کارگردان یک ملاقات ساده: انتظار مخاطب امروز از تئاتر بالا رفته است

جواد تولمی که این روزها نمایش «یک ملاقات ساده» را اجرا می‌کند، می‌گوید: انتظارات مخاطبان امروز از تئاتر بالاتر رفته و تماشاگر دوست دارد روی صحنه تئاتر حرف خودش و جامعه را بیابد.

این کارگردان تئاتر توضیحاتی درباره این اثر نمایشی ارایه کرد و از دشواری‌های نمایش‌های محیطی سخن گفت.

تولمی که متن این نمایش را خود نوشته است، درباره داستان آن گفت: موضوع نمایش ما چالش بین دو نسل از دو دهه گوناگون جامعه ایرانی است و به چالش بزرگ اختلافات خانوادگی و طلاق می‌پردازد. این نمایشنامه را سه، چهار سال پیش نوشتم که با نام «سکوت نسبتا طولانی» در مجموعه‌ای منتشر شد و بعد از انتشار فراخوان نمایش‌های محیطی تئاتر شهر، این متن را با تغییراتی ارایه کردم و بعد از پذیرش آن، از تیر ماه تمرین‌هایمان را آغاز کردیم و در نهایت به این متن رسیدیم.

او ادامه داد: چالش همه ما این پرسش بود که چرا میان جامعه ما این اندازه شکاف به وجود آمده و سعی کردیم مخاطب را هم با همین پرسش رو به رو کنیم. به ویژه اینکه در جامعه ما خشمی وجود دارد که هر روز در حال افزایش است بدون اینکه هیچ راه حلی برای آن داشته باشیم.

تولمی که این نمایش را در قالب نمایشی کافه‌ای اجرا می‌کند درباره احیای دوباره نمایش‌های محیطی در مجموعه تئاتر شهر توضیح داد: اجراهای محیطی بخشی از ویژگی‌های نمایش‌های صحنه‌ای و خیابانی را در خود دارد. مکان این اجراها سربسته است ولی شیوه اجرایی آنها شبیه تئاتر خیابانی است که هیچ حد و مرزی برای محدوده تماشاگر وجود ندارد و بازیگر در کمترین فاصله با تماشاگر قرار دارد و باید او را با خود همسو کند و از این جهت دچار چالش هستیم.

این کارگردان تئاتر با بیان اینکه هنوز اجرای نمایش‌های محیطی در کشور ما جا نیفتاده است در گفت‌‌وگو با ایسنا افزود: در نمایش‌های محیطی نسبت به نمایش‌های خیابانی دچار چالش‌های بیشتری هستیم . تماشاگر نمایش خیابانی اگر با کار ارتباط برقرار نکند، به راحتی محل اجرا را ترک خواهد کرد یعنی حق انتخاب دارد ولی در نمایش محیطی ماجرا متفاوت است و در بیشتر مواقع می‌توانیم از تئاتر مشارکتی و پداگوژی در کنار اجرایمان بهره ببریم.

او ادامه داد: در هر صورت الان گونه‌ها و شیوه‌های اجرایی متفاوت شده و انتظارات تماشاگر هم از تئاتر بالاتر رفته و دوست دارد حرف دل خود و جامعه را روی صحنه ببیند. ضمن اینکه هر نمایشی را که فضایش در کافه است، نمی‌توانیم محیطی بدانیم یعنی حتی در خود مکان هم دچار چالش هستیم. در حال حاضر اتمسفر نمایش ممکن است با چینش کافه اختلاف زیادی داشته باشد و این یکی از چالش‌های بزرگ بچه‌های تئاتر محیطی است که اجراها را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد.

تولمی درباره جذب تماشاگر به این گونه نمایشی در شرایطی که اجراهای محیطی مجموعه تئاتر شهر بعد از چند سال وقفه دوباره احیا شده است، توضیح داد: هنوز نتوانسته‌ایم دوباره مخاطب را به این اجراها جذب و این گونه نمایشی را به جامعه معرفی کنیم. شاید بهتر بود اجرای این نمایش‌ها از تابستان آغاز می‌شد که مخاطبان بیشتری گرداگرد تئاتر شهر بودند. این روزها به دلیل سرد شدن هوا و بارندگی، جذب مخاطب باز هم سخت‌تر شده است. اما همین که تماشاگر می‌آید و با کار همراه می‌شود، نشان‌گر اثرگذاری نمایش است.

او درباره جذب مخاطبان دانشجو به نمایش‌های کافه‌ای نیز گفت: تماشاگر دانشجو هم داریم ولی شرایط جامعه به گونه‌ای است که ورود دانشجویان به برخی از مکان‌ها چندان ساده نیست چون انگیزه‌های آنان تغییر کرده است. دانشجویان دهه هفتاد و هشتاد انگیزه‌های بیشتری برای دیدن تئاتر و خواندن کتاب‌های تخصصی آن داشتند ولی الان این انگیزه‌ها کمرنگ شده و این نقدی است که به حوزه آموزش وارد است. با نسلی رو به رو هستیم که بدون تحمل سختی، می‌خواهد یک شبه راه موفقیت را طی کند. حتی خیلی از دوستان تئاتری خودمان هم به دیدن تئاتر بی‌تفاوت شده‌اند و دیگر آن شور و حال و حرارت قبلی دیده نمی‌شود. گویی برای جذب تماشاگر باید شیوه‌های دیگری را به کار گرفت. با این حال امیدوارم با اجرای همین نمایش‌ها بتوانم رسالت تئاتری خود را به انجام برسانیم.

نمایش «یک ملاقات ساده» نوشته و کار جواد تولمی با بازی سبا ‌سلیمانی، عباس علیرضا، مطهره قدسی‌زاده، هر روز ساعت ۱۷ در کافه تریای اصلی مجموعه تئاتر شهر اجرا می‌شود.

علی اوسیوند: بازیگران در بیکاری افسرده می‌شوند

علی اوسیوند گفت: امیدوارم بازیگران به کار دعوت شوند و گرنه بیکاری افسردگی می آورد.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر، موزه سینما در ادامه انتشار سلسله برنامه‌های تاریخ شفاهی خود به مناسبت زادروز «علی اوسیوند» بخش‌هایی از گفتگوی این هنرمند را منتشر کرد.

علی اوسیوند بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون درباره علاقه خود به بازیگری گفت: متولد اول آذر ۱۳۳۶ در مسجدسلیمان هستم. پدرم بختیاری و مادرم اصفهانی بود. از همان کودکی و زمان دبستان علاقه زیادی به سینما و بازیگری داشتم. مجله‌های سینمایی آن دوران را می‌خواندم و با اینکه کار می کردم به‌خاطر علاقه زیادی که به سینما و فیلم داشتم بعد از کار به سینما می‌رفتم.

وی ادامه داد: به خاطر دارم در آن زمان کیانوش عیاری از اهواز به مسجدسلیمان می‌آمد و فیلم‌های ۱۶ میلی‌متری و ۸ میلی‌متری نمایش می‌داد.

اوسیوند با بیان اینکه بهترین ره‌آوردی که سینما برای من داشت، سلامت روح، آرامش و راحتی است، بیان داشت: به خاطر فخرفروشی و مسائل جانبی  به این عرصه پا نگذاشتم؛ به خاطر آرامشی که کار بازیگری به من می‌دهد به این حرفه مشغول شدم.

وی با بیان اینکه در آثار جدی، ملودرام، تراژیک و… کار کرده‌ است، گفت: من به نقش‌های حسی علاقه و در آنها تبحر بیشتری دارم. به نظرم بازیگری یعنی رها بودن و معتقدم یکی از مبانی اصلی بازیگری باورپذیری و صداقت است. اگر در بازیگری صداقت نداشته باشیم، تماشاگر متوجه می‌شود که ما در بازی خود به او فخر می‌فروشیم و تنها می خواهیم خودمان را به آنها نشان می‌دهیم.

وی ادامه داد:  وقتی نقش و کاراکتر نمایشی را باور می‌کنیم، تماشاگر هم ما را باور می‌کند. من در بازی به تماشاگر فکر نمی‌کنم زیرا اگر فکر کنم دیگر باید با منطق پیش بروم بنابراین در موقعیت بازی خود را رها می‌کنم و هیچ‌کسی را نمی‌بینم.

وی درباره تجربه همکاری با زنده یاد ملاقلی‌پور گفت: سال ۷۲ بود در فیلم «پناهنده»  با رسول ملاقلی‌پور همکاری کردم  که انصافا فیلم خوش‌ساختی هم بود. ملاقلی‌پور سر صحنه بسیار با نشاط بود. گاهی زود عصبانی می‌شد ولی چیزی در دلش نبود. با هم ارتباط خوبی داشتیم. در این فیلم تجربیات خوبی در کنار  او کسب کردم.

وی با اشاره به دوران دانشجویی خود عنوان کرد: دوران دانشجویی ما  دوران طلایی هنرهای زیبا بود؛ اصغر فرهادی و همسرش پریسا بخت‌آور، علی دهکردی، مرحوم صادق صفایی، ابراهیم حاتمی‌کیا،  ماهایا پطروسیان، سعید آقاخانی، من و همسرم حمیرا ریاضی و بسیاری از بازیگران در آن دوران تحصیل کردیم. در همان دوران هم بسیار تئاتر کار می‌کردیم و آنقدر در کارمان جدی بودیم که هر کسی نمی‌توانست با ما تئاتر کار کند.

اوسیوند درباره تجربه بازی در کنار علی نصیریان نیز گفت: علی نصیریان انسان بسیار شریفی است و کار کردن با او همیشه توأم با آرامش است. دو-سه کار با او هم‌بازی بودم و ایشان از اینکه با بازیگرهای دیگر دیالوگ تمرین کند، ابایی نداشت. زمانی که می‌خواست یک سکانس را کار کند، جدا از اینکه خودش متن را خوانده و تحلیل‌هایش را انجام داده بود، بسیار صادقانه از بازیگر مقابلش می‌خواست که دیالوگ‌ها را تمرین کند و تمرین را چندین بار تکرار می‌کرد. برخی از بازیگران این کار را کسر شأن خود می‌دانند، آنها فکر می‌کنند اگر تنها دیالوگ‌های خود را حفظ باشند کافیست؛ در حالی که کار بازیگری، بده بستان است و باید با بازیگر مقابل این کار را به درستی انجام داد و علی نصیریان در این زمینه واقعا شاهکار  است.

اوسیوند همچنین از تجربه هم‌بازی شدن با زنده یاد خسرو شکیبایی نیز گفت: با خسرو شکیبایی در چند کار همکار بودیم؛ انسان بسیار شریفی بود. در سریال «بوی گل‌های وحشی»ساخته حسینعلی لیالستانی، در کنار او بازی می‌کردم، شکیبایی انسانی بسیار فروتن و بدون ادعا بود. از کار با او لذت می‌بردم و باعث افتخار من بود که در آن کار با او همبازی شده بودم.

وی با بیان اینکه بازیگری شغلی مقدس است، ادامه داد: بازیگری ریشه در آئین ما دارد. بازیگر به جامعه می‌گوید که کار بد مجازات و کار خوب پاداش دارد. به همین دلیل از خدا می‌خواهم  کسانی که در این کار به حقشان نرسیدند، زمینه‌ای فراهم شود که به حقشان برسند.

اوسیوند افزود: امیدوارم بازیگرانی که در قید حیات هستند زنده و سلامت باشند و مشغول کار باشند زیرا بیکاری افسردگی به دنبال دارد. به ویژه بازیگران که افراد حساس‌تری هستند به همین دلیل نباید مورد بی‌توجهی قرار بگیرند و سعی کنیم همکاران خود را به کار دعوت کنیم. واقعا ناراحت‌کننده است که همسر زنده یاد فردوس کاویانی می‌گفت او هر روز لباس می‌پوشید و تصور می‌کرد که باید سر کار برود.نباید این‌گونه باشد باید یکدیگر را درک کنیم.

وی ادامه داد: امیدوارم در جامعه به آرامش برسیم و جامعه پر از طراوت و نشاط شود زیرا جامعه‌ای که نشاط نداشته باشد افراد آن زندگی را درک نمی‌کنند.

یادبود فهیمه راستکار برگزار می‌شود

یادبود فهیمه راستکار، همزمان با سالروز درگذشت این هنرمند برگزار می‌شود.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر؛ این مراسم به کوشش انجمن صنفی بازیگران خانه تئاتر ایران روز جمعه ۳ آذر ماه برگزار می‌شود.

در این برنامه تعدادی از دوستان و همکاران فهیمه راستکار درباره او صحبت می‌کنند و در بخش پایانی هم مستند «جای خالی» که سال ۹۱ و با فاصله اندکی از درگذشت این هنرمند ساخته شده، برای اولین بار اکران می‌شود.

یاد بود فهیمه راستکار ساعت ۱۷ روز جمعه سوم آذر ماه در سالن استاد جوانمرد عمارت خانه تئاتر به نشانی: خیابان سمیه، بین حافظ و نجات‌اللهی (ویلا)، شماره ۲۶۰ برپا خواهد شد.

فهیمه راستکار متولد ۱۳۱۲ در تهران بود که در سال ۱۳۴۶ در رشته‌ی زبان فرانسه از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد. او از سال ۱۳۳۰ فعالیت هنری‌اش را با تئاتر آغاز کرد و از سال ۱۳۳۵ با همکاری با گروه دوبله «آلکس آقاباباییان» در ایتالیا به این حرفه پرداخت و در سال ۱۳۴۳ نیز وارد رادیو شد.

او از جمله بازیگرانی بود که با رفت و آمد و حضور در خانه شاهین سرکیسیان، هنرمند فقید تئاتر با این هنر آشنا شد و در نمایش‌هایی همچون  «آنتیگونه»، «باغ آلبالو»، «باغ‌ وحش شیشه‌ای»، «بازگشتنی‌ نیست»، «پرده عجایب» و «همان که بوده‌ایم» و … به ایفای نقش پرداخت.

راستکار فعالیت سینمایی‌اش را از سال ۱۳۵۲ با بازی در فیلم «مغول‌ها» آغاز کرد و از دیگر فیلم‌های او می‌توان به «آقای هیروگیلف»، «خط پایان»، «شیر سنگی»، «ترنج»، «جهیزیه‌ای برای رباب»، «محموله»، «مرغ و همسایه»، «عشق و مرگ»، «الو الو من جوجوام»، «روانی»، «زن شرقی» و «دختری به نام تندر» اشاره کرد.

او همچنین در مجموعه‌های تلویزیونی‌ «کمند خاطرات»، «بهشت گمشده»، «تهران ۱۱»، «پرده عجایب» و «کارگاه شمسی و دستیارش مادام» و چند مجموعه‌ی دیگر بازی کرد.

راستکار در تألیف کتاب «مستطاب آشپزی» هم با همسرش همکاری داشت.

نخستین کارگاه‌های کالج رادی‌خوانی برگزار می‌شود

نخستین کارگاه‌های کالج رادی‌خوانی زیر نظر واحد فن‌آور افرامانا مستقر در مرکز رشد و کارآفرینی دانشگاه هنر برگزار می‌شود.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر به نقل از روابط عمومی مؤسسه‌ی فرهنگی هنری افرامانا، واحدفن‌آور و مؤسسه‌ی فرهنگی هنری افرامانا نخستین کارگاه‌های کالج رادی‌خوانی را با هدف بررسی فنی شگردهای نمایش‌نامه‌نویسی اکبر رادی، برای دانشجویان، هنرجویان و علاقه‌مندان تئاتر به مدت بیست هفته برگزار ‌می‌کنند.بر اساس این گزارش، جلسات این کارگاه، به ترتیبِ سال نگارش آثار استاد اکبر رادی با حضور هفده مدرس ونمایش‌نامه‌نویس برگزار می‌شود و مدت زمان هر نشست کارگاه رادی‌خوانی‌، پنج ساعت به صورت حضوری است.

 مدرسان کارگاه‌های کالج رادی‌خوانی به ترتیب اصغر نوری (از دست رفته / ۱۳۳۵)، محمد چرم‌شیر (روزنه‌ی آبی / ۱۳۳۸)، فرهاد امینی  (افول / ۱۳۴۲)، نادر برهانی مرند (محاق / ۱۳۴۴)، نادر برهانی مرند (مسافران / ۱۳۴۵)، نادر برهانی مرند (مرگ در پاییز / ۱۳۴۵)، محمد رحمانیان (از پشت شیشه‌ها / ۱۳۴۵)، فارس باقری (ارثیه‌ی ایرانی /۱۳۴۶)، محمد رحمانیان (صیادان / ۱۳۴۸)، محمد امیریاراحمدی (لبخند باشکوه آقای گیل / ۱۳۵۲-۱۳۵۰)، فرهاد امینی (در مه بخوان / ۱۳۵۳)، محمد چرم‌شیر (هاملت با سالاد فصل / ۱۳۵۶)، قطب‌الدین صادقی (منجی در صبح نمناک / ۱۳۵۹-۱۳۵۸)، شهرام کرمی (پلکان / ۱۳۶۱)، فارس باقری (تانگوی تخم مرغ داغ / ۱۳۶۳)، حسین کیانی (آهسته با گل سرخ / ۱۳۶۵)، اردشیر صالح‌پور (شب روی سنگفرش خیس / ۱۳۷۰-۱۳۶۷)، بهزاد صدیقی (آمیزقلمدون / ۱۳۷۱)، حسین کیانی (باغ شب‌نمای ما / ۱۳۷۵-۱۳۷۳)، سلما سلامتی (ملودی شهر بارانی / ۱۳۷۸-۱۳۷۶)، بهرام جلالی‌پور (خانمچه و مهتابی / ۱۳۷۹-۱۳۷۸)، محمد میرعلی اکبری (کاکتوس / ۱۳۸۰)، بهزاد صدیقی (شب به‌خیر جناب کنت / ۱۳۸۱)، علی شمس (پایین، گذرِ سقاخانه / ۱۳۸۱) و علی عابدی (آهنگ‌های شکلاتی / ۱۳۸۳-۱۳۸۲) تدریس خواهند کرد.

واحد فن‌آور افرامانا اعلام کرد: کارگاه‌های  کالج رادی‌خوانی، از هفته‌ی نخست دی‌ماه ۱۴۰۲ آغاز می‌شود و هفته‌‌ی دوم تیرماه ۱۴۰۳ به پایان می‌رسد.

نمایش‌نامه‌خوانی‌های این کارگاه‌ها در روزهای جمعه‌ یا شنبه‌ی هر هفته با حضور تماشاگران مدعو و به صورت رقابتی برگزار خواهد شد و هنرجویان برگزیده‌ی آن در پایان دوره، معرفی خواهند شد.

روابط عمومی این مؤسسه در پایان یادآور شد: متقاضیان پس از مصاحبه‌ی حضوری به منظور بررسی تناسب آن‌ها با نقش‌های نمایش‌نامه‌های اکبر رادی، پذیرفته و ثبت‌نام می‌شوند و هر هنرجو می‌تواند حداقل برای یک کارگاه ‌و حداکثر برای بیست و پنج کارگاه ثبت نام کند. هم‌چنین هنرجویانی که هر بیست و پنج کارگاه رادی‌خوانی را ثبت‌نام کنند، وارد دوره‌ای با عنوان “کالج رادی‌خوانی” خواهند شد. در صورتی که هنرجویان در هر بیست و پنج کارگاه حضور پیدا کنند و نمایش‌نامه‌خوانی‌های بیست و پنج جمعه را با موفقیت برگزار کنند، در پایان دوره، “گواهی‌نامه‌ی کالج رادی‌خوانی” را از واحد فن‌آور افرامانا دریافت خواهند کرد.

علاقه‌مندان برای ثبت‌ِ نام و شرکت و هم‌چنین برای دریافت اطلاعات بیش‌تر درباره‌ی این کارگاه‌ها می‌توانند با شماره تلفن‌های۰۹۲۲۶۰۷۱۶۱۷- ۰۹۱۴۹۱۹۱۳۲۲تماس گیرند.

@aframanaa

انتشار فراخوان مجمع عمومی نوبت دوم انجمن نمایشگران حرکت

فراخوان مجمع عمومی نوبت دوم انجمن نمایشگران حرکت منتشر شد.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر، در متن این فراخوان آمده است، اعضای محترم به منظور جلوگیری از تعلیق عضویت خود طبق نظر هیات مدیره مرکزی خانه تئاتر و بازرس که منطبق بر اساسنامه می باشد حضور در مجمع عمومی الزامی است.
موارد دستور جلسه مجمع:
۱. انتخابات هیات مدیره انجمن نمایشگران حرکت خانه تئاتر .
۲. پیشنهاد اضافه شدن بندهایی به آیین نامه جهت مواردی از قبیل شرایط عضویت اعضای جدید .
۳. پیشنهاد اضافه شدن بندی مبنی بر بازنشستگی مجریان حرکت در آیین نامه برای مدت زمان فعالیت مشخص .
۴.پیشنهاد اضافه شدن تبصره ای مبنی بر فعالیت اعضای انجمن در حرفه های مرتبط با تئاتر به منظور جلوگیری از تعلیق اعضا و ادامه عضویت اعضا در صندوق هنرمندان و برقرار بودن بیمه تامین اجتماعی.

تاریخ برگزاری مجمع ۱۳ آذر ماه ۱۴۰۲ ساعت ۱۳.۳۰ است که در ساختمان خانه تئاتر خیابان برادران مظفر جنوبی نبش کوچه شکیبایی پاساژ آفتاب ط اول خانه تئاتر برگزار می‌شود. 

اعضایی که قصد کاندیداتوری دارند لطفا تا روز ۱شنبه ۱۲ آذر درخواست کتبی خود را در بخش هیات مدیره و بازرس تحویل خانم سلیمی یا یکی از اعضای هیات مدیره یا بازرسان ارسال کنند. 

انعقاد توافقنامه خانه تئاتر با کلینیک دندانپزشکی سپیدار

توافقنامه‌ای میان خانه تئاتر با کلینیک دندانپزشکی سپیدار برای بهره‌مندی اعضای این خانه از خدمات این کلینیک به امضا رسید.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر، این قرارداد پس از برگزاری جلساتی با حضور مقصود نعیمی‌ذاکر مدیرعامل، مجید قناد مسوول کمیته رفاهی و مریم رحیمی مسوول کمیته رفاه انجمن بازیگران با دکتر مسعود شاه حسینی مدیریت کلینیک، کامران آقابزرگی مشاور مارکتینگ مجموعه، فریده بوذری مدیر داخلی کلینیک به امضا رسید به این منظور که اعضای خانه تئاتر بتوانند با تخفیف از خدمات کلینیک استفاده کنند.

طبق این قرارداد اعضای خانه تئاتر و بستگان درجه یک آنها می‌توانند با  ۳۵ الی 40 درصد تخفیف از همه درمان‌های دندانپزشکی بهره‌مند شوند و پس از انجام این خدمات هم مدارک لازم به آنها ارائه می‌شود تا بتوانند برای دریافت هزینه درمان خود طبق تعرفه‌های بیمه تکمیلی دانا اقدام کنند.

اعضای خانه تئاتر با در دست داشتن کارت ملی و کارت عضویت و بستگان درجه یک آنها با ارائه شناسنامه می‌توانند از خدمات دندانپزشکی این کلینیک استفاده کنند.

این کلینیک مجهز به بخش تخصصی اطفال، اتاق عمل برای اطفال و بزرگسالان (برای افرادی که قابل نشستن روی یونیت نیستند) با امکانات و متخصص بیهوشی، اتاق جراحی ایمپلنت، تخصص‌هایی نظیر ساخت پروتز متحرک دندان، درمان ریشه و متخصص ترمیمی و زیبایی برای کامپوزیت و لمینیت است.

اتاق ویژه کودکان شامل یک یونیت ویژه کودکان تجهیز شده با عروسک و اسباب بازی و مانیتوری که انواع فیلم‌ها و انیمیشن‌های ویژه کودکان را پخش می‌کند، است.

پیشنهاد انعقاد این قرارداد از سوی مریم رحیمی به مدیرعامل خانه تئاتر ارائه شد، یادآور می‌شود،انجمن گریم و ماسک اقدام به انعقاد قرارداد با این کلینیک کرده بود و اعضای این انجمن می‌توانستند با تخفیف 30 الی 40 درصد از خدمات آن استفاده کنند.

این کلینیک همه روزه از ساعت ۹صبح تا ۱۲شب حتی جمعه‌ها و روزهای تعطیل آماده ارائه خدمات به مراجعه‌کنندگان است. کلینیک دندان‌پزشکی سپیدار در فلکه سوم تهرانپارس، خیابان 196 شرقی واقع شده است. برای کسب اطلاعات بیشتر می‌توان با شماره‌های 77740942- 77762025 و 09120824801 تماس گرفت.

 

توران مهرزاد افتخار این مملکت و بزرگ ما هستند

در شبی برای توران مهرزاد هنرمندی که در سینما، تئاتر و رادیو فعال بوده است، بهزاد فراهانی گفت: مکتب‌خانه میدان ارک بزرگانی همچون پرویز بهرام، ژاله علو و… را پرورش داده و افرادی در رادیو حضور داشتند که از تک‌تک‌شان می‌توان آموخت اما همیشه یک اَبَربانو به نام توران مهرزاد در زمینه صدا حرف اول را می‌زد.

آیین نکوداشت توران مهرزاد با عنوان «بانوی مهر» به پاس هشت دهه فعالیت هنری این چهره پیشکسوت و از سلسله شب‌های «فرهیزش» شامگاه یکشنبه ۲۸ آبان در فرهنگسرای ارسباران (هنر) برگزار شد.

توران مهرزاد که به دلیل کهولت سن دقایقی کوتاه صحبت کرد و خطاب به حاضران گفت که «من عاشق شما هستم.»

منوچهر والی زاده هنرمند عرصه دوبله هم که روی صحنه حاضر بود، ادامه داد:« خانم توران مهرزاد افتخار این مملکت و بزرگ ما هستند.»

او خطاب به توران مهرزاد گفت: «نوکر شما هستم!»

والی‌زاده همچنین اشاره ای داشت به اینکه همسایه توران مهرزاد بوده است و دوباره تاکید کرد: «من از کودکی نوکر شما هستم.»

همچنین در این مراسم همایون ایزدپناه، دبیر اجرایی آیین نکوداشت توران مهرزاد گفت: هنرمندان پیشکسوت ارزش‌های والای جامعه هنری ما هستند و تا زمانی که درقید حیات هستند، باید مورد ارج  و توجه قرار گیرند.
وی ادامه داد: برگزاری این چنین مراسم‌هایی باعث می‌شود تا این عزیزان بدانند که همچنان مورد توجه جامعه هنری و مردم هستند .
ایزدپناه افزود: این مراسم‌ها باید در زمان حیات این عزیزان برگزار شود و گروه تولیدی مهرام مفتخر است که در چنین مسیری گام برداشته و آیین نکوداشت این پیشکسوت هنرمند را درزمان حیات‌شان برگزار کرده است.
امیرحامد موسوی، مدیرعامل موسسه فرهنگی و هنری «فرهیزش» نیز گفت: این موسسه سال‌هاست که به دنبال زنده کردن نام بزرگان عرصه هنر است و یکی از افتخاراتش یادآوری و نکوداشت پیشکسوتان این مرز و بوم است آن هم در زمان حیات‌شان هستیم، تا از این طریق فرهنگی یاد افراد ذدر زمان بودنشان را حکاکی کنیم.
وی ادامه داد: خانم مهرزاد از مفاخر فرهنگی و میراث معنوی جامعه ایران هستند و خوشحالیم که ایشان در بین هوادارانشان حضور پیدا کردند.
موسوی تصریح کرد:رسانه رادیو هنوز اهمیت محتوایی خود را نگه داشته است و همه اینها بخاطرحضور پیشکسوتانی است که در این عرصه فعالیت داشته و دارند.

رادیو همچنان یک خانواده بزرگ و پرقدرت است
حسن خجسته، مدیر اسبق رادیو اظهار داشت: من نمی‌دانم چرا این قدر رادیو را دوست دارم. بزرگداشت خانم مهرزاد بهانه‌ای شد که اهالی رادیو دور هم جمع شوند و دیداری تازه کنند. ارتباط اهالی رادیو گرم و صمیمی است و به نظر من رادیو همچنان یک خانواده بزرگ و پرقدرت است.
وی با اشاره به اینکه بزرگان و قدیمی‌ها ثروت هستند و ادب کردن در مقابلشان ذخیره‌ای معنوی برای خود فرد است، افزود: گاهی جوان‌ترها غفلت دارند و متوجه اثر وضعی این غفلت نیستند. هر چه به بزرگان و پیشکسوتان احترام بیشتری بگذاریم، آثار بهتری در زندگی خود می‌بینیم.

ایرج راد: همکاری با توران مهرزاد، یکی از افتخاراتم بوده

ایرج راد، بازیگر و کارگردان تئاتر نیز گفت : همکاری با توران مهرزاد در عرصه نمایش یکی از افتخارات دوران حرفه‌ای‌ام بوده است.
وی ادامه داد: دو ساعت و ۱۰ دقیقه مصاحبه تصویری با ایشان در خانه تئاتر داشتیم و سعی‌مان بر این بود که حتی ثانیه‌ای از صحبت‌هایشان حذف نشود، چرا که سخنان ایشان نکات مهمی درباره تاریخ تئاتر ایران در بر داشت.
راد اضافه کرد: از اینکه از چنین بزرگانی قدردانی می‌شود، تشکر می‌کنم و باعث افتخار است که سپاسگزار بزرگان عرصه تئاتر کشور هستیم.

بهزاد فراهانی: همیشه یک اَبَربانو حرف اول را می‌زد

بهزاد فراهانی بازیگر و کارگردان نیز ضمن تشکر از برگزارکنندگان مراسم بیان کرد: مکتب‌خانه میدان ارک بزرگانی همچون پرویز بهرام، ژاله علو و… را پرورش داده و افرادی در رادیو حضور داشتند که از تک‌تک‌شان می‌توان آموخت اما همیشه یک اَبَربانو به نام توران مهرزاد در زمینه صدا حرف اول را می‌زد.
وی با اشاره به اینکه آموزشی که ایشان نزد عبدالحسین نوشین دیده‌اند، باعث این پختگی در صدایشان شده ، ادامه داد: یکی از ویژگی‌های شاخص شاگردان نوشین منش و اخلاق حرفه‌ای است.
فراهانی بیان کرد: توران مهرزاد، بانوی رشید تئاتر ایران است و از هفت سالگی روی صحنه تئاتر خوش درخشیده و توانسته گوی سبقت را از رقبای قَدَر برباید. بسیاری از بازیگران زن تلاش کردند به این جایگاه دست پیدا کنند اما بازی‌های قدرتمند ایشان در سطح متفاوتی بود.

اسماعیل خلج: از ملاقات دوباره با خانم مهرزاد بسیار خوشحالم
اسماعیل خلج بازیگر و کارگردان پیشکسوت تئاتر نیز در سخنانی گفت: در سال‌های دور تئاتر به نام تئاتر کسری در لاله‌زار بود که خانم مهرزاد هم در آنجا بازی می‌کردند. من دو نمایش «گناهکاران بی‌گناه» و «محاکمه» را در این سالن دیدم.
خلج گفت: سال‌ها بعد سریال سازی در تلویزیون را آغاز کردم و به دلیل علاقه‌ام به هنرمندان رادیو و تئاتر، برای بازی در این مجموعه‌ها از آنان دعوت کردم.
وی افزود: نخستین کارم «سایه همسایه» نام داشت که در فاصله سال‌های ۱۳۶۴ تا ۱۳۶۵ افتخار همکاری با خانم مهرزاد را داشتم. در این سریال ۱۳ قسمتی با بازیگران هم مشورت زیادی داشتیم. بزرگداشت خانم مهرزاد را به ایشان تبریک می‌گویم و از ملاقات دوباره با ایشان بسیار خوشحالم.

میکاییل شهرستانی: با شوق به این مراسم آمدم
میکائیل شهرستانی نیز در حاشیه این مراسم گفت: خوشحالم در زمانی که خانم مهرزاد در قید حیات هستند، این بزرگداشت برگزار شده است و با شوق به این مراسم آمدم.
وی افزود: بانو مهرزاد تکرار نشدنی است و ساختمان رادیو با وجود این بزرگوارها مثل خانم ها مهرزاد، شمسی فضل الهی، ژاله علو و… معنا پیدا می کند.

سوهانی: هنرمندان هرچه پیشکسوت باشند، ارجمندتر می‌شوند

سوهانی، مدیر رادیو نمایش نیز در حاشیه این مراسم افزود: وجه تمایز ما در شاخص‌های هویتی این است که در فرهنگ ایرانی نکوداشت سالمندان و پاس‌داشت موی سپید از اهمیت بالایی برخوردار است.
وی ادامه داد: هنرمندان در جامعه ما هرچه پیشکسوت باشند، ارجمندتر می‌شوند و برگزاری این آیین باعث افتخار است.
در بخشی از این آیین نکوداشت، نمایشی رادیویی با بازی میکائیل شهرستانی و شهین نجف‌زاده به قلم گووان مهر اسماعیل‌پور اجرا شد.

تک‌نوازی پیانو توسط انوشیروان پویان و نمایش برشی از مستند «بانوی مهر» به روایت غزاله عربگل از دیگر بخش‌های برنامه بود که به همت گروه تولیدی مهرام و موسسه فرهنگی و هنری فرهیزش برپا شد.
توران مهرزاد که متولد 1309 در تهران است،در دوران فعالیت خود در ۱۶ تئاتر ، ۱۲ مجموعه تلویزیونی  ۲۵ فیلم سینمایی حضور داشته است و در طول سال‌ها فعالیت هنری خود در سینما و تلویزیون با کارگردان‌هایی همچون جلال مقدم، علی حاتمی، داریوش مهرجویی، مسعود کیمیایی، اسماعیل خلج، ابراهیم حاتمی‌کیا، داوود میرباقری و… همکاری داشته است.

افسامه تانهویزر برداشتی از رمان سکوت دریا است

اشکان اطمینان نویسنده و کارگردان نمایش «افسانه تانهویزر» با اشاره به ویژگی‌های نمایش از اینکه هنرجویان و فارغ التحصیلان بازیگری بیشتر به دنبال شهرت و خودنمایی هستند تا یادگیری گلایه کرد.

اشکان اطمینان نویسنده و کارگردان نمایش «افسانه تانهویزر» که این روزها در خانه نمایش دا روی صحنه است درباره شکل گیری این اثر نمایشی گفت: همیشه قصد داشتم چهره متفاوتی نسبت به آن چیزی که همیشه به صورت کلیشه‌ای از افسران آلمان نازی در فیلم‌ها و تئاترها به نمایش درآمده است، به تصویر بکشم. این روزها مد شده هرکسی بخواهد خودش را روشنفکر نشان بدهد حتما باید دنباله روی جریان هایی باشد که دیدگاه صادقانه ای نسبت به تاریخ ندارند!

وی درباره رویکردی که به نمایشنامه خودش در اجرا داشته است، بیان کرد: از دور شاید به نظر برسد شخصی که خودش نویسنده است قطعا راحت‌تر نمایشنامه ای را که نوشته است، کارگردانی می کند ولی حداقل برای من این طور نبود چون در روند تمرین‌ها هرچه بیشتر جلو می‌رفتیم، لایه های بیشتری از نمایشی که خودم نوشته بودم و کاراکترهایش برایم نمایان می‌شد تا جایی که گاهی مجبور می‌شدم از اعمال تغییرات صرف نظر کنم به این دلیل که با کوچکترین تغییری مجبور به تعویض کل میزانسن می‌شدم البته چون من دارای وسواس فکری عملی (OCD) و منطق گرایی هستم این مساله بیشتر برایم نمود پیدا می‌کرد!

وی با اشاره به اینکه این نمایشنامه با برداشتی از رمان «سکوت دریا» ‌ژان مارسل بروله (ورکور) نوشته شده است درباره پرداختن به موضوع جنگ جهانی دوم توضیح داد: از لحاظ آشنایی با فضای معاصر و مخصوصا دوران جنگ جهانی دوم، کارگردانی این کار برای من چالش کمی داشت چون سال ها مطالعه و تحقیق راجع به فضای معاصر داشتم و پژوهش درباره تاریخ معاصر جهان جزو علاقه مندی هایم است.

اطمینان درباره فضاسازی نمایش توضیح داد: «افسانه تانهویزر» یک کار کاملا رئالیستی بر پایه عشق و منطق است که مانع بزرگی به اسم جنگ باعث رخ دادن تراژدی تاثیرگذاری در آن می‌شود. شخصا هر وقت این متن را از اول می‌خوانم، نمی‌توانم جلوی برون ریزی احساساتم را بگیرم. در رمان «سکوت دریا»، پیرمردی به همراه برادرزاده اش از طریق صحبت نکردن با افسری آلمانی که خانه شان را اشغال کرده است، در برابر نیروهای متجاوز از خود مقاومت نشان می دهند که در این نمایش هم برداشتی از این داستان و موضوع مقاومت مردم داشته ام.

وی درباره روند تمرین‌ها و آماده سازی کار و بازی در نمایش خودش عنوان کرد: روند تمرین‌های کار خیلی سخت گذشت ولی نه از لحاظ فنی بلکه از لحاظ تغییراتی که مجبور شدم در گروه بازیگران بدهم. در دو سه ماه اول تمرین ها به افرادی فرصت بازی دادم که کار اولی بودند و من دوست داشتم این موقعیت را در اختیارشان قرار بدهم چون فکر می‌کردم تنها دغدغه هنرجوی تازه فارغ التحصیل شده بازیگری، بازیگری است اما خب این تفکر اشتباهی بود چون این روزها اکثر افرادی که به سراغ بازیگری می‌آیند فقط دنبال شوآف و پر کردن اوقات فراغت خودشان هستند. به همین دلیل مجبور شدم دست به تعویض های زیادی بزنم. درباره بازی خودم در نمایش هم باید بگویم قطعا کابوس هر کارگردانی این است که مجبور شود، خودش را گرم کند و علی رغم میل باطنی اش روی صحنه بیاید ولی خب این شرایط هم به دلیل مسایلی که مطرح کردم، پیش آمد.

این کارگردان و بازیگر تئاتر درباره بازخورد مخاطبان از نمایش به خبرنگار مهر گفت: با این که این روزها نمایش های کمدی سخیف بیشتر طرفدار دارند که آن هم به دلیل سلیقه مبتذل پسندی است که این سال ها پرورش یافته، اما تا امروز بازخوردهای خوبی از اجرا گرفته ایم که جای خرسندی دارد. در پروژه قبلی ام که در مقام بازیگر و تهیه کننده حضور داشتم به دلیل جو نامناسبی که چند همکار غیرحرفه‌ای بر گروه حاکم کرده بودند و مسایلی که با سالن محل اجرا داشتم، تصمیم گرفتم که دیگر هرگز سمت تئاتر نروم و به حرفه اصلی خودم که موسیقی فلامنکو است، برگردم ولی خب متاسفانه خاک تئاتر مثل خاک وطن می ماند؛ ترکش سخت است!

مهدیه ‌محمدی، فرزانه ‌محمدحسین، اشکان ‌اطمینان، الهه ‌صالحی بازیگران این اثر نمایشی هستند که تا سوم آذر ساعت ۱۷ در سالن شماره یک خانه نمایش دا روی صحنه است.

پنجمین نشست صدای نمایش‌نامه‌نویس برگزار می‌شود

پنجمین نشست «صدای نمایش‌نامه‌نویس» با حضور و نمایش‌نامه‌خوانیِ شکوفه آروین توسط کانون نمایش‌نامه‌نویسان و مترجمان تئاتر ایران برگزار می‌شود.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر به نقل از روابط عمومی کانون نمایش‌نامه‌نویسان و مترجمان تئاتر ایران، در پنجمین نشست «صدای نمایش‌نامه‌نویس»، دور جدید از سلسله‌ نشست‌های نمایش‌نامه‌خوانی این کانون، نمایش‌نامه‌ی «درماندن در وضعیت آخر» نوشته‌ی شکوفه آروین و با حضور و نمایش‌نامه‌خوانی نویسنده، ساعت ۱۸:۳۰ روز شنبه ۴ آذرماه ۱۴۰۲، در تماشاخانه‌ی استاد جوانمرد نمایش‌نامه‌خوانی می‌شود.

بر اساس این گزارش، در این رویداد فرهنگی‌هنری، نمایش‌نامه‌ها توسط خودِ نمایش‌نامه‌نویس یا مترجم نمایش‌نامه، نمایش‌نامه‌خوانی و ضبط تصویری می‌شود. در نشست‌های پیشین «صدای نمایش‌نامه‌نویس»، نمایش‌نامه‌های «مجلس شبیه در ذکر مصائب استاد نوید ماکان و همسرش رُخشید فرزین» نوشته‌ی استاد بهرام بیضایی و «هیچ‌کس به ما سلامی نکرد» نوشته‌ی قطب‌الدین صادقی و «امپراطور و آشور» نوشته‌ی فرناندو آرابال و «مَردخوار» نوشته‌ی علی عابدی نمایش‌نامه‌خوانی شده بود.

علاقه‌مندان برای شرکت در این نشستِ نمایش‌نامه‌خوانی می‌توانند در تاریخ یادشده به تماشاخانه‌ی استاد جوانمرد واقع در عمارت خانه‌ی‌ تئاتر به نشانیِ خیابانِ استاد نجات‌اللهی، خیابانِ سمیه، پلاک ۲۶۰ مراجعه کنند.

لازم به یادآوری است، سلسله‌ نشست‌های نمایش‌نامه‌خوانی«صدای نمایش‌نامه‌نویس» به دبیری بهزاد صدیقی و توسط کانون نمایش‌نامه‌نویسان و مترجمان تئاتر ایران، در نخستین شنبه‌ی هر ماه در عمارت خانه‌ی تئاتر برگزار می‌شود.

در همه‌ آثار هنری باید امید بر یأس و ناامیدی پیروز شود

کتاب دلنوشته‌های تئاتری نوشته بابک والی در دست انتشار است. این کتاب پژوهشی در باب شکل‌گیری بازیگری در نمایش‌های کمدی است. بخش‌هایی از این کتاب به مرور در سایت خانه تئاتر منتشر می‌شود.

هنر صحنه

هنر پیشه باید مفسر عالی ترین احساسات بشری و رهرو و مربی تماشاچی باشد

استانیسلاوسکی

تئاتر هنری است که قوانین مختص به خود دارد، باید به وسیله‌ي بازیگر کاملاً فهمیده و انجام شود، لحظاتی در نمایش هست که موقعیّت‌های زیادی را برای بازی به بازیگر می‎دهد، تماشاگر چیزهایی را در صحنه می‎بیند که در زندگی حقیقی وجود ندارند. رازهای نهفته طبیعت، آخرین اکتشافات علمی، زندگی در بخش‎های مختلف کره‌ی زمین با آداب و رسوم قومیّت‌ها (اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، خانواده،…) که همه‌ي اینها را به چالش کشیده و گره‌ها را باز نموده و راه حل‎ها را پیش روی می‌گذارد. زیرا مأموریت اولیه نمایش، نشان دادن مردم عادی و تقلّا برای آنچه که به خاطرش زنده هستند می باشد. و آن نشان دادن احساسات و عواطف و دعوت به همبستگی انسانی و شناخت هویّت آدمی ‌و کوششی برای پیدا کردن (به دست آوردن) خوشبختی تا فراموش نکنیم که در همه‌ي آثار هنری باید امید بر یأس و ناامیدی پیروز شود، هم چنان‌که روز بر شب، خیر بر شر و بالاخره خدا بر شیطان پیروز می‎گردد و این نبرد از هبوط آدم تا پایان خلقت ادامه داشته و دارد و خواهد داشت.

افراد زیادی هستند که می خواهند به تئاتر وارد شوند. اما صحنه و پرده برای همه‌ی آن ها جا ندارد. اگر می خواهید به آرزوی خود برسید بی تعارف باید بگویم که با کوشش و ممارست بدون هیچ گونه سرخوردگی و یأس و ناامیدی با اعتماد به نفس کامل، خود را نشان بده آنگاه جایگاهت را پیدا کن و سپس در زیر تلألؤ انوار رنگانگ صحنه، خود را به محک آزمون گذاشته و پس از تأیید قضاوت کنندگان هنر، باید مورد قبول مخاطب قرار بگیری.

در زمانه‌ای که حقیقت و فضیلت تقریباً در تمام مسائل اجتماعی، بسیار اندک و کم‌یابند، جهان به تئاتر و تئاتر به بازیگرانی نیاز دارد که حقیقت روح آدمی ‌را بر روی صحنه به نظاره گذارد، تئاتر شاید در حال حاضر تنها مکانی در جامعه است که مردم می‎توانند برای دریافت حقیقت بدان روی آورند. پس تو ای بازیگر! قدر خود را بدان که تئاتر بدون تو معنا ندارد.

یک خاطره

عاشق و رند و نظر بازم و می‌گویم فاش             تا بدانی که به چندین هنر آراسته‌ام

حافظ

وقتی که از سال 1390 تصمیم بر آن گرفتم که نوشته‌های پراکنده خود را به صورت مجموعه‌ای که در پیش رو دارید تنظیم و تدوین کنم سعی‌ام بر آن بود که لااقل گزارشی حتی اندک از فعالیّت‌های مراکز هنری و ادارات وابسته به وزارت فرهنگ و هنر اسلامی ‌به دست آورم اما میسّر نشد تا اینکه تصادفاً کتاب بسیار وزین «بیان بدنی بازیگر» ترجمه‌ي دکتر قطب‌الدین صادقی به دستم رسید که در شروع آن کتاب عملکرد یکساله‌ي وزارت فرهنگ و هنر اسلامی ‌به چاپ رسیده بود.

لذا وظیفه‌ي خود دانسته تا این گزارش را که محصول سال1394 می‌باشد عیناً نقل کنم تا شما خواننده گرامی ‌شاهد باشید که از سوی ارشاد چه هزینه‌هایی چه با ربط و چه بی ‌ربط می‌شود و هیچ سود و خروجی مفیدی عاید این مردم هنر دوست و هنرشناس نمی‌شود.

 

گزارش عملکرد یکساله

وجود بیش از هجده دانشکده‌ی هنرهای نمایشی دولتی و خصوصی در سراسر کشور، به اضافه‌ی ده‌ها کارگاه آزاد آموزش هنر بازیگری و کارگردانی، که هر ساله دست‌کم 1200 فارغ‌التحصیل متخصّص و تعلیم دیده، وارد بازار تولید هنرهای نمایشی می‌کنند، در جوار200 گروه داوطلب شرکت در جشنواره‌ی نمایش‌های آیینی سنتی، 336 گروه تئاتر معلولین در سراسر کشور، 510 گروه تئاتر مردمی‌ در 437 سرای محله‌های تهران، وجود 120 گروه تئاتر فعال در حوزه‌ی نمایش‌های ویژه‌ی کودک و نوجوان، 457 گروه تئاتر عروسکی متقاضی در جشنواره‌های داخلی تئاتر عروسکی، 267 گروه خیابانی دارای پروانه و 470 گروه حرفه‌ای خواهان شرکت در جشنواره‌ی سالیانه‌ی تئاتر فجر، که در مجموع یک نیروی فعال 200 هزار نفره در سراسر کشور را تشکیل می‌دهند، ما را در برابر مطالبات نیرویی فعال، جوان و پویا قرار می‌دهد که برای آموختن و اندوختن، بیش‌تر از هر زمان دیگر، نیازمند منابع و کتاب‌های پر ارزش و علمی ‌در همه‌ی زمینه‌های نظری و عملی هنر نمایش‌اند. کافی است تنها یادآوری کنیم که در زمینه‌ی نمایشنامه‌نویسی، در سال 1392، حدود 3000 نمایشنامه توسط درام نویسان جوان ایرانی به رشته‌ی تحریر درآمده است. ارقام و آمار زمینه‌های دیگر نیز بسیار درخور توجه‌اند.

– برپایی 87 جشنواره و همایش و یادواره: 32 جشنواره‌ی استانی، 6 جشنواره‌ی منطقه‌ای و 52 جشنواره با عناوین مختلف از سوی گروه‌های نمایش در نقاط مختلف کشور.

– تولید 4938 نمایش از سوی گروه‌های نمایش و ادارات فرهنگ و ارشاد اسلامی ‌سراسر ایران.

– تعداد 67699 اجرا از نمایش‌های تولید شده در گونه‌های مختلف.

– وجود 12230691 مخاطب و تماشاگر.

تعداد تالارهای فعال محل اجرای نمایش در سراسر کشور، 399 سالن.

طرفه آنکه (بر طبق آمار ارائه شده از طرف دفتر طرح و برنامه‌ی اداره‌ی کل هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی) این آمار و ارقام تنها مربوط به فعالیّت‌های سال 1392 در مراکز هنری و ادارات وابسته به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ‌است. حال اگر فعالیّت‌های گوناگون: 72 کانون نمایش دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی، کانون‌های فرهنگی و هنری مساجد، واحد فرهنگی هنری بنیاد شهید، واحد آموزش و تولید حوزه‌ی هنری سازمان تبلیغات اسلامی، و سرانجام حجم بالای آموزش و تولید نمایش در ده‌ها خانه‌ی فرهنگی و فرهنگ‌سراهای تهران و شهرستان‌ها را هم بیفزاییم، خواهیم دید با نیرو، توان، کار و خلّاقیّت بسیار گسترده‌تری روبروییم که به علت جوانی و جست‌وجوگری، از هر نظر نیازمند تعلیم و آموزش‌اند. بنابراین بر اهل فن و قلم و مراکز علمی ‌و انتشاراتی است تا در برابر استقبال گسترده و بی‌سابقه‌ی هنرمندان، دانشجویان و هنرجویان از این هنر پایه‌ای کهن و توانمند، تا آن‌جا که در توان دارند، بکوشند به قدر وسع و دانش خود از خرمن تجارب زنده و منابع علمی ‌امروز دنیا توشه بردارند و به نوبه‌ی خود، پالوده و پیراسته و علمی، در دسترس این نسل جست‌وجوگر و زنده و فعال بگذارند، تا حتی‌الامکان فاصله‌ی فنی و فکری خود را با آخرین تجربیات و دستاوردهای امروز جهان کم و کم‌تر کرده باشیم.

این فقط خلاصه‌ای از گزارش یکساله بوده است، در حالی که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ‌از سال60 پایه‌گذاری شده است. حال در ذهن خود متصوّر شوید که از آن سال (60) تا کنون (96) چه رقم نجومی ‌صرف کاری شده است که خروجی آن معلوم نیست.

اکنون این حقیر در ادامه مطالب بالا اضافه می‌کنم: اگر این گزارش صحیح باشد که مبنی بر صحت می‌گذاریم، بازخورد صرف این همه نیرو از سوی همه‌ی ارگانها و نهادها و بخش‌های خصوصی چه خروجی داشته است؟ صراحتاً می‌گویم «هیچ». باید یادآوری کنم اصلاً نامی ‌از صنف تئاترهای کمدی که قریب به هشتاد گروه هر شب در طول سال لااقل در هشتاد سالن اجرا می‌کنند، در این گزارش وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ‌نیامده است. حالا چرا صراحتاً تلاش یکساله ارشاد را میگویم «هیچ»؟ چون خدا می‌داند که چقدر هزینه سرسام‌آور یکساله این آمار و ارقام شده است.

سؤال: این هزینه‌ها کجا صرف و خرج می‌شود؟

جواب: به من و شما چه! سازمان برنامه و بودجه باید جوابگو باشد.

در حالی‌که انجمن «صنف» تئاتر کمدی تهران هرچه هزینه کرده، از فروش نمایش‌های تولیدی خود بوده و باری بر دوش دولت نمی‌باشد. ضمناً قریب به دو هزار نفر در طول سال، معاش خود را تأمین و به عبارتی کارآفرینی هم نموده‌اند، در حالی‌که این صنف وابسته به هیچ سازمان یا ارگانی و حتی وزارت خانه هم نیست.

لذا ارشاد باید پا پیش گذاشته و از مشکلاتی که بر سر راه این صنف و سنگ‌اندازی‌هایی که از سوی عده‌ای از حاسدان نظر تنگ به وجود آمده، رفع مشکل نموده تا این صنف (سندیکایی) که هم چنان بیش از بیست سال با سخت کوشی و مقاومت خستگی‌ناپذیر خود، سرپا ایستاده را حمایت کند.