یادداشتی برای یک دوست
زندگی عجیبی ست زیستن در قرن ۲۱م، چه بخواهی چه نخواهی زیر بار اخبار خوب و بد دفن میشوی و از این گریزی نیست، چرا که اگر گوشی هوشمند نداشته باشی و در گروه های اجتماعی نباشی ، مانده ات می شمارند که به روز نیستی. بگذریم که دیروز خبری آمد و چه کام تلخی برای من آورد. آمد که امید داشتم نیاید که رفت کسی که دوستش میداشتی و دوست داشتنی بود.
سیروس ابراهیم زاده عزیز آرتیست کامل ، از میان ما رفت و دریغا که در این وانفسای جنگ که پروازها کمابیش کان لم یکن می شود او در غربت بود و حسرتا که در این فضا و قضا باعث شود که بازگشت وجود عزیزش از فرنگ بلاتکلیف بماند و دوستان و دوست دارانش از قرب وجودش محروم بمانند.
سیروس ابراهیم زاده عزیز، بازیگر ، مترجم ، نویسنده و کارگردان در رادیو ، تلویزیون ، سینما و تئاتر بود و آثار شاخصی در دوبلاژ این بوم و بر داشت.
سال هل پیش ترجمه ای از این انسان شریف در تئاتر شهر به صحنه رفت (با بازی من و خسرو احمدی) به نام وکیل تسخیری.
سیروس ابراهیم زاده از معدود بازیگران کامل بود که در هر سه مدیوم (صحنه_دوربین_میکروفون) موفق بود.
دریغ و درد که هنر این بوم و بر او را از دست داد.
از عمق جانم این کام تلخی را به خانواده محترم ایشان و همچنین همه هنرمندان و هنردوستان این ملک شریف تسلیت میگویم.
آخرین روز تابستان یکهزارو چهارصدو پنج
بهرام ابراهیمی
