به گزارش ایسنا، نمایش «پدر» به کارگردانی آروند دشت‌آرای که سال گذشته بخشی از اجرای عمومی خود را در مجموعه تئاتر شهر سپری کرد، بعد از حدود ۱ سال به صحنه بازمی‌گردد و با اجرای این نمایش، حضوری دوباره روی صحنه خواهد داشت.

اجرای این نمایش با فراز و فرودهایی همراه بود؛ ابتدا گفته می‌شد که نمایشنامه‌های فلوریان زلر، (نویسنده پدر) اجازه اجرا ندارند که با پیگیری کیانیان با معاونت هنری، مشخص شد که این نویسنده ممنوع نیست و بدین ترتیب شهریور سال گذشته نمایش «پدر» اجرای خود را در تالار اصلی مجموعه تئاتر شهر آغاز کرد و با استقابل تماشاگران مواجه شد. اما بعد از سپری شدن چند اجرا، این بار شرایط اجتماعی سال گذشته منجر به توقف اجرای این نمایش شد و گروه اجرایی «پدر» هم مانند بسیاری از همکاران تئاتری خود از حضور روی صحنه باز ماندند.

این در حالی بود که بعد از دوران دشوار کرونا با اجرای نمایش‌هایی مانند «شکوفه‌های گیلاس» به کارگردانی سید محمد مساوات و «پدر» کار آروند دشت آرای، تالار اصلی تئاتر شهر بار دیگر حضور پرتعداد تماشاگران را تجربه می‌کرد. با این همه این کامیابی در میانه راه متوقف شد و «پدر» با ۲۱ اجرا به ناچار مجموعه تئاتر شهر را ترک کرد و حالا بعد از حدود یک سال قرار است این نمایش مهر ماه دوباره به صحنه برود.

بر اساس اعلام مشاور رسانه‌ای نمایش، «پدر» با ۹ هزار و ۲۷۲ تماشاگر، میزان فروش یک میلیارد و ۲۴۴ میلیون و ۶۲۵ هزار تومان به عنوان پرفروش‌ترین و پرتماشاگرترین نمایش سالن اصلی در سال ۱۴۰۱ معرفی شد.

طبق برنامه‌ریزی انجام شده پیش‌فروش بلیت دور جدید اجراهای «پدر» از ۱۳ شهریور در سایت تیوال آغاز می‌شود.

آروند دشت‌آرای سرپرست کمپانی «ویرگول»، پیش از این نمایش‌های متعددی از جمله «سگ سکوت»، «تن تن و راز قصر مونداس»، «کمی تاب بخوریم»، «باغبان مرگ» و «بداهه» را به صحنه برده است.

نمایشنامه «پدر» یکی از مهم‌ترین و پرطرفدارترین آثار زلر نمایشنامه‌نویس فرانسوی در جهان است که اولین بار در سال ۲۰۱۲ منتشر و در پاریس اجرا شد.

این نمایش درباره بیمارانی است که درگیر آلزایمر شده‌اند.

دیگر اطلاعات و اخبار و لیست بازیگران مربوط به دور جدید اجراهای نمایش «پدر» متعاقبا منتشر می‌شود.

گفتنی است که تالار اصلی مجموعه تئاتر شهر این روزها میزبان نمایش «بک تو بلک» کار سجاد افشاریان است که با استقبال تماشاگران مواجه شده و اجرای آن تا اواخر شهریور ماه ادامه دارد.

عکس پیوست خبر از کیارش مسیبی است.

به گزارش ایسنا، این مجلس شامگاه چهارشنبه، هشتم شهریورماه و درست ساعاتی پیش از بازی تیم پرسپولیس برگزار شد و طی آن دوستان و همکاران جواد اعرابی، از ویژگی‌های این هنرمند، از آرامش و متانت او و عشق بی‌حد و حصرش به تئاتر و مسئولیت‌پذیری‌اش در انجام امور صنفی سخن گفتند؛ از اینکه او طرفدار سفت و سخت پرسپولیس بوده و روی این تیم غیرت داشته ولی هرگز کُری نمی‌خوانده است.

این مراسم به کوشش انجمن صنفی منتقدان، نویسندگان و پژوهشگران تئاتر ایران در تالار استاد جلیل شهناز خانه هنرمندان ایران برپا شد و محمدرسول صادقی، رییس این انجمن که اجرای برنامه را نیز بر عهده داشت، با تسلیت‌گویی به خاطر درگذشت جواد اعرابی، اعلام کرد که برای برگزاری این مراسم شیوه‌های گوناگونی وجود داشت ولی هیات مدیره انجمن بهتر دید به جای مراسم‌های مرسوم که با سخنرانی‌ها و تعارفات متداول آمیخته است، با پخش چند کلیپ درباره جواد اعرابی، او را از منظر خانواده، دوستان و همکارانش معرفی کند.

به گفته صادقی، اعرابی ۶۴ سال زیست و برگزارکنندگان برنامه هم کوشیدند در مراسمی که در ۶۴ دقیقه تدارک دیده شده، یاد او را گرامی بدارند.

این مراسم با کلیپی با نام «در مه قدم زدم» که درباره زندگی اعرابی بود، آغاز شد. او که در کارنامه هنری‌اش علاوه بر بازیگری، نقدنویسی و پژوهش، تجربه تهیه‌کنندگی نیز داشت، در این تصاویر، نکاتی را درباره ظرایف تهیه‌کنندگی در تئاتر بیان کرد.

فیلم دوم با عنوان «سبز»،  با حضور اعضای خانواده‌اش، ساخته شده بود و در بخشی از این تصاویر، برادرش گفت: «من یک برادر عزیز از دست دادم ولی مایه تاسف است که دنیا یک فرد نازنین را از دست داد. خالی شدن دنیا از آدم‌های خوب خیلی غم‌انگیز است.»

خواهرش در این تصاویر عنوان کرد که جواد اعرابی هرگز اهل گله نبود. تمام فکر و ذکر او پیش تئاتر بود و دائم مشغول تمرین بازی در نقش‌های مورد علاقه‌اش بود.

در این تصاویر، یادداشتی که اعرابی در روزهای پایانی زندگی‌اش نگاشته بود، پخش شد.

اجرای قطعاتی موسیقی با نوازندگی تنبور و دمام، بخش دیگر این برنامه بود.

در ادامه، کلیپ بعدی به نام «سپید» پخش شد که طی آن جواد اعرابی از منظر همکاران و هنرمندان تئاتر همراه با تصاویری از نمایش‌هایش روایت شد.

مهدی قلعه، فخرالدین صدیق شریف، هوشمند هنرکار، سیاوش چراغی‌پور، مریم کاظمی، ناهید مسلمی و … خاطراتی از اعرابی و حضورش در گروه تئاتر آناهیتا بیان کردند.

آنان یادآوری کردند که بعد از تعطیلی گروه تئاتر «آناهیتا»، گردهمایی‌هایی که در زیرزمین خانه جواد اعرابی برگزار می‌شد، مامن امنی در برهوت آن دوره بود، جایی برای برپایی شب‌های شعر، نمایشنامه‌خوانی و … .

ناهید مسلمی گفت که اعرابی با وجود خنده‌های بلندش، غم بزرگی در سینه داشت که به کسی نمی‌گفت.

در این تصاویر، مهدی قلعه، بازرس خانه تئاتر و رییس هیات مدیره انجمن تئاتر کودک و نوجوان با تاثر از اعرابی خواست که برایمان دعا کند.

بعد از پخش این تصاویر، رسول صادقی به تلاش و مسئولیت‌پذیری اعرابی در فعالیت‌های صنفی اشاره و یادآوری کرد که او بازرس خانه تئاتر بوده و تاکید کرد: مراقب یکدیگر باشیم. دنیا آنقدر ارزش ندارد که برای یکدیگر دندان تیز کنیم.

کلیپ بعدی با عنوان «سرخ» دربردارنده سخنان هم‌صنفی‌های اعرابی در بخش منتقدان بود.

افشین خورشید باختری، ساسان پیروز، عباس غفاری، محسن حسن‌زاده، روح الله جعفری، حمیدرضا قنبری و فرزاد فره‌وشی در این تصاویر درباره او سخن گفتند.

پیروز یادآوری کرد که در کارکتر اعرابی پختگی خاصی بود که در هر جمعی حضور داشت، سبب می‌شد از رفتارهای هیجانی پرهیز کنیم و مسائل را عمیقا مورد ارزیابی قرار دهیم.

او درباره سختکوشی اعرابی در انجام امور صنفی نیز گفت: او روی تخت بیمارستان پیگیر کارهای صنفی بود و به اعضای انجمن انرژی می‌داد. گاهی که صدای ضبط‌شده خود را در گروه انجمن می‌فرستاد، شنیده شدن صدای بوق دستگاه‌های بیمارستانی، نشان می‌داد او در بیمارستان تحت درمان است.

حمیدرضا قنبری از لبخند ویژگی همیشگی اعرابی گفت که در سخت‌ترین دوران‌ که چهره خیلی از ما اخم‌آلود است، بر چهره او ماندگار بوده.

او درباره عشق و غیرت اعرابی به تیم پرسپولیس نیز چنین گفت: پرسپولیسی بود و خیلی هم بر این تیم غیرت داشت ولی هرگز کُری نمی‌خواند یا طرفداران تیم‌های دیگر را تحقیر نمی‌کرد.

عباس غفاری و محسن حسن‌زاده نیز از تسلط او به امور صنفی گفتند و روح‌الله جعفری از عشق بی‌حد و حصر او به تئاتر.

بعد از پخش تصویری از بازی اعرابی در فیلم «تختی»، رسول صادقی با اشاره به بازی تیم پرسپولیس گفت: چه تقارن عجیبی! امشب پرسپولیس بازی دارد و به یاد جواد اعرابی این بازی را تماشا کنیم.

در پایان برنامه، مدالیوم خانه تئاتر با حضور ایرج راد، رییس هیات مدیره خانه تئاتر به خانواده این هنرمند اهدا شد.

راد در سخنانی گفت: دلم می‌خواست وقتی جواد زنده بود، این مدالیوم را تقدیمش می‌کردیم. او در یک کلمه، یک انسان شریف بود و کاش زمانی که زنده‌ایم، قدر این شرافت‌ها را بدانیم. همه ما از دنیا می‌رویم و آنچه از ما در یاد دیگران می‌ماند، خوبی‌ها و رفاقت‌هاست. متاسفانه از حال هم بی‌خبریم و از بیماری جواد بی‌اطلاع بودیم. همسرش گفت دوست نداشت کسی به خاطر وضعیت او آزرده‌خاطر شود. تا زمانی که زنده‌ایم،  برای یکدیگر بزرگداشت بگیریم و به درد دل یکدیگر گوش بدهیم.

در پایان برنامه دل‌نوشته‌ای از اجواد اعرابی خوانده شده که قرار است بر سنگ مزارش نقش ببندد.