۰۸ دی
اخبار خانه تئاتر, موسسه فرهنگی هنری خانه تئاتر, ویژه اعضاء خانه تئاتر

انتشار تک‌آهنگ و نماهنگ «آن دست‌ها»

هم‌زمان با نهمین سالگرد درگذشت دنیا فنی زاده؛ تک‌آهنگ و نماهنگ «آن دست‌ها» به آهنگسازی و نوازندگی امیرحسین رئوفی، به یاد این عروسک‌گردان فقید ایران، منتشر شد.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر به نقل از پایگاه اطلاع رسانی موسیقی ایران، «آن دست‌ها» بخش دوم کنسرت تک‌نوازی سنتور امیرحسین رئوفی است که آذرماه ۱۴۰۳ در  تالار رودکی اجرا و به‌صورت زنده ضبط شده است. این اثر با انتشار از سوی «نشر درنگ» در دسترس علاقه‌مندان سنتورنوازی معاصر قرار گرفته است.

شریف لطفی پِداگوگِ موسیقی، رهبر ارکستر و مؤسس دانشکده موسیقی دانشگاه هنر تهران درباره این اجرا نوشته است: اجرای تک‌نوازی شما با ساز سنتور، در تالار رودکی، زیر عناوین: «رنج‌گاه» و «آن دست‌ها» را اندیشه‌ای نو در مسیر آکادمیک موسیقی ایرانی، می‌دانم. پایبندی اجرای شما به عناصر موسیقی ایران و تاکید بر فضاهای به دور از تکرار اندر تکرارها، نویدبخش آزاد‌اندیشیِ روشمند، در عرصهٔ موسیقیِ آکادمیک کشور عزیزمان، ایران است.
«آن دست‌ها» با تدوین نرگس مظاهری، پالایش صدا توسط فرزان روزبهانی و طراحی گرافیک حمیدرضا سوسنی تهیه و تولید شده است.

تک‌آهنگ «آن دست‌ها» از طریق سایت «بیپ تونز» قابل تهیه است.

 

۰۷ دی
اخبار انجمن ها, اخبار خانه تئاتر, موسسه فرهنگی هنری خانه تئاتر, ویژه اعضاء خانه تئاتر

فراخوان مشترک خانهٔ سینما، خانهٔ تئاتر و خانهٔ موسیقی

«به نام خداوندِ جان و خرد»

او تنها سازندهٔ صورت و صحنه نبود؛ که پاسبانِ سخن بود و نگاهبانِ اسطوره‌های این کهن‌بوم و بر.
اندیشمندی بود که هنر را با خرد درآمیخت و تاریخ را به زبانِ امروز بازگفت.

اکنون که بهرام بیضایی، آن فرزانهٔ یگانه و هنرمند بزرگ، رخ در نقابِ خاک کشیده است، بر ما ـ اهالی هنر و فرهنگِ این سرزمین ـ واجب است که به حرمتِ نام و یادِ او درنگی کنیم و سرِ تعظیم فرود آوریم؛ نه تنها از سرِ اندوه، بلکه از بهرِ پاسداشتِ اندیشه و آگاهی.

او که اسطوره را از غبارِ فراموشی برکشید، واژه را به شأنِ خویش بازگرداند و سکوت را به سخن و پرسش بدل کرد؛ سال‌ها چراغِ خرد را فروزان نگاه داشت تا شبِ فراموشی بر این خاک چیره نگردد.

بدین‌سان، از تمامی گروه‌های فیلم‌سازی در سینما، سریال و نمایشِ خانگی، و از تمامی گروه‌های تئاتری و موسیقایی، و نیز از همهٔ هنرمندانی که خویشتن را وامدارِ نگاه، زبان و شجاعتِ او می‌دانند، درخواست می‌شود:

در روز دوشنبه، هشتم دی‌ماه سال ۱۴۰۴، پیش از آغازِ کارِ روزانه، با تصویری از آن اسطورهٔ دوران در ذهن و حضورِ بی‌بدیلش در قلب بایستند و با یک دقیقه سکوت، حرمتِ این وداع را پاس دارند.

همچنین شایسته است تا تمامی مردمِ ایران‌زمین در این بزرگداشتِ فرهنگی شریک شوند؛ تا هر یک با کلامی، نگاهی، تصویری و یا فیلمی کوتاه از این ایستادگی و همدلی، اثری بر جای گذارند.

باشد که یادِ او در دیده و دلِ مردمانِ ایران‌زمین، پایدار و جاودان بماند.

خانهٔ سینما | خانهٔ تئاتر | خانهٔ موسیقی

۰۷ دی
اخبار خانه تئاتر, موسسه فرهنگی هنری خانه تئاتر, ویژه اعضاء خانه تئاتر

پیام تسلیت خانه تئاتر به مناسبت درگذشت استاد بهرام بیضایی

بهرام بیضایی درگذشت .

خبر کوتاه اما بسیار تلخ و جانگداز است برای فرهنگ و هنر ایران .

بهرام بیضایی نه‌فقط یک نویسنده و کارگردان صاحب‌سبک بود، که جهانی از رمز و راز و تاریخ و خیال را با زبان خود آفرید و بر صحنه‌های ایران و جهان به نمایش گذاشت. آثار جاودانه‌اش همچون آینه‌هایِ روشنِ تجربهٔ انسانی، تئاتر و سینما را به عمق وجود مخاطب پیوند زدند.

او که عمر سترگ خود را وقف آفرینش و پژوهش هنر کرد، در هر نقش و روایت، «پرسش» را بزرگ‌تر از «پاسخ» نشاند — همان‌گونه که در جهانِ مرگ یزدگرد می‌دانیم که حقیقتِ یک واقعیت نیز می‌تواند چندچهره باشد و هیچ روایتِ تکراری را نمی‌پذیرد.

او از نسل خلاقان نادری بود که نه‌تنها تئاتر و نمایش ایرانی را دگرگون کرد، بلکه اندیشه‌ی ما درباره‌ی «انسان»، «زبان» و «سرزمین» را گسترش داد.

بهرام بیضایی تنها یک نام در تاریخ تئاتر ایران نیست؛ او یک جهان فکری است، جهانی که در آن اسطوره و واقعیت، تاریخ و امروز، و شعر و اندیشه در کنار هم زیست می‌کنند.

بیضایی با نگاهی ژرف به فرهنگ، اسطوره، تاریخ و انسان، نه‌فقط آثار نمایشی خلق کرد، بلکه مخاطب را با خود به سفری در عمق اندیشه برد؛ جایی که مرزبندیِ مرگ و زندگی، قصه و حقیقت، پایان و آغاز، همه در هم آمیختند و پرسش‌هایی بی‌زمان بر جای گذاشتند.

در زبان، در نمایش، در روایت، همواره نشانی از خاک و مردم این سرزمین داشت. بیضایی به ما یاد داد که می‌توان با واژه و تصویر، ریشه را زنده نگه داشت، و در روزگار بی‌پناهی، با تئاتر زیست.

امروز، زمانی که صدای خلاقیتش خاموش شده، میراث فکری و هنری‌اش زنده‌تر از همیشه بر جای مانده است. خانهٔ تئاتر وفادار به میراث اوست و امیدواریم نسل‌های آینده همچنان از آموزه‌ها و آثار بی‌نظیر او الهام گیرند.

خانه تئاتر ایران، با اندوهی عمیق، درگذشت این هنرمند یگانه را به خانواده‌ی محترمش، شاگردان، همکاران و تمام دوستداران فرهنگ و هنر ایران تسلیت می‌گوید و یاد و میراث او را گرامی می‌دارد.

 

نامش جاودانه، راهش روشن و اثرش ماندگار باد.

۰۷ دی
اخبار خانه تئاتر, موسسه فرهنگی هنری خانه تئاتر, ویژه اعضاء خانه تئاتر

غم نامه مژده شمسایی در سوگ بهرام بیضایی

زمین زیر پایم سست است وقتی او بر آن راه نمی رود هوا برایم تنگ است وقتی او در کنارم نفس نمی کشد آسمانم رنگی ندارد وقتی چشمان آسمانی اش به آن نمی نگرد کوه ها مظهر هیچ اند وقتی ایستادگی اش جایی ندارد جهانم خالیست وقتی صدایم نمی کند عشق تنها واژه ای است وقتی نیست که نثارش کنم وطنم نامیست وقتی او از آن نمی نویسد راه ها به بیراهه می روند وقتی به او نمی رسند زندگی ام باریست بر دوش وقتی با او نمی گذرد .

۰۶ دی
اخبار انجمن ها, اخبار خانه تئاتر, موسسه فرهنگی هنری خانه تئاتر, ویژه اعضاء خانه تئاتر

برگزیدگان یازدهمین دوره‌ انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی ایران معرفی شدند

بهزاد فراهانی در شب جایزه ادبیات نمایشی از دلتنگی‌هایش گفت.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر به نقل از ایسنا، یازدهمین دوره‌ انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی ایران با حضور نویسندگان و مترجمان برتر این حوزه شامگاه جمعه(۵ دی‌ماه) در خانه هنرمندان برگزار شد.

در بخش اول این مراسم از داوود کیانیان هنرمند تئاتر تجلیل شد.

کیانیان پس از دریافت جایزه بابت این تجلیل از تمام دست‌اندرکاران تشکر کرد.

در ادامه هیات داوران بخش نمایشنامه‌های ترجمه چاپ شده، مجید مصطفوی، رامتین گلکار و سلحشور بر روی صحنه حاضر شدند.

در بخش نمایشنامه‌های ترجمه‌شده چاپ‌شده در سال‌های ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ از ایلناز حقوقی و حمید دشتی تقدیر به عمل آمد و تندیس و دیپلم افتخار این بخش به مقداد جاوید صباغیان برای «اورستس» تعلق گرفت.

صباغیان در سخنان کوتاهی گفت: خوشحالم که هیات داوران این جایزه را به من دادند و از چندتن از دوستانم که در ترجمه کتاب «اورستس» من را همراهی کردند تشکر می‌کنم.

در ادامه نوبت به بخش نمایشنامه‌های تالیفی چاپ شده رسید و کامران شهلایی، مهدی میرباقری و هاله مشتاقی‌نیا به عنوان اعضای هیات داوران بر روی صحنه حاضر شدند.

در بخش نمایشنامه‌های تألیفی چاپ‌شده از محمدرضا آریان‌فر، غلامحسین دولت‌آبادی و مهدی اکبری (اولین نمایشنامه چاپ شده) تقدیر شد.

تندیس و دیپلم افتخار این بخش هم به رضا بهکام برای «پاریس بی‌مادر» اهدا شد.

سپس نوبت به بخش نمایش‌نامه‌نویسی کودک و نوجوان رسید که در این بخش از وحید کیارسی تقدیر و تندیس و دیپلم افتخار هم به سعید محسنی برای «پرتقال‌فروش پیدا شد» اهدا شد.

در ادامه نوبت به بخش نمایشنامه‌های اجراشده در سال ۱۴۰۳ رسید که امیر بهروزی، علی عابدی و نوشین‌ تبریزی به عنوان هیات داوران بر روی صحنه حاضر شدند.

در این بخش از منصور کامکار و کامران شهلایی تقدیر شد و تندیس و دیپلم ‌افتخار به کهبد تاراج برای «غلامرضا لبخندی» اهدا شد.

سپس نوبت به جایزه آکادمی نمایشنامه‌نویسی اعضای کانون نمایشنامه‌نویسان و مترجمان خانه‌تئاتر رسید.

در این بخش، ابتدا سیدحسن حسینی -دبیر اجرایی بخش آکادمی- در توضیح این بخش گفت: در این دوره بخش آکادمی به عنوان یکی ابتکار و با هدف اینکه مدلی متفاوت از داوری و انتخاب صنفی اتفاق بیافتد برگزار شد. این مدل داوری برپایه استقلال رای و محور شفافیت و ارزیابی بهتر آثار است.

وی ادامه داد: در این دوره ۴۵ داور از اعضای کانون نمایشنامه‌نویسان و مترجمان خانه‌تئاتر مسئولیت داوری ۷۷اثر را برعهده داشتند. در این داوری هویت نویسندگان از نگاه داوران و هویت داوران هم برای نویسندگان مشخص نبود. این ویژگی نقطه عطفی در نمایشنامه‌نویسی بود.

دبیر اجرایی این جایزه خاطرنشان کرد: البته این میسر کاستی‌هایی دارد که برطرف خواهیم کرد اما این تجربه گامی اساسی در داوری صنفی و مشارکت جمعی متخصصان است. می‌توان در آینده این مدل را بهبود بخشید و این تجربه نشان داد کانون نمایشنامه‌نویسان و مترجمان خانه‌تئاتر می‌توانند به چنین شیوه‌ای افتخار و این داوری ارزشمند را حفط کنند.

وی بیان کرد: از ۴۵ داور این‌ بخش قدردانی را دارم زیرا باحوصله، تعهد و شفافیت آثار را در طول چندماه داوری کردند و بی‌تردید مسئولیت‌پذیری ان داوران قابل تقدیر است. امیدوارم این تجربه کانون نمایشنامه‌نویسان و مترجمان را اثرگذارتر و معتبرتر کند و به تئاتر این‌ کشور کمک کند.

در این بخش از علی معتضدی، شاهد الفت و اصغر نوری دعوت شد به روی صحنه بیایند، سپس از فرید عقیده‌مند الهی، محمدرضا کوهستانی و مهدی همتی در این بخش تقدیر شد و تندیس و دیپلم افتخار هم به میلاد حسینی برای «خاندان سورن» اهدا شد.

سپس نوبت به بخش پایانی تجلیل‌ها یعنی نمایشنامه‌های تئاتر عروسکی رسید که در این‌ بخش از امین رضا ملک‌محمودی و پویا پیرحسینلو تقدیر به عمل آمد.

ضمنا تندیس و دیپلم افتخار انجمن نمایشگران عروسکی به شیلا صلاح رسید و روزبه حسینی هم تندیس و دیپلم‌افتخار این بخش را دریافت کرد.

در ادامه یک‌ کلیپی از شهرام زرگر پخش و سپس با حضور بهروز محمودی بختیاری، اصغر نوری و شاهد الفت از سال‌ها زحمت این مترجم تجلیل و تندیس افتخاری به وی اهدا شد.

در این بخش بهروز محمودی بختیاری در سخنانی کوتاه گفت: ممنون که به احترام تئاتر تشریف آوردید، من ۲۰ سال از دوستی با اقای زرگر لذت بردم. ایشان هنرمندی است نازنین و مترجمی است بسیار خوب و خوشحالم که از ایشان امشب تقدیر می‌شود. من نه همکلاس و نه همکار و نه شاگرد زرگر بودم اما از معاشرت و خواندن نوشته‌هایش لذت بردم و مثل یک شاگرد از او آموختم.

شهرام زرگر هم پس از تجلیل خود تصریح کرد: از تمام کسانی که من را قابل دانستن تشکر می‌کنم. دست تک‌تک عزیزان را می‌بوسم و ممنونم بابت این تجلیل.

در ادامه مراسم با حضور علیرضا گیلوری، آرام محضری، مجید قناد و رحیم رشیدی‌تبار از علی عزیزپور مدیرعامل موسسه نیلوفر آبی، سیدعلی معتضدی مدیرعامل آپیکو، محمدگنابادی مدیرعامل ایران کتاب، الناز برمزار بازیگر تئاتر، فرهاد نوپرست نویسنده و محمدامین عبدی از نشر گره تقدیر شد.

مجید قناد در این‌ بخش در سخنانی تاکید کرد: این جشن شاید برگزاری آن‌ چند ساعت طول کشید اما برای دست‌اندرکاران چندین‌ماه زمان برده است. این مکان برای جشن کوچک بود اما در طول روزهای آینده شاهد خبرهای خوب از کانون نمایشنامه‌نویسان و مترجمان خانه‌ تئاتر خواهید بود.

وی ادامه داد: ما که برای کودکان کار می‌کنیم خیلی قدر این جشن‌ها را می‌دانیم‌ چون‌ بزرگان‌مان‌ را قدر می‌گذاریم.

قناد یادآور شد: یادمان باشد این روزها دلتنگی در کشورمان زیاد است و تلاش همه براین است که با رفتن به روی صحنه دلتنگی‌ها را کم‌ کنند. امیدوارم روزی آنقدر سالن داشته باشیم که پنج گروه پشت هم به روی صحنه نروند و استرس و رنج گروه‌ها به روی صحنه کم‌ شود و امیدوارم این مشکل زودتر حل شود.

سپس کلیپی از دهمین دوره‌ انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی ایران نمایش داده شد.

در ادامه کلیپی از اسماعیل خلج پخش شد و پس از آن با حضور شهرام‌ کرمی، سیروس صالح‌پور و صدرالدین زاهد مدالیوم کانون نمایشنامه‌نویسان و مترجمان خانه ‌تئاتر به این هنرمند تقدیم شد.

در این بخش محمد رحمانیان در پیام تصویری خطاب به اسماعیل خلج گفت: با استفاده از ساختمان نمایشی نمایشنامه «گلدون خانم» که بسیار دوستش دارم، در یک کلام باید بگویم که اسماعیل بی‌نظیر است، فوق‌العاده شگفت‌انگیز است و در نوع خودش بی‌همتاست.

وی ادامه داد: او جزو اولین کسانی بود که مردم گمنام و معمولاً حذف‌شده از اجتماع را وارد نمایشنامه‌نویسی ایران کرد؛ با مجموعه‌آثاری که در «پاتوق» چاپ شد و بعداً با کارهایی مانند «قمر در عقرب»، «صغری دلاک» و «درخشان».

رحمانیان بیان کرد: از نظر من «گلدون خانم» بهترین نمایشنامه کوتاه ایرانی است که تا به حال نوشته شده و تأثیر بسزایی در زمان خودش روی بزرگان تئاتر گذاشته است. آثار خلج ما را به شدت به یاد فضای قهوه‌خانه‌های اصیل ایرانی می‌اندازد.

وی بیان کرد: به اسماعیل خلج تبریک می‌گویم و آرزو می‌کنم همیشه سایه‌اش بر سر ادبیات نمایشی ایران باشد. او زیباترین طراحی‌های صحنه را در آثار بعد از انقلاب داشته است. اهدای جایزه ادبیات نمایشی امسال به ایشان اقدامی شایسته است.

در ادامه کلیپی از بهزاد فراهانی پخش شد و سپس پیام تصویری شهرام گیل‌آبادی در ستایش از این هنرمند پخش شد.

سپس با حضور ایرج راد، رضا بابک، میامی، پویا امینی، رحیم رشیدی، تبار ذهنی و عباس جهانگیریآن از بهزاد فراهانی تجلیل و مدالیوم کانون نمایشنامه‌نویسان و مترجمان خانه ‌تئاتر به این هنرمند تقدیم شد.

در این بخش ایرج راد -هنرمند پیشکسوت سینما و تلویزیون- با بیان خاطراتی از همکاری و دوستی دیرینه خود با بهزاد فراهانی، از او به عنوان «نماد عشق، صداقت و پایداری در تئاتر ایران» یاد کرد.

راد در بخشی از سخنان خود تأکید کرد: بهزاد فراهانی هنرمندی خالص، عاشق و بی‌کم‌وکاست بود. او در تمرین‌ها هرگز با سهل‌انگاری کنار نمی‌آمد و هر لحظه حضور خود را به فرصتی برای آموزش و بخشیدن به دیگران تبدیل می‌کرد.

این بازیگر پیشکسوت، به دغدغه همیشگی فراهانی برای جایگاه واقعی هنر و هنرمند اشاره کرد و افزود: او همواره غم‌خور این بود که چرا به تئاتر و اهل آن، آن‌گونه که شایسته است اهمیت داده نمی‌شود. به همین دلیل سال‌ها در خانه تئاتر و انجمن بازیگران، پیگیرانه برای بهبود وضعیت معیشتی، حقوقی و سلامت همکارانش تلاش و از آنان حمایت می‌کرد.

راد، خانواده فراهانی را نیز ستود و گفت: همسر و دختران او از کودکی در کنارش و در سخت‌ترین شرایط، استوار و مصمم ایستادند و کار کردند. تئاتر برای بهزاد، یک باور و افتخار بود و این نگاه، افتخاری برای همه خانواده تئاتر ایران محسوب می‌شد.

وی در پایان با بیان خاطره‌ای از حمایت فراهانی از خود در سال ۱۳۵۰، زمانی که تنها ۲۳ سال داشت، گفت: حمایت او برای من بی‌نظیر و فراموش‌نشدنی بود. من مفتخرم که سال‌ها در کنارش بودم. جایگاه او همواره در قلب مردم هنردوست و جامعه تئاتر ایران زنده و پابرجاست.

بهزاد فراهانی هم قبل از تجلیل، با بیان خاطراتی صمیمی و پرداختن به دغدغه‌های مشترک هنرمندان، سخنرانی تأمل‌برانگیزی مطرح کرد.

فراهانی سخنانش را با گرامیداشتی از معلمان و استادان بزرگ خود آغاز کرد و گفت: از استاد مفید، پدر و پسر (بیژن مفید)، تا غلامحسین سعیدی، سعید سلطان‌پور، آقای جوانمرد، سیروس ابراهیم‌زاده، آقای سرکسیان و بهرام بیضایی… تشکر می‌کنم و حیف که نسل جوان امروز از چنین معلمانی محروم است یا این اساتید بسیار دورند، مثل خانم خجسته که کسی دیگر از او یاد نمی‌کند.

وی ادامه داد: من زاده این اساتید بزرگ هستم و سعی کردم‌ شاگرد خوبی برای آنها باشم و به شاکردی خود افتخار می‌کنم.

فراهانی با اشاره به آثار مکتوب خود گفت: در حدود ۳۰نمایشنامه نوشتم که روی صحنه بردم و هزار نمایشنامه در رادیو کار کردم، پنجاه سال در دانشکده‌های هنر ایران سعی کردم معلم خوبی باشم و هیچ وقت بدون مطالعه سرکلاس نرفتم و در رادیو هم همیشه نقش اصلی بازی کردم و خیلی کار کردم.

این هنرمند پیشکسوت خاطرنشان کرد: من زندگی خوبی دارم و همسر و فرزندان خوبی هم دارم. البته که ما هرشبی که سرمیز شام می‌نشینیم یاد دخترمان گلشیفه می‌افتیم و نمی‌توانیم خوب غذا بخوریم. فرزند من در تبعید یک‌ کشور دیگر است و تنها یک پدیده بزرگ در کشور ما باید اتفاق بیافتد تا او بتواند بازگردد.

فراهانی تصریح کرد: به تازگی یک ناشر بزرگی تمامی آثار من را چاپ کرده است به جز دو نمایش‌نامه آخرم که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مجوز آن را نداد وخیلی دوست دارم که آنها را به صحنه ببرم.

وی افزود: نزدیک۲۰سال است که در خانه تئاتر هستم و این جایزه ادبیات نمایشی جزو تفکرات بنده و آقای راد بود تا کسانی که نمایش‌نامه‌هایشان امکان چاپ ندارد یا کارشان دیده نشده در این جایزه مورد توجه قرار بگیرند.

فراهانی با اشاره به شرایط سخت بازیگران بیمار و مواجهه با «مدیران بی‌عرضه»، گفت: در عمرم جلوی هیچ کس خم نشدم اما این روزگار ما را مجبور به سکوت کرده و برای حمایت از برخی همکاران مجبور شدم جلوی برخی مدیران سر تعظیم فرود بیاورم.

انتقاد اصلی و تند بهزاد فراهانی ، متوجه «سانسورچی‌ها» بود. او با صدای بلند گفت: به آنها بگویید احمق‌ها! قانون اساسی داریم که در آن سانسور وجود ندارد. خیلی از ارزش‌ها را بی‌ارزش کردند. چرا هر حرفی را به الحاد و کفر می‌پیوندند؟

فراهانی با بیانی شاعرانه هنرمندان را به وحدت فرا خواند و گفت: قطره دریاست اگر با دریاست. اگر ما با هم باشیم، اگر به هم احترام بگذاریم، اگر رنج کار کردن در این روزگار را با هم تقسیم کنیم و یادمان نرود گرسنگی‌هایمان را با هم قسمت کنیم.

او سپس خاطره‌ای از فعالیت‌های انجمن صنفی بازیگران را برای نجات همکارانشان از دغدغه‌ها و دشواری‌ها بیان کرد.

در ادامه فهیمه رحیمیان همسر بهزاد فراهانی در سخنانی کوتاه گفت: از بهزاد خواهش دارم سه چیز را انجام دهد، اول خاطرات نانوشته خود را بنویسد، دوم بیوگرافی خودش را کامل کند و سوم عاشقانه‌هایش را قلم‌ بزند. او از ۹ سالگی عاشق بوده و این عاشقانه‌ها بسیار جالب است. باید بنویسد تا نسل بعد بداند عشق در این نسل چگونه بوده است.

در بخش پایانی این‌آیین، تجلیل عباس جهانگیریان -رئیس انجمن نویسندگان کودک و نوجوان- از بهزاد فراهانی با تأکید بر نقش کم نظیر خانواده او در پرورش هنرمندان برجسته، سخن گفت.

جهانگیریان پس از تقدیر از فعالیت‌های آشکار فراهانی در عرصه‌های بازیگری، کارگردانی و نویسندگی، به بخش کمتر دیده‌شده‌ای از زندگی او اشاره کرد و گفت: ایشان به صورت چراغ‌خاموش و بدون هیچ تظاهر، فعالیت‌های خیریه بسیار ارزشمندی داشته‌اند. با توجه و کمک به هنرمندان خانه‌نشین یا کسانی که مشکل دارند، حتی در شهرستان‌ها و استان‌های دور مانند مازندران. این اقدامات هرگز با ادعا همراه نبوده و کمتر گفته شده است.

مهم‌ترین بخش سخنان جهانگیریان، قدردانی از فهیمه رحیمیان همسر بهزاد فراهانی بود. او با اعلام اینکه نزدیک به ۵۰ سال با این خانواده دوست بوده، گفت: چهار هنرمند بزرگ از این خانواده برخاسته‌اند و این، مدیون فداکاری‌های فهیمه بانو است. او حتی هنر خودش را قربانی کرد تا سه فرزند و همسر گرامی‌اش در رشته‌هایی که انتخاب کردند، موفق شوند.

جهانگیریان به معرفی اجمالی این چهار فرزند گفت: به نظرم باید یک جشن با عنوان «شب فهیمه رحیمیان» برگزار شود.

او با براز تأسف از این که داستان زندگی فهیمه رحیمیان کمتر روایت شده، از علی دهباشی (مدیر مجله بخارا) درخواست کرد شبی را به نام «شب فهیمه رحیمیان» برگزار کنند.

به گفته جهانگیریان ناگفته‌های زیادی از زندگی فهمیه رحیمیان وجود دارد، به ویژه خاطراتی که از عباس جوانمرد درباره این دو بزرگوار (فراهانی و رحیمیان) شنیده‌ام و در گروه هنر ملی رخ داده است. اگر این شب برگزار شود، من این خاطرات را خواهم گفت.

 

 

 

 

۰۶ دی
اخبار خانه تئاتر, موسسه فرهنگی هنری خانه تئاتر, ویژه اعضاء خانه تئاتر

پیام بنیاد اکبر رادی به مناسبت سالروز درگذشت آقای نمایشنامه‌نویس

«بنیاد اکبر رادی» به مناسبت ۵ دی‌ماه، سالروز درگذشت این نمایشنامه‌نیس که با زادروز بهرام بیضایی دیگر نمایشنامه‌نویس جریان‌ساز تئاتر ایران، همزمانی دارد، پیامی منتشر کرد.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر به نقل از روابط عمومی بنیاد اکبر رادی، این بنیاد (موسسه‌ی فرهنگی هنری استاد اکبر رادی) به مناسبت هجدمین سال جاوادنگی آقای نمایش‌نامه‌نویس متن پیامی را منتشر کرد.

«هجده پاییز از هجرت همیشگی و جاودانگی استاد اکبر رادی گذشت؛ همو که عروجش با زادروز استاد بهرام بیضایی تقارن دارد. بنیاد اکبر رادی سال‌روز پرواز پرشوکت آقای نمایش‌نامه‌نویس ایران‌زمین را گرامی می‌دارد و برای استاد بیضایی آرزوی تندرستی می‌کند. امید که با خوانش و اجرای حرفه‌ای آثار اسطوره‌های هنری فرهنگی این روزگار، روشنایی و خردورزی در این سرزمین گسترش یابد و بالندگی هنرمندان نسل نو نیز بیش از پیش دیده شود.»
اکبر رادی (۱۰ مهر ۱۳۱۸ – ۵ دی ۱۳۸۶) یکی از مهم‌ترین نمایشنامه‌نویسان تئاتر ایران به شمار می‌رود که از او به عنوان «پدر نمایشنامه‌نویسی نوین» یاد می‌شود.

 

۰۵ دی
اخبار خانه تئاتر, موسسه فرهنگی هنری خانه تئاتر, ویژه اعضاء خانه تئاتر

هفتمین جشنواره تئاتر شهر برگزیدگان خود را شناخت

هفتمین دوره جشنواره تئاتر شهر با معرفی برگزیدگان این رویداد هنری به کار خود پایان داد.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر به نقل از روابط عمومی هفتمین جشنواره تئاتر شهر ، اختتامیه هفتمین دوره جشنواره تئاتر «شهر» شامگاه گذشته، پنج‌شنبه ۴ دی‌ماه ۱۴۰۴، با حضور محمدباقر اعلمی (رئیس سازمان فرهنگی_هنری شهرداری)، محمد خراسانی‌زاده (معاون امور هنری این سازمان)، رضا مردانی (مدیرکل هنرهای نمایشی)، علیرضا نادعلی (سخنگوی شورای اسلامی شهر تهران) و امین اشرفی (دبیر جشنواره) در پردیس تئاتر تهران برگزار شد.

رضا بابک، مهرداد کوروش‌نیا، اردشیر صالح‌پور، عزت‌الله رمضانی‌فر، محمد ساربان، توحید معصومی، ایرج راد، سامان خلیلیان، عباس جهانگیریان، محسن قصابیان، نادر برهانی‌مرند، شکرخدا گودرزی، فرهاد شریفی، اسماعیل خلج، کاظم هژیرآزاد، محمدمهدی خاتمی، علیرضا گیلوری، آناهیتا غنی‌زاده، قاسم زارع، حسین مسافرآستانه، مریم معترف، شهرام لاسمی، محرم زینال‌زاده و… هنرمندانی بودند که در این مراسم حضور داشتند.

مراسم با پخش سرود جمهوری اسلامی ایران و تلاوت قرآن کریم و با اجرای فرزاد حسنی آغاز شد.

در ابتدای این مراسم پیام ویدئویی از علیرضا زاکانی شهردار تهران پخش شد.

او در این پیام ویدئویی ضمن تبریک ایام ماه رجب گفت: «ما امسال دو رویداد بسیار مهم را برگزار کردیم؛ نخست جشنواره فیلم شهر که پس از سه سال، با ابعادی گسترده برگزار شد و دیگری رویدادی که پس از هشت سال، با گستره‌ای بسیار مطلوب شکل گرفت. این اتفاقات نشان می‌دهد که در مسیر دستیابی به ویژگی‌ها و دستاوردهای هنری، به‌ویژه برای شهر تهران، گام‌های مؤثری برداشته‌ایم. تهران با پیشینه کهن خود و به‌عنوان پایتخت نظام اسلامی، می‌تواند از طریق هنر، جلوه‌های تازه‌ای از هویت خود را به نمایش بگذارد. خوشحالم که توفیق داشتیم این رویدادها را در کنار سایر برنامه‌ها برگزار کنیم و به همه هنرمندان عزیزی که با سابقه و توانمندی بالا در بخش‌های مختلف از جمله مدیریت، داوری و اجرا در این جشنواره حضور داشتند، درود می‌فرستم و برایشان آرزوی موفقیت دارم. همچنین از تمامی هنردوستانی که با حضور فعال و پویای خود در عرصه هنرهای نمایشی، مشوق هنرمندان بودند، صمیمانه تشکر می‌کنم.

اراده ما بر این است که در قالب هنر، هویتی هنری برای شهر تهران خلق کنیم؛ چه بهتر که این مسیر از طریق هنرهای نمایشی، تئاتر و سپس سینما ادامه یابد و هنرمندان بتوانند پیام مورد نیاز مخاطبان را به‌درستی منتقل کنند. در این مسیر، توجه به اساتید و تمامی اجزای هنر نیز از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.

در پایان، از همه هنرمندانی که با هنر و خلاقیت خود زمینه رشد و تعالی هنر را فراهم کردند، از داوران و دست‌اندرکاران که نقش نظارت و ارزیابی آثار را بر عهده داشتند، از تماشاگران که مشوق هنرمندان بودند و از تمامی عوامل اجرایی که تلاش کردند تا سازمان فرهنگی‌ هنری شهرداری در قالب هنر به‌درستی ایفای نقش کند، صمیمانه قدردانی می‌کنم.»

محمدباقر اعلمی، رئیس سازمان فرهنگی‌ـ‌هنری شهرداری تهران، نیز در این مراسم با تأکید بر نقش مردم در پویایی تئاتر، گفت: تئاتر در ایران هنری برخاسته از متن زندگی مردم است و اگر پیوند عمیق میان صحنه و جامعه وجود نداشت، هیچ جشنواره‌ای نمی‌توانست چراغ این هنر را روشن نگه دارد.

او با اشاره به همراهی هنرمندان تئاتر با مردم در مقاطع مختلف تاریخی، از پیروزی انقلاب اسلامی تا سال‌های دفاع مقدس، افزود: هنرمندان تئاتر همواره در کنار مردم ایستاده‌اند؛ نه جلوتر و نه عقب‌تر، بلکه درست همراه با آنان. تئاتر آیینی و مردمی ما نیز جلوه‌ای از همین پیوند عمیق میان هنر، ایمان و زیست اجتماعی است.

اعلمی با بیان اینکه تئاتر مردمی همچنان زنده است، اضافه کرد: حضور پررنگ نوجوانان و جوانان در این دوره از جشنواره نشان داد که با فراهم شدن فضا، اعتماد و شنیده شدن صداهای تازه، تئاتر تهران همچنان ظرفیت پیشرو بودن را دارد.

رئیس سازمان فرهنگی‌ـ‌ هنری شهرداری تهران، هفتمین جشنواره تئاتر شهر را جلوه‌ای از ظرفیت گسترده تئاتر پایتخت دانست و گفت: تنوع آثار، گروه‌های نمایشی و پراکندگی اجراها در نقاط مختلف شهر ثابت کرد که تئاتر تهران محدود به چند سالن و چند نام شناخته‌شده نیست. آنچه برای ما اهمیت بیشتری داشت، حضور فعال و پیگیر مخاطبان و شکل‌گیری گفت‌وگوی مستقیم میان هنرمندان و شهروندان بود.

او با اشاره به رویکرد سازمان فرهنگی‌ـ‌ هنری در دوره جدید بیان کرد: این سازمان خود را صرفاً برگزارکننده رویداد نمی‌داند، بلکه متولی جریان هنر در شهر است. در همین راستا، فاز جدید تماشاخانه ایرانشهر وارد مرحله اجرایی شده، چالش ۱۷ ساله تماشاخانه آیینی و سنتی صبا برطرف شده و باغ نمایش تهران هم‌زمان با این جشنواره به بهره‌برداری رسیده است.

اعلمی با تأکید بر عدالت فرهنگی اظهار کرد: تئاتر نباید محدود به نقاط خاصی از شهر باشد. اجرای رایگان نمایش‌ها در مناطق مختلف تهران، فرصتی برای نخستین مواجهه خانواده‌ها و نوجوانان با تئاتر فراهم می‌کند.

رییس سازمان فرهنگی_هنری شهرداری تهران در پایان با قدردانی از دبیرخانه جشنواره، داوران، هنرمندان، گروه‌های نمایشی و عوامل اجرایی، برگزیدگان جشنواره را شایسته تقدیر دانست و گفت: در این جشنواره، همه شرکت‌کنندگان برنده‌اند؛ چرا که تئاتر را زنده نگه داشتند. سازمان فرهنگی‌ـ‌ هنری شهرداری تهران نیز تلاش خواهد کرد زمینه اجرای دوباره آثار شاخص جشنواره را فراهم کند و از همه نهادهای فرهنگی و مردم تهران دعوت می‌کند برای تداوم و ارتقای این رویداد فرهنگی همراه باشند.

امین اشرفی، دبیر هفتمین جشنواره تئاتر شهر، دیگر سخنران این مراسم نیز  در آیین اختتامیه  با اشاره به جایگاه تئاتر شهری گفت: هفتمین جشنواره تئاتر شهر پاتوقی برای همدلی، خلاقیت و گفت‌وگوی زنده با شهر بود و حضور پرشور مخاطبان نشان داد نبض تئاتر در قلب این کلان‌شهر زنده و پویاست.

او همچنین از حامیان جشنواره قدردانی کرد.

اشرفی همچنین از همراهی نهادهای فرهنگی و هنری یاد کرد و گفت: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، سازمان زیباسازی شهرداری تهران، خانه هنرمندان ایران، صدا و سیما و دیگر نهادهای حامی، با پشتیبانی خود ستون‌های این جشنواره را استوار نگه داشتند.

دبیر جشنواره تئاتر شهر با اشاره به آمار این دوره بیان کرد: هفتمین جشنواره تئاتر شهر میزبان بیش از شش هزار مخاطب فرهیخته و هنردوست بود و بیش از ۱۲۰۰ اثر هنری در بخش‌های مختلف به دبیرخانه جشنواره رسید. در این دوره با بیش از ۲۰۰ اجرا در نقاط مختلف شهر، تئاتر در دسترس شهروندان قرار گرفت.

او ادامه داد: حضور هنرمندان پیشکسوت، گروه‌های حرفه‌ای و جوانان خلاق با شور، جسارت و تعهد، صحنه‌های جشنواره را جان بخشید و تلاش‌های شبانه‌روزی ستاد اجرایی، تیم‌های فنی و پشتیبانی و داوران فرهیخته نقش مهمی در کیفیت این دوره داشت.

اشرفی با قدردانی از رسانه‌ها گفت: خبرنگاران و منتقدان دغدغه‌مند، صدای تئاتر را به گوش شهر رساندند و در این مسیر همراه و شریک جشنواره بودند.

دبیر هفتمین جشنواره تئاتر شهر در پایان تأکید کرد: این جشنواره صرفاً مجموعه‌ای از اجراها نبود، بلکه گفت‌وگویی با شهر و بازتابی از دردها، امیدها، نقدها و زیبایی‌های تهران بود. افتخار جشنواره تنها به برگزیدگان محدود نمی‌شود، بلکه همه هنرمندانی که با عشق به شهرشان بر صحنه آمدند، بخشی از این افتخار هستند.

در ادامه، با حضور محمدباقر اعلمی، علیرضا نادعلی و محمد خراسانی‌زاده، با یاد شهدای جنگ دوازده‌روزه، از کیان قاسمیان، فرزند خردسال خانواده شهید قاسمیان و رسولی تقدیر شد.

علیرضا نادعلی، سخنگوی شورای اسلامی شهر تهران در این مراسم گفت: ما همه کودکان را دوست داریم و خوشبختانه در این دوره از جشنواره تئاتر شهر، توجه ویژه‌ای به کودکان و نوجوانان شده است. همکاری با آموزش‌وپرورش، مدارس و انتخاب محتواهای موضوعی نیز در همین راستا بوده است. هر کاری که انجام می‌دهیم، به‌خاطر همین بچه‌هاست.

او ادامه داد: ما هم به بزرگان احترام می‌گذاریم و هم برای کودکان و نوجوانان، با امید به آینده‌ای بهتر در این شهری که با همه مشکلاتش، از جمله آلودگی هوا، برای ما دوست‌داشتنی است، تلاش می‌کنیم. همه تلاش‌های ما در جریان است، اما نقش شما هنرمندان بسیار مهم است. شما با تئاتر و هنر خود، شهر را قابل‌تحمل‌تر و زیباتر می‌کنید تا این زحمات به نتیجه برسد. همه ما به امید نسل‌هایی مثل کیان عزیزمان، برای آینده تهران با تمام توان کار می‌کنیم.

تقدیر از نرگس کیانی، خبرنگار خبرگزاری خبرآنلاین،‌ تبسم کشاورز، خبرنگار خبرگزاری برنا و فریبرز دارایی خبرنگار خبرگزاری مهر بخش دیگر این مراسم بود.

اسامی برگزیدگان این رویداد هنری به شرح زیر اعلام شد:

بخش مسابقه تئاتر نوجوان

• لوح تقدیر ویژه هیأت داوران بخش نوجوان هفتمین جشنواره تئاتر شهر، به پاس سال‌ها تلاش در جهت ترویج نمایش‌های پداگوژیک برای کودکان و نوجوانان، به رحمت امینی برای نمایش «پدر و پسر» اهدا شد.

برگزیدگان:

• رتبه سوم: دیپلم افتخار و جایزه نقدی به عبدالرضا یعقوبی برای نمایش «شازده کوچولو» اهدا شد.

• رتبه دوم: دیپلم افتخار و جایزه نقدی به نمایش «زندگی بسیار کوتاه است» به کارگردانی مجتبی گوهرخای اهدا شد.

• رتبه اول: تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به نمایش «هچل» به کارگردانی امیر افسر شیبانی اهدا شد.

بخش نمایشنامه‌نویسی

برگزیدگان:

• نفر سوم (مشترک):

دیپلم افتخار و جایزه نقدی به فرانک کریمی برای نمایشنامه «بی‌مدار» و محمد طلوعی برای نمایشنامه «پری‌داری میرزا احمدخان گروسی در تهران» اهدا شد.

• نفر دوم:

دیپلم افتخار و جایزه نقدی به نگار سرلک برای نمایشنامه «رها، در خیابان‌های این حوالی» اهدا شد.

• نفر اول:

تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به نگین ضیایی برای نمایشنامه «خطرنج» اهدا شد.

جوایز بخش دیگرگونه‌های اجرایی

• تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به گروه نمایش «حکم پهلوانی» به کارگردانی فاطمه غیبی، به دلیل پژوهش مناسب در معرفی یک قهرمان زن، اهدا شد.

• تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به علیرضا امین مظفری برای طراحی و ایده‌پردازی نمایش «جنگ نام دیگر تو بود» اهدا شد.

• تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به گروه نمایش «هتل» به کارگردانی مرجان آقانوری، به دلیل انتخاب مناسب مکان اجرا و کنش‌گری فعال در فضا، اهدا شد.

• لوح تقدیر ویژه هیأت داوران و جایزه نقدی، به دلیل ترویج نمایش سنتی خیمه‌شب‌بازی، به گروه نمایش «جشن شب یلدا» به کارگردانی علی جباری اهدا شد.

موسیقی تئاتر خیابانی

• تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به علی خاتمی برای آهنگسازی نمایش «وانت پر دردسر» اهدا شد.

طراحی فضا (تئاتر خیابانی)

• تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به شاهین سلطانی برای طراحی فضای نمایش «ققنوس» اهدا شد.

طراحی نور (تئاتر صحنه‌ای)

• تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به رضا خضرایی برای طراحی نور نمایش «کشتارگاه» اهدا شد.

طراحی صحنه و لباس – بخش کودک

برگزیدگان:

• دیپلم افتخار و جایزه نقدی به ریحون شکری برای طراحی لباس نمایش «جادوی روز تولد» اهدا شد.

• دیپلم افتخار و جایزه نقدی به مریم کرمی برای طراحی لباس نمایش «مترسک» اهدا شد.

• تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به حسین قاسمی‌هنر و زهرا ناظری برای طراحی صحنه نمایش «اوکاپی» اهدا شد.

طراحی لباس – تئاتر صحنه‌ای

• دیپلم افتخار و جایزه نقدی به پرتو مهر برای طراحی لباس نمایش «رینگ» اهدا شد.

• تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به نوید فرح‌مرزی برای طراحی لباس نمایش «کشتارگاه» اهدا شد.

طراحی صحنه – تئاتر صحنه‌ای

• دیپلم افتخار و جایزه نقدی به علی هیهاوند و محمدمهدی گلستانی برای طراحی صحنه نمایش «کشتارگاه» اهدا شد.

• دیپلم افتخار و جایزه نقدی به احمد صمیمی و فراز غلامی برای طراحی صحنه نمایش «به علت ضیق مکان» اهدا شد.

• تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به پرتو مهر برای طراحی صحنه نمایش «رینگ» اهدا شد.

جایزه ویژه جشنواره «تهران، شهر ایستاده»

• رتبه سوم: دیپلم افتخار و جایزه نقدی به مهدی موسی‌خانی برای نمایش «مانتیکور» اهدا شد.

• رتبه دوم: دیپلم افتخار و جایزه نقدی به آدینه رحیم‌نژاد برای نمایش «ایراندخت» اهدا شد.

• رتبه اول: تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به سیروس همتی برای نمایش «وی‌لا» اهدا شد.

همچنین در بخش جایزه ویژه جشنواره «تهران، شهر ایستاده»، از علی اصغری برای کارگردانی نمایش «کمدی بدنام» تقدیر شد.

بازیگری

تقدیر بازیگران کودک و نوجوان

لوح تقدیر و جایزه نقدی به ضحا رجایی‌فر برای نمایش «آرزوی بزرگ»، ملودی حمدگذار برای نمایش «مترسک»، پاشا کشاورز و هلیا نصرالهی برای نمایش «بچه نهنگ» اهدا شد.

بازیگری مرد

• تندیس جشنواره به مهدی داوودی برای نمایش «وانت پر دردسر» اهدا شد.

• دیپلم افتخار به رسول احمدی برای نمایش «ققنوس» اهدا شد.

بازیگری زن

• تندیس جشنواره به غزل حاجی برای نمایش «زیرانداز» اهدا شد.

• دیپلم افتخار به مرضیه یکتایی برای نمایش «ققنوس» اهدا شد.

بازیگری مرد (کودک)

• تندیس جشنواره به مصطفی ایزدی برای نمایش «جادوی روز تولد» اهدا شد.

• دیپلم افتخار به آرین ناصری‌مهر برای نمایش «اوکاپی» اهدا شد.

بازیگری زن (کودک)

• تندیس جشنواره به ملیحه مقیمی اسفندآبادی برای نمایش «آهای کوزه کجا کجا؟» اهدا شد.

• دیپلم افتخار به فرشته صفری برای نمایش «مترسک» اهدا شد.

بازیگری مرد (صحنه‌ای)

• تندیس جشنواره به آروین شاه‌حسینی برای نمایش «کلوزآپ» اهدا شد.

• دیپلم افتخار به حامد احمدجو برای نمایش «ما بچه نداریم»، مهرداد ضیایی برای نمایش «چند سال پیش» و مازیار مهرگان برای نمایش «کمدی بدنام» اهدا شد.

بازیگری زن (صحنه‌ای)

• تندیس جشنواره به فائزه یوسفی برای نمایش «گرامر» اهدا شد.

• دیپلم افتخار به پانیذ برزعلی برای نمایش «سوگ» و نوشین مینایی‌فرد برای نمایش «چند سال پیش» اهدا شد.

نمایشنامه‌نویسی

بخش کودک

• تندیس جشنواره به امین‌رضا ملک‌محمودی و زهرا ناظری برای نمایشنامه «اوکاپی» اهدا شد.

• دیپلم افتخار به زیبا برجی فلاح برای نمایشنامه «بچه نهنگ» اهدا شد.

بخش صحنه‌ای

• تندیس جشنواره به پیام لاریان برای نمایشنامه «تاریخ مردم کوچه و بازار» اهدا شد.

• دیپلم افتخار به کهبد تاراج برای نمایشنامه «چند سال پیش» و حسین برفی‌نژاد برای نمایشنامه «گرامر» اهدا شد.

کارگردانی

تئاتر خیابانی

• تندیس جشنواره به حسین نادری برای نمایش «ققنوس» اهدا شد.

• دیپلم افتخار به آرزو علیپور برای نمایش «تهران؛ لبخند زیر دود» اهدا شد.

تئاتر کودک

• تندیس جشنواره به زهرا ناظری برای نمایش «اوکاپی» اهدا شد.

• دیپلم افتخار به مجید بذرپاچ برای نمایش «مترسک» اهدا شد.

تئاتر صحنه‌ای

• تندیس جشنواره به کاوه مهدوی برای نمایش «کشتارگاه» اهدا شد.

• دیپلم افتخار به پانیذ برزعلی برای نمایش «سوگ» و احمد صمیمی و فراز غلامی برای نمایش «به علت ضیق مکان» اهدا شد.

دستاورد فنی و هنری – بخش کودک

• دیپلم افتخار به حسین تبریزی به پاس سالیان تلاش در طراحی و اجرای گریم نمایش‌های کودک و نوجوان اهدا شد.

• تندیس جشنواره به بهناز مهدیخواه به پاس سالیان تلاش در طراحی و ساخت عروسک و اجرای خلاقانه نمایش‌های عروسکی اهدا شد.

 

 

 

۰۵ دی
اخبار خانه تئاتر, موسسه فرهنگی هنری خانه تئاتر, ویژه اعضاء خانه تئاتر

شیرین یزدان‌بخش درگذشت

شیرین یزدان‌بخش، بازیگر سینما که سال‌ها به‌عنوان یکی از مخاطبان دوست‌داشتنی و پروپاقرص تئاتر شناخته می‌شد، شب گذشته درگذشت.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر ، مریم مسعودی خواهرزاده شیرین یزدان بخش درباره درگذشت این هنرمند عنوان کرد: شیرین یزدان‌بخش از مهرماه دچار سکته مغزی شده بود، اما به دلیل خواست خودش از رسانه‌ای شدن بیماری‌اش امتناع داشت.

وی افزود: بنا به درخواست شیرین یزدان‌بخش، مراسم بدرقه او بدون اعلام قبلی برگزار شد. او می‌خواست دوستانش با آخرین لبخند، به یادش بیاورند.

شیرین یزدان‌بخش شامگاه پنجشنبه ۴ دی‌ماه به دلیل عوارض ناشی از سکته مغزی درگذشت و جمعه ۵ دی ‌ماه در قطعه ۷۰ بهشت زهرا (س) به خاک سپرده شد.

«ابد و یک روز»، «آشغال‌های دوست داشتنی»، «ملبورن»، «بوسیدن روی ماه»، «جدایی نادر از سیمین» و … بخشی از فعالیت‌های یزدانبخش به عنوان بازیگر سینما بود.

خانه تئاتر درگذشت این هنرمند و تماشاگر باسابقه تئاتر را به خانواده محترم ایشان و جامعه تئاتر و سینما تسلیت می‌گوید.

به یاد «خاله» تئاتر، موسیقی و سینما؛ مگر می‌توانیم فراموشت کنیم؟

شیرین یزدانبخش فقط یک نام نبود، نیست و نخواهد بود؛ او «خاله» همه هنرمندان تئاتر، موسیقی و سینمایی است که مخاطب آثارشان بود و با لبخند خود به آنها انرژی می‌داد.

فریبرز دارایی در یادداشتی که خبرگزاری مهر منتشر کرد نوشت : اگر بخواهید به تماشای تئاتر، اجرای موسیقی یا فیلمی سینمایی بنشینید یا باید بلیت خریده باشید یا نام‌تان در لیست مهمان‌ها قید شده باشد تا مسئولان سالن به شما اجازه ورود بدهند اما یک نفر بود که برای ورود به سالن‌های میزبان اجرای تئاتر، موسیقی یا نمایش فیلم، نیازی به تهیه بلیت یا حضور نامش در میان مهمان‌های گروه نداشت.

بازنشسته شرکت دخانیات بود و عاشق هنر؛ تئاتر، موسیقی و سینما. اهل تماشای تلویزیون نبود ولی عاشق شنیدن رادیو بود و مدام به شبکه‌هایی گوش می‌داد که در آن موسیقی پخش می‌شد.

بیش از ۳ دهه تماشای هیچ تئاتر یا کنسرت موسیقی از نوع کلاسیک و سنتی را از دست نداد و اگر از یک اثر نمایشی یا اجرای موسیقی خوشش می‌آمد حداقل ۳ بار به تماشای آن می‌نشست.

در بین هنرمندان تئاتر و موسیقی جایگاه خاصی داشت و برخی به او «خاله» و برخی «مادر» می‌گفتند.

در روابط عمومی تئاتر شهر پای ثابت گپ و گفت با خبرنگاران بود و درباره کارهای مختلف با آنها صحبت می‌کرد. همه از صمیم قلب دوستش داشتند و او مادرانه به آنها عشق می‌ورزید. عاشق این بود با تعدادی از خبرنگاران به تماشای تئاتر، فیلم یا کنسرت موسیقی بنشیند. پای ثابت تولدهای خبرنگاران بود و در عکس‌های یادگاری لبخندی فراموش‌نشدنی داشت.

علیرضا سعیدی و مهتا کریمی در روابط عمومی تئاتر شهر برای او مانند فرزندان نداشته‌اش بودند؛ به آنها مادرانه عشق می‌ورزید و آنها نیز عاشقانه دوستش داشتند، دارند و همچنان خواهند داشت.

در ۴ فصل سال، در گرما و سرما، پای ثابت و پر و پا قرص مجموعه تئاتر شهر بود و اگر روزی در مجموعه حضور پیدا نمی‌کرد همه سراغش را می‌گرفتند.

گاهی در تئاتر شهر به تماشای تئاتری می‌نشست و به روابط عمومی مجموعه می‌رفت تا یک چای بنوشد و بعد به سرعت به تالار وحدت برود تا اجرای ارکستر ملی یا سمفونیک یا اجرای یک گروه یا خواننده سنتی را از دست ندهد.

«خاله» اگر در تئاتر شهر نبود، در تالار وحدت حضور داشت و اگر آنجا هم نبود، می‌توانستید در تماشاخانه ایران‌شهر ببینیدش.

سینما «ماندانا» پاتوق ثابت و قدیمی‌اش برای تماشای فیلم‌های سینمایی بود.

به اصرار افشین هاشمی به عنوان بازیگر وارد فیلم «لطفا مزاحم نشوید» محسن عبدالوهاب شد و پس از آن به عنوان بهترین بازیگر زن فیلم فجر برای بازی در «بوسیدن روی ماه» همایون اسعدیان انتخاب و با «جدایی نادر از سیمین» اصغر فرهادی هم نامش در میان برندگان اسکار قرار گرفت.

در تئاتر هم پیشنهادهای متعددی برای بازی داشت.

در سال ۹۵ در گفتگویی با خبرنگار مهر درباره چرایی بازی نکردن در عرصه تئاتر تأکید کرده بود: «تئاتر وقت گیر است و بعد از چند ماه تمرین باید هر شب هم در قالب اجرای عمومی به صحنه برود. من متأسفانه انرژی و توان جسمانی لازم برای طی کردن این روند را در خود نمی‌بینم. در تئاتر بعد از پایان مدت زمان تمرین تازه باید به صورت جدی و با انرژی هر شب به صحنه رفت و این امر نیازمند توان جسمانی است. من برای اینکه به تئاترهای عزیزانی که به من پیشنهاد بازی می‌دهند، آسیب نزنم و به قولی کارشان را خراب نکنم، با خلوص نیت به آنها می‌گویم که به لحاظ جسمانی توانایی بازی در تئاتر را ندارم. عزیزان هم ناراحت نمی‌شوند و حرف من را می‌پذیرند. البته امیدوارم مانند بازی در فیلم، در تئاتر هم در عمل انجام شده قرار نگیرم چون در ابتدا قرار بود فقط در یک فیلم بازی کنم که حالا تبدیل به بازی در ۲۲ فیلم شده است.»

روی حرف خود ماند و هیچ وقت روی صحنه تئاتر حضور پیدا نکرد و همیشه جایگاه مخاطب و تماشاگر بودن تئاتر را برای خود نگه داشت.

«خاله» می‌خندید و خنده‌هایش آنقدر از ته دل بود که همه را به خنده وا می‌داشت. اهل سر و کله زدن با جوان‌ها بود و شوخ طبع.

در دوران شیوع ویروس کرونا بسیار ناراحت بود زیرا نمی‌توانست به تئاتر شهر، تالار وحدت، تماشاخانه ایران‌شهر، سینما ماندانا، پردیس چارسو یا فضاهای و سالن‌های دیگر برود.

بعد از آن دیگر تمایلی به ادامه بازیگری نداشت ولی مخاطب آثار هنری باقی ماند.

«خاله» با تمام انرژی، عشق و علاقه‌ای که به هنر، هنرمندان و خبرنگاران داشت، شامگاه ۴ دی چشم از جهان فروبست.

به طور حتم از امروز تا زمانی که هنوز هنرمند یا خبرنگاری که «خاله» را می‌شناخت زنده باشد، جای خالی او در راهروها و سالن‌های تئاتر شهر، تالار وحدت، تماشاخانه ایران‌شهر، سالن‌های تئاتر و موسیقی و سینما احساس می‌شود و خواهد شد.

امسال به طور حتم نبود او در ایام جشنواره تئاتر فجر و جشنواره فیلم فجر برای همه دوست‌دارانش سنگین و غیرقابل تحمل است.

روحت شاد و یادت گرامی، خاله دوست داشتنی، شیرین یزدانبخش.

۰۴ دی
اخبار خانه تئاتر, موسسه فرهنگی هنری خانه تئاتر, ویژه اعضاء خانه تئاتر

پرویز سنگ سهیل درگذشت

پرویز سنگ‌سهیل، هنرمند پیشکسوت تئاتر و از چهره‌های ماندگار نمایش ایرانی در سن ۶۲ سالگی درگذشت.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر ، پرویز سنگ‌سهیل، جانباز و آزاده هنرمند، پیشکسوت تئاتر، سینما و تلویزیون و از چهره‌های ماندگار نمایش‌های آیینی و سنتی، در سن ۶۲ سالگی دار فانی را وداع گفت و در قطعه شهدا به خاک سپرده شد.

به گفته فرزند این هنرمند فقید ، مرحوم سنگ‌سهیل متولد سال ۱۳۴۲، از جانبازان دوران دفاع مقدس بود که بر اثر عوارض ناشی از مجروحیت‌های جنگی، از جمله قطع پا و عوارض شیمیایی، روز گذشته ۳ دی‌ماه دچار ایست قلبی شد.
پیکر این هنرمند صبح ‌امروز ۴ دی‌ماه در شمال کشور و در آرامگاه محله بابل، در قطعه شهدا، به خاک سپرده شد.

پرویز سنگ‌سهیل از هنرمندان متعهد و اثرگذار تئاتر ایران بود که در روزهای آغازین جنگ تحمیلی، همراه با شهید مرتضی آوینی، در مناطق عملیاتی حضور داشت و ضمن اجرای نمایش و فعالیت‌های فرهنگی ـ تبلیغی، به درجه جانبازی نائل شد. وی همچنین پس از تحمل هفت سال اسارت، همراه با آزادگان سرافراز به میهن بازگشت.

این هنرمند پس از پایان دفاع مقدس، با هدایت و همراهی حجت‌الاسلام والمسلمین ابوترابی، فعالیت خود را در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ادامه داد و مدتی نیز مدیریت تئاتر پارس، یکی از قدیمی‌ترین تماشاخانه‌های کشور در لاله‌زار را بر عهده داشت.

سنگ‌سهیل در طول بیش از چهار دهه فعالیت هنری، اجراهای متعددی را در تماشاخانه‌های معتبر تهران، به‌ویژه در لاله‌زار و همچنین در جشنواره‌های ملی به صحنه برد و نقش مهمی در احیا و تداوم نمایش‌های آیینی و سنتی ایفا کرد.

از جمله نمایش‌های او می‌توان به «میرزا می‌خواد زن بگیره»، «دلاک‌باشی»، «لیلی و مجنون»، «آخرش چی شد»، «سیاوش‌نامه»، «جوانی و کار» و «درد مشترک» اشاره کرد. وی در دهه‌های مختلف، در بیش از ۴۹ نمایش به‌عنوان نویسنده، کارگردان یا بازیگر حضور داشت و در سالن‌هایی چون لاله‌زار و سنگلج به ایفای نقش پرداخت.

این هنرمند فقید همچنین در آثار متعددی در سینما و تلویزیون حضور داشت. از جمله فیلم‌های سینمایی او می‌توان به «دیو و دلبر»، «طاووس‌های بی‌پر»، «نصف مال من نصف مال تو»، «یک کیلو و بیست و یک گرم»، «به سادگی یک ملاقات»، «دو ماجرا برای یک ازدواج» و «زندگی خصوصی امیر» اشاره کرد.

او همچنین در سریال‌هایی چون «وضعیت سفید»، «دیوار»، «پشت‌بام تهران»، «میکائیل» و «بیمار استاندارد» ایفای نقش کرده بود.

در پی درگذشت پرویز سنگ‌سهیل، سیدوحید فخر موسوی، دبیر چهل‌وچهارمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، پیام تسلیتی منتشر کرد.

در یادداشت سیدوحید فخر موسوی برای پیشکسوت هنرهای آیینی، سنتی و تخت‌حوضی آمده است:

در سوگ مردی که نقاب می‌بُرد و راز می‌گُشود

زنده‌نام پرویز سنگ‌سهیل
آزاده دوران دفاع مقدس

صحنه خالی است.
چراغ‌های رخت‌کنِ خاک، این بار نه برای نقاب‌گذاری، که برای وداع روشن‌اند.
رفتی…

او که در نقشِ «سیاه»، سپیدیِ دل را به تماشا می‌نشاند.
او که بر تختِ حوضِ زمان، ساده و بی‌آلایش، خنده بر لب‌های تاریخ می‌نهاد.

از لاله‌زارِ خاطره تا صحنه‌های گرمِ آیین،
صدایت که آمیخته‌ای بود از شورِ نمایش و صلابتِ ایثار،
حتی در سکوتِ این آخرین پرده، هنوز طنین‌انداز است.

تو نه فقط بازیگرِ نقشی کهنگی‌پذیر،
بلکه ریشه‌ای درخشان در خاکِ نمایش‌های آیینی این مرز و بوم.
هنرت از آیین‌های کهن و سنت می‌جوشید
و در لباسِ «سیاه»، نورِ حقیقت را بازمی‌تاباند.

در صحنه‌های سختِ جنگ،
هنر را سلاحی کردی برای مبارزه با تاریکی
و در نقش‌هایت بر پرده‌ی سینما و قاب‌های تلویزیون،
بی‌ادعا اما ماندگار،
در خاطره‌ی جمعی ما خانه کردی.

ای هنرمندِ آزاده‌ی جبهه‌های دفاع مقدس،
ای جانبازِ عرصه‌ی هنر،
امشب، هم‌کیشانت در آسمان صحنه‌ای برپا کرده‌اند
و تو،
بی‌نیاز از نقاب،
در نورِ ابدی، نقشی جاودانه خواهی زد.

نامت بر سنگِ تاریخِ نمایشِ این سرزمین خواهد درخشید
و یادت،
چون آیین‌های اصیل،
همیشه تکرار خواهد شد.

روحت شاد و یادت مانا
هنرمندی که هنر و آزادگی را یکسان زیستی.

سایت ایران تئاتر، درگذشت پرویز سنگ‌سهیل را به خانواده و دوستداران این هنرمند فقید تسلیت می‌گوید.

 

۰۴ دی
اخبار انجمن ها, اخبار نمایش و اجرا, موسسه فرهنگی هنری خانه تئاتر, ویژه اعضاء خانه تئاتر

نامزدهای یازدهمین دوره‌ انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی ایران معرفی شدند

نامزدهای بخش‌های مختلف یازدهمین دوره‌ انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی ایران اعلام شد.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر به نقل از دبیرخانه یازدهمین دوره‌ی انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی ایران، بر اساس جمع‌بندی آرای هیئت‌داوران بخش‌های مختلف این دوره، نامزدهای هر بخش اعلام شد.

اسامی به شرح زیر است:

۱. بخش نمایشنامه‌های تألیفی چاپ‌شده

• «بحرالمیت»، نشر آماره (مهدی گلزار)

• «وقتی با هیچ‌کس جز خودمان نیستیم، کجا هستیم؟»، نشر نو‌نوشت (سعید محسنی)

• «به خاموشی خواهم رفت»، نشر آماره (مهدی اکبری)

• «پاریس بی‌مادر»، نشر روزبهان (رضا بهکام)

• «چند گزارش متغیر از دوسیه چند قتل ثابت»، نشر عنوان (محمدرضا آریان‌فر)

• «از آن‌جا که من بودم، تا این‌جا که من نیستم»، نشر بوم‌بان و نوجان (مهسا دهقانی‌پور)

• «پلاک ۳۶»، نشر یکشنبه (غلامحسین دولت‌آبادی)

• «تیم شنا»، نشر بوم‌بان و نوجان (جابر رمضانی)

• «لوندر»، نشر اسب سفید (فاطمه رحمتی)

• «سم‌زدایی» از مجموعه نمایش‌نامه‌های صنف مدرسان تئاتر، نشر طراحان تین (ندا قربانیان)

• «زندگی سگ مرده»، نشر عنوان (حامد مکملی)

• «ای رشک ماه و مشتری آخر نگویی تا کجا؟»، نشر هونار (روزبه حسینی)

هیئت داوران این بخش، «نشر آماره» را شایسته‌ی تقدیر دانستند.

۲. بخش نمایشنامه‌های ترجمه‌شده چاپ‌شده در سال‌های ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳

• «ارکیده در قیامت»، نشر گره (ایلناز حقوقی)

• «پیچفورک دیزنی»، نشر دیدآور (حمید دشتی)

• «شبکه»، نشر گره (حسین یعقوبی)

• «آنتیگون»، نشر رایبد (محمدرضا خاکی)

• «بازگشت مکرر»، نشر رایبد (مسعود قدیم‌فلاح)

• «روز قضاوت»، نشر گره (سپیده خسروجاه)

• «بهترین مونولوگ‌های معاصر»، نشر عنوان (مسعودمهدی قنبرلو)

• «همسایه‌ها»، نشر رایبد (زیبا خادم حقیقت)

• «آقای مایر»، نشر گره (حمید احیاء)

• «عروس»، نشر رایبد (علیرضا شفیعی‌نسب)

• «اورستس»، نشر مهرگان‌خرد (مقداد جاوید صباغیان)

هیئت داوران این بخش، «نشر گره» را شایسته‌ی تقدیر دانستند.

۳. بخش نمایشنامه‌های اجراشده در سال ۱۴۰۳

• «مستبدلیشاه» (منصور کامکار)

• «فالش» (کامران شهلایی)

• «درکه» (علی‌اکبر محمدخانی)

• «غلامرضا لبخندی» (کهبد تاراج)

• «هاگیرواگیر» (سهیل ملکی)

• «شازده‌کشی» (مهدی همتی)

• «کاپوتاژ» (کامران شهلایی)

• «برنامه‌ریزی برای یک مرگ» (مهدی آذری)

• «خارشتر» (هدی آهنگر)

• «چهارشنبه‌سوری» (ندا قربانیان)

۴. بخش مسابقه‌ نمایشنامه‌نویسی اعضای کانون نمایشنامه‌نویسان و مترجمان خانه‌تئاتر

«آکادمی نمایش‌نامه‌نویسی»

• «در همسایگی تزارها» (محمدرضا کوهستانی)

• «پرسیاه، کبوتر سفید» (امیرحسین روح‌نیا)

• «چه کسی مینو رفعت را کشت؟» (ساغر خواجه‌امیری)

• «واقعیتی در پی واقعیتی» (سیدابوالفضل هاشمی)

• «نجیب‌خانه عزت» (حامد مکملی)

• «مَردخوار» (علی عابدی)

• «لوتوس» (فرید عقیده‌مند الهی)

• «قبر» (کاظم پورمهدی)

• «اشکنان؛ اسفارِ اجنه و عشق» (میلاد اکبرنژاد)

• «خاندان سورن» (میلاد حسینی)

• «سیاه‌وشان» (مهدی همتی)

۵. بخش نمایش‌نامه‌نویسی کودک و نوجوان

• «بال‌های اشتیاق» (مسعود احمدی)

• «پینوکیو پدر می‌شود» (سجاد طهماسبی)

• «پژوهشی عمیق پیرامون علت پدیده‌ی نادر مهاجرت پرندگان مهاجر» (وحید کیارسی)

• «افسانه گل‌های آبی» (راحله شمس‌آبادی)

• «پروانه‌های نقاشی» (عدالت فرزانه)

• «آکواریوم ماه‌نداره، مهتابی داره» (کاوه مهدوی)

• «پرتقال‌فروش پیدا شد» (سعید محسنی)

• «شکل‌سوم» (داود کیانیان)

۶. بخش نمایش‌نامه‌های تئاتر عروسکی

• «قهرمان شل» (ساغر لطفی‌نژاد)

• «گوژپشت کارائیب» (آرش رضایی)

• «گیکو و جیکو» (پویا منشی‌زاده)

• «عملیات نیم‌وجبی‌ها» (امین‌رضا ملک‌محمودی)

• «من از شما تعجب می‌کنم» (حامد ذبیحی)

• «قلب به میم» (وحید کیارسی)

• «لی‌لی و لباس لولالا» (شیلان صلاح)

• «همچون واپسین نفس بره‌ای معصوم» (روزبه حسینی)

• «همه پنگوئن یا چی؟» (شراره طیار)

• «خانه من زرد است، خزان می‌ریزد» (پویا پیرحسینلو)

آیین پایانی یازدهمین دوره‌ی انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی ایران، روز جمعه ۵ دی‌ماه ۱۴۰۴ همزمان با روز نمایش‌نامه‌نویس برگزار خواهد شد و بخش‌های مختلف این رویداد برگزیدگان خود را خواهد شناخت .