بیانیه خانه تئاتر در همراهی با مردم ایران

خانه تئاتر، به‌عنوان نهاد صنفی هنرمندان تئاتر کشور، همواره صدای مردم و بازتاب دردها، امیدها و آرزوهای آنان بوده است. هنرمند، فرزند مردم است و تئاتر، آینه‌ٔ رنج و مقاومت آنان.
در روزهایی که جامعه‌ٔ ما بار دیگر شاهد بروز اعتراضات و نارضایتی‌های عمومی است، خانه تئاتر بر این باور است که شنیدن صدای مردم نه تهدید، بلکه فرصتی برای فهم، همدلی و اصلاح است.
در جنگ دوازده‌ روزه‌ای که مردم ایران از سر گذراندند، جهان بار دیگر شاهد ایستادگی و شجاعت مردمی بود که همواره در بزنگاه‌های تاریخ، با صداقت و ازخودگذشتگی، خود را نشان داده‌اند. امروز نیز همان مردم، با درد و دغدغه‌ای واقعی، خواستار شنیده‌شدن‌اند.
خانه تئاتر ضمن تأکید بر ضرورت همدلی و احترام به حقوق شهروندی، هرگونه خشونت علیه مردم را، به هر شکل و از سوی هر نهادی، غیرقابل‌قبول و محکوم می‌داند. باور ما بر این است که امنیت پایدار و آرامش اجتماعی تنها در سایهٔ عدالت، احترام و شنیدن صدای مردم به دست می‌آید.
همچنین، خانه تئاتر خواهان توجه ویژه به وضعیت معترضین و فراهم شدن شرایط انسانی و مطابق با حقوق شهروندی برای آنان است. باور ما این است که گفت‌وگو، احترام و رفتار عادلانه، مسیر دستیابی به آرامش و امید جمعی را هموار می‌کند.
خانه تئاتر در کنار مردم می‌ایستد، زیرا هنر بدون مردم معنا ندارد. آینده روشن این سرزمین در گرو پاسداشت کرامت انسان، احترام به حقوق شهروندی و حفظ امید جمعی است.
باشد که صدای تئاتر و مردم، چون همیشه، پژواک حقیقت، عدالت و انسانیت باشد.

خانه تئاتر
دی‌ماه ۱۴۰۴

در حکمی از سوی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی؛ مهدی شفیعی معاون امور هنری شد

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در حکمی مهدی شفیعی را به عنوان معاون امور هنری این وزارتخانه منصوب کرد.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر به نقل از مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، در متن حکم سیدعباس صالحی خطاب به مهدی شفیعی آمده است:
 نظر به سوابق و تجربیات ارزشمند جناب¬عالی در حوزه¬های فرهنگی و هنری به‌موجب این حکم به سمت  «معاون امور هنری» منصوب می‌شوید.
امید می‌رود با استعانت از خداوند متعال و بهره‌گیری از کلیه ظرفیت‌های موجود و نیروهای کارآمد در رونق بخشیدن به فعالیت‌های هنری، حمایت از تولید آثار و محصولات هنری، تقویت نهادهای صنفی و توسعه حضور فرهنگی هنری ایران در جهان  و با تأکید بر مأموریت¬های درج¬شده در پیوست این حکم، موفق و مؤید باشید.
همچنین پیوست این حکم به شرح زیر است:
۱- پیگیری برنامه¬های پنج گانه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در دولت چهاردهم؛
۲ـ اهتمام به حفظ، تقویت و ارتقای هنرهای ایرانی ـ اسلامی و نیز هنرهای نواحی ایران؛
۳- توسعه اقتصاد هنر ایران با تقویت و ایجاد شبکه¬های نوین در چرخه بازار محصولات و خدمات هنری؛
۴ـ توسعه صادرات محصولات و خدمات هنری به بازار جهانی به¬ویژه کشورهای منطقه؛
 ۵ـ نقش¬آفرینی مؤثر در رویدادهای بین¬المللی؛
۶ـ نظام¬بخشی به برگزاری رویدادهای هنری در سطوح ملی، استانی و شهرستانی؛
۷ـ تقویت نهادهای صنفی و تشکل¬های هنری و تعامل و استفاده حداکثری از ظرفیت¬های ایشان؛
 ۸- صیانت حداکثری از کرامت و حقوق مادی و معنوی هنرمندان؛
۹-اهتمام جدی به توسعه زیرساخت¬های حوزه هنر در کشور به¬ویژه استان¬ها و مناطق محروم؛
۱۰-افزایش دسترسی عموم مردم به رویدادها و محصولات هنری در سراسر کشور با تأکید بر:
۱۰/۱. استفاده از ظرفیت فضاها و اماکن فرهنگی دستگاه¬های مختلف کشور؛
۱۰/۲. طراحی الگوهای نو در عرضه محصولات و خدمات هنری (از جمله سکوهای برخط و مجازی)؛
۱۱-توان¬افزایی و کارآمدسازی نظام آموزش هنری با تأکید بر:
۱۱/۱. استعدادیابی و اهتمام به پرورش استعدادهای هنری؛
۱۱/۲.  فرصت¬سازی برای دسترسی فراگیر به آموزش¬های هنری؛
۱۱/۳.  تقویت رویکرد اقتصاد هنر در فراگیران آموزش¬های هنری.
۱۲- سنجش پیوسته ذائقه و مصرف دیداری و شنیداری جامعه به¬ویژه نسل جوان و نوجوان و تلاش برای ارتقای مصرف تولیدات هنر ایرانی ـ اسلامی.
گفتنی است، مهدی شفیعی دانش آموخته دکترای پژوهش هنر و کارشناسی ارشد کارگردانی تئاتر است.
از جمله سوابق مدیریتی و اجرایی وی می توان به معاون توسعه مدیریت و منابع سازمان سینمایی، معاون اجرایی انجمن آثار و مفاخر فرهنگی، مدیرمسوول روزنامه ایران، مدیرکل هنرهای نمایشی، مشاور مطالعات و برنامه ریزی معاونت امور هنری، معاون اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان های خوزستان و البرز، رییس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی اهواز و … اشاره کرد.
همچنین وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در متن تقدیری از خدمات و تلاش های نادره رضایی معاون پیشین این معاونت در مدت مسوولیت تشکر کرد.
متن این تقدیر نیز به شرح زیر است:
«سرکارخانم نادره رضایی
با سلام و تحیات
خدمات  صادقانه سرکار¬عالی در دوره مسئولیت  به عنوان  معاون امور هنری موجب سپاس و امتنان اینجانب و مدیران و کارکنان این وزارت¬خانه بوده و خواهد بود.
توفیقات روزافزون¬تان را از ایزد منان خواستارم.»

خاکسپاری بهرام بیضایی با «گلبانگ کهن» حسین علیزاده و مناجات‌خوانی مژده شمسایی

آیین بدرقه بهرام بیضایی به پایان رسید و این هنرمند و پژوهشگر بزرگ کشورمان در آرامگاه اسکای لاون سانفرانسیسکو به خاک سپرده شد.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر ، در این مراسم که به دعوت خانواده بیضایی و دانشگاه استنفورد برگزار شد، جمعی از دوستداران‌و شاگردان و دوستان بیضایی حضور یافتند.

در آغاز مراسم مژده شمسایی، بازیگر و همسر بهرام بیضایی قطعه‌ای مناجات خوانی اجرا کرد.

سپس عباس میلانی به نمایندگی از بخش ایرانشناسی دانشگاه استنفورد و نیز برادر بهرام بیضایی سخنرانی کوتاهی انجام دادند.

در ادامه، مژده شمسایی قطعه‌ای از نمایشنامه «سیاوش‌خوانی» بیضایی را خواند.

این مراسم با پخش موسیقی «گلبانگ کهن» ساخته حسین علیزاده که بسیار مورد علاقه بیضایی بود، به پایان رسید.

بهرام بیضایی که دوستدار دانش و درخت و زندگی بود، حالا در آرامگاهی سرسبز اما فرسنگ‌ها دور از میهن عزیزش آرام گرفته است.

او از سال ۸۹ در خارج از کشور زیست و در این مدت نمایش‌هایی چون «گزارش ارداویراف»، «طرب نامه»، «داش آکل به گفته مرجان»، «چهارراه» و … را روی صحنه برد و به دعوت بخش ایرانشناسی دانشگاه استنفورد به کار تدریس مشغول بود.

بهرام بیضایی، نویسنده، کارگردان و پژوهشگر نامی ایران پنجم دی ماه همزمان با سالروز تولد ۸۷ سالگی خود در آمریکا درگذشت.

 

مدیر عامل صندوق اعتباری هنر خبر داد: پرداختی کمک مستمری و تکریم هنرمندان ۱۰۰ درصد افزایش یافت

مدیرعامل صندوق اعتباری هنر از دو برابر شدن پرداختی‌ها در قالب طرح کمک مستمری (سلوا) و تکریم خبر داد و افزود: بنا بر دستور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، این افزایش همزمان با میلاد خجسته حضرت علی(ع) و با توجه به پیش بینی‌های به عمل آمده برای تأمین منابع و اخذ مصوبات لازم از دی ماه اجرا خواهد شد.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر به نقل از روابط عمومی صندوق اعتباری هنر، سیدمجید پوراحمدی با تبریک میلاد خجسته حضرت علی(ع)، پرداخت مقرری ماهانه به پیشکسوتان حوزه فرهنگ و هنر را یکی از اقدامات حمایتی مهم صندوق برشمرد و افزود: صندوق اعتباری هنر در راستای پاسداشت جایگاه هنرمندان پیشکسوت، برنامه‌ای مستمر تحت عنوان طرح تکریم و کمک مستمری اجرا می‌کند.
مدیرعامل صندوق اعتباری هنر با اشاره به خدمات طرح تکریم گفت: مطابق آیین نامه، این طرح به هنرمندان، نویسندگان و شاعران صاحب سبک و فرهیخته‌ای اختصاص دارد که دارای نشان درجه یک هنری هستند.
وی در ادامه افزود: با وجود محدودیت منابع، با تأکید وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی مبنی بر ارتقای منزلت و حمایت از پیشکسوتان عرصه فرهنگ و هنر، با تأمین منابع مورد نیاز، مبلغ پرداختی مشمولان این طرح به میزان دوبرابر افزایش خواهد یافت.
مدیرعامل صندوق اعتباری هنر در ادامه طرح کمک مستمری(سلوا) را یکی دیگر از برنامه‌های حمایتی صندوق اعتباری هنر عنوان کرد و افزود: مطابق آیین نامه، این طرح برای حمایت از اعضایی است که به دلایلی مانند کهولت سن، بیماری یا ناتوانی جسمی، ازکارافتادگی و عائله‌مندی، قادر به تأمین حداقل معاش زندگی خود نیستند. مبلغ دریافتی ماهانه مشمولان این طرح نیز ۱۰۰ درصد افزایش می‌یابد.
پوراحمدی در پایان ضمن تشکر از همراهی معاون توسعه مدیریت و منابع وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تأکید کرد: صندوق اعتباری هنر با برنامه‌ریزی دقیق و پیگیری مستمر متعهد است، ارائه خدمات به هنرمندان را استمرار بخشد و همزمان کیفیت و کمیت این خدمات را افزایش دهد تا نیازهای این قشر فرهیخته در حد امکان پاسخ داده شود.

مژده شمسایی : بهرام بیضایی در آمریکا به خاک سپرده می‌شود

پس از درگذشت بهرام بیضایی در خارج از کشور، در چند روز اخیر گمانه‌زنی‌هایی درباره مکان دفن او ایجاد شد و مژده شمسایی، بازیگر تئاتر و سینما و همسر بیضایی در همین زمینه یادداشتی را منتشر کرد.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر ، متن یادداشت او به شرح زیر است :

« برای آن‌ها که با حسن نیّت خواستارِ بازگشت بیضایی به ایران هستند.

پیکر بهرام بیضایی کلمات و اندیشه‌ی اوست. فیلم‌ها و آثارِ نوشتاریِ اوست. او دو فیلم توقیف شده و یک فیلم کمتر دیده شده دارد و هم‌اکنون جلوی انتشار دستکم چهار کتابش را گرفته‌اند. مطالبه‌ی ملی باید انتشار کتاب‌های «جاناوبلادور»، «گزارش اردویراف»، «طرب‌نامه» و «داش‌آکل به گفته‌ی مرجان» باشد. مطالبه‌ی ملی به نمایش درآمدن عمومی «غریبه و مه»، «چریکه‌ی تارا» و «مرگ یزدگرد» است. ایمان دارم بهترین هدیه‌ی تولدِ همه‌ی زندگی‌اش خواهد بود.

اگر بیضایی را دوست دارید، درخت همیشه سبزی به‌نامِ او بکارید تا سمبل ایستادگی و سرسبزی‌اش باشد؛ درختی در آرامگاهِ فردوسی، درختی در حافظیه، درختی در آرانِ کاشان یا جای جای ایران که همیشه قلبش به عشق آن می‌تپید و لحظه‌ای از آن‌جا دور نشد. پیکرِ بی‌صدای بیضایی فقط مطلوبِ کسانی‌ست که مسبّبِ خروج او از ایران بوده‌اند. بهرام بیضایی هر کجا باشد آن‌جا ایران است! »

بهرام بیضایی روز پنجم دی ماه همزمان با زادروز ۸۷ سالگی خود در امریکا چشم از جهان فرو بست.

 

پیام تسلیت انجمن های خانه تئاتر در سوگ بهرام بیضایی

پیام تسلیت کانون کارگردانان خانه تئاتر

اکنون

در آستانه‌ی سکوت،

آن‌که اسطوره را به یاد آورد

و تاریخ را از خواب بیدار کرد،

از صحنه‌ی زمان فرو رفت.

اما روایت،

هنوز ادامه دارد…

 

درگذشت استاد تئاتر و سینما، «بهرام بیضایی»، اندیشمند بزرگ، نمایشنامه‌نویس، پژوهشگر فرهنگ، اسطوره و آیین، و یکی از ارکان بنیادین تئاتر، سینما و هنر معاصر ایران، اندوهی سترگ و ضایعه‌ای جبران‌ناپذیر برای فرهنگ ایران و جامعه‌ی جهانی هنر است.

بهرام بیضایی از شمار اندک هنرمندانی بود که تئاتر را نه صرفاً به‌عنوان اجرا، بلکه به‌منزله‌ی کنش اندیشه، بازخوانی تاریخ و احضار حافظه‌ی جمعی می‌فهمید. آثار او نه‌تنها درام، بلکه میدان رویارویی اسطوره و اکنون، آیین و پرسش، و هنر و مسئولیت فرهنگی بودند؛ آثاری که در برابر فراموشی، تحریف و سکوت ایستادگی می‌کردند. او با زبان، روایت و صحنه، افق‌هایی تازه در درک هویت و روایت ایرانی گشود و راهی ماندگار برای نسل‌های پس از خود ترسیم کرد.

کانون کارگردانان خانه تئاتر، با اندوهی عمیق، درگذشت این استاد بزرگ را به خانواده‌ی محترم ایشان، شاگردان، همکاران، و تمامی هنرمندان و دوستداران فرهنگ و هنر ایران تسلیت می‌گوید. بی‌تردید نام و میراث فکری و هنری بهرام بیضایی، فراتر از زمان و جغرافیا، در حافظه‌ی فرهنگی ایران زنده خواهد ماند و همچنان الهام‌بخش و راهگشا خواهد بود.

 

یادش گرامی،

نامش ماندگار،

و راهش روشن باد.

 

پیام تسلیت انجمن بازیگران خانه تئاتر

در سوگ استاد بهرام بیضایی

( از نگاه بازیگران )

مرگ،

آنگاه که به نام بهرام بیضایی خوانده می‌شود،

دیگر ایستگاه نیست؛

مکثی است در میانه اجرا،

سکوتی سنگین پیش از آن‌که بازیگر

نفس عمیق‌تری بکشد

و دوباره به صحنه بازگردد.

استاد بهرام بیضایی نرفت؛

او از ما عبور کرد

و در تنِ ما ماند.

در حافظه عضلانی بازیگر،

در لرزش پیش از گفتنِ یک جمله،

در مکثی که معنا را فریاد می‌زند

و در ترسی که به آگاهی بدل می‌شود.

ما، بازیگران این سرزمین،

با آثار او آموختیم

که صحنه جای تظاهر نیست؛

میدان مواجهه است.

بیضایی ما را از بازیِ نقش

به زیستنِ موقعیت رساند؛

از ادای احساس

به تحمل حقیقت.

او به ما یاد داد

بدن، حامل تاریخ است؛

صدا، حافظه جمعی دارد؛

و سکوت،

گاه از هر دیالوگی راست‌گوتر است.

در جهان او،

بازیگر تنها اجراگر متن نبود؛

شاهد بود،

قاضی نبود،

اما مسئول بود.

مسئولِ روایتِ زخم،

مسئولِ حملِ اسطوره

در زمانه‌ای بی‌حوصله،

و مسئولِ ایستادن

میان سرنوشت و انتخاب.

بیضایی،

ما را به دیدنِ تاریکی عادت داد

بی‌آنکه مجوز فرار بدهد.

قهرمانانش نجات‌دهنده نبودند،

و ضدقهرمانانش محکوم مطلق.

همه، انسان بودند

با حقِ فهمیده‌شدن.

ما بازیگران،

در کار با او آموختیم

که تراژدی

تمرینِ سقوط نیست،

تمرینِ آگاهی است؛

و انسان،

حتی در شکستن،

حرمت دارد.

امروز که نام تو

همچون «مرگ یزدگرد»

بر زبان زمان می‌لغزد،

می‌دانیم

که صدایت خاموش نشده؛

فقط به لایه‌ای عمیق‌تر

از گوشِ تاریخ رفته است.

انجمن بازیگران خانه تئاتر،

با اندوهی اندیشمندانه،

فقدان استادی را سوگوار است

که ما را

از بازیگریِ بی‌خطر

به بازیگریِ مسئول رساند.

ما بر صحنه‌هایی

که تو به تفکر،

به تردید،

و به حقیقت آغشته کردی،

سوگند می‌خوریم

پرسش را زنده نگه داریم،

سکوت را بفهمیم،

و تئاتر را

نه پناه فراموشی،

که میدان بیداری بدانیم.

یادت،

در ما بازیگران،

نه یک خاطره،

که یک شیوه زیستن است.

 

پیام تسلیت کانون تئاتر کودک و نوجوان

با نهایت تأسف و اندوه، درگذشت استاد فرزانه، عالیجناب بهرام بیضایی، یکی از برجسته‌ترین چهره‌های تئاتر، سینما و ادبیات ایران را تسلیت می‌گوییم.

استاد بیضایی، با آثار ماندگار و نوآورانه خود در حوزه نمایش و تئاتر، نه تنها نسل‌های متعددی از هنرمندان را پرورش داد، بلکه میراثی گران‌بها از فرهنگ و اسطوره‌شناسی ایرانی را برای کودکان و نوجوانان به یادگار گذاشت. تعهد ایشان به پرورش ذهن‌های جوان از طریق هنر تئاتر، الهام‌بخش بسیاری از فعالیت‌های کانون تئاتر کودک و نوجوان بوده و خواهد بود.

فقدان این بزرگ‌مرد، ضایعه‌ای جبران‌ناپذیر برای جامعه هنری ایران است. روحش شاد و یادش گرامی باد.

از خداوند متعال برای بازماندگان، به ویژه خانواده محترم و همسر گرامی‌شان، و تمامی دوستداران ایشان، صبر و شکیبایی مسألت داریم.

 

پیام تسلیت انجمن موسیقی

انجمن موسیقی خانه تئاتر درگذشت استاد بهرام بیضایی، بزرگمرد تئاتر و سینمای ایران را به مردمان ایران زمین، جامعه ی هنری و خانواده ی محترم ایشان تسلیت عرض می نماید.

 

پیام تسلیت انجمن گریم و ماسک

« فقط ایرانی بودن کافی نیست ، ایرانی بودن مهمه ولی بار بزرگی ست بر دوش ما ،وقتی ما راجب ِ (در مورد) هزاران سال تاریخ حرف میزنیم این فقط این نیست این یک‌مسئولیتی هم برگردم ما میگذاره و اینکه ما چطوری اون را بازسازی کنیم و چگونه اون رو پیش ببریم ما با آنچه می‌سازیم ایرانی هستیم نه با آنچه فقط از دست می‌دهیم ، یعنی زبان، خاطره ، فرهنگ ، هویت » استادبهرام بیضایی

 

از مُلک ادب حکم گزاران همه رفتند

شو بار سفر بند که یاران همه رفتند

 

خون بار بهار از مژه در فرقت احباب

کز پیش تو چون ابر بهاران همه رفتند .

( بهار )

 

این هجرت تلخ را به پارسی زبانان سراسر جهان و سـَروِ سرنگونِ هُـنر سرزمین آزادگان ، ایرانِ جاوید تسلیت میگوییم .

او هیچگاه تن به نداد

و تسلیم روایت هـُنرکُشی نشد سرافرازانه زیست و گردن فرازانه پرچم هـُنر مستقلِ ایران را برافراشته نگاه داشت.

غروب و جاودانگی خورشید هـُنر ایران آغاز طلوع یاران اوست .

باشد که این رفتن ها ما را به اندیشه وا دارد .

 

پیام تسلیت انجمن عکاسان خانه تئاتر

با قلبی آکنده از ناباوری و اندوه ، فقدان اندیشه‌ورز بزرگ ، نمایشنامه‌نویس سترگ ، سینماگر یگانه ، پژوهشگر بی‌همتا و استاد باشکوه هنرهای نمایشی ایران ، استاد بهرام بیضایی را به جامعه هنری و فرهنگی تسلیت می‌گوییم.

نام بهرام بیضایی، نه تنها بر تارک تئاتر و سینمای ایران، که بر تاریخ تفکر ، هویت ، اسطوره‌شناسی این سرزمین ماندگار است . او، معمار اندیشه‌های نو و بازآفریننده روایت‌های کهن بود؛ هنرمندی که قلمش آینه‌ای از حقیقت پنهان در ژرفای تاریخ و جانِ انسان است.

بیضایی فقط یک هنرمند نبود؛ یک دانشگاه بود؛ او به ما آموخت که تئاتر تنها صحنه و نور نیست؛ درک ریشه‌ها و جست‌وجوی اصالت است ، ایستادن در برابر فرسایش حافظه جمعی است. سینمایش تنها قاب و میزانسن نبود ؛ بازآفرینی اسطوره ، نجابت روایت و انسانیت در اوج غربت فرهنگ بود.

 

امروز ما تنها یک استاد را بدرقه نمی‌کنیم؛

خیمه‌گاه خرد و خیال ایرانی را به سوگ نشسته‌ایم.

 

عکاسان تئاتر، سال‌ها در کنار نمایش‌های استاد بیضایی ، قاب‌هایی ثبت کردند که هر یک نه فقط تصویری از یک اجرا، که یادگار لحظاتی سترگ از تاریخ تئاتر ایران است . اکنون این قاب‌ها ، بی‌صدا و ماتم‌زده ، فقدان صاحب اندیشه‌شان را نظاره می‌کنند.

 

استاد بیضایی رفت؛

اما اندیشه‌اش همچون پرچمی افراشته بر قله هنر ایران خواهد ماند و نسل‌های آینده از او خواهند آموخت چگونه ایرانی بمانند، چگونه روایت کنند .

انجمن عکاسان خانه تئاتر ، درگذشت استاد بهرام بیضایی را به خانواده محترم ایشان ، شاگردان، همکاران، همراهان فرهنگ ایران و تمامی عاشقان تئاتر و سینمای این دیار تسلیت می گوید و در برابر جایگاه رفیع این هنرمند بی‌همتا سر تعظیم فرود می آورد.

 

در بلندای نور و فرهنگ ایرانی جاودانه باد.

 

پیام تسلیت انجمن منتقدان، نویسندگان و پژوهشگران تئاتر

در پی درگذشت استاد بهرام بیضائی انجمن منتقدان، نویسندگان و پژوهشگران تئاتر، با انتشار پیامی، این فقدان بزرگ را تسلیت گفت.

در متن این پیام آمده است:

وقتی همه خوابیم، درگذشت استاد بهرام بیضائی در غربت، نمادی تلخ از زخم‌های فرهنگ این روزگار است. او که عمرش را به زبان، اسطوره و تئاتر ایران‌ بخشید، ناگزیر دور از وطن خاموش شد و ما در فقدانش، آیینه‌ای از رنج فرهنگ مهجور و غربت‌زده‌ خود را می‌بینیم.

۲۴ مرداد سال ۱۳۹۸ خورشیدی بود که انجمن منتقدان، نویسندگان و پژوهشگران تئاتر، با افتخار در جشن سالیانه خود نشان ویژه کمیسیون ملی یونسکو را به استاد تقدیم کرد. ایشان در پیام تصویری اختصاصی خود که در آن مراسم پخش شد، چنین فرموده بودند که:«این جهان را چاره‌ای جز فرهنگ نیست»؛ پیامی که امروز  بیش از هر زمان دیگری، پژواک سوگوار قلب‌های ماست؛ که این سوگ، تنها سوگِ درگذشتِ یک استاد نیست؛ سوگِ فرهنگی است که فرزندانش را در دوری و خاموشی بدرقه می‌کند.

اکنون دو نکته پیشِ روست: نخست ضرورت پاسداشت به‌هنگامِ بزرگانِ، و دیگر مسئولیت ما در نگاهبانی از فرهنگ؛ و پرسشِ تلخ این است : تا کی باید مرگ در غربت، شرطِ دیدنِ قدرِ آنان باشد؟

انجمن منتقدان، نویسندگان و پژوهشگران تئاتر، با اندوهی عمیق، درگذشت استاد بهرام بیضائی را به جامعه فرهنگی و هنریِ سوگوار ایران زمین تسلیت می‌گوید.

 

پیام تسلیت کانون روابط عمومی و تبلیغات تئاتر

استاد بهرام بیضایی بزرگ مرد تئاتر و هنر ایران درگذشت.

این ضایعه جبران‌ناپذیر و غم بزرگ بر خانواده هنرهای نمایشی و تئاتر و سینما تسلیت باد.

 

پیام تسلیت کانون نمایشگران خیابانی

دیدمش

دیدم

اکنون او را می‌بینم که می‌برند در ارابه ای خر کش تا روئینه دژ ، و شش نیزه ور گشن گرد او شش سو . از او پرسیدم: استاد چنین باز توانی ساخت.

پاسخ داد : نه شایسته تر از این….

آهی جانسوز نشست بر جان خانواده ای که بزرگش در غربت و تنهایی این دنیا ، راه و خانه تغییر داد.

( باشد که دنیایش بی غربت ، نور راهش )

 

 

 

انتشار تک‌آهنگ و نماهنگ «آن دست‌ها»

هم‌زمان با نهمین سالگرد درگذشت دنیا فنی زاده؛ تک‌آهنگ و نماهنگ «آن دست‌ها» به آهنگسازی و نوازندگی امیرحسین رئوفی، به یاد این عروسک‌گردان فقید ایران، منتشر شد.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر به نقل از پایگاه اطلاع رسانی موسیقی ایران، «آن دست‌ها» بخش دوم کنسرت تک‌نوازی سنتور امیرحسین رئوفی است که آذرماه ۱۴۰۳ در  تالار رودکی اجرا و به‌صورت زنده ضبط شده است. این اثر با انتشار از سوی «نشر درنگ» در دسترس علاقه‌مندان سنتورنوازی معاصر قرار گرفته است.

شریف لطفی پِداگوگِ موسیقی، رهبر ارکستر و مؤسس دانشکده موسیقی دانشگاه هنر تهران درباره این اجرا نوشته است: اجرای تک‌نوازی شما با ساز سنتور، در تالار رودکی، زیر عناوین: «رنج‌گاه» و «آن دست‌ها» را اندیشه‌ای نو در مسیر آکادمیک موسیقی ایرانی، می‌دانم. پایبندی اجرای شما به عناصر موسیقی ایران و تاکید بر فضاهای به دور از تکرار اندر تکرارها، نویدبخش آزاد‌اندیشیِ روشمند، در عرصهٔ موسیقیِ آکادمیک کشور عزیزمان، ایران است.
«آن دست‌ها» با تدوین نرگس مظاهری، پالایش صدا توسط فرزان روزبهانی و طراحی گرافیک حمیدرضا سوسنی تهیه و تولید شده است.

تک‌آهنگ «آن دست‌ها» از طریق سایت «بیپ تونز» قابل تهیه است.

 

فراخوان مشترک خانهٔ سینما، خانهٔ تئاتر و خانهٔ موسیقی

«به نام خداوندِ جان و خرد»

او تنها سازندهٔ صورت و صحنه نبود؛ که پاسبانِ سخن بود و نگاهبانِ اسطوره‌های این کهن‌بوم و بر.
اندیشمندی بود که هنر را با خرد درآمیخت و تاریخ را به زبانِ امروز بازگفت.

اکنون که بهرام بیضایی، آن فرزانهٔ یگانه و هنرمند بزرگ، رخ در نقابِ خاک کشیده است، بر ما ـ اهالی هنر و فرهنگِ این سرزمین ـ واجب است که به حرمتِ نام و یادِ او درنگی کنیم و سرِ تعظیم فرود آوریم؛ نه تنها از سرِ اندوه، بلکه از بهرِ پاسداشتِ اندیشه و آگاهی.

او که اسطوره را از غبارِ فراموشی برکشید، واژه را به شأنِ خویش بازگرداند و سکوت را به سخن و پرسش بدل کرد؛ سال‌ها چراغِ خرد را فروزان نگاه داشت تا شبِ فراموشی بر این خاک چیره نگردد.

بدین‌سان، از تمامی گروه‌های فیلم‌سازی در سینما، سریال و نمایشِ خانگی، و از تمامی گروه‌های تئاتری و موسیقایی، و نیز از همهٔ هنرمندانی که خویشتن را وامدارِ نگاه، زبان و شجاعتِ او می‌دانند، درخواست می‌شود:

در روز دوشنبه، هشتم دی‌ماه سال ۱۴۰۴، پیش از آغازِ کارِ روزانه، با تصویری از آن اسطورهٔ دوران در ذهن و حضورِ بی‌بدیلش در قلب بایستند و با یک دقیقه سکوت، حرمتِ این وداع را پاس دارند.

همچنین شایسته است تا تمامی مردمِ ایران‌زمین در این بزرگداشتِ فرهنگی شریک شوند؛ تا هر یک با کلامی، نگاهی، تصویری و یا فیلمی کوتاه از این ایستادگی و همدلی، اثری بر جای گذارند.

باشد که یادِ او در دیده و دلِ مردمانِ ایران‌زمین، پایدار و جاودان بماند.

خانهٔ سینما | خانهٔ تئاتر | خانهٔ موسیقی

پیام تسلیت خانه تئاتر به مناسبت درگذشت استاد بهرام بیضایی

بهرام بیضایی درگذشت .

خبر کوتاه اما بسیار تلخ و جانگداز است برای فرهنگ و هنر ایران .

بهرام بیضایی نه‌فقط یک نویسنده و کارگردان صاحب‌سبک بود، که جهانی از رمز و راز و تاریخ و خیال را با زبان خود آفرید و بر صحنه‌های ایران و جهان به نمایش گذاشت. آثار جاودانه‌اش همچون آینه‌هایِ روشنِ تجربهٔ انسانی، تئاتر و سینما را به عمق وجود مخاطب پیوند زدند.

او که عمر سترگ خود را وقف آفرینش و پژوهش هنر کرد، در هر نقش و روایت، «پرسش» را بزرگ‌تر از «پاسخ» نشاند — همان‌گونه که در جهانِ مرگ یزدگرد می‌دانیم که حقیقتِ یک واقعیت نیز می‌تواند چندچهره باشد و هیچ روایتِ تکراری را نمی‌پذیرد.

او از نسل خلاقان نادری بود که نه‌تنها تئاتر و نمایش ایرانی را دگرگون کرد، بلکه اندیشه‌ی ما درباره‌ی «انسان»، «زبان» و «سرزمین» را گسترش داد.

بهرام بیضایی تنها یک نام در تاریخ تئاتر ایران نیست؛ او یک جهان فکری است، جهانی که در آن اسطوره و واقعیت، تاریخ و امروز، و شعر و اندیشه در کنار هم زیست می‌کنند.

بیضایی با نگاهی ژرف به فرهنگ، اسطوره، تاریخ و انسان، نه‌فقط آثار نمایشی خلق کرد، بلکه مخاطب را با خود به سفری در عمق اندیشه برد؛ جایی که مرزبندیِ مرگ و زندگی، قصه و حقیقت، پایان و آغاز، همه در هم آمیختند و پرسش‌هایی بی‌زمان بر جای گذاشتند.

در زبان، در نمایش، در روایت، همواره نشانی از خاک و مردم این سرزمین داشت. بیضایی به ما یاد داد که می‌توان با واژه و تصویر، ریشه را زنده نگه داشت، و در روزگار بی‌پناهی، با تئاتر زیست.

امروز، زمانی که صدای خلاقیتش خاموش شده، میراث فکری و هنری‌اش زنده‌تر از همیشه بر جای مانده است. خانهٔ تئاتر وفادار به میراث اوست و امیدواریم نسل‌های آینده همچنان از آموزه‌ها و آثار بی‌نظیر او الهام گیرند.

خانه تئاتر ایران، با اندوهی عمیق، درگذشت این هنرمند یگانه را به خانواده‌ی محترمش، شاگردان، همکاران و تمام دوستداران فرهنگ و هنر ایران تسلیت می‌گوید و یاد و میراث او را گرامی می‌دارد.

 

نامش جاودانه، راهش روشن و اثرش ماندگار باد.