مترجمان تئاتر با حضور اعضا برگزار شد و ضمن ارائه گزارش عملکرد هیات‌مدیره و مدیرعامل خانه تئاتر، مسائل و دغدغه‌های صنفی اعضا مورد بررسی قرار گرفت.

به گزارش روابط‌عمومی خانه تئاتر، مجمع عمومی کانون نمایشنامه‌نویسان و مترجمان تئاتر با حضور اعضای این کانون برگزار شد. در این نشست، گزارش عملکرد و فعالیت‌های انجام‌شده از سوی هیات‌مدیره ارائه شد و اعضا نیز دیدگاه‌ها، پیشنهادها و دغدغه‌های صنفی خود را مطرح کردند. همچنین در بخش‌هایی از این مجمع، موضوعات مرتبط با مسائل حرفه‌ای و صنفی اعضا مورد بررسی قرار گرفت. در ادامه، آرام محضری رئیس هیات‌مدیره کانون گزارشی از فعالیت‌ها و روند اقدامات انجام‌شده ارائه کرد.

همچنین علیرضا گیلوری مدیرعامل خانه تئاتر نیز با تشریح برخی مسائل مرتبط با حوزه خدمات صنفی، توضیحاتی درباره مسائل بیمه و اقدامات صورت‌گرفته در این زمینه ارائه داد.

حمید دشتی بازرس و علی معتضدی مسوول امور مالی کانون و اسماعیل خلج از دیگر سخنرانان این نشست بودند. بابک والی نیز در این نشست به معرفی کتاب‌های خود پرداخت.

در بخش دیگری از این مجمع، متن محمد رحمانیان قرائت شد. در این متن آمده است: «چه دردی است این که شما دارید؟ درد نوشتن را می‌گویم! که آرام و قرار ندارید؟ که مثل اسپندِ سَرِ آتش در جوش و خروشید و اضطراب و سرآسیمگی؟

چرا مثل بچّه‌ی آدم سر جایتان نمی‌نشینید و دست از فکر و خیال باطل برنمی‌دارید؟ چرا چیزهایی می‌‌گوئید که نباید بگویید و سخنانی موافق را قلمی نمی‌کنید تا توشه‌ی آینده کنید؟ چرا اینهمه از صلاح و مصلحت خود بی‌خبرید؟ این یاغیگری و طاغیگری به کجای دنیا و آخرتتان آمده که لجوج و لجباز همچنان از ناگفته‌ها می‌نویسید و اسرار هویدا می‌کنید؟

عبرت نمی‌گیرد از آن که رفت سَرِ آن دارِ بلند؟ دوستانِ نمایشنامه‌نویس من! اگر پاسخ این پرسش‌‌ها را یافتید مرا هم در جریان بگذارید. که سال‌هاست به دنبال رهایی از این پندارها هستم. می‌دانم که همگی در این وسوسه‌ایم که بمیریم و هرگز، هرگز، هرگز چون موج آرام نگیریم… چرا که نیک می‌دانیم آسودگیِ ما نتیجه‌ای جز عَدَم ندارد.» محمد رحمانیان ۲ خرداد ۱۴۰۵ مجمع عمومی کانون نمایشنامه‌نویسان و مترجمان تئاتر با طرح و بررسی موضوعات صنفی و گفت‌وگوی اعضا پیرامون مسائل حرفه‌ای به کار خود پایان داد.

تقدیر از عضو هیات مدیره خانه تئاتر/مجید قناد: انتخاب به‌عنوان استاد برتر مسئولیت مرا سنگین‌تر کرد

مجید قناد، عضو هیات مدیره مرکزی خانه تئاتر و عضو هیات‌مدیره کانون کودک و نوجوان و از چهره‌های باسابقه حوزه تئاتر کودک، با اشاره به انتخاب خود به‌عنوان استاد برتر مرکز آموزش علمی‌کاربردی فرهنگ و هنر واحد ۴۸، این اتفاق را مسئولیتی مضاعف دانست و بر اهمیت انتقال تجربه و آموزش اصول زندگی در کنار هنر تأکید کرد.

به گزارش روابط‌عمومی خانه تئاتر، مجید قناد که در مراکز آموزشی مختلف از جمله دانشگاه غرب، دانشگاه پارس و مرکز آموزش علمی‌کاربردی فرهنگ و هنر واحد ۴۸ در حوزه‌های بازیگری، نمایش عروسکی، تئاتر کودک و موضوعات مرتبط تدریس می‌کند، درباره انتخاب خود به‌عنوان استاد برتر این مرکز آموزشی سخن گفت.

وی با اشاره به اینکه این انتخاب از میان حدود ۴۰ تا ۵۰ استاد صورت گرفته است، اظهار کرد: «انتخاب به‌عنوان استاد برتر، مسئولیت مرا نسبت به گذشته بیشتر می‌کند و طبیعتاً وظیفه‌ام پس از این اتفاق سنگین‌تر خواهد شد.»

قناد با اشاره به شرایط آموزشی امروز افزود: «با توجه به تغییرات ایجادشده در شیوه‌های آموزشی و گسترش فضاهای مجازی، هم فعالیت اساتید و هم روند آموزشی دانشجویان با چالش‌های بیشتری روبه‌رو شده و اساتید باید تلاش خود را بیش از گذشته افزایش دهند.»

این مدرس و فعال حوزه تئاتر کودک با تأکید بر نقش استادان در تربیت نسل‌های آینده گفت: «بخش زیادی از آموخته‌های ما حاصل تجربه و آموزش استادان بزرگی همچون استاد سمندریان و دیگر بزرگان این حوزه بوده است و ما نیز تلاش می‌کنیم همان تجربه‌ها و آموزه‌ها را به نسل جوان منتقل کنیم. همواره معتقد بوده‌ام که پیش از آموزش هنر باید درس زندگی را آموخت.»

 

تلاش برای انتقال تجربه ۴۰ ساله به دانشجویان

وی با اشاره به بیش از ۴۰ سال فعالیت حرفه‌ای در حوزه تئاتر، تلویزیون، سینما و رادیو بیان کرد: «تلاش کرده‌ام حاصل سال‌ها تجربه را در اختیار دانشجویان قرار دهم، چرا که تجربه در کنار آموزش علمی می‌تواند مسیر رشد و پیشرفت هنرمندان جوان را هموارتر کند.»

قناد همچنین درباره تفاوت فعالیت در حوزه کودک و بزرگسال گفت: «کار برای کودک با تولید آثار برای بزرگسالان تفاوت‌های زیادی دارد. نوشتن، اجرا و تولید آثار کودک نیازمند دقت، شناخت و توجه بیشتری است؛ چرا که دنیای کودک ویژگی‌ها و ظرافت‌های خاص خود را دارد.»

وی ادامه داد: «تلاش می‌کنم در کنار آموزش، دانشجویان را در مسیر حرفه‌ای نیز هدایت کرده و با آن‌ها همفکری داشته باشم تا شناخت دقیق‌تری از حوزه فعالیت خود پیدا کنند.»

مجید قناد در پایان با اشاره به سوابق حرفه‌ای خود یادآور شد: «بخش عمده فعالیت‌های من در حوزه تئاتر، تلویزیون، سینما و رادیو بوده و تلاش کرده‌ام دانشجویان را با ظرفیت‌های موجود در انجمن‌های تئاتر و فیلم آشنا کنم.»

یادداشت سیروس همتی؛ مردم همچنان تئاتر را دوست دارند

کارگردان نمایش «وی‌لا» گفت: مردم همچنان تئاتر را دوست دارند و به رغم نبود اینترنت و نبود فضای مناسب، این هنر همچنان در سبد فرهنگی آنان حفظ شده است. 

به گزارش روابط عمومی خانه تئاتر، سیروس همتی نویسنده و کارگردان نمایش «وی‌لا»، در یادداشتی با اشاره به تجربه دشوار اجرای این اثر، از مسیر پرچالش آن در ماه‌های گذشته گفت؛ مسیری که به گفته او با وجود همه فشارها، با همراهی مخاطبان ادامه پیدا کرده است.

آن چیزی که برای من همیشه اهمیت داشته، استقبال تماشاگر است؛ در شرایطی که نبود اینترنت، نبود فضای مناسب و نامشخص بودن بسیاری از وضعیت‌ها کار را سخت‌تر می‌کرد، همین حضور مخاطب نشان داد که مردم همچنان تئاتر را دوست دارند و آن را در سبد فرهنگی خود حفظ کرده‌اند.

«وی‌لا» برای من سخت‌ترین تجربه تئاتری‌ام بود. نمایشی که در دو دوره اجرا شد؛ یک دوره در هیاهوی هجده و نوزده دی و پیش از جنگ، و دوره دوم پس از جنگ. همین فاصله و تغییر شرایط باعث شد اثر دچار دوپارگی شود؛ بازیگران تغییر کردند، برخی به اجرا نرسیدند و گروه با دشواری‌های تازه‌ای روبه‌رو شد.

در همین مسیر، اتفاقات تلخی هم رقم خورد؛ از آسیب دیدن خانه یکی از بازیگران در جریان جنگ گرفته تا از دست دادن یکی از نزدیکان یکی دیگر از اعضای گروه در همان روزهای پرالتهاب. این تجربه‌ها، در کنار فشار اقتصادی و فرسودگی روحی، اجرای کار را به شدت سنگین کرد.

با این حال، چراغ «وی‌لا» خاموش نشد. به باور من، تئاتر در دل بحران‌ها نه تنها متوقف نمی‌شود، بلکه شکل تازه‌ای از زیستن پیدا می‌کند. بسیاری از آثار مهم نمایشی جهان نیز در دل جنگ‌ها و پساجنگ‌ها متولد شده‌اند؛ از برشت و سارتر تا کامو و دیگران.

به زعم من، تئاتر امروز ما نیز بی‌تأثیر از همین زیست جمعی و بحران‌ها نیست؛ آثاری که روی صحنه می‌روند، حامل ردپای تجربه‌های روحی و اجتماعی ما هستند؛ تجربه‌هایی که هم در بدن بازیگران و هم در ذهن تماشاگران رسوب کرده‌اند.

در پایان نیز لازم می‌دانم از همراهی خانه تئاتر و همه کسانی که در این مسیر در کنار گروه بودند قدردانی کنم؛ همراهی‌ای که باعث شد این اجرا در سخت‌ترین شرایط هم ادامه پیدا کند.

یادداشت کهبد تاراج؛ انتخاب اول و آخر ما اجراست

کهبد تاراج نمایشنامه نویس، بازیگر و کارگردان تئاتر و عضو هیات مدیره کانون کارگردانان خانه تئاتر ایران در یادداشتی با بیان اینکه نباید عقب کشید نوشت: انتخاب اول و آخر ما اجراست.

به گزارش روابط عمومی خانه تئاتر، در یادداشت کهبد تاراج آمده است:

در روزهایی که همه چیز در مسیر معکوس زندگی آرام است،تمرین و اجرا می تواند ما را به معجزه تئاتر نزدیک تر کند.ما در این چند سال خوب یاد گرفته ایم نباید عقب کشید و کار کرد و اجرا رفت.زندگی بالاتر از جنگ است و تئاتر برای ما از زندگی واجب تر…شاید!
در این روزهای سخت ما اجرایی را در تماشاخانه ایرانشهر به صحنه برده ایم که از دهه شصت و تهران نوستالژیک شروع میشود و به حادثه ناگوار پلاسکو منتج میشود!
نه…
ما پایان نمایش را تغییر دادیم زیرا زندگی تغییر کرده است و بی معرفتی است اگر به دیروز که همین بغل دستمان تَر و تازه است اشاره نکنیم.
ما به زمستان وحشتناک چهارصد و چهار میرسیم و مخاطب را بدرقه خانه هایشان در تهران امروز می کنیم تا به آنها بگوییم بازی برقرار است و آدم های بازی زنده و پویا…
ما با تئاتر حرف میزنیم و میگوییم این زمانه ای را که زیست میکنید حواستان باشد خیلی زود،
اکنون؛ تبدیل به «چند سال پیش »*میشود.
به قول اوژن یونسکو :لحظه به گذشته سرنگون میشود.
ما با پنج سال متفاوت از تهران چهل سال اخیر و پنج اپیزود نمایش به امروز میخوریم !
ورق میخوریم تا رقمی به خاک این سالها اضافه شود…
کاش این رقم آه نباشد و حسرت!
من نمیدانم چه میشویم ولی خوب میدانم تئاتر ما را نجات می دهد…همه ما را

کهبد تاراج
نمایشنامه نویس،بازیگر و کارگردان تئاتر
عضو هیات مدیره کانون کارگردانان خانه تئاتر ایران

اجرای نمایش چند سال پیش به کارگردانی مهرداد ضیایی و نویسندگی کهبد تاراج اینروزها در تماشاخانه ایرانشهر سالن سمندریان روی صحنه است.

دو کتاب تئاتری نقد و بررسی شد

دو کتاب «بداهه‌پردازی در نمایش خلاق» به نویسندگی بتی سی کلر و مترجمی حسین فدایی‌حسین و «اقتباس در تئاتر معاصر» نوشته فرانسیس ببیج و با ترجمه مجید کیانیان مورد بررسی قرار گرفت.

به گزارش روابط عمومی خانه تئاتر از تئاتر شهر، این نشست با اجرای منوچهر اکبرلو و با حضور مهمانانی چون سعید اسدی (مدیرعامل انجمن هنرهای نمایشی ایران و پژوهشگر تئاتر)، رحمت امینی، سیدحسین فدایی‌حسین، سیدجواد روشن، بهرام جلالی‌پور، مجید کیانیان، توحید معصومی، وحید لک، کوروش سلیمانی، میثم یوسفی و جمعی دیگر از هنرمندان و علاقه‌مندان برگزار شد.

ضرورت نقد کتاب‌های تئاتری
منوچهر اکبرلو
، مجری نشست «عصری با کتاب»، با تأکید بر لزوم تداوم فعالیت‌های پژوهشی در عرصه تئاتر گفت: «هدف از برگزاری این نشست، صرفاً رونمایی نیست؛ بلکه تلاش برای ایجاد بستری جهت نقد و گفت‌وگوی علمی پیرامون تازه‌های نشر است. خوشبختانه امروز شاهد هستیم که کتاب‌های تخصصی از مرحله تألیف و ترجمه عبور کرده و در دسترس علاقه‌مندان قرار گرفته‌اند و اکنون نوبت آن است که با نقدی روش‌مند، کیفیت این آثار را به چالش بکشیم.»
اکبرلو در بخش دیگری از صحبت‌های خود، ضمن اشاره به ضرورت تنوع در فرم‌های انتشاراتی افزود: «اهمیت انتشار کتاب‌های فیزیکی همچنان پابرجاست، اما در کنار آن، باید به ضرورت انتشار تصویری و صوتی نیز توجه کرد. ما به دنبال پر کردن خلأهای آموزشی در حوزه نشر تئاتر هستیم و این نشست‌ها باید فضایی برای نقد صریح و سازنده باشد تا به ارتقای دانش حرفه‌ای جامعه تئاتر منجر شود.»
او در معرفی آثار و نویسندگان حاضر در جلسه، از تلاش‌های مستمر فعالان این حوزه تقدیر کرد و در خصوص مباحث تخصصی گفت: «در مواجهه با متون آموزشی، باید به تفکیک‌های مفهومی دقت کرد. به عنوان مثال، تفاوت تئاتر کاربردی که یک حوزه فرایندمحور است با نمایش خلاق که بر لحظه حال تمرکز دارد، بسیار حائز اهمیت است. امیدواریم با بررسی دقیق این تفاوت‌ها در نشست‌های تخصصی، مسیر روشن‌تری برای هنرجویان و دانشجویان تئاتر ترسیم کنیم.»

بنیان نظری، پشتوانه اجرای صحنه‌ای
در ادامه این نشست، سعید اسدی در آغاز سخنان خود با نگاهی کلان به شرایط اجتماعی و فرهنگی کشور گفت: «تاریخ ما نشان داده است که ایرانیان همواره در مواجهه با بحران‌ها و شرایط دشوار، به شکلی خلاقانه تاب‌آور بوده‌اند. این میراث تاریخی، یک پایگاه مستحکم برای فرهنگ و هنر ایجاد کرده است که هیچ تلاطم و تهدیدی نمی‌تواند آن را متزلزل کند. تئاتر ما در سال‌های اخیر به خوبی نشان داد که مخاطب همچنان تشنه بهره‌مندی از هنر است و این میل به زیبایی و اندیشه، ریشه در عمق فرهنگ ما دارد.»
او با اشاره به چالش‌های اقتصادی حوزه نشر افزود: «تولید کتاب در شرایط فعلی، با توجه به هزینه‌های چاپ و کاغذ، فشارهای بسیاری بر ناشران وارد می‌کند. در این میان، انتشارات نمایش به عنوان یک ناشر پایدار و متخصص، با وجود تمام محدودیت‌ها توانسته است مراجع علمی ارزشمندی را تولید کند. اگرچه فشارهای اقتصادی ممکن است بر کمیت کتاب‌ها اثر بگذارد، اما کیفیت بالای کتاب‌های منتشر شده توسط اساتید و پژوهشگران حاضر در این جلسه، به خوبی این خلأ را جبران کرده است.»
اسدی در خصوص ضرورت تحول در ساختار نشر و نقد کتاب تأکید کرد: «ما نباید تنها به نسخه چاپی محدود شویم. برنامه‌های گسترده‌ای برای توسعه نشر الکترونیک و تولیدات دیجیتال (اعم از نسخه‌های صوتی و تصویری) در دستور کار است که به همت مدیریت انتشارات در آینده نزدیک محقق خواهد شد. نکته کلیدی دیگر، ضرورت تقویت حوزه نقد است. نقد جدی و روش‌مند، چه در کتاب و چه در اجرا، عامل اصلی ارتقای کیفیت است. امیدوارم جلسات «عصری با کتاب» به بستری برای نقد صریح و حتی بی‌رحمانه تبدیل شود؛ چرا که تعریف و تمجید به تنهایی کمکی به رشد هنر نمی‌کند. این نشست‌ها باید آغوش خود را به روی سایر ناشران نیز باز کنند تا جریان نقد در تئاتر همگانی شود.»
سعید اسدی در پایان سخنانش گفت: «انتشار آثاری که بر مبانی پدیدارشناسی و مفاهیم بنیادین (مانند اقتباس و بداهه‌پردازی) تمرکز دارند، خوراک اصلی جریان اجرایی ما را تأمین می‌کنند. هرچه بنیه نظری هنرمندان ما قوی‌تر باشد، خروجی تئاتر کشور در صحنه، حرفه‌ای‌تر و ماندگارتر خواهد بود.»

جایگاه «بداهه‌پردازی» در نمایش خلاق
سیدحسین فدایی‌حسین
، مترجم کتاب «بداهه‌پردازی در نمایش خلاق»، در نشست «عصری با کتاب» با اشاره به اهمیت ثبت و انتشار آثار مکتوب در حوزه تئاتر کودک و نوجوان گفت: «مکتوبات، مهم‌ترین دستاورد و میراث ماندگار رویدادهای تئاتری هستند؛ چراکه جشنواره‌ها و برنامه‌های اجرایی در مقاطع زمانی مشخص برگزار می‌شوند و به پایان می‌رسند، اما آنچه از این رویدادها باقی می‌ماند، آثاری است که به شکل کتاب و سند مکتوب در اختیار پژوهشگران، هنرمندان و علاقه‌مندان قرار می‌گیرد.»
او با اشاره به روند انتشار آثار تخصصی در این حوزه افزود: «از سال ۱۳۸۵ و هم‌زمان با فعال شدن دوباره دفتر تئاتر کودک و نوجوان، توجه جدی‌تری به انتشار منابع مکتوب شکل گرفت و جشنواره‌ها به بستری برای تولید و انتشار کتاب تبدیل شدند. به گفته او، از آن سال تاکنون در مجموع ۶۳ اثر در حوزه تئاتر کودک و نوجوان منتشر شده که این آمار، نشان‌دهنده یک جریان قابل توجه در حوزه نشر تخصصی تئاتر است.»
فدایی‌حسین در ادامه با اشاره به کتاب «بداهه‌پردازی در نمایش خلاق» اظهار کرد: «این اثر را می‌توان از جمله کتاب‌هایی دانست که می‌تواند آغازگر یک جریان نو در این حوزه باشد. او توضیح داد که انتخاب عنوان کتاب نیز بر همین اساس صورت گرفته و واژه «بداهه‌پردازی» در آن، به دلیل جایگاه بنیادین این مفهوم در نمایش خلاق مورد تأکید قرار گرفته است.»
او با بیان اینکه بداهه‌پردازی یکی از مهارت‌های اساسی در آموزش و اجرای نمایش است، گفت: «بازیگر برای آنکه نقش خود را طبیعی، زنده و باورپذیر ارائه کند، ناگزیر به تسلط بر بداهه‌پردازی است و این توانایی، یکی از پایه‌های شکل‌گیری بازی خلاق به شمار می‌رود.»
فدایی‌حسین همچنین با اشاره به پیشینه نظری این حوزه افزود: «مبانی این کتاب بر اساس متدها و تجربه‌هایی شکل گرفته که در آموزش نمایش خلاق و بازی‌های نمایشی مورد توجه قرار دارند و از همین رو، می‌تواند هم برای فعالان تئاتر کودک و نوجوان و هم برای علاقه‌مندان به آموزش‌های پایه‌ای تئاتر، اثری کاربردی و قابل اتکا باشد.»

اجرای آثار ترجمه بر بستر فرهنگی ایران
رحمت امینی
، مدرس دانشگاه و پژوهشگر تئاتر، در نشست «عصری با کتاب» با تأکید بر ضرورت ارتقای کیفی منابع آموزشی تئاتر در ایران، گفت: «آقای فدایی‌حسین با استمرار در ترجمه و تألیف، دانش فنی و تئوریک حوزه تئاتر کودک و نوجوان را به شکل قابل توجهی گسترش داده‌ است. در کتاب جدید ایشان، مفهوم «بداهه‌پردازی» در پیوند با «نمایش خلاق» قرار گرفته که موضوعی کلیدی و نیازمند تحلیل عمیق‌تر است.»
او با تبیین تفاوت‌های بنیادین در رویکردهای آموزشی افزود: «تئاتر کاربردی، محصول‌محور نیست؛ بلکه فرایندمحور است. متأسفانه در نگاه غالب، تئاتر کودک و نوجوان ساده‌انگاری می‌شود، در حالی که فعالیت در این حوزه نیازمند شناخت دقیق و عمیق از روان‌شناسی کودک و اصول تخصصی کارگردانی است.»
امینی با انتقاد از استفاده مستقیم از متون ترجمه‌شده بدون در نظر گرفتن بستر فرهنگی، تأکید کرد: «نکته بسیار مهم در ترجمه و ارائه چنین آثاری، ضرورت بومی‌سازی تمرینات آموزشی متناسب با زیست‌بوم فرهنگی و شرایط اجتماعی جامعه ایران است. نباید انتظار داشت که صرفِ انتقال دانش ترجمه‌شده، خروجیِ مؤثری در کلاس‌های آموزشی ایران داشته باشد.»
او در پایان پیشنهاد داد: «برای افزایش بهره‌وری آموزشی و کاربردی‌سازی این متون، ضروری است در چاپ‌های بعدی، تجربیات عملی مترجم و مؤلف در فضای آموزشی ایران به این متون افزوده شود. این پیوند میان نظریه و تجربه میدانی، کمک می‌کند تا هنرجویان و فعالان این حوزه بتوانند به شکلی ملموس از این آموخته‌ها در کارگاه‌های آموزشی استفاده کنند.»
تسهیل فرآیند پژوهش برای دانشجویان و هنرمندان
در بخش بعدی نشست، مجید کیانیان، مترجم کتاب «اقتباس در تئاتر معاصر» با اشاره به خلأهای موجود در حوزه منابع تئوریک تئاتر گفت: «پروژه‌ای که امروز شاهد رونمایی از نتایج آن هستیم، تلاشی برای ارائه یک مسیر پالایش‌شده در جهت تبیین مبانی پدیدارشناسی و نظریه اقتباس است. ما معتقدیم که هرگونه پیشرفت در جریان اجرایی و روی صحنه، نیازمند تغذیه مستمر از مباحث نظری و پژوهشی است.»
کیانیان در خصوص ویژگی‌های فنی و نحوه تدوین آثار خود توضیح داد: «در نگارش و ترجمه این آثار، تمام تلاش ما بر این بوده است که از اصطلاحات متداول و کلیدواژه‌هایی استفاده شود که علاوه بر غنای علمی، برای مخاطب امروزی در فضای دیجیتال نیز قابل جست‌وجو و پیگیری باشد. در واقع، هدف ما تسهیل فرآیند پژوهش برای دانشجویان و هنرمندان است.»
درک درست از اقتباس
در ادامه نشست «عصری با کتاب»، بهرام جلالی‌پور، پژوهشگر و منتقد، با نگاهی تخصصی به مقوله اقتباس و کیفیت نشر آثار پرداخت و گفت: «اقتباس در دنیای هنر، امری ناگزیر و همیشگی است، اما آنچه اهمیت دارد درک درست از لایه‌های آن است. ما باید بتوانیم میان سه سطح اقتباس وفادارانه، انطباق یا همان آداپتاسیون و در نهایت دراماتولوژی تفکیک قائل شویم تا به درک درستی از متن برسیم.»
او با تمجید از رویکرد تخصصی کتاب مورد بحث، افزود: «یکی از ویژگی‌های ارزشمند این اثر، تمرکز اختصاصی آن بر حوزه تئاتر است. متأسفانه اکثر منابعی که در دسترس ماست، عمدتاً با نگاه سینمایی به مقوله اقتباس پرداخته‌اند، اما این کتاب بر ویژگی‌های دراماتیک و صحنه‌ای تأکید دارد که برای جامعه تئاتری بسیار کاربردی‌تر است.»
جلالی‌پور در بخش دیگری از صحبت‌های خود به نقد فنی ساختاری کتاب «اقتباس در تئاتر معاصر» پرداخت و با صراحت گفت: «نشر تخصصی تئاتر نباید از استانداردهای ویرایشی غافل شود. در حال حاضر، برخی عبارات کتاب ثقیل هستند و نیاز به بازبینی جدی در ویرایش دارند. همچنین برای اینکه کتاب به یک منبع مرجع تبدیل شود، حتماً باید برای اصطلاحات تخصصی، زیرنویس‌های دقیق و معادل‌های لاتین در نظر گرفته شود. علاوه بر این، اصلاح علائم نگارشی و رفع غلط‌های تایپی از بدیهیاتِ چاپ‌های بعدی است که باید برای ارتقای کیفیت اثر به آن‌ها توجه ویژه داشت.»
تعامل و همکاری انتشارات نمایش با نویسندگان و مترجمان
سیدجواد روشن
، مدیر انتشارات نمایش، در پایان نشست «عصری با کتاب» ضمن قدردانی از حضور و مشارکت فعال اساتید و پژوهشگران، از رویکرد انتقادی مطرح شده استقبال کرد و گفت: «نکات فنی و تخصصی که امروز توسط اساتید گرانقدر مطرح شد، برای ما بسیار ارزشمند است. ما در انتشارات نمایش همواره تلاش کرده‌ایم تا بالاترین استانداردهای حرفه‌ای را رعایت کنیم، اما اذعان داریم که کامل مطلق وجود ندارد و همواره جای بهبود و ارتقا هست.»
او در پایان، ضمن تأکید بر اهمیت تعامل میان مولفان، مترجمان، تیم فنی انتشارات و مخاطبان، ابراز امیدواری کرد که این رویکرد همکاری مشترک، منجر به تولید کتاب‌هایی در شأن و تراز جامعه علمی و حرفه‌ای تئاتر ایران شود.

برای خسرو احمدی و حضور همیشگی‌اش در تئاتر

خسرو احمدی از بازیگران فعال تئاتر است که حضورش فقط روی صحنه رقم نمی‌خورد و همواره به عنوان یکی از تماشاگران فعال تئاتر، نظاره‌گر فعالیت همکاران خویش است.

به گزارش روابط عمومی خانه تئاتر از ایسنا، کمتر بازیگری را بتوان در تئاتر یافت که به اندازه خسرو احمدی، به تماشای کار دیگر همکاران خویش بنشیند و همین رویکرد سبب شده که همواره در مجموعه‌های تئاتری به ویژه مجموعه تئاترشهر حضوری پررنگ داشته باشد.

این روزها که حال و روز تئاتر چندان خوش نیست، او نیز کمتر به تئاترشهر رفت و آمد دارد اما به تازگی در مراسم بدرقه پیکر بهناز نازی ـ دیگر بازیگر تئاترـ حاضر شد. حضوری که نشان می‌داد حال و احوال جسمانی‌اش تغییراتی داشته و البته او هنرمندی است که تمایلی به گفتگو هم ندارد. با این حال طبق پیگیری ایسنا، او مراحل درمان را سپری کرده و حال جسمانی‌اش خوب است.

خسرو احمدی که در کارنامه هنری‌اش همکاری با بسیاری از کارگردانان شناخته‌شده تئاتر، سینما و تلویزیون به چشم می‌خورد، جزو بازیگرانی است که هم در آثار کودکانه فعالیت داشته و هم در نمایش‌های مربوط به بزرگسالان.

او با بازی در نقش «دولنگ» در مجموعه «النگ و دولنگ» برای کودکان دهه ۶۰ خاطره‌ساز است.

در کارنامه هنری این بازیگر، بازی در نمایش‌هایی همچون «اسب‌ها» و «پل» به کارگردانی محمد رحمانیان، «تهرن» کار محمود استادمحمد، «ترن» کار حمید آذرنگ، «ایوانف» کار اکبر زنجان‌پور، «باران» و «روژان» به کارگردانی امیر دژاکام، «بیژن و منیژه« کار پری صابری،«هفت خاج رستم و غول زنگی قلعه سنگباران» به کارگردانی شکرخدا گودرزی، «وکیل تسخیری» کار گلرخ میلانی و … و نیز بازی در فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی مانند «سه زن» کار منیژه حکمت، «نوبت لیلی» به کارگردانی روح‌الله حجازی، «زیرخاکی» ساخته جلیل سامان، «باخانمان» کار برزو نیک‌نژاد، «گاهی به پشت‌سر نگاه کن» ساخته مازیار میری، «چراغ جادو» کار همایون اسعدیان، «قطار ابدی» به کارگردانی رضا عطاران، «پایتخت ۱» ساخته سیروس مقدم،«نون و ریحون» ساخته فرزاد موتمن، «دختر شیرینی فروش»، «کلاه قرمزی و سروناز»، «کلاه قرمزی و بچه ننه» ساخته‌های ایرج طهماسب، «خوابگاه دختران» کار محمد حسین لطیفی، «دونده زمین» کار کمال تبریزی، «تارزن و تارزان» ساخته علی عبدالعلی‌زاده، «جایی برای زندگی» کار محمد بزرگ‌نیا و … دیده می‌شود.
خسرو احمدی ۲۸ خرداد ماه امسال ۶۳ ساله می‌شود.