نشست تخصصی کانون کارگردانان شنبه 23 دی ماه در سالن جوانمرد خانه تئاتر برگزار میشود.
به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر، نشست تخصصی بررسی خطرات و تهدیدهای مشاغل تئاتری، مدیریت تئاتر و عملکردها، و مطالعات انجمنها توسط کانون کارگردانان برای ایجاد همگرایی و هماندیشی برگزار میشود. مدعوین این نشست تنها اعضا هیات مدیره انجمنها هستند.
نماینده هر انجمن در این نشست به ارائه دیدگاههای انحمن بپردازد.
حمید پور آذری ، عباس غفاری و ستاره اسکندری در نشستی از دکتر علی رفیعی و تجربه همکاری با این کارگردان سرشناس تئاتر گفتند.
به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر به نقل از روابط عمومی خانه هنرمندان، نخستین برنامه نمایش فیلمتئاترهای شاخص با همکاری مشترک انجمن صنفی منتقدان، نویسندگان و پژوهشگران خانه تئاتر و سینماتک خانه هنرمندان ایران به نمایش فیلمتئاتر «خانه برناردا آلبا» اختصاص یافت.
روابط عمومی خانه هنرمندان ایران اعلام کرد نمایش «خانه برناردا آلبا» نوشته فدریکو گارسیالورکا، با ترجمه احمد شاملو، به طراحی و کارگردانی دکتر علی رفیعی و تهیهکنندگی ستاره اسکندری، سال ۱۳۹۷ روی صحنه رفت و به مناسبت زادروز این کارگردان نامدار ایرانی، فیلمتئاتر آن چهارشنبه ۲۰ دی ۱۴۰۲ ساعت ۱۷ در سالن استاد فریدون ناصری نمایش داده شد. پس از نمایش این فیلمتئاتر، نشست تحلیل و بررسی آن با حضور عباس غفاری (مجری و منتقد)، ستاره اسکندری (بازیگر و تهیهکننده نمایش خانه برناردا آلبا) و حمید پورآذری (کارگردان و دستیار دکتر علی رفیعی) برگزار شد.
ستاره اسکندری در ادامه این برنامه درباره فرایند تولید نمایش «خانه برناردا آلبا» گفت: از حضور زمان وفاجویی و اشکان شهروزی به عنوان دو همکاری که حضوری پررنگ در تولید نمایش «خانه برناردا آلبا» داشتند، تشکر میکنم. همچنین تولد دکتر علی رفیعی که ۲۲ دی ماه است را زودتر از موعد آن به تئاتر این سرزمین تبریک میگویم. زیرا ایشان یکی از ارکان مهم تئاتر ایران هستند. اگر به تاریخ تئاتر دکتر رفیعی نگاه کنیم، انگار یک پیشآگاهی در کارهای ایشان نسبت به جامعهای که در آن زندگی میکند، وجود دارد. نمایش «خانه برناردا آلبا» نیز از این قاعده مستثنا نیست. این چیزی است که همه ما در مقام شاگردان آقای دکتر رفیعی، سعی کردیم از او بیاموزیم تا نسبت به آن چیزی که در جامعه رخ میدهد حساس باشیم.
او افزود: فکر میکنم بعد از دو یا سه متنی که آقای دکتر رفیعی انتخاب و تمرینهایی را برای آن آغاز کرده بود، به دعوت حمید پورآذری نازنین، من به عنوان شاگرد قدیمی آقای رفیعی به کار فراخوانده شدم. همیشه در مقام بازیگر یا منشی صحنه حضور داشتم، ولی این بار در قامت تهیهکننده به کار پیوستم. علت این بود که شاید کس دیگری از بیرون، چرایی اجرای این جنس کارها بر صحنه را متوجه نبود. آقای دکتر رفیعی به ذات و آنچه وظیفه تئاتر به عنوان تعهد اجتماعی است، میاندیشد. البته شاید این مسئله در روزگار اقتصاد محور، سرمایه مدارِ ابتذال دوست، خیلی خوشامد آدمهای بیگانه نباشد. مگر اهالی تئاتر. بنابراین من برای اولین بار در مقام تهیهکننده در کنار آقای رفیعی ایستادم.
تهیهکننده نمایش «خانه برناردا آلبا» در ادامه این برنامه اظهار کرد: در واقع صبوری ۵ ماه تمرینی که تعدادی زیادی بازیگر و عوامل پشت صحنه در آن حضور داشتند، برای این بود که مطمئن بودیم، اثری درخشان از آن به جا خواهد ماند. شخصا فکر میکنم آثار دکتر رفیعی، هرکدام ورقی است که از دفتر تاریخ این مملکت خورده میشود. اگر به خاطر داشته باشید، تیزری از این نمایش ساخته شد، که شخصیتهای دختر هر کدام میآمدند و میگفتند عادت میکنیم ولی یکی از شخصیتها به عنوان معترض میآمد و میگفت عادت نمیکنم. این آن چیزی است که در سال ۹۷ توسط آقای دکتر رفیعی روی صحنه رفت و ما بعدها شاهد اتفاقات اجتماعی بودیم و من دوباره به این فکر کردم که مانند همه کارهای دکتر رفیعی، این یک پیشآگاهی است که یک هنرمند متعهد دارد.
حمید پورآذری نیز در بخش دیگری از این نشست درباره پروسه انتخاب بازیگر برای نمایشهای دکتر علی رفیعی توضیح داد: کارگاهی در سال ۹۰ برای نمایش «یرما» تشکیل شد که اکثر بازیگران محصول همان کارگاه هستند.
ما در حال انجام دو سه کار بودیم که زمان آن نبود. یک روزی با زمان وفاجویی، منوچهر شجاع نشسته بودیم که گفتم فکر میکنم ما باید سهگانه لورکا را تمام کنیم. زیرا پیش از این، آقای دکتر رفیعی، نمایشهای «عروسی خون» و «یرما» را از لورکا کار کرده بود.
به این ترتیب به «خانه برناردا آلبا» فکر کردیم و گفتیم خانم تیموریان میتواند آلبا باشد. همین طور گفتیم چه کسی بهتر از ستاره اسکندری که بیاید و این کار را تهیه کند؟ همانجا تماس گرفتیم و ستاره آمد.
او در ادامه بیان کرد: کارهای آقای دکتر و کار کردن با ایشان غبطهبرانگیز است. نکتهای که ستاره گفت، نکته عجیبی است. زیرا میتوان مثالهای دیگری از کارهای دکتر زد. به عنوان مثال، نمایش «شکار روباه»، اسفند ۸۷ اجرا شد و ما خرداد ۸۸ با داستانهای آن سالها مواجه شدیم. همچنین چند ماه بعد از نمایش «خانه برناردا آلبا»، ما با قتلهای ناموسی مواجه بودیم. ما در ۱۴۰۱ نیز شاهد اتفاقات آن بودیم. آن نگاه جامعهشناسانهای که در کارهای دکتر وجود دارد، خیلی عجیب و غبطهبرانگیز است. امیدوارم دوباره فرصت و شرایطی فراهم شود تا دکتر بتواند کار کند.
این کارگردان تئاتر در ادامه گفت: مسئله حائز اهمیت، تداومی است که در بودن در کنار دکتر وجود دارد. او چیزی را به شما تحمیل نمیکند، بلکه آدمها کمکم متوجه میشوند و انجام میدهند. وقتی الان، چیزی که نزدیک به ۳۰ سال پیش از ایشان میشنیدم، را برای یکسری از آدمها میگویم، برایشان تازه است.
ستاره اسکندری در ادامه این نشست درباره تجربه بازیگری در گروه دکتر رفیعی توضیح داد: همکاری من در گروه تئاتر دی از سال ۷۹ و با بازی در نقش ژولیت در نمایش رومئو و ژولیت آغاز شد. چیزی که مهم است، این بوده که شما در هر مقامی، وقتی در کنار دکتر هستید، فراتر از یک تخصص میتوانید از او آموزش بپذیرید. او اساسا به شما در زندگی بُعد میدهد. این بزرگترین نکتهای است که آموختم. برای همین اگر به گروه آقای دکتر رفیعی نگاه کنید، آنها قالبا فقط یک تخصص ندارند. به صورتی که اگر بازیگر بودند، نویسندگی و کارگردانی هم انجام داد.
او افزود: مسئله این است که شیوه آموزش آقای رفیعی، علاوه بر اینکه به شما نسبت به کل زندگی، هستی و جامعهای که در آن زندگی میکنید، دیدگاه میدهد، برایتان به عنوان یک هنرمند، بستری را فراهم میکند تا همه استعدادهایتان شکوفا شود. هرگز از خاطرم نمیرود؛ تئاتر دومی که با آقای دکتر رفیعی کار میکردم، تئاتر «شازده احتجاب» بود؛ با اینکه متن درخشان زندهیاد هوشنگ گلشیری بود اما وقتی برای صحنه آماده شد، صحنهای را من نوشتم.
این بازیگر تئاتر و سینما ادامه داد: در نمایش «شکار روباه» نیز من یک مونولوگ برای سیامک صفری نوشتم. در واقع ما کنار آقای چرمشیر که در مقام دراماتورژ در کنار آقای رفیعی حضور داشت، این اجازه یا بهتر است بگویم این تکلیف را داشتیم که هر کدام کارگردان و نویسنده خودمان هم باشیم. برای همین فکر میکنم تمام کسانی که با آقای دکتر رفیعی کار کردند، انگار لنز چشمانشان بازتر است. در واقع انگار در پروسه کار کردن با ایشان، آگاهی محیطی شما بالاتر میرود. به همین دلیل است که وقتی به شاگردان آقای رفیعی نگاه میکنیم، اکثرا دستی به قلم داشته و مسئولیت اجتماعی بالاتری را عهدهدار شدهاند. همیشه گفتهام اگر آقای دکتر رفیعی، یک بوم سفید رنگ را به عنوان روح و روان یک کاراکتر تحویل میگیرند، حتما یک نقاشی بزرگ تحویل میدهند. آقای رفیعی، انسان یا ذهن را تبدیل به اتفاق لایهدار میکند.
پورآذری در ادامه این برنامه گفت: آقای دکتر رفیعی همیشه روی بحث گروه، کار گروهی، بداهه پردازی، کار خلاقانه و مولف بودن تمام گروه تاکید دارد. بحث مولف بودن، در نمایشهای مختلف ایشان وجود دارد. حتی در همین نمایش چند صحنه داریم که در متن نبوده و بر اساس بداههپردازی و پیشنهادات گروه اضافه شده است. در واقع درِ گفتوگو همیشه باز است.
ستاره اسکندری نیز در ادامه این برنامه بیان کرد: هرچه به عقب بر میگردم و کارهای آقای دکتر رفیعی را مرور میکنم، میبینم عمیقترین مفاهیمی که باید هشدار آنها داده میشد؛ از خشونت، آزادیخواهی، مطالبهگری، سهمخواهی، عشق، رویای گمشده، سکوت و هرچیزی که فکر کنید نیاز امروز جامعه است، اتفاقا بهترین و زیباترین تصاویر در کارهای آقای دکتر وجود دارد. اما به خاطر دارم که وقتی برای نمایش «خانه برناردا آلبا» در وصف ایشان، نوشته شده بود، نقاش صحنهها، ایشان از این نسبت، خیلی رضایت نداشت. چون او به معنا معتقد بود.
این بازیگر در پایان بیان کرد: باتوجه به اینکه بسیاری بدون اینکه معانی را در نظر بگیرند، متاثر از ایشان در طراحی صحنه بودند، این نکته خیلی مهمی است که باید درباره آقای دکتر رفیعی بدانیم که چقدر در طراحی صحنه به معنا اهمیت میدهند. در صورتی که کارهای متاثرین از ایشان، صحنههای زیبایی دارد اما خالی از معناست؛ در حالی که تابلو به تابلو آن چه از آثار دکتر علی رفیعی روی صحنه میبینید، در عین زیبایی، معنا دارد. به همین دلیل حس آن به مخاطب منتقل میشود. در واقع سوای از زیبایی، آن چیزی که در آثار دکتر علی رفیعی، چه در صحنه و چه در کلام، روی آن تاکید میشود، این بوده که معناها مهمتر از ظاهر یک اتفاق است.
چهارمین جلسه هیات مدیره انجمن موسیقی تئاتر یکشنبه ۱۷ دی ۱۴۰۲ ساعت ۱۵ در سالن کنفرانس عمارت تئاتر برگزار شد.
به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر به نقل از روابط عمومی انجمن، این جلسه با حضور خانمها رزماری عیسیپور، یکتا اعتمادی و روجا عزیززاده به عنوان میهمان با دعوت هیات مدیره حضور و با بیان پیشنهادات خود به بحث و تبادل نظر در مورد فعالیتهای صنفی پرداختند.
هیات مدیره در ادامه جلسه به بررسی مسائل صنفی از جمله ارسال نامه مجدد به وزارت کار به جهت اعزام نماینده برای حضور در مجمع عمومی و انتخابات هیات مدیره صنفی جدید، بررسی درخواستهای عضویت جدید، تعیین تاریخ ۱۴ بهمن به جهت برگزاری مجمع و انتخابات پرداخته و سپس سعید ذهنی رئیس انجمن، گزارشی از برگزاری اولین کنسرت موسیقی تئاتر کودک در تالار هنر که با استقبال بینظیر مخاطبان همراه بود ارائه کرد. این جلسه ساعت ١٨:٣٠ دقیقه خاتمه یافت.
اعضای خانه تئاتر که طبق ضوابط و شرایط مندرج در سایت طرح ملی مسکن واجد شرایط دریافت مسکن هستند، میتوانند به سایت این طرح مراجعه کرده و ثبتنام کنند.
به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر، تمامی اعضا که واجد شرایط هستند میبایست به سایت مسکن ملی به آدرس www.saman.mrud.ir مراجعه کرده، مشخصات خود را وارد کرد و ثبتنام به عمل بیاورند.
پس از این مرحله افرادی که ثبتنام خود را در این سایت کامل کردند، میبایست مستندات ثبتنام (کد رهگیری) را به هیات مدیره انجمن خود اعلام کنند.
خانه تئاتر ضمن محکوم کردن هر نوع اقدام تروریستی؛ به مردم کرمان و تمامی مردم ایران تسلیت میگوید و با بازماندگان این فاجعه ابراز همدردی میکند.
بیست و سومین گزارش سفیر مهربانی به مدیریت رویا تیموریان به دیدار با خانم مسیحیاننژاد، همسر عزتالله مهرآوران می پردازد.
به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر، برای خواندن گزارش کامل این دیدار به پست قبل مراجعه کنید. در اینجا ویدیویی کوتاه از همسر عزت الله مهرآوران میبینیم که با کوشش مریم رحیمی و درسا جهانگیری آماده شده است.
عزتالله مهرآوران بازیگر و نمایشنامهنویس مطرح ، ۱۱ اردیبهشت ۱۳۲۸ متولد شد و ۱۶ مهر ۱۴۰۰ چشم از جهان فروبست. او دارای نشان درجه یک هنری از وزارت ارشاد بود. ۲۲ نمایشنامه نوشت که ۱۱ اثر از آن به مرحله چاپ رسید . از نمایشنامههای او میتوان به ابریشم بانو ، عاشق کشون ، رکاب ، گفتوگوی ژولیت و مجنون ، گفتوگوی مکبث و اسفندیار ، حجله بید و…….اشاره کرد.
روحش،شاد
سفیر مهربانی با مدیریت رویا تیموریان به صورت مداوم دیدار با برخی اعضای خانه تاتر و هنرمندان پیشکسوت را ادامه می دهد.
به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر، در این دیدار سفیر ، مجید قناد مسئول کمیته رفاه خانه تاتر ، مریم رحیمی مدیر اجرایی سفیر مهربانی و اختر تاجیک عکاس سفیر به دیدار همسر عزت الله مهرآوران رفتند.
مریم رحیمی در بیست و سومین گزارش سفیر مهربانی چنین می نویسد:وارد خونه که شدیم انگار عطر عشق پاشیده بودن ، همه چی بوی عشق میداد از نگاه و کلام بانوی خونه گرفته تا تمام آکساسوار و چیدمانشون و گلها و عکسها و حتی هوای خونهاثری از عدم نبود ، مهرآوران بود ، عکسهاش ، کتابهاش و یادش در دل همسر نازنینشیه طوری از عزتش صحبت می کرد که انگار الان درو باز می کنه و میاد تو ، بعد کم کم برگشت به قدیما ، می گفت هنر رو خیلی دوست داشتم، اما وقتی ازدواج کردیم دودوتا چهارتایی بودم، ولی عزت شوریده حال بود، خیلی اهل دل بود.
گاهی دچار مشکل می شدیم چون به هرحال توی زندگی یک واقعیتهایی وجود داره ، اما زندگی با عزت این حسن رو برای من داشت که تونستم خیلی از بارهایی که از نظر ذهنی روی دوشم بود رو زمین بگذارم. در عین حال که جریان دودوتا چهارتایی در من بود ، تونستم جریان اهل دل بودن رو هم تجربه کنم . تونستم ساده دل بشم با ساده دلی عزت ما هردو وظیفه داشتیم به هم برسیم . کم کم منطقی بودن من هم روی اون تاثیر گذاشت و هردو به تعادل نزدیک شدیم.
همیشه ازش،سپاسگزار بودم که من رو با عالمی آشنا کرد که اگر اون نبود نمیتونستم این حال خوب رو تجربه کنم.صحبت از نویسنده بودن و مشغولیت دایمی ذهن یک نویسنده پیش آمد و اینکه ممکنه این قضیه کمی باعث سختی زندگی بشه ادامه داد: نه اینطور نبود، عزت خیلی با من و پسرمون همراه بود، خیلی مهربون بود ، نه نمی گفت ، همیشه برای خوب بودن و حال خوب ما تلاش می کرد، اهل دل بود و همین اونو آدم خاصی کرده بود، هنوز،بعد از حدود سه سال پیش ما و دوستانش، جاش خیلی خالیه ، رفتنش برای همه ی ما ضربه،خیلی سختی بود.
نظرشون رو در مورد متن های آقای مهرآوران پرسیدم ، گفتن نوشتن رو خیلی دوست داشت و همون لحظه که طرحی میومد توی ذهنش شروع می کرد به نوشتن ، اون از راه دل می نوشت و همین دلی بودن باعث میشد که اینقدر دیالوگهاش زیبا باشه ، هرکس وقتی،می نویسه خودش رو می نویسه، این جمله آخرش خیلی ذهنم رو مشغول کرد هرکس وقتی می نویسه خودش رو می نویسه واقعا همینطوره ؟
داشتم فکر می کردم که سوال آقای قناد در مورد پسرشون هژیر انگار بهم یاداوری کرد که این تفحص و تردید رو بگذار برای بعد! از،صحبتهاشون متوجه شدم که هژیر مهرآوران هم گرافیست هست و هم معلم آواز کلاسیک . خانم مهرآوران معتقد بود آقای مهرآوران حضور و تاثیر چشمگیری در زندگی هژیر داشته، میگفت وقتی هژیر بچه بود زمان خواب باباش براش متون قدیمی مثل شاهنامه رو میخوند. با هژیر عین یک دوست بود ،با هم آواز، میخوندن و قرار بود کارهایی رو دوصدایی ضبط کنن که فرصت نشد.
داشتم فکر می کردم چقدر خوبه که گاهی به آدمهایی برمیخوریم که ویترینی که از دور از اونها دیده میشه، با خود واقعیشون یکسانه. اینقدر این روزها همه نقاب به چهره دارن که هیچی دیگه برای آدم باورپذیر نیست دیدن سادگی، یکرنگی و مهربانی بیحساب و کتاب به آرزو بدل شده خداروشکر که توی این دیدار شاهد بودیم که هنوز هستند انسانهایی با پندار و کردار نیک روحش شاد یادش ماندگار.
آیین پایانی نخستین شب عکس تئاتر عصر پنجشنبه، 14 دی ماه در خانه هنرمندان ایران برگزار میشود.
به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر به نقل از روابط عمومی انجمن صنفی عکاسان تئاتر ایران، ابراهیم حسینی، دبیر اولین جشن «شب عکس تئاتر»، برنامههای اختتامیه این رویداد هنری را تشریح کرد.
او گفت: آیین پایانی اولین جشن «شب عکس تئاتر» ساعت 17 روز پنجشنبه 14 دی ماه در تالار استاد جلیل شهناز خانه هنرمندان ایران برپا میشود که طی آن جوایز برگزیدگان نخستین شب عکس تئاتر اهدا خواهد شد.
حسینی افزود: در این برنامه با پخش تصاویری از بابک برزویه و محمدرضا مسگری به عنوان دو عضو انجمن که در سالهای اخیر از دنیا رفتهاند، از آنان یاد میکنیم.
به گفته او، در این برنامه که با کارگردانی فرهاد جاوید و اجرای منصور ضابطیان برپا میشود، برگزیدگان نخستین مسابقه «شب عکس تئاتر» جوایز خود را دریافت خواهند کرد و اجرای دو قطعه پرفورمنس به کارگردانی یاسر خاسب و مروارید دماوندی و اجرای تکنوازی موسیقی از دیگر بخشهای این برنامه خواهد بود.
حسینی اضافه کرد: در برنامه اختتامیه دو فتوکلیپ خواهیم داشت که یکی از آنها به نمایشگاه عکسهای آقای حمید جبلی مربوط میشود که به یاد آقای آتیلا پسیانی برگزار شده و دیگری هم مربوط به آثار راه یافته به نمایشگاه عکس است.
این عکاس با ابراز تاسف از حذف بخش عکاسی در دوره اخیر جشنواره تئاتر فجر افزود: متاسفانه بعد از 15 سال پیاپی، در دوره چهل و دوم جشنواره تئاتر فجر بودجهای برای اقلام تبلیغاتی لحاظ نشد در حالیکه هزینه این بخش در قیاس با دیگر بخشهای جشنواره بسیار ناچیز بود. به همین دلیل یکی از انگیزههای ما در برگزاری اولین جشن شب عکس تئاتر، پر کردن همین خلاء بود.
حسینی در عین حال تصریح کرد: البته همه اینها بهانهای است برای گرد هم آمدن هنرمندان و امیدواریم با برپایی این رویداد هنری، هم حال خوبی به خودمان ببخشیم و هم به مخاطبان برنامه.نخستین جشن «شب عکس تئاتر» به کوشش انجمن صنفی عکاسان تئاتر ایران با مشارکت خانه تئاتر و همکاری خانه هنرمندان ایران برگزار میشود.
کنسرت نمایش «بامانی» که قرار بود در سه نوبت در سهروز روی صحنه تالار هنر برود، به اجرای فوقالعاده رسید.
به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر، کنسرت نمایش «بامانی»، به میزبانی تالار هنر، دو اجرای فوقالعاده در روزهای پنجشنبه و جمعه، 14 و 15 دی خواهد داشت.
کنسرت نمایش «بامانی»، طبق برنامه پیشین، از 13 تا 15 دی، ساعت 19:30 در تالار هنر روی صحنه میرود که برای دو روز پنجشنبه 14 دی و جمعه 15 دی، اجراهایی فوقالعاده در ساعت 17:30 هم خواهد داشت.
سعید ذهنی، مجری طرح این رویداد است و شروین عباسی، سمت دبیر اجرایی آن را به عهده دارد. عبد آتشانی هم در جایگاه سرپرست گروه و طراح و آهنگساز این کنسرت حضور دارد. مریم آشوری نیز بهعنوان دستیار و برنامهریز، در این گروه اجرایی فعالیت میکند.
نوازندگان گروه بامانی عبارتند از امیر عادل (گیتار الکتروآکوستیک)، امیرحسین مؤمن (تنبک، پرکاشن و داربوکا)، یاشار نظری (گیتار آکوستیک)، امیرحسین رمضانیان (درامز)، آریا دارابی (گیتارباس و هارمونیک)، کیمیا صمدی (پیانو)، سارا موسوی (ویولن)، میلاد پرصبر (تار)، حسن اسماعیلی (نیانبان)، مریم آشوری (همخوان و دایره)، نغمه نظری (همخوان، دایره)، سما قبادی (همخوان)، عبد آتشانی (خواننده) و امیر عادل (تنظیم برای اجرا)،
مسعود جوادیان و پیمان کلانتری (بازیسازان صحنه)، آزاده فرهنگیان و حمزه صالحی (شاعر)، سعید ملک (طراح گرافیک)، رامین بهادری (طراح لوگو)، زهرا یعقوبی (طراح لباس نمایش)، حسین تبریزی (گریم)، رضا خضرایی (طراح نور)، سامان فلاح و شایان زینی (ساخت تیزر)، الناز حجارزاده (عکاس و فیلمبردار) و ریحانه مطهری، رژین ستاری و روشنک کریمی (روابط عمومی)، بهعنوان سایر دستاندرکاران در اجرای این رویداد حضور دارند.
کنسرت نمایش «بامانی» با همکاری آموزشگاه فورته و جمعی از هنرمندان تئاتر کودک و نوجوان، در تالار هنر، واقع در خیابان مفتح جنوبی، جنب ورزشگاه شهید شیرودی، خیابان ورزنده اجرا خواهد شد.
علاقهمندان جهت تهیه بلیت میتوانند از طریق سایت تیوال و برای کسب اطلاعات بیشتر از طریق شمارههای ۰۹۰۳۴۹۹۰۲۸۵ و ۰۹۲۲۳۹۳۲۸۹۲ اقدام کنند.
هفتمین نشست «صدای نمایشنامهنویس» با حضور و نمایشنامهخوانیِ بهزاد فراهانی توسط کانون نمایشنامهنویسان و مترجمان تئاتر ایران برگزار میشود.
به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر به نقل از روابط عمومی کانون نمایشنامهنویسان و مترجمان تئاتر ایران، در هفتمین نشست «صدای نمایشنامهنویس»، دور جدید از سلسله نشستهای نمایشنامهخوانی این کانون، نمایشنامه «بدخیم» نوشتهی بهزاد فراهانی، با حضور و نمایشنامهخوانی بهزاد فراهانی، ساعت ۱۸ روز یکشنبه ۱۷ دیماه ۱۴۰۲، در تماشاخانه استاد جوانمرد نمایشنامهخوانی میشود.
بر اساس این گزارش، در این رویداد فرهنگیهنری، نمایشنامهها توسط خودِ نمایشنامهنویس یا مترجم نمایشنامه، نمایشنامهخوانی و ضبط تصویری میشود. در نشستهای پیشین «صدای نمایشنامهنویس» نیز، نمایشنامههای «مجلس شبیه در ذکر مصائب استاد نوید ماکان و همسرش رُخشید فرزین» نوشته استاد بهرام بیضایی، «هیچکس به ما سلامی نکرد» نوشته قطبالدین صادقی، «معمار و امپراطور آشور» نوشته فرناندو آرابال، ترجمه شهرام زرگر و رامین ناصرنصیر، «مَردخوار» نوشته علی عابدی، «درماندن در وضعیت آخر» نوشته شکوفه آروین و «تلفن همراهِ مردِ مُرده» نوشته سارا رول، ترجمه مازیار معاونی نمایشنامهخوانی شده بود.
لازم به توضیح است از آنجا که سلسه نشستهای صدای نمایشنامهنویس در نخستین شنبه هر ماه توسط کانون نمایشنامهنویسان و مترجمان تئاتر ایران برگزار میشود، هفتمین نشست از این برنامه به دلیل تداخل با برگزاری جشنوارهی تئاتر فجر، استثنا یکشنبه و در تاریخ یادشده برگزار خواهد شد.
گفتنی است شرکت و ورود در این برنامه نمایشنامهخوانی آزاد است، اما به دلیل ظرفیت محدود صندلیهای سالن استاد جوانمرد، علاقهمندان برای حضور در این نشست میبایستی با مراجعه به وبگاه تیوال بلیتهای خود را از قبل رزرو کنند.
تماشاخانه استاد جوانمرد عمارت خانه تئاتر، در خیابانِ استاد نجاتاللهی، خیابانِ سمیه، پلاک ۲۶۰ واقع است.
سلسله نشستهای نمایشنامهخوانی«صدای نمایشنامهنویس» به دبیری بهزاد صدیقی و توسط کانون نمایشنامهنویسان و مترجمان تئاتر ایران در عمارت خانه تئاتر برگزار میشود.
هنوز حساب کاربری ندارید؟
ایجاد حساب کاربری
