آموزش سواد مالی به کودکان در شهر طلا

حامد زحمتکش که به تازگی اجرای نمایش «شهر طلا» را آغاز کرده، گفت این نمایش، آموزش سواد مالی به کودکان را مورد توجه قرار می‌دهد.

این کارگردان تئاتر که سال‌هاست در حوزه تئاتر کودک فعالیت می‌کند، مدتی است که به عنوان مربی سواد مالی هم مشغول به کار شده و نمایش تازه خود را با رویکرد آموزش سواد مالی به کودکان اجرا می‌کند.

او در گفتگو با ایسنا با تشریح شیوه آماده‌سازی این نمایش تاکید کرد که نمایش «شهر طلا» در حوزه آموزش مالی، نه تنها برای کودکان بلکه برای بزرگسالان نیز کارایی دارد.

زحمتکش درباره روند شکل‌گیری این کار توضیح داد: نمایش «شهر طلا» یکی از تولیدات آکادمی هوش مالی است. این آکادمی از ۷ سال پیش به این سو در حوزه آموزش سواد مالی در جامعه تلاش می‌کند و در واقع زیر مجموعه موسسه‌ای دانش بنیان است که رسالتش ترویج اصول و قواعد سواد مالی در کل جامعه است؛ از دوران پیش از دبستان تا کهنسال.

این کارگردان که از ۴ سال گذشته با این آکادمی همکاری دارد، اضافه کرد: وظیفه‌ ما ترجمه مفاهیم سواد مالی به زبان هنر است. در این رهگذر ۶ موضوع و ۱۲۷ شاخه مفهوم در حوزه سواد مالی داریم و نمایش «شهر طلا» یکی از خروجی‌های این فعالیت‌ها بوده است.

او که نمایش «شهر طلا» را با اقتباس از قصه‌ای به همین نام اجرا می‌کند، با ارایه توضیحاتی درباره داستان این نمایش افزود: «شهر طلا» یکی از ۶۴ قصه‌ای است که  آکادمی هوش مالی آن را تنظیم و ترجمه کرده و از سوی انتشارات قدیانی منتشر شده است. این آکادمی تا به حال ۶۴ کتاب برای کودکان منتشر کرده که در دنیا جزو بهترین آثار سواد مالی برای کودکان بوده‌اند و این آثار از ۴ سال پیش منتشر شده‌اند.

 

زحمتکش با اشاره به گروه سنی مخاطبان «شهر طلا» گفت: این قصه برای مخاطبان دوره دوم دبستان است؛ از چهارم تا ششم دبستان که در دوران کرونا آن را به صورت کتاب صوتی منتشر کردم و الان روی فیدیبو هست. بعد از انتشار این کتاب‌ها تصمیم گرفتیم بعضی از این قصه‌ها را به نمایش تبدیل کنیم که اولین کار همین «شهر طلا» بود و در پوستر نمایش آمده این کار، اولین مقصد از ماجراجویی‌های آقای جهانگرد است.

زحمتکش ادامه داد: «آقای جهانگرد» کارکتری است که شهر به شهر سفر می‌کند و قصه سواد مالی آدم‌های نقاط گوناگون را برای ساکنان آن شهر تعریف می‌کند. در اولین سفر ماجرای «اِماندا» دختر بچه‌ای ده دوازده ساله را تعریف می‌کند که پدرش کارگر معدن است و آنان در شهری دورتر از شهر خود زندگی می‌کنند. این دختر بچه به مرور سعی می‌کند برای سرگمی خودش، کسب و کاری تعریف کند. او کم کم به افراد گوناگون ایده می‌دهد که چگونه با استفاده از مهارت‌های خود، نیازهای دیگران را تامین کنند و به مرور «شهر طلا» شکل می‌گیرد.

این کارگردان که نمایش خود را به صورت زنده عروسکی و به عنوان اثری تعاملی اجرا می‌کند، اضافه کرد: از تکنیک عروسکی کاغذی استفاده می‌کنیم و حول و حوش ۶۰ کارکتر داریم؛ از خانه‌ها و اکسسوار تا شخصیت‌های نمایش. بخش تعاملی نمایش به فضاهایی مربوط می‌شود که هر یک از مشاغل در این شهر شکل می‌گیرند. در واقع  ساخت و ساز مغازه‌ شخصیت‌های نمایش و کسب و کارشان با کمک تماشاگران کودک شکل می‌گیرد.

 

او با اشاره به رویکرد آموزشی این نمایش افزود: در بحث آموزشی خیلی مستتر بر مفاهیم تعاون، همکاری، خویش‌فرمایی، شغل، سرمایه‌گذاری، پس‌انداز و … کار می‌کنیم. اتفاق جالب در این اجراها این است که پدر و مادرها به اندازه بچه‌ها از این کار دریافت می‌کنند. بچه‌ها با دنیای خودشان و پدر و مادرها هم با دنیای خودشان با نمایش ارتباط برقرار می‌کنند. در این مدت با پدران و مادران زیادی رو به رو شده‌ایم که می‌گویند کاش در کودکی ما هم درباره این موضوعات صحبت می‌شد و اگر چنین می‌شد، شاید الان شرایط زندگی‌مان بهتر بود. به هر حال بعد از دیدن این نمایش فایل‌های جدیدی در ذهن بچه‌ها باز می‌شود و بخش سرمایه‌گذاری و پس‌انداز آن حتی امروز هم خیلی به آنان کمک می‌کند. ضمن اینکه این موضوع در گوشه ذهن‌شان  شکل می‌گیرد که باید به عنوان یکی از افراد اجتماع از مهارت خود استفاده و نیاز مردم را تامین کنند تا همه بتوانند از زندگی در یک جغرافیا به اندازه یکدیگر لذت ببرند.

زحمتکش درباره پیوستگی آموزش این مفاهیم به کودکان توضیح داد: از سال گذشته تحصیلی، از طرف آکادمی به عنوان معلم سواد مالی در دبستان‌های تهران مشغول به تدریس شده‌ام. در ۴ سال گذشته کار تحقیقاتی گسترده‌ای انجام دادیم و تمام طرح درس‌های مورد استفاده در جهان را بررسی و بومی‌سازی کردیم. بعد از گذراندن دوره تربیت مربی کودک، تدریس سواد مالی را از سال گذشته آغاز کردیم ولی می‌دانیم که تدریس به تنهایی کارایی ندارد و نیازمند ابزار کمکی دیگر از جمله نمایش هستیم که «شهر طلا» یکی از این ابزارهای کمک آموزشی است. در حال حاضر هم بر سه قصه دیگر کار و آنها را برای اجرا آماده می‌کنم. بنابراین این کار به صورت مستمر در حال انجام است.

او یادآوری کرد: نمایش «شهر طلا» اسفند سال گذشته تولید شد و از آن زمان تاکنون این نمایش را برای ۱۰۰۰ کودک در مکان‌های گوناگون اجرا کرده‌ایم. روزهای ۲۷ و ۲۸ اسفند سال گذشته همراه با یک تیم جهادی که برای کارهای عمرانی و خدمات پزشکی به روستاهای لرستان رفته بودند، همراه شدیم و نمایش را در روستاهای استان لرستان اجرا کردیم. به جز آن در مدارس اجرا داشته‌ایم. شیوه اجرایی این نمایش برای اجرای پرتابل طراحی شده و به همین دلیل امکان اجرا در مکان‌های گوناگون را دارد.

زحمتکش با اشاره به اینکه این نمایش در هر اجرا میزبان ۶۰ تماشاگر است، در این باره توضیح داد: این نمایش برای ۶۰ تماشاگر اجرا می‌شود و برای سالن کفی طراحی شده چون لازم است که بچه‌ها روی زمین بنشینند و در ساخت و ساز مشارکت کنند و از آنجاکه حرف این نمایش جدی است، تماشاگر باید با تمرکز آن را ببیند.

این اثر نمایشی تا نیمه شهریور هر روز به جز شنبه‌ها راس ساعت ۱۹:۳۰ در فرهنگسرای ارسباران اجرا خواهد شد.

درگذشت رییس انجمن هنرهای نمایشی استان مرکزی

رضا یونس‌فرد، رییس انجمن هنرهای نمایشی استان مرکزی و مسئول درگاه سایت ایران تئاتر در اراک، بر اثر سانحه‌ای همراه با دختر کوچکش درگذشت.

به گزارش ایران تئاتر، رضا یونس‌فرد، رییس انجمن هنرهای نمایشی استان مرکزی، به همراه دخترش باران یونس‌فرد (بازیگر کودک) بر اثر سانحه‌ای در استان مازندران، درگذشتند.

پیکرهای رضا و باران یونس‌فرد، امروز از مقابل فرهنگسرای آیینه اراک تشییع و با همراهی هنرمندان استان مرکزی و دوستداران هنر تئاتر، تا آرامستان این شهر بدرقه شدند.

رضا یونس‌فرد، کارشناسی بازیگری را از دانشگاه آزاد اراک و کارشناسی ارشد کارگردانی نمایش را از دانشکده هنر و معماری تهران دریافت کرده بود و چند دوره ریاست انجمن هنرهای نمایشی استان مرکزی را برعهده داشت.

او از سال ۱۳۷۸ به طور جدی فعالیت در عرصه نمایش را آغاز کرد. علاقه یونس‌فرد به ژانر کمدی و فانتزی باعث گرایش او به نمایش کودک شد و در حدود سال ۱۳۹۰ گروه نمایش «اشک و لبخند» را به طور رسمی ثبت کرد. او فعالیت‌های متعددی از نویسندگی و کارگردانی تا بازیگری را در زمینه نمایش تجربه کرده بود.

نمایش «اولد سیتی» آخرین اثری بود که زنده‌یاد یونس‌فرد به عنوان نویسنده و کارگردان، تیر ۱۴۰۲ در فرهنگسرای آیینه اراک به صحنه برد.

اعرابی با تاکید بر صداقت و درستکاری‌اش تشییع شد

پیکر جواد اعرابی، بازیگر، تهیه‌کننده و منتقد تئاتر صبح امروز، سه‌شنبه دهم مرداد ماه در قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) به خاک سپرده شد.

 مراسم تشییع جنازه و خاکسپاری این چهره تئاتری با سخنانی از محمد رسول صادقی(رییس هیات مدیره انجمن صنفی منتقدان و نویسندگان تئاتر ایران)، سیاوش چراغی‌پور، بازیگر تئاتر و یکی از خویشاوندان اعرابی برگزار شد.

در آغاز، رسول صادقی ضمن مرور فعالیت‌های زنده‌یاد اعرابی در تئاتر، از صداقت و درستکاری او سخن گفت و از حاضران خواست تا به پاس سال‌ها تلاش و کوشش صادقانه جواد اعرابی، او را تشویق کنند چراکه این مراسم آخرین اجرای این هنرمند خواهد بود.

در ادامه سیاوش چراغی‌پور دیگر بازیگر تئاتر و از دوستان اعرابی، از دوستی و رفاقت‌شان سخن گفت.

او با مرور بخشی از خاطرات خود با اعرابی در گروه تئاتر «آناهیتا» از روزهایی صحبت کرد که اعضای این گروه برای تمرین‌ها و جلسات خود در خانه مادری جواد اعرابی گرد هم می‌آمدند.

سپس آقای پیوند، یکی از اقوام جواد اعرابی به نمایندگی از خانواده او از حاضران قدردانی کرد و گفت که جواد اعرابی هرگز به مورچه‌ای هم آزاری نرسانده و هیچ کس از او دلگیری و کدورتی ندارد.

مهدی قلعه (بازرس هیات مدیره خانه تئاتر)، ساسان پیروز و محسن حسن‌زاده (اعضای هیات مدیره انجمن صنفی منتقدان و نویسندگان تئاتر)، شکرخدا کودرزی، فخرالدین صدیق شریف، جواد زیتونی، وحید نفر، محمدرضا مالکی، هوشمند هنرکار، سیامک زمردی، سامی صالحی ثابت، محمدرضا علایی و … از جمله حاضران در این برنامه بودند.

گفتنی است که مجلس ختم زنده‌یاد جواد اعرابی روز جمعه ۱۳ مرداد ماه از ساعت ۱۱ و سی دقیقه تا ۱۳ در مسجد نور واقع در میدان فاطمی برگزار می‌شود.

جواد اعرابی، بازیگر، تهیه‌کننده و منتقد تئاتر، عضو هیات مدیره انجمن منتقدان و نویسندگان تئاتر ایران و بازرس پیشین هیات مدیره خانه تئاتر روز یکشنبه هشتم مرداد ماه به دلیل بیماری از دنیا رفت.

کارگردان نمایش جریان: دکور و ابزار را حذف کردم

علیرضا معروفی، نویسنده و کارگردان نمایش «جریان» دغدغه‌اش از نوشتن و کارگردانی این اثر، نگاهی نو به موضوع انسان دانست و گفت ترجیح می‌دهم نوشته‌های خودم را کارگردانی کنم چون از آن‌ها درک کامل و جامع دارم

 علیرضا معروفی نویسنده و کارگردان جوانی که این سال‌ها در بیش‌تر آثارش با رویکرد و نگاهی نو به موضوع جنگ پرداخته است، این بار با اثری متفاوت و انسان‌محور به صحنه سالن اصلی تئاتر شهر آمده است.

علیرضا معروفی، نمایش «جریان» را اثری انسان‌محور دانست و گفت: «این اثر رویکردی سیاسی- اجتماعی دارد ولی درواقع بیش از هر چیز به موضوع انسان می‌پردازد و نگاه به انسان در این نمایش زاویه‌ای تازه دارد و انگار خود «جریان» مرا به سمتی که دلخواهش بود کشاند، به لحاظ محتوا و حال و هوا از آخرین آثارم فاصله دارد و بسیار متفاوت است؛ درواقع «جریان» نمایشی است برای انسان و ممکن است هرکس برداشت خودش را از کار داشته باشد اما دغدغه من از نوشتن و کارگردانی این متن، انسان است.»

او با اشاره به اینکه جنگ همواره دغدغه من خواهد بود، افزود:  «در مورد سایر آثار من هم می‌توان گفت مخاطب  با یک قصه جنگی همیشگی مواجه نبود؛ من همواره سعی کردم از قالب کلیشه‌ای خارج شوم و دست روی نقاطی از جنگ بگذارم که کمتر به آن پرداخته ‌شده است اما جنگ همواره دغدغه من است و هرلحظه ممکن است دوباره بخواهم اثری با این موضوع تولید کنم.»

این کارگردان جوان درباره داستان نمایش «جریان» گفت: «قصه در اوایل دهه ۱۳۷۰ می‌گذرد و مصطفی یک نویسنده و مستندساز است که وقتی علیه یک جریان مطالبی را منتشر می‌کند، دچار مشکلاتی می‌شود و چالش‌هایی پیش می‌آید که قصه را پیش می‌برد. هر فردی از جامعه می‌تواند جای مصطفی باشد چون مسائل مطرح‌شده در این نمایش ممکن است برای هر کسی در هر جایگاهی پیش بیاید و شاید بتوان گفت نمایش «جریان» به‌نوعی پلی بین امروز و گذشته است.»

معروفی که عموماً متن آثارش را خودش نوشته و کارگردانی کرده است، دراین‌باره توضیح داد: «من هنگامی‌که می‌نویسم، کاملاً رئالیستی می‌نویسم و در آن زمان به نحوه اجرا فکر نمی‌کنم، چون لحظه‌ای که می‌نویسم، صرفا نویسنده‌ام و بعدازاینکه نوشتن تمام شد، در قالب و جایگاه کارگردان قرار می‌گیرم و به شیوه اجرایی فکر می‌کنم. ترجیح می‌دهم نوشته‌های خودم را کارگردانی کنم چون از آن‌ها درک کامل و جامع دارم. ولی شاید روزی در مدیاهایی به‌جز تئاتر، نویسنده‌ای پیدا کنم که حرف‌های مشترک داشته باشیم و او بنویسد و من کارگردانی کنم.»

او درباره حذف دکور در نمایش «جریان» گفت: «به‌طورکلی می‌خواستم به‌دوراز کلیشه‌های معمول سالن‌های بزرگی چون تالار وحدت و سالن اصلی تئاتر شهر، اجرایی نو روی صحنه بیاورم. با حذف کامل ابزار و دکور تماشاگر صرفاً با موضوع مهم‌تری روبه‌رو می‌شود؛ بازیگر، کلام، فرم و حرکت. من احساس می‌کنم در این بی‌چیزی خیلی راحت‌تر و تأثیرگذارتر می‌توانم حرفم را به مخاطب بزنم و از دغدغه‌های مشترک‌مان بگویم؛ ازاین‌رو همه‌چیز را حذف کردم، حتی دستور صحنه‌ها را بازیگران می‌گویند و فضای از پیش تعیین‌شده‌ای را روی صحنه نشان نمی‌دهم تا مخاطب خودش همراه شود و فضا را آن‌گونه که دوست دارد تصور کند.»

علیرضا معروفی که در بخشی از میزانسن‌های نمایشش از فضا و راه‌پله‌های بین صندلی‌ها هم استفاده کرده است، دراین‌باره این‌گونه توضیح داد: «میزانسن‌ها روی صحنه بیشتر به‌صورت حرکتی و ۹۰ درجه است و احساس کردم در نمایش «جریان» برای اینکه مخاطب ارتباط ملموس‌تری با نمایش بگیرد، نیاز است از تکنیک فاصله‌گذاری استفاده کنم تا تماشاگر خودش را در اثر ببیند.»

او همچنین درباره شیوه اجرایی افزود: «نمی‌خواستم اجرای خطی داشته باشم و در ساختار اجرایی این نمایش هم مانند بیش‌تر آثارم از شکست زمان استفاده کردم چون حس تعلیقی را که ایجاد می‌شود و ذهن مخاطب را وادار به جست‌وجو و درک مفاهیم می‌کند، بسیار دوست دارم.»

کارگردان نمایش «جریان»،  انتخاب بازیگران این اثر را بر اساس توانایی‌های‌شان دانست و گفت: «من همیشه برای اجرای تئاتر در وهله اول بازیگرانی می‌خواهم که ابزارهای قوی داشته باشند، یعنی بیان، بدن و حس. همچنین مناسب نقشی باشند که قرار است بازی کنند. صرفاً شهرت یا محبوبیت بازیگران برای من گزینه نخست نیست. در نمایش «جریان» خیلی خوشحالم که در کنار بازیگران همیشگی گروهم، با چهره‌های شناخته‌شده تئاتر هم همکاری کردم.

به‌عنوان‌مثال، خسرو احمدی بازیگر پیشکسوت و توانمند، گزینه بسیار مناسبی برای نقش دشواری است که در «جریان» بازی می‌کند و روزبه حصاری با اینکه بیشتر افراد جامعه او را با ایفای نقشی در سریال «بچه مهندس» می‌شناسند اما من بازی‌اش را در تئاتر دیده بودم و گزینه اول من برای نقش مصطفی بود و خوشبختانه پذیرفت و تمام آنچه را در ذهن من بود، روی صحنه نشان داد.»

معروفی گسترش و تنوع موضوعی نمایش‌ها را امری پیش‌برنده دانست و در پایان گفت: «تأکید من بر ارائه یک درام فرمالیستی برای واشکافی پدیده‌های انسانی است و امیدوارم با مخاطبانی که در این شب‌ها به تماشای نمایش ما نشستند، به زبان و فهم مشترکی رسیده باشیم.»

منبع: ایران تئاتر

درگذشت هنرمند پیشکسوت همدان

جلال میرزاپور که یکی از چهره‌های برجسته تئاتر استان همدان در نیم قرن گذشته بود، ۹ تیرماه دار فانی را وداع گفت.

جلال میرزاپور متولد ۱۳۲۳ در شهر همدان از نوجوانی  فعالیت تئاتری خود را در زمینه بازیگری و کارگردانی آغاز کرد.

او تا دهه هفتاد که در عرصه تئاتر همدان فعالیت می‌کرد یکی از تأثیرگذارترین افرادی بود که در صحنه تئاتر همدان حضور داشت. میرزاپور در سال ۱۳۵۴ به همراه صادق عاشورپور، مهدی چایانی و مرحوم عباس نفری گروه «تئاتر آزاد شهر» را تأسیس کردند که در زمان خودش تأثیر زیادی در پیشرفت تئاتر همدان داشت.

میرزاپور نخستین کار تئاتر خود را در سال ۱۳۴۸ به نفع حمایت از زندانیان اجرا کرد و در سال ۱۳۵۱ نمایش «آقا سیدکاظم» نوشته محمود استادمحمد و نمایش «سیاه» نوشته علی نصیریان را در سالن شهرداری همدان(فجر) کارگردانی کرد.

خانه تئاتر درگذشت این هنرمند پیشکسوت را به خانواده و همکاران او و جامعه هنری ایران تسلیت می‌گوید.

منبع: ایران تئاتر

ژرژ مخوف به عمارت نوفل‌لوشاتو می‌آید

نمایش کمدی «ژرژ مخوف» به کارگردانی مهران مکاری از سه‌شنبه ۱۰ مرداد روی صحنه عمارت نوفل لوشاتو می‌رود.

 نمایش کمدی «ژرژ مخوف» به نویسندگی امیر جاسمیان آزاد و رامیار محمودی، با طراحی و کارگردانی مهران مکاری از روز سه‌شنبه (۱۰ تا ۲۴ مرداد) ساعت ۱۸ به مدت ۷۰ دقیقه در عمارت نوفل لوشاتو روی صحنه خواهد رفت.

در این نمایش مهراوه ‌طالبی، حمید ‌آغه‌‌ویسی، رامیار ‌محمودی، مهران ‌مکاری، سارا ‌سیبی، شهاب‌‌الدین ‌احدی، ‌نگار عزیزی، امین ‌سنجربیگی و علیرضا ‌یزدان‌پناه ایفای نقش می‌کنند.

این اثر اقتباسی از نمایشنامه «ایوان مخوف» اثر میخائیل بولگاکف است و در خلاصه آن آمده است: «ژرژ به تازگی از یک اردوگاه آزاد شده و به دنبال خانه‌ای است، او وارد خانه یک مخترع می‌شود و…»

علاقه‌مندان می‌توانند با مراجعه به سایت تیوال یا گیشه عمارت نوفل‌لوشاتو، بلیت این نمایش را تهیه کنند.

همچنین نمایش‌های «متساوی الساقین» به نویسندگی عمادالدین رجبلو، کارگردانی فضل‌الله عمرانی و پژمان برزگر ساعت ۱۹:۳۰ و نمایش «آلزایمر» به نویسندگی و کارگردانی حامد رحیمی‌نصر ساعت ۲۱:۱۵ تا جمعه ۱۳ مرداد در عمارت نوفل لوشاتو میزبان تماشاگران خواهند بود.

برگزاری نشست آموزش تئاتر، آموزش‌های تخصصی و انتخاب آثار

سومین نشست از سلسله نشست‌های تالار هنر با هنرمندان تئاتر کودک و نوجوان با حضور مهدی فرشیدی سپهر، حامد زحمتکش، فریبا دلیری، محمد لقمانیان و روشنک کریمی با تاکید بر نقش ورکشاپ‌های تخصصی و ارتباط مستقیم با آموزش و پروش برگزار شد.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر به نقل از روابط عمومی تالار هنر، سومین نشست از سلسله نشست‌های تالار هنر با هنرمندان تئاتر کودک و نوجوان با موضوع «آموزش تئاتر، آموزش‌های تخصصی و انتخاب آثار» روز چهارشنبه ۴ مرداد در این تالار هنر برگزار شد.

مهدی فرشیدی سپهر، حامد زحمتکش، فریبا دلیری، محمد لقمانیان و روشنک کریمی جمعی پنج‌نفره از کارگردانان و بازیگران تئاتر و تئاتر کودک و نوجوان در این نشست با همراهی مدیر تالار هنر حضور داشتند.

استادان کارگاه‌های آموزشی باید به‌روز باشند

فرشیدی سپهر، کارگردان تئاتر در این نشست با تاکید بر آموزش و برگزاری کارگاه‌های آموزشی برای به‌روز کردن هنرمندان گفت: «کارگاه‌های آموزشی در این سطح باید توسط استادانی که روان‌سنجی، زیبایی‌شناسی و جامعه‌شناسی بدانند برگزار شود. این استادان باید آدم‌های به‌روزی باشند.»

او همچنین با نگارش اساسنامه برای گزینش آثار نمایشی تالار هنر مخالفت کرد و افزود: «این رویکرد که هنرمندان بدون آنکه کاری برای ارائه داشته باشند واجد نوبت برای اجرا باشند کار اشتباهی است. هر کسی که اثری دارای حرف مناسب زمان داشته باشد و بخواهد آن را در قالب یک اجرای نمایشی بیان کند، باید بتواند نوبت اجرا داشته باشد نه اینکه صرفا افرادی هر دو سال یک‌بار اجرا بروند.»

در تالار هنر باید به طور همزمان یک کار کودک و یک کار نوجوان روی صحنه باشد

فرشیدی سپهر در بخش دیگر صحبت‌هایش به شورای انتخاب آثار پرداخته و گفت: «برای بازبینی باید از تمام کسانی که دوره آموزشی را پشت سر گذاشته‌اند، استفاده شود. حتی اگر ۱۰۰ نفر باشند. از این طریق است که افکار عمومی را برای انتخاب فعال می‌کنیم. در زمینه محتوای نمایش‌ها نیز مردم را باید با اتفاقات ملموس مواجه کنیم.»

او درباره ایجاد فرصت برای کاراولی ها نیز توضیح داد: «اگر نمایشی قابلیت‌های کیفی لازم را داشته باشد باید حمایت شود. اساسا در کار هنری پیشکسوت و کار اولی معنا ندارد. ممکن است یک نمایش کار اول فرد باشد ولی عالی باشد. از سوی دیگر هم امکان دارد کاری از یک پیشکسوت افتضاح باشد.»

این کارگردان تئاتر صحبت‌هایش را با موضوع هزینه‌های بالای تولید یک اثر هنری که از مرحله پیش تولید تا پایان اجرا وجود دارد، به پایان برد و گفت: «باید پیگیر کمک‌هزینه آثار نمایشی باشیم و این حق را مطالبه کنیم.»

فضای فانتزی در ذهن بچه‌ها بسیار تاثیرگذار است

فریبا دلیری، مدرس و کارگردان تئاتر نیز با بیان اینکه نمی‌شود انتظار داشت کسی بعد از آموختن الزاما خوب کار کند، به اهمیت تفکیک بخش کودک و نوجوان در نمایش‌های روی صحنه پرداخته و توضیح داد: «فضای فانتزی در ذهن بچه‌ها بسیار تاثیرگذار است و می‌تواند به تکامل ذهن بچه‌ها کمک کند اما کار نوجوان باید به صورت ویژه‌تری بررسی شود.»

او تاکید کرد: «در تالار هنر باید به طور همزمان یک کار کودک و یک کار نوجوان روی صحنه باشد.»

اگر نمایشی قابلیت‌های کیفی لازم را داشته باشد باید حمایت شود

دلیری ارتباط با آموزش و پرورش را ضروری دانسته و افرود: «وزارت آموزش و پرورش باید از اجراهای تالار هنر مطلع شود که اجراهای صبح برپا بماند. بدون شک لازم است که تالار هنر برای پر بودن سالن اجرا و جذب مخاطب، رایزنی‌های بیشتری انجام بدهد.»

این کارگردان تئاتر گفت: «شورای انتخاب آثار نمایشی باید شامل کارگردان، بازیگر، طراحان و کسانی که تخصص دارند، باشد. این افراد بهترین قاضی‌ها برای انتخاب هستند و می‌توانند انتخاب درست داشته باشند. با مزر قائل شدن بین کار ایرانی و خارجی مخالف هستم. مهم رساندن پیام و کار خوب است. در این رابطه مرزی بین کار خارجی و ایرانی نمی‌بینم.»

او تصریح کرد: «به‌رغم مخالفتی که در گذشته راجع به اجرای کار اولی‌ها داشتم، در حال حاضر با ارائه طرح کارگردانی برای بررسی کار اولی‌ها موافق هستم. کسی که کارگردانی می‌کند باید یک طرح داشته باشد. باید از قبل بداند می‌خواهد درباره صحنه، لباس، موسیقی، کارگردانی و حتی بازی‌ها چه کاری انجام بدهد.»

تجربه‌اندوزی در عرصه تئاتر، یکی از امتیازات لازم برای کارگردانان جوان است

همچنین حامد زحمتکش، بازیگر و کارگردان تئاتر نیز در این جلسه، تجربه‌اندوزی تئاتری را یکی از امتیازات لازم برای جوانانی که می‌خواهند نمایشی را کارگردانی کنند، دانسته و گفت: «اگر یک کارگردان جوان قبلا با عناوین مختلف در تئاتر کار کرده باشد می‌تواند بهتر از تجربیاتش استفاده کند. حداقل ادبیات حرف زدن و کار کردن با کارکنان سالن را بلد است و یک‌باره و بدون پیشینه وارد فضای اجرایی نشده است.»

کسی که کارگردانی می‌کند، باید از قبل بداند درباره صحنه، لباس، موسیقی، کارگردانی و حتی بازی‌ها می‌خواهد چه کاری انجام بدهد

او در بخش دیگر صحبت‌هایش پیشنهادهایی برای ایجاد محیط آموزشی ارائه داد که ایجاد بانک کتاب برای مطالعه مراجعه‌کنندگان، اختصاص روزهای شنبه به کارگاه‌های تخصصی ویژه هنرمندان از آن جمله بود.

هنرمند باید جهان‌بینی شخصی داشته باشد

روشنک کریمی، بازیگر و کارگردان تئاتر نیز ضمن تاکید بر آموزش و برگزاری ورک‌شاپ‌های مختلف تخصصی برای هنرمندان تئاتر کودک و نوجوان گفت: «هنرمندان نیاز به جهان‌بینی شخصی دارند که براساس آن کار کنند وتوانایی انتقال آن نگاه را داشته باشند.»

او ارائه خوراک مفید و درست هنری را از وظایف اصلی تالار هنر برای مخاطب دانسته و پیشنهاد داد که ظرفیت‌های بین‌المللی هنرمندان باید مورد توجه قرار بگیرد. در عین حال استادان خارجی برای برگزاری ورک شاپ‌ها دعوت شوند.

عاشق کار کردن در تالار هنر هستم

محمد لقمانیان، بازیگر و کارگردان تئاتر هم در این نشست، هزینه‌های بالای تولید اثر نمایشی را یکی از دلایل کم کاری خودش در زمینه تولید اثر نمایشی عنوان کرده و گفت: «من عاشق کار کردن در تالار هنر هستم اما چون نیازمند بودجه بسیاری است، این کار را انجام نداده‌ام. به اعتقاد من کار ضعیف تماشاگر را فراری می‌دهد. هنرمند مقصر این موضوع نیست که برای گذراندن زندگی نیاز به درآمد دارد و اگر کار بی‌کیفیتی به او پیشنهاد داده شود، قبول می‌کند.

او با ذکر این نکته که صرف حرف زدن نمی‌تواند سیستم غلط را درست کند، افزود: «اگر ورک‌شاپ برگزار می‌کنیم دلیلش هنرمند کردن دیگران نیست، بلکه آشنایی با کار هنری است.»

کار ضعیف تماشاگر را فراری می‌دهد

لقمانیان افزایش تعداد افراد در شورای انتخاب آثار را زمینه‌ای برای انتخاب بهتر عنوان کرده و تاکید کرد که آنچه اثر نمایشی می‌خواهد بگوید باید شامل حرف اکثریت جامعه باشد و این از تجربه و مطالعه و پیوسته کار کردن به دست می‌آید.

این هنرمند تئاتر در پایان گفت: «برای موفقیت در گیشه، سواد در اقتصاد و رسانه لازم داریم و برای این کار باید یک سیستم درست داشته باشیم. داشتن تیم مارکتینگ برای تبلیغات موثر است.»

خوانش دو نمایشنامه در انجمن صنفی بازیگران

دو نمایشنامه «بندار بیدخش» و «درس‌هایی برای یک عروس بی‌تجربه» شنبه ۱۴ مرداد در سالن جوانمرد خانه تئاتر خوانش می‌شود.

 

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر، «بندار بیدخش» نوشته بهرام بیضایی به کارگردانی مرجان صادقی ساعت ۱۸ روخوانی می‌شود. آزیتا نوری‌وفا به همراهی کارگردان، این نمایشنامه را روخوانی می‌کنند.

 

«درس‌هایی برای یک عروس بی‌تجربه» نوشته خورسه ریورا با ترجمه سبا هاشمی‌نسب به کارگردانی نیلوفر رفیعی هم ساعت ۱۹:۳۰ خوانش خواهد شد. زهرا یعقوبی به همراه رفیعی روخوانان این نمایشنامه هستند.

 

این برنامه توسط انجمن صنفی بازیگران شنبه‌ها در سالن عباس جوانمرد خانه تئاتر واقع در خیابان سمیه بعد از تقاطع نجات‌اللهی پلاک ۲۶۰ برگزار می‌شود.

 

اعلام مراسم خاکسپاری و تشییع مرحوم اعرابی و یک پیام تسلیت

مراسم تشییع جنازه و خاکسپاری زنده‌یاد جواد اعرابی فردا سه شنبه، دهم مرداد ماه برگزار می‌شود.

مستانه اعرابی، خواهر این هنرمند در گفتگو با ایسنا اعلام کرد که این مراسم ساعت ۱۰ صبح فردا، دهم مرداد ماه در قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) برگزار می‌شود.

همچنین در پی درگذشت این هنرمند و منتقد تئاتر که سال‌ها عضو هیات مدیره انجمن صنفی منتقدان، نویسندگان و پژوهشگران تئاتر بود، این انجمن پیام تسلیتی را منتشر کرد.در متن این پیام آمده است:به نام مهربانِ هستی بخش«مرگ هیچ عزیزی را باور نمی کنم…»خبر کوتاه بود و جانکاه؛ گویا که ما را از مصیبت و اندوه رهایی نیست.درگذشت دوست، همکار و همراهمان جواد اعرابی عزیز، این هنرمند پر تلاش و فرهیخته و اهل قلم و رسانه، غمی بزرگ است نشسته بر دل‌هایمان و یاد و خاطراتش، تنها پناه ما در این روزگار پر درد است. آسمانی شدن دوست و همراهمان را به همسر مهربان، خانواده داغدار، اهالی رسانه و قلم و هنرمندان تئاتر تسلیت می‌گوییم.»

جواد اعرابی، بازیگر، تهیه‌کننده و منتقد تئاتر دیروز ، یکشنبه ۸ مرداد در پی یک دوره بیماری در بیمارستان درگذشت.

او از جمله فعالان تئاتر بود که در شاخه‌های گوناگونی همچون بازیگری، تهیه‌کنندگی، مدیریت تولید، دستیاری و نگارش نقد و پژوهش فعالیت می‌کرد.

نگاهی تازه به زیباشناسی در اثر اریکا فیشرلیشته

کتاب «زیبایی‌شناسی کنش اجرایی؛ دگردیس تماشاگر و اجراگر» نوشته اریکا فیشرلیشته به‌تازگی با ترجمه افسانه کمالی در نشر نیماژ منتشر و روانه بازار نشر شده است.

در این کتاب اریکا فیشر لیشته ظهور اجرا را به‌مثابه یک «رخداد هنری» دنبال می‌کند. او با قرار دادن هنر اجرا در موقعیتی برابر با ابژه هنری سنتی و مرسوم، زیبایی‌شناسی جدیدی را بشارت می‌دهد.

تجربه شگفت‌انگیزی که در یک اجرا برانگیخته می‌شود محور کردن تمایزات بین هنرمند و تماشاگر، بدن و ذهن، هنر و زیبایی در این کتاب در غالب پرورش روشی نو برای درک نرهای اجرایی بسط داده شده است. اسلوبی که روندهای اجتماعی و فرهنگی گسترده‌تری را شامل می‌شود.

یک رخداد اجرایی با حضور جسم بازیگر و تماشاگر در کنار هم تأثیر قابل تأملی دارد. در این کتاب، اریکا فیشر-لیشته، این پدیده را به اجزای سازنده‌اش تجزیه و چگونگی دگرگونی رخدادهای اجرایی را تحلیل می‌کند و او به ویژه هنر اجرا و رخدادهای تئاتر تجربی را از زمان «تغییر جهت کنش اجرایی» در دهه ۱۹۶۰ مورد بحث قرار می‌دهد.

اریکا فیشر لیشته؛ زاده ۲۵ ژوئن ۱۹۴۳ در هامبورگ، پژوهشگر تئاتر آلمانی است. از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۷۰ در دانشگاه آزاد برلین (FU) و در دانشگاه هامبورگ مطالعات تئاتر، اسلاو، آلمانی، فلسفه، روانشناسی و آموزش و پرورش را در دانشگاه آزاد برلین (FU) و در دانشگاه هامبورگ خواند. در سال ۱۹۷۳ استاد مؤسسه زبان و ادبیات آلمانی در دانشگاه یوهان ولفگانگ گوته در فرانکفورت آم ماین شد. در سال ۱۹۸۶ فیشر لیشته کرسی ادبیات عمومی و تطبیقی دانشگاه بایروث را بر عهده گرفت و در سال ۱۹۹۱ مدیر مؤسسه مطالعات تئاتر در دانشگاه یوهانس گوتنبرگ در ماینتس شد.

یکی از محورهای تحقیقات فیشر لیشته، نظریه‌ زیبایی‌شناسی اجراست. این مطالعه توضیحی تاریخی نظری از اصطلاح پرفورمنس در مطالعات هنر ارائه می‌دهد.

فیشر لیشته، اثر هنری نمایشی را رویدادی تعریف می‌کند که اساساً باید به‌عنوان واقعیتی خود ارجاع در نظر گرفته شود. این بدان معنی است که هنر نمایشی به لحظه‌ خاص اجرای خود گره خورده است، که باید تجربه شود.

به گفته‌ فیشر لیشته، به مخاطب، موقعیت جدیدی نیز داده می‌شود: «از بینندگان صرف به بازیگرانی تبدیل می‌شوند که تعامل آن‌ها با هنرمندان نمایشی تنها به اثر هنری تجسم ملموس و منحصربه‌فرد آن می‌دهد. فیشر لیشته رویکردهایی را برای شالوده احتمالی یک نظریه دگرگونی تئاتر هم در نظریه کنش گفتاری و هم در نظریه‌های جودیت باتلر مطرح می‌کند.»

همچنین تماشاگران زمانی اعمال نمایشی را انجام می‌دهند که به خود اجازه می‌دهند تحت تأثیر قرار گیرند. اجرا به این ترتیب به مخاطب اجازه می‌دهد تا حضور بازیگر را تجربه کند، و در فضای اجرا و نمایش قرار گیرد.

این کتاب در ۴۴۲ صفحه و قیمت ۳۸۰ هزار تومان عرضه شده است.