بیانیه خانه تئاتر در همراهی با مردم ایران

خانه تئاتر، به‌عنوان نهاد صنفی هنرمندان تئاتر کشور، همواره صدای مردم و بازتاب دردها، امیدها و آرزوهای آنان بوده است. هنرمند، فرزند مردم است و تئاتر، آینه‌ٔ رنج و مقاومت آنان.
در روزهایی که جامعه‌ٔ ما بار دیگر شاهد بروز اعتراضات و نارضایتی‌های عمومی است، خانه تئاتر بر این باور است که شنیدن صدای مردم نه تهدید، بلکه فرصتی برای فهم، همدلی و اصلاح است.
در جنگ دوازده‌ روزه‌ای که مردم ایران از سر گذراندند، جهان بار دیگر شاهد ایستادگی و شجاعت مردمی بود که همواره در بزنگاه‌های تاریخ، با صداقت و ازخودگذشتگی، خود را نشان داده‌اند. امروز نیز همان مردم، با درد و دغدغه‌ای واقعی، خواستار شنیده‌شدن‌اند.
خانه تئاتر ضمن تأکید بر ضرورت همدلی و احترام به حقوق شهروندی، هرگونه خشونت علیه مردم را، به هر شکل و از سوی هر نهادی، غیرقابل‌قبول و محکوم می‌داند. باور ما بر این است که امنیت پایدار و آرامش اجتماعی تنها در سایهٔ عدالت، احترام و شنیدن صدای مردم به دست می‌آید.
همچنین، خانه تئاتر خواهان توجه ویژه به وضعیت معترضین و فراهم شدن شرایط انسانی و مطابق با حقوق شهروندی برای آنان است. باور ما این است که گفت‌وگو، احترام و رفتار عادلانه، مسیر دستیابی به آرامش و امید جمعی را هموار می‌کند.
خانه تئاتر در کنار مردم می‌ایستد، زیرا هنر بدون مردم معنا ندارد. آینده روشن این سرزمین در گرو پاسداشت کرامت انسان، احترام به حقوق شهروندی و حفظ امید جمعی است.
باشد که صدای تئاتر و مردم، چون همیشه، پژواک حقیقت، عدالت و انسانیت باشد.

خانه تئاتر
دی‌ماه ۱۴۰۴

پیام تسلیت انجمن های خانه تئاتر در سوگ بهرام بیضایی

پیام تسلیت کانون کارگردانان خانه تئاتر

اکنون

در آستانه‌ی سکوت،

آن‌که اسطوره را به یاد آورد

و تاریخ را از خواب بیدار کرد،

از صحنه‌ی زمان فرو رفت.

اما روایت،

هنوز ادامه دارد…

 

درگذشت استاد تئاتر و سینما، «بهرام بیضایی»، اندیشمند بزرگ، نمایشنامه‌نویس، پژوهشگر فرهنگ، اسطوره و آیین، و یکی از ارکان بنیادین تئاتر، سینما و هنر معاصر ایران، اندوهی سترگ و ضایعه‌ای جبران‌ناپذیر برای فرهنگ ایران و جامعه‌ی جهانی هنر است.

بهرام بیضایی از شمار اندک هنرمندانی بود که تئاتر را نه صرفاً به‌عنوان اجرا، بلکه به‌منزله‌ی کنش اندیشه، بازخوانی تاریخ و احضار حافظه‌ی جمعی می‌فهمید. آثار او نه‌تنها درام، بلکه میدان رویارویی اسطوره و اکنون، آیین و پرسش، و هنر و مسئولیت فرهنگی بودند؛ آثاری که در برابر فراموشی، تحریف و سکوت ایستادگی می‌کردند. او با زبان، روایت و صحنه، افق‌هایی تازه در درک هویت و روایت ایرانی گشود و راهی ماندگار برای نسل‌های پس از خود ترسیم کرد.

کانون کارگردانان خانه تئاتر، با اندوهی عمیق، درگذشت این استاد بزرگ را به خانواده‌ی محترم ایشان، شاگردان، همکاران، و تمامی هنرمندان و دوستداران فرهنگ و هنر ایران تسلیت می‌گوید. بی‌تردید نام و میراث فکری و هنری بهرام بیضایی، فراتر از زمان و جغرافیا، در حافظه‌ی فرهنگی ایران زنده خواهد ماند و همچنان الهام‌بخش و راهگشا خواهد بود.

 

یادش گرامی،

نامش ماندگار،

و راهش روشن باد.

 

پیام تسلیت انجمن بازیگران خانه تئاتر

در سوگ استاد بهرام بیضایی

( از نگاه بازیگران )

مرگ،

آنگاه که به نام بهرام بیضایی خوانده می‌شود،

دیگر ایستگاه نیست؛

مکثی است در میانه اجرا،

سکوتی سنگین پیش از آن‌که بازیگر

نفس عمیق‌تری بکشد

و دوباره به صحنه بازگردد.

استاد بهرام بیضایی نرفت؛

او از ما عبور کرد

و در تنِ ما ماند.

در حافظه عضلانی بازیگر،

در لرزش پیش از گفتنِ یک جمله،

در مکثی که معنا را فریاد می‌زند

و در ترسی که به آگاهی بدل می‌شود.

ما، بازیگران این سرزمین،

با آثار او آموختیم

که صحنه جای تظاهر نیست؛

میدان مواجهه است.

بیضایی ما را از بازیِ نقش

به زیستنِ موقعیت رساند؛

از ادای احساس

به تحمل حقیقت.

او به ما یاد داد

بدن، حامل تاریخ است؛

صدا، حافظه جمعی دارد؛

و سکوت،

گاه از هر دیالوگی راست‌گوتر است.

در جهان او،

بازیگر تنها اجراگر متن نبود؛

شاهد بود،

قاضی نبود،

اما مسئول بود.

مسئولِ روایتِ زخم،

مسئولِ حملِ اسطوره

در زمانه‌ای بی‌حوصله،

و مسئولِ ایستادن

میان سرنوشت و انتخاب.

بیضایی،

ما را به دیدنِ تاریکی عادت داد

بی‌آنکه مجوز فرار بدهد.

قهرمانانش نجات‌دهنده نبودند،

و ضدقهرمانانش محکوم مطلق.

همه، انسان بودند

با حقِ فهمیده‌شدن.

ما بازیگران،

در کار با او آموختیم

که تراژدی

تمرینِ سقوط نیست،

تمرینِ آگاهی است؛

و انسان،

حتی در شکستن،

حرمت دارد.

امروز که نام تو

همچون «مرگ یزدگرد»

بر زبان زمان می‌لغزد،

می‌دانیم

که صدایت خاموش نشده؛

فقط به لایه‌ای عمیق‌تر

از گوشِ تاریخ رفته است.

انجمن بازیگران خانه تئاتر،

با اندوهی اندیشمندانه،

فقدان استادی را سوگوار است

که ما را

از بازیگریِ بی‌خطر

به بازیگریِ مسئول رساند.

ما بر صحنه‌هایی

که تو به تفکر،

به تردید،

و به حقیقت آغشته کردی،

سوگند می‌خوریم

پرسش را زنده نگه داریم،

سکوت را بفهمیم،

و تئاتر را

نه پناه فراموشی،

که میدان بیداری بدانیم.

یادت،

در ما بازیگران،

نه یک خاطره،

که یک شیوه زیستن است.

 

پیام تسلیت کانون تئاتر کودک و نوجوان

با نهایت تأسف و اندوه، درگذشت استاد فرزانه، عالیجناب بهرام بیضایی، یکی از برجسته‌ترین چهره‌های تئاتر، سینما و ادبیات ایران را تسلیت می‌گوییم.

استاد بیضایی، با آثار ماندگار و نوآورانه خود در حوزه نمایش و تئاتر، نه تنها نسل‌های متعددی از هنرمندان را پرورش داد، بلکه میراثی گران‌بها از فرهنگ و اسطوره‌شناسی ایرانی را برای کودکان و نوجوانان به یادگار گذاشت. تعهد ایشان به پرورش ذهن‌های جوان از طریق هنر تئاتر، الهام‌بخش بسیاری از فعالیت‌های کانون تئاتر کودک و نوجوان بوده و خواهد بود.

فقدان این بزرگ‌مرد، ضایعه‌ای جبران‌ناپذیر برای جامعه هنری ایران است. روحش شاد و یادش گرامی باد.

از خداوند متعال برای بازماندگان، به ویژه خانواده محترم و همسر گرامی‌شان، و تمامی دوستداران ایشان، صبر و شکیبایی مسألت داریم.

 

پیام تسلیت انجمن موسیقی

انجمن موسیقی خانه تئاتر درگذشت استاد بهرام بیضایی، بزرگمرد تئاتر و سینمای ایران را به مردمان ایران زمین، جامعه ی هنری و خانواده ی محترم ایشان تسلیت عرض می نماید.

 

پیام تسلیت انجمن گریم و ماسک

« فقط ایرانی بودن کافی نیست ، ایرانی بودن مهمه ولی بار بزرگی ست بر دوش ما ،وقتی ما راجب ِ (در مورد) هزاران سال تاریخ حرف میزنیم این فقط این نیست این یک‌مسئولیتی هم برگردم ما میگذاره و اینکه ما چطوری اون را بازسازی کنیم و چگونه اون رو پیش ببریم ما با آنچه می‌سازیم ایرانی هستیم نه با آنچه فقط از دست می‌دهیم ، یعنی زبان، خاطره ، فرهنگ ، هویت » استادبهرام بیضایی

 

از مُلک ادب حکم گزاران همه رفتند

شو بار سفر بند که یاران همه رفتند

 

خون بار بهار از مژه در فرقت احباب

کز پیش تو چون ابر بهاران همه رفتند .

( بهار )

 

این هجرت تلخ را به پارسی زبانان سراسر جهان و سـَروِ سرنگونِ هُـنر سرزمین آزادگان ، ایرانِ جاوید تسلیت میگوییم .

او هیچگاه تن به نداد

و تسلیم روایت هـُنرکُشی نشد سرافرازانه زیست و گردن فرازانه پرچم هـُنر مستقلِ ایران را برافراشته نگاه داشت.

غروب و جاودانگی خورشید هـُنر ایران آغاز طلوع یاران اوست .

باشد که این رفتن ها ما را به اندیشه وا دارد .

 

پیام تسلیت انجمن عکاسان خانه تئاتر

با قلبی آکنده از ناباوری و اندوه ، فقدان اندیشه‌ورز بزرگ ، نمایشنامه‌نویس سترگ ، سینماگر یگانه ، پژوهشگر بی‌همتا و استاد باشکوه هنرهای نمایشی ایران ، استاد بهرام بیضایی را به جامعه هنری و فرهنگی تسلیت می‌گوییم.

نام بهرام بیضایی، نه تنها بر تارک تئاتر و سینمای ایران، که بر تاریخ تفکر ، هویت ، اسطوره‌شناسی این سرزمین ماندگار است . او، معمار اندیشه‌های نو و بازآفریننده روایت‌های کهن بود؛ هنرمندی که قلمش آینه‌ای از حقیقت پنهان در ژرفای تاریخ و جانِ انسان است.

بیضایی فقط یک هنرمند نبود؛ یک دانشگاه بود؛ او به ما آموخت که تئاتر تنها صحنه و نور نیست؛ درک ریشه‌ها و جست‌وجوی اصالت است ، ایستادن در برابر فرسایش حافظه جمعی است. سینمایش تنها قاب و میزانسن نبود ؛ بازآفرینی اسطوره ، نجابت روایت و انسانیت در اوج غربت فرهنگ بود.

 

امروز ما تنها یک استاد را بدرقه نمی‌کنیم؛

خیمه‌گاه خرد و خیال ایرانی را به سوگ نشسته‌ایم.

 

عکاسان تئاتر، سال‌ها در کنار نمایش‌های استاد بیضایی ، قاب‌هایی ثبت کردند که هر یک نه فقط تصویری از یک اجرا، که یادگار لحظاتی سترگ از تاریخ تئاتر ایران است . اکنون این قاب‌ها ، بی‌صدا و ماتم‌زده ، فقدان صاحب اندیشه‌شان را نظاره می‌کنند.

 

استاد بیضایی رفت؛

اما اندیشه‌اش همچون پرچمی افراشته بر قله هنر ایران خواهد ماند و نسل‌های آینده از او خواهند آموخت چگونه ایرانی بمانند، چگونه روایت کنند .

انجمن عکاسان خانه تئاتر ، درگذشت استاد بهرام بیضایی را به خانواده محترم ایشان ، شاگردان، همکاران، همراهان فرهنگ ایران و تمامی عاشقان تئاتر و سینمای این دیار تسلیت می گوید و در برابر جایگاه رفیع این هنرمند بی‌همتا سر تعظیم فرود می آورد.

 

در بلندای نور و فرهنگ ایرانی جاودانه باد.

 

پیام تسلیت انجمن منتقدان، نویسندگان و پژوهشگران تئاتر

در پی درگذشت استاد بهرام بیضائی انجمن منتقدان، نویسندگان و پژوهشگران تئاتر، با انتشار پیامی، این فقدان بزرگ را تسلیت گفت.

در متن این پیام آمده است:

وقتی همه خوابیم، درگذشت استاد بهرام بیضائی در غربت، نمادی تلخ از زخم‌های فرهنگ این روزگار است. او که عمرش را به زبان، اسطوره و تئاتر ایران‌ بخشید، ناگزیر دور از وطن خاموش شد و ما در فقدانش، آیینه‌ای از رنج فرهنگ مهجور و غربت‌زده‌ خود را می‌بینیم.

۲۴ مرداد سال ۱۳۹۸ خورشیدی بود که انجمن منتقدان، نویسندگان و پژوهشگران تئاتر، با افتخار در جشن سالیانه خود نشان ویژه کمیسیون ملی یونسکو را به استاد تقدیم کرد. ایشان در پیام تصویری اختصاصی خود که در آن مراسم پخش شد، چنین فرموده بودند که:«این جهان را چاره‌ای جز فرهنگ نیست»؛ پیامی که امروز  بیش از هر زمان دیگری، پژواک سوگوار قلب‌های ماست؛ که این سوگ، تنها سوگِ درگذشتِ یک استاد نیست؛ سوگِ فرهنگی است که فرزندانش را در دوری و خاموشی بدرقه می‌کند.

اکنون دو نکته پیشِ روست: نخست ضرورت پاسداشت به‌هنگامِ بزرگانِ، و دیگر مسئولیت ما در نگاهبانی از فرهنگ؛ و پرسشِ تلخ این است : تا کی باید مرگ در غربت، شرطِ دیدنِ قدرِ آنان باشد؟

انجمن منتقدان، نویسندگان و پژوهشگران تئاتر، با اندوهی عمیق، درگذشت استاد بهرام بیضائی را به جامعه فرهنگی و هنریِ سوگوار ایران زمین تسلیت می‌گوید.

 

پیام تسلیت کانون روابط عمومی و تبلیغات تئاتر

استاد بهرام بیضایی بزرگ مرد تئاتر و هنر ایران درگذشت.

این ضایعه جبران‌ناپذیر و غم بزرگ بر خانواده هنرهای نمایشی و تئاتر و سینما تسلیت باد.

 

پیام تسلیت کانون نمایشگران خیابانی

دیدمش

دیدم

اکنون او را می‌بینم که می‌برند در ارابه ای خر کش تا روئینه دژ ، و شش نیزه ور گشن گرد او شش سو . از او پرسیدم: استاد چنین باز توانی ساخت.

پاسخ داد : نه شایسته تر از این….

آهی جانسوز نشست بر جان خانواده ای که بزرگش در غربت و تنهایی این دنیا ، راه و خانه تغییر داد.

( باشد که دنیایش بی غربت ، نور راهش )

 

 

 

فراخوان مشترک خانهٔ سینما، خانهٔ تئاتر و خانهٔ موسیقی

«به نام خداوندِ جان و خرد»

او تنها سازندهٔ صورت و صحنه نبود؛ که پاسبانِ سخن بود و نگاهبانِ اسطوره‌های این کهن‌بوم و بر.
اندیشمندی بود که هنر را با خرد درآمیخت و تاریخ را به زبانِ امروز بازگفت.

اکنون که بهرام بیضایی، آن فرزانهٔ یگانه و هنرمند بزرگ، رخ در نقابِ خاک کشیده است، بر ما ـ اهالی هنر و فرهنگِ این سرزمین ـ واجب است که به حرمتِ نام و یادِ او درنگی کنیم و سرِ تعظیم فرود آوریم؛ نه تنها از سرِ اندوه، بلکه از بهرِ پاسداشتِ اندیشه و آگاهی.

او که اسطوره را از غبارِ فراموشی برکشید، واژه را به شأنِ خویش بازگرداند و سکوت را به سخن و پرسش بدل کرد؛ سال‌ها چراغِ خرد را فروزان نگاه داشت تا شبِ فراموشی بر این خاک چیره نگردد.

بدین‌سان، از تمامی گروه‌های فیلم‌سازی در سینما، سریال و نمایشِ خانگی، و از تمامی گروه‌های تئاتری و موسیقایی، و نیز از همهٔ هنرمندانی که خویشتن را وامدارِ نگاه، زبان و شجاعتِ او می‌دانند، درخواست می‌شود:

در روز دوشنبه، هشتم دی‌ماه سال ۱۴۰۴، پیش از آغازِ کارِ روزانه، با تصویری از آن اسطورهٔ دوران در ذهن و حضورِ بی‌بدیلش در قلب بایستند و با یک دقیقه سکوت، حرمتِ این وداع را پاس دارند.

همچنین شایسته است تا تمامی مردمِ ایران‌زمین در این بزرگداشتِ فرهنگی شریک شوند؛ تا هر یک با کلامی، نگاهی، تصویری و یا فیلمی کوتاه از این ایستادگی و همدلی، اثری بر جای گذارند.

باشد که یادِ او در دیده و دلِ مردمانِ ایران‌زمین، پایدار و جاودان بماند.

خانهٔ سینما | خانهٔ تئاتر | خانهٔ موسیقی

برگزیدگان یازدهمین دوره‌ انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی ایران معرفی شدند

بهزاد فراهانی در شب جایزه ادبیات نمایشی از دلتنگی‌هایش گفت.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر به نقل از ایسنا، یازدهمین دوره‌ انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی ایران با حضور نویسندگان و مترجمان برتر این حوزه شامگاه جمعه(۵ دی‌ماه) در خانه هنرمندان برگزار شد.

در بخش اول این مراسم از داوود کیانیان هنرمند تئاتر تجلیل شد.

کیانیان پس از دریافت جایزه بابت این تجلیل از تمام دست‌اندرکاران تشکر کرد.

در ادامه هیات داوران بخش نمایشنامه‌های ترجمه چاپ شده، مجید مصطفوی، رامتین گلکار و سلحشور بر روی صحنه حاضر شدند.

در بخش نمایشنامه‌های ترجمه‌شده چاپ‌شده در سال‌های ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳ از ایلناز حقوقی و حمید دشتی تقدیر به عمل آمد و تندیس و دیپلم افتخار این بخش به مقداد جاوید صباغیان برای «اورستس» تعلق گرفت.

صباغیان در سخنان کوتاهی گفت: خوشحالم که هیات داوران این جایزه را به من دادند و از چندتن از دوستانم که در ترجمه کتاب «اورستس» من را همراهی کردند تشکر می‌کنم.

در ادامه نوبت به بخش نمایشنامه‌های تالیفی چاپ شده رسید و کامران شهلایی، مهدی میرباقری و هاله مشتاقی‌نیا به عنوان اعضای هیات داوران بر روی صحنه حاضر شدند.

در بخش نمایشنامه‌های تألیفی چاپ‌شده از محمدرضا آریان‌فر، غلامحسین دولت‌آبادی و مهدی اکبری (اولین نمایشنامه چاپ شده) تقدیر شد.

تندیس و دیپلم افتخار این بخش هم به رضا بهکام برای «پاریس بی‌مادر» اهدا شد.

سپس نوبت به بخش نمایش‌نامه‌نویسی کودک و نوجوان رسید که در این بخش از وحید کیارسی تقدیر و تندیس و دیپلم افتخار هم به سعید محسنی برای «پرتقال‌فروش پیدا شد» اهدا شد.

در ادامه نوبت به بخش نمایشنامه‌های اجراشده در سال ۱۴۰۳ رسید که امیر بهروزی، علی عابدی و نوشین‌ تبریزی به عنوان هیات داوران بر روی صحنه حاضر شدند.

در این بخش از منصور کامکار و کامران شهلایی تقدیر شد و تندیس و دیپلم ‌افتخار به کهبد تاراج برای «غلامرضا لبخندی» اهدا شد.

سپس نوبت به جایزه آکادمی نمایشنامه‌نویسی اعضای کانون نمایشنامه‌نویسان و مترجمان خانه‌تئاتر رسید.

در این بخش، ابتدا سیدحسن حسینی -دبیر اجرایی بخش آکادمی- در توضیح این بخش گفت: در این دوره بخش آکادمی به عنوان یکی ابتکار و با هدف اینکه مدلی متفاوت از داوری و انتخاب صنفی اتفاق بیافتد برگزار شد. این مدل داوری برپایه استقلال رای و محور شفافیت و ارزیابی بهتر آثار است.

وی ادامه داد: در این دوره ۴۵ داور از اعضای کانون نمایشنامه‌نویسان و مترجمان خانه‌تئاتر مسئولیت داوری ۷۷اثر را برعهده داشتند. در این داوری هویت نویسندگان از نگاه داوران و هویت داوران هم برای نویسندگان مشخص نبود. این ویژگی نقطه عطفی در نمایشنامه‌نویسی بود.

دبیر اجرایی این جایزه خاطرنشان کرد: البته این میسر کاستی‌هایی دارد که برطرف خواهیم کرد اما این تجربه گامی اساسی در داوری صنفی و مشارکت جمعی متخصصان است. می‌توان در آینده این مدل را بهبود بخشید و این تجربه نشان داد کانون نمایشنامه‌نویسان و مترجمان خانه‌تئاتر می‌توانند به چنین شیوه‌ای افتخار و این داوری ارزشمند را حفط کنند.

وی بیان کرد: از ۴۵ داور این‌ بخش قدردانی را دارم زیرا باحوصله، تعهد و شفافیت آثار را در طول چندماه داوری کردند و بی‌تردید مسئولیت‌پذیری ان داوران قابل تقدیر است. امیدوارم این تجربه کانون نمایشنامه‌نویسان و مترجمان را اثرگذارتر و معتبرتر کند و به تئاتر این‌ کشور کمک کند.

در این بخش از علی معتضدی، شاهد الفت و اصغر نوری دعوت شد به روی صحنه بیایند، سپس از فرید عقیده‌مند الهی، محمدرضا کوهستانی و مهدی همتی در این بخش تقدیر شد و تندیس و دیپلم افتخار هم به میلاد حسینی برای «خاندان سورن» اهدا شد.

سپس نوبت به بخش پایانی تجلیل‌ها یعنی نمایشنامه‌های تئاتر عروسکی رسید که در این‌ بخش از امین رضا ملک‌محمودی و پویا پیرحسینلو تقدیر به عمل آمد.

ضمنا تندیس و دیپلم افتخار انجمن نمایشگران عروسکی به شیلا صلاح رسید و روزبه حسینی هم تندیس و دیپلم‌افتخار این بخش را دریافت کرد.

در ادامه یک‌ کلیپی از شهرام زرگر پخش و سپس با حضور بهروز محمودی بختیاری، اصغر نوری و شاهد الفت از سال‌ها زحمت این مترجم تجلیل و تندیس افتخاری به وی اهدا شد.

در این بخش بهروز محمودی بختیاری در سخنانی کوتاه گفت: ممنون که به احترام تئاتر تشریف آوردید، من ۲۰ سال از دوستی با اقای زرگر لذت بردم. ایشان هنرمندی است نازنین و مترجمی است بسیار خوب و خوشحالم که از ایشان امشب تقدیر می‌شود. من نه همکلاس و نه همکار و نه شاگرد زرگر بودم اما از معاشرت و خواندن نوشته‌هایش لذت بردم و مثل یک شاگرد از او آموختم.

شهرام زرگر هم پس از تجلیل خود تصریح کرد: از تمام کسانی که من را قابل دانستن تشکر می‌کنم. دست تک‌تک عزیزان را می‌بوسم و ممنونم بابت این تجلیل.

در ادامه مراسم با حضور علیرضا گیلوری، آرام محضری، مجید قناد و رحیم رشیدی‌تبار از علی عزیزپور مدیرعامل موسسه نیلوفر آبی، سیدعلی معتضدی مدیرعامل آپیکو، محمدگنابادی مدیرعامل ایران کتاب، الناز برمزار بازیگر تئاتر، فرهاد نوپرست نویسنده و محمدامین عبدی از نشر گره تقدیر شد.

مجید قناد در این‌ بخش در سخنانی تاکید کرد: این جشن شاید برگزاری آن‌ چند ساعت طول کشید اما برای دست‌اندرکاران چندین‌ماه زمان برده است. این مکان برای جشن کوچک بود اما در طول روزهای آینده شاهد خبرهای خوب از کانون نمایشنامه‌نویسان و مترجمان خانه‌ تئاتر خواهید بود.

وی ادامه داد: ما که برای کودکان کار می‌کنیم خیلی قدر این جشن‌ها را می‌دانیم‌ چون‌ بزرگان‌مان‌ را قدر می‌گذاریم.

قناد یادآور شد: یادمان باشد این روزها دلتنگی در کشورمان زیاد است و تلاش همه براین است که با رفتن به روی صحنه دلتنگی‌ها را کم‌ کنند. امیدوارم روزی آنقدر سالن داشته باشیم که پنج گروه پشت هم به روی صحنه نروند و استرس و رنج گروه‌ها به روی صحنه کم‌ شود و امیدوارم این مشکل زودتر حل شود.

سپس کلیپی از دهمین دوره‌ انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی ایران نمایش داده شد.

در ادامه کلیپی از اسماعیل خلج پخش شد و پس از آن با حضور شهرام‌ کرمی، سیروس صالح‌پور و صدرالدین زاهد مدالیوم کانون نمایشنامه‌نویسان و مترجمان خانه ‌تئاتر به این هنرمند تقدیم شد.

در این بخش محمد رحمانیان در پیام تصویری خطاب به اسماعیل خلج گفت: با استفاده از ساختمان نمایشی نمایشنامه «گلدون خانم» که بسیار دوستش دارم، در یک کلام باید بگویم که اسماعیل بی‌نظیر است، فوق‌العاده شگفت‌انگیز است و در نوع خودش بی‌همتاست.

وی ادامه داد: او جزو اولین کسانی بود که مردم گمنام و معمولاً حذف‌شده از اجتماع را وارد نمایشنامه‌نویسی ایران کرد؛ با مجموعه‌آثاری که در «پاتوق» چاپ شد و بعداً با کارهایی مانند «قمر در عقرب»، «صغری دلاک» و «درخشان».

رحمانیان بیان کرد: از نظر من «گلدون خانم» بهترین نمایشنامه کوتاه ایرانی است که تا به حال نوشته شده و تأثیر بسزایی در زمان خودش روی بزرگان تئاتر گذاشته است. آثار خلج ما را به شدت به یاد فضای قهوه‌خانه‌های اصیل ایرانی می‌اندازد.

وی بیان کرد: به اسماعیل خلج تبریک می‌گویم و آرزو می‌کنم همیشه سایه‌اش بر سر ادبیات نمایشی ایران باشد. او زیباترین طراحی‌های صحنه را در آثار بعد از انقلاب داشته است. اهدای جایزه ادبیات نمایشی امسال به ایشان اقدامی شایسته است.

در ادامه کلیپی از بهزاد فراهانی پخش شد و سپس پیام تصویری شهرام گیل‌آبادی در ستایش از این هنرمند پخش شد.

سپس با حضور ایرج راد، رضا بابک، میامی، پویا امینی، رحیم رشیدی، تبار ذهنی و عباس جهانگیریآن از بهزاد فراهانی تجلیل و مدالیوم کانون نمایشنامه‌نویسان و مترجمان خانه ‌تئاتر به این هنرمند تقدیم شد.

در این بخش ایرج راد -هنرمند پیشکسوت سینما و تلویزیون- با بیان خاطراتی از همکاری و دوستی دیرینه خود با بهزاد فراهانی، از او به عنوان «نماد عشق، صداقت و پایداری در تئاتر ایران» یاد کرد.

راد در بخشی از سخنان خود تأکید کرد: بهزاد فراهانی هنرمندی خالص، عاشق و بی‌کم‌وکاست بود. او در تمرین‌ها هرگز با سهل‌انگاری کنار نمی‌آمد و هر لحظه حضور خود را به فرصتی برای آموزش و بخشیدن به دیگران تبدیل می‌کرد.

این بازیگر پیشکسوت، به دغدغه همیشگی فراهانی برای جایگاه واقعی هنر و هنرمند اشاره کرد و افزود: او همواره غم‌خور این بود که چرا به تئاتر و اهل آن، آن‌گونه که شایسته است اهمیت داده نمی‌شود. به همین دلیل سال‌ها در خانه تئاتر و انجمن بازیگران، پیگیرانه برای بهبود وضعیت معیشتی، حقوقی و سلامت همکارانش تلاش و از آنان حمایت می‌کرد.

راد، خانواده فراهانی را نیز ستود و گفت: همسر و دختران او از کودکی در کنارش و در سخت‌ترین شرایط، استوار و مصمم ایستادند و کار کردند. تئاتر برای بهزاد، یک باور و افتخار بود و این نگاه، افتخاری برای همه خانواده تئاتر ایران محسوب می‌شد.

وی در پایان با بیان خاطره‌ای از حمایت فراهانی از خود در سال ۱۳۵۰، زمانی که تنها ۲۳ سال داشت، گفت: حمایت او برای من بی‌نظیر و فراموش‌نشدنی بود. من مفتخرم که سال‌ها در کنارش بودم. جایگاه او همواره در قلب مردم هنردوست و جامعه تئاتر ایران زنده و پابرجاست.

بهزاد فراهانی هم قبل از تجلیل، با بیان خاطراتی صمیمی و پرداختن به دغدغه‌های مشترک هنرمندان، سخنرانی تأمل‌برانگیزی مطرح کرد.

فراهانی سخنانش را با گرامیداشتی از معلمان و استادان بزرگ خود آغاز کرد و گفت: از استاد مفید، پدر و پسر (بیژن مفید)، تا غلامحسین سعیدی، سعید سلطان‌پور، آقای جوانمرد، سیروس ابراهیم‌زاده، آقای سرکسیان و بهرام بیضایی… تشکر می‌کنم و حیف که نسل جوان امروز از چنین معلمانی محروم است یا این اساتید بسیار دورند، مثل خانم خجسته که کسی دیگر از او یاد نمی‌کند.

وی ادامه داد: من زاده این اساتید بزرگ هستم و سعی کردم‌ شاگرد خوبی برای آنها باشم و به شاکردی خود افتخار می‌کنم.

فراهانی با اشاره به آثار مکتوب خود گفت: در حدود ۳۰نمایشنامه نوشتم که روی صحنه بردم و هزار نمایشنامه در رادیو کار کردم، پنجاه سال در دانشکده‌های هنر ایران سعی کردم معلم خوبی باشم و هیچ وقت بدون مطالعه سرکلاس نرفتم و در رادیو هم همیشه نقش اصلی بازی کردم و خیلی کار کردم.

این هنرمند پیشکسوت خاطرنشان کرد: من زندگی خوبی دارم و همسر و فرزندان خوبی هم دارم. البته که ما هرشبی که سرمیز شام می‌نشینیم یاد دخترمان گلشیفه می‌افتیم و نمی‌توانیم خوب غذا بخوریم. فرزند من در تبعید یک‌ کشور دیگر است و تنها یک پدیده بزرگ در کشور ما باید اتفاق بیافتد تا او بتواند بازگردد.

فراهانی تصریح کرد: به تازگی یک ناشر بزرگی تمامی آثار من را چاپ کرده است به جز دو نمایش‌نامه آخرم که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مجوز آن را نداد وخیلی دوست دارم که آنها را به صحنه ببرم.

وی افزود: نزدیک۲۰سال است که در خانه تئاتر هستم و این جایزه ادبیات نمایشی جزو تفکرات بنده و آقای راد بود تا کسانی که نمایش‌نامه‌هایشان امکان چاپ ندارد یا کارشان دیده نشده در این جایزه مورد توجه قرار بگیرند.

فراهانی با اشاره به شرایط سخت بازیگران بیمار و مواجهه با «مدیران بی‌عرضه»، گفت: در عمرم جلوی هیچ کس خم نشدم اما این روزگار ما را مجبور به سکوت کرده و برای حمایت از برخی همکاران مجبور شدم جلوی برخی مدیران سر تعظیم فرود بیاورم.

انتقاد اصلی و تند بهزاد فراهانی ، متوجه «سانسورچی‌ها» بود. او با صدای بلند گفت: به آنها بگویید احمق‌ها! قانون اساسی داریم که در آن سانسور وجود ندارد. خیلی از ارزش‌ها را بی‌ارزش کردند. چرا هر حرفی را به الحاد و کفر می‌پیوندند؟

فراهانی با بیانی شاعرانه هنرمندان را به وحدت فرا خواند و گفت: قطره دریاست اگر با دریاست. اگر ما با هم باشیم، اگر به هم احترام بگذاریم، اگر رنج کار کردن در این روزگار را با هم تقسیم کنیم و یادمان نرود گرسنگی‌هایمان را با هم قسمت کنیم.

او سپس خاطره‌ای از فعالیت‌های انجمن صنفی بازیگران را برای نجات همکارانشان از دغدغه‌ها و دشواری‌ها بیان کرد.

در ادامه فهیمه رحیمیان همسر بهزاد فراهانی در سخنانی کوتاه گفت: از بهزاد خواهش دارم سه چیز را انجام دهد، اول خاطرات نانوشته خود را بنویسد، دوم بیوگرافی خودش را کامل کند و سوم عاشقانه‌هایش را قلم‌ بزند. او از ۹ سالگی عاشق بوده و این عاشقانه‌ها بسیار جالب است. باید بنویسد تا نسل بعد بداند عشق در این نسل چگونه بوده است.

در بخش پایانی این‌آیین، تجلیل عباس جهانگیریان -رئیس انجمن نویسندگان کودک و نوجوان- از بهزاد فراهانی با تأکید بر نقش کم نظیر خانواده او در پرورش هنرمندان برجسته، سخن گفت.

جهانگیریان پس از تقدیر از فعالیت‌های آشکار فراهانی در عرصه‌های بازیگری، کارگردانی و نویسندگی، به بخش کمتر دیده‌شده‌ای از زندگی او اشاره کرد و گفت: ایشان به صورت چراغ‌خاموش و بدون هیچ تظاهر، فعالیت‌های خیریه بسیار ارزشمندی داشته‌اند. با توجه و کمک به هنرمندان خانه‌نشین یا کسانی که مشکل دارند، حتی در شهرستان‌ها و استان‌های دور مانند مازندران. این اقدامات هرگز با ادعا همراه نبوده و کمتر گفته شده است.

مهم‌ترین بخش سخنان جهانگیریان، قدردانی از فهیمه رحیمیان همسر بهزاد فراهانی بود. او با اعلام اینکه نزدیک به ۵۰ سال با این خانواده دوست بوده، گفت: چهار هنرمند بزرگ از این خانواده برخاسته‌اند و این، مدیون فداکاری‌های فهیمه بانو است. او حتی هنر خودش را قربانی کرد تا سه فرزند و همسر گرامی‌اش در رشته‌هایی که انتخاب کردند، موفق شوند.

جهانگیریان به معرفی اجمالی این چهار فرزند گفت: به نظرم باید یک جشن با عنوان «شب فهیمه رحیمیان» برگزار شود.

او با براز تأسف از این که داستان زندگی فهیمه رحیمیان کمتر روایت شده، از علی دهباشی (مدیر مجله بخارا) درخواست کرد شبی را به نام «شب فهیمه رحیمیان» برگزار کنند.

به گفته جهانگیریان ناگفته‌های زیادی از زندگی فهمیه رحیمیان وجود دارد، به ویژه خاطراتی که از عباس جوانمرد درباره این دو بزرگوار (فراهانی و رحیمیان) شنیده‌ام و در گروه هنر ملی رخ داده است. اگر این شب برگزار شود، من این خاطرات را خواهم گفت.

 

 

 

 

نامزدهای یازدهمین دوره‌ انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی ایران معرفی شدند

نامزدهای بخش‌های مختلف یازدهمین دوره‌ انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی ایران اعلام شد.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر به نقل از دبیرخانه یازدهمین دوره‌ی انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی ایران، بر اساس جمع‌بندی آرای هیئت‌داوران بخش‌های مختلف این دوره، نامزدهای هر بخش اعلام شد.

اسامی به شرح زیر است:

۱. بخش نمایشنامه‌های تألیفی چاپ‌شده

• «بحرالمیت»، نشر آماره (مهدی گلزار)

• «وقتی با هیچ‌کس جز خودمان نیستیم، کجا هستیم؟»، نشر نو‌نوشت (سعید محسنی)

• «به خاموشی خواهم رفت»، نشر آماره (مهدی اکبری)

• «پاریس بی‌مادر»، نشر روزبهان (رضا بهکام)

• «چند گزارش متغیر از دوسیه چند قتل ثابت»، نشر عنوان (محمدرضا آریان‌فر)

• «از آن‌جا که من بودم، تا این‌جا که من نیستم»، نشر بوم‌بان و نوجان (مهسا دهقانی‌پور)

• «پلاک ۳۶»، نشر یکشنبه (غلامحسین دولت‌آبادی)

• «تیم شنا»، نشر بوم‌بان و نوجان (جابر رمضانی)

• «لوندر»، نشر اسب سفید (فاطمه رحمتی)

• «سم‌زدایی» از مجموعه نمایش‌نامه‌های صنف مدرسان تئاتر، نشر طراحان تین (ندا قربانیان)

• «زندگی سگ مرده»، نشر عنوان (حامد مکملی)

• «ای رشک ماه و مشتری آخر نگویی تا کجا؟»، نشر هونار (روزبه حسینی)

هیئت داوران این بخش، «نشر آماره» را شایسته‌ی تقدیر دانستند.

۲. بخش نمایشنامه‌های ترجمه‌شده چاپ‌شده در سال‌های ۱۴۰۲ و ۱۴۰۳

• «ارکیده در قیامت»، نشر گره (ایلناز حقوقی)

• «پیچفورک دیزنی»، نشر دیدآور (حمید دشتی)

• «شبکه»، نشر گره (حسین یعقوبی)

• «آنتیگون»، نشر رایبد (محمدرضا خاکی)

• «بازگشت مکرر»، نشر رایبد (مسعود قدیم‌فلاح)

• «روز قضاوت»، نشر گره (سپیده خسروجاه)

• «بهترین مونولوگ‌های معاصر»، نشر عنوان (مسعودمهدی قنبرلو)

• «همسایه‌ها»، نشر رایبد (زیبا خادم حقیقت)

• «آقای مایر»، نشر گره (حمید احیاء)

• «عروس»، نشر رایبد (علیرضا شفیعی‌نسب)

• «اورستس»، نشر مهرگان‌خرد (مقداد جاوید صباغیان)

هیئت داوران این بخش، «نشر گره» را شایسته‌ی تقدیر دانستند.

۳. بخش نمایشنامه‌های اجراشده در سال ۱۴۰۳

• «مستبدلیشاه» (منصور کامکار)

• «فالش» (کامران شهلایی)

• «درکه» (علی‌اکبر محمدخانی)

• «غلامرضا لبخندی» (کهبد تاراج)

• «هاگیرواگیر» (سهیل ملکی)

• «شازده‌کشی» (مهدی همتی)

• «کاپوتاژ» (کامران شهلایی)

• «برنامه‌ریزی برای یک مرگ» (مهدی آذری)

• «خارشتر» (هدی آهنگر)

• «چهارشنبه‌سوری» (ندا قربانیان)

۴. بخش مسابقه‌ نمایشنامه‌نویسی اعضای کانون نمایشنامه‌نویسان و مترجمان خانه‌تئاتر

«آکادمی نمایش‌نامه‌نویسی»

• «در همسایگی تزارها» (محمدرضا کوهستانی)

• «پرسیاه، کبوتر سفید» (امیرحسین روح‌نیا)

• «چه کسی مینو رفعت را کشت؟» (ساغر خواجه‌امیری)

• «واقعیتی در پی واقعیتی» (سیدابوالفضل هاشمی)

• «نجیب‌خانه عزت» (حامد مکملی)

• «مَردخوار» (علی عابدی)

• «لوتوس» (فرید عقیده‌مند الهی)

• «قبر» (کاظم پورمهدی)

• «اشکنان؛ اسفارِ اجنه و عشق» (میلاد اکبرنژاد)

• «خاندان سورن» (میلاد حسینی)

• «سیاه‌وشان» (مهدی همتی)

۵. بخش نمایش‌نامه‌نویسی کودک و نوجوان

• «بال‌های اشتیاق» (مسعود احمدی)

• «پینوکیو پدر می‌شود» (سجاد طهماسبی)

• «پژوهشی عمیق پیرامون علت پدیده‌ی نادر مهاجرت پرندگان مهاجر» (وحید کیارسی)

• «افسانه گل‌های آبی» (راحله شمس‌آبادی)

• «پروانه‌های نقاشی» (عدالت فرزانه)

• «آکواریوم ماه‌نداره، مهتابی داره» (کاوه مهدوی)

• «پرتقال‌فروش پیدا شد» (سعید محسنی)

• «شکل‌سوم» (داود کیانیان)

۶. بخش نمایش‌نامه‌های تئاتر عروسکی

• «قهرمان شل» (ساغر لطفی‌نژاد)

• «گوژپشت کارائیب» (آرش رضایی)

• «گیکو و جیکو» (پویا منشی‌زاده)

• «عملیات نیم‌وجبی‌ها» (امین‌رضا ملک‌محمودی)

• «من از شما تعجب می‌کنم» (حامد ذبیحی)

• «قلب به میم» (وحید کیارسی)

• «لی‌لی و لباس لولالا» (شیلان صلاح)

• «همچون واپسین نفس بره‌ای معصوم» (روزبه حسینی)

• «همه پنگوئن یا چی؟» (شراره طیار)

• «خانه من زرد است، خزان می‌ریزد» (پویا پیرحسینلو)

آیین پایانی یازدهمین دوره‌ی انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی ایران، روز جمعه ۵ دی‌ماه ۱۴۰۴ همزمان با روز نمایش‌نامه‌نویس برگزار خواهد شد و بخش‌های مختلف این رویداد برگزیدگان خود را خواهد شناخت .

 

 

 

 

 

 

تجلیل از بهزاد فراهانی ، اسماعیل خلج و شهرام زرگر در یازدهمین جشن ادبیات نمایشی

آیین پایانی یازدهمین دوره‌ی انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی ایران و دومین “شب نمایش‌نامه‌نویس” روز جمعه ۵ دی‌ماه برگزار می‌شود.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر به نقل از روابط عمومی یازدهمین دوره جشن انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی ایران ، در این مراسم کانون نمایش‌نامه‌نویسان و مترجمان خانه‌تئاتر از سه چهره‌ی برجسته‌ی ادبیات نمایشی ایران تجلیل خواهد کرد. مدالیوم کانون نمایش‌نامه‌نویسان و مترجمان خانه‌تئاتر به اسماعیل خلج و بهزاد فراهانی و همچنین تندیس یازدهمین دوره انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی به شهرام زرگر اهدا خواهد شد.

یازدهمین دوره‌ی انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی ایران به دبیری رحیم رشیدی‌تبار روز جمعه ۵ دی‌ماه ساعت ۱۷ در سالن استاد جلیل شهناز خانه‌هنرمندان با حضور جمعی از هنرمندان، نویسندگان و علاقه‌مندان تئاتر برگزار خواهد شد. ورود برای علاقه‌مندان آزاد و رایگان است.

 

 

 

فراخوان مسابقه طراحی و نقاشی « من نگهبان آب هستم »

خانه سینمای ایران با همکاری خانه تئاتر و خانه موسیقی از هنرمندان هنرهای تجسمی به ویژه طراحان گرافیک و نقاشانی که نگران تغییرات اقلیمی، ناکارآمدی مدیریت و الگوی بد مصرف منابع آبی در کشور هستند دعوت می‌کند تا در مسابقه طراحی و نقاشی با موضوع پویش «من نگهبان آب هستم» شرکت کنند .

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر به نقل از روابط عمومی خانه سینما، متن فراخوان به شرح زیر است:

 

شرایط و ضوابط

– شرکت در این مسابقه برای همه هنرمندان از هر رده سنی به طور انفرادی آزاد است.

– آثار گروهی و کارگاهی در مسابقه پذیرفته نمی‌شوند.

– نسخه دیجیتالی آثار باید با فرمت jpeg  از طریق ایمیل ارسال شود. ( نسخه‌هایی که به صورت دیجیتال خلق شده در اندازه اصلی آن ارسال شود)

– نسخه چاپ شده آثار روی کاغذ در قطع A3 یا َA4  چاپ و قاب شده به دبیرخانه ارسال شود.

–  در صورت استفاده از هوش مصنوعی در خلق اثر ، شرکت کننده باید موضوع را به دبیرخانه اعلام کند.

–  شرکت کنندگان باید از طریق فرم آنلاین ثبت نام کنند و تعهد نامه مبنی بر اصالت اثر ، اجازه چاپ ، توزیع و نمایش را امضا و ارسال کنند.

– همه آثار باید تا آخر وقت اداری، شنبه ۲۰ دی ماه ۱۴۰۴ به ایمیل دبیرخانه مسابقه ارسال شوند.

طرح‌هایی که پس از پایان مدت تعیین‌شده یا با اطلاعات درخواستی ناقص ارسال شود در مسابقه شرکت داده نخواهد شد.

داوری و جوایز

آثار ارسالی توسط هیات داوران انتخاب می‌شوند و نتایح داوری در تاریخ ۲۷ دی ماه ۱۴۰۴اعلام خواهد شد.

ضمن تقدیر از برگزیدگان به سه اثر برگزیده جوایزی اهدا می‌شود.

 

نمایش آثار

آثار منتخب ضمن انتشار در فضاهای مجازی پویش «من نگهبان آب هستم» در نمایشگاهی درتاریخ ۲۸ و ۲۹ دی ماه ۱۴۰۴ در گالری مرتضی ممیز خانه هنرمندان به نمایش گذاشته خواهد شد.

همه آثار با نشان سه خانه و همچنیین ذکر نام هنرمند چاپ و منتشر می شوند.

 

راههای ارتباطی

شماره های تماس دبیرخانه: ۰۹۳۹۷۶۹۶۵۲۴-۷۷۶۵۰۰۸۸

نشانی ایمیل :neghban_ab.khanecinema@outlook.com

نشاتی دبیرخانه : خیابان بهار جنوبی ، کوچه سمنان ، پلاک ۲۹ ،  کد پستی ۱۵۶۱۷۳۷۵۱۱

نشانی تارنما: https://www.khanehcinema.ir

افتتاح چهارمین دوره رویداد سراسری نمایشنامه‌خوانی «توکا»

رویداد سراسری نمایش‌نامه‌خوانی «توکا» با مشارکت مرکز تولید تئاتر و تئاتر عروسکی کانون پرورش فکری و کانون تئاتر کودک و نوجوان خانه تئاتر روز ۲۲ آذر ۱۴۰۴ با اجرای نمایش‌نامه‌خوانی «اژدها در دهکده» آغاز شد.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر به نقل از اداره کل روابط عمومی و امور بین‌الملل کانون، در چهارمین دوره نمایش‌نامه‌خوانی «توکا»، ۳۰ نمایش‌نامه ویژه گروه سنی نوجوان به دبیرخانه رویداد ارسال شد که پس از ارزیابی و داوری شهرام کرمی، سعید زین‌العابدینی، آتسا شاملو، محمود تیموری و جعفر مهیاری، ۱۰ اثر برای حضور در بخش نمایش‌نامه‌خوانی انتخاب شدند.

بر اساس اعلام دبیرخانه، اجراهای نمایش‌نامه‌خوانی «توکا» قرار است در روزهای شنبه ـ که معمولاً سالن‌های تئاتر تعطیل هستند ـ و با اطلاع‌رسانی قبلی برگزار شود.

بر همین اساس در نخستین روز این رویداد، علاقه‌مندان تئاتر کودک و نوجوان شاهد اجرای نمایش‌نامه‌خوانی «اژدها در دهکده» به کارگردانی رضا عبدالعلی‌زاده بودند؛ اجرایی که به‌عنوان اولین برنامه چهارمین دوره نمایش‌نامه‌خوانی «توکا» زنگ آغاز این رویداد را به صدا درآورد.

نمایشنامه به‌عنوان پایه و اساس شکل‌گیری تئاتر، محور اصلی این رویداد است؛ چراکه تا نمایشنامه‌ای نوشته و خوانده نشود، تولید یک اثر نمایشی امکان‌پذیر نخواهد بود. بر همین اساس، «توکا» با تمرکز بر متن نمایشی و حمایت از نمایشنامه‌نویسی، به‌ویژه برای گروه سنی نوجوان، طراحی و اجرا می‌شود.

تمرکز اصلی این دوره به‌طور اختصاصی بر تألیف نمایشنامه برای نوجوانان قرار دارد و اقتباس از کتاب‌های کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، پرداخت به زیست و زمانه معاصر ایرانی و بخش ویژه «ایران مقتدر» از اولویت‌های موضوعی آن به‌شمار می‌رود.

توکا فرصتی برای نویسندگان جوان است

در آیین گشایش این رویداد، مجید قناد عضو هیأت‌مدیره مرکزی و نایب‌رئیس کانون تئاتر کودک و نوجوان خانه تئاتر و از پیشکسوتان هنرهای نمایشی کودک و نوجوان، با ابراز خرسندی از برگزاری این رویداد گفت: این اتفاق مبارکی است؛ چراکه پایه و اساس تئاتر از نمایشنامه آغاز می‌شود و هرچه متن منسجم‌تر و قوی‌تر باشد، می‌توان به تولید آثار نمایشی با کیفیت بالاتر امیدوار بود. توکا فرصتی برای نویسندگان جوان است تا آثار خود را ارائه دهند و در جریان نمایشنامه‌خوانی، به شناخت دقیق‌تری از قوت‌ها و ضعف‌های متن خود برسند.

وی ابراز امیدواری کرد نمایش‌های منتخب این دوره که در فصل زمستان اجراخوانی خواهند داشت، به مرحله تولید و اجرای عمومی برسند.

توکا به رونق تئاتر نوجوان و کتاب‌خوانی کمک می‌کند

سعید زین‌العابدینی معاون مرکز تولید تئاتر و تئاتر عروسکی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان نیز با اشاره به اهمیت این رویداد گفت: خوشحالم که شنبه‌های مرکز تئاتر کانون با برگزاری توکا رونق می‌گیرد. در این رویداد توجه ویژه‌ای به مخاطب نوجوان شده و اقتباس از رمان‌ها و داستان‌های کوتاه در اولویت قرار دارد. تجربه نشان داده نمایشنامه‌هایی که از ادبیات داستانی اقتباس شده‌اند، موفق‌تر بوده‌اند و این روند به گسترش فرهنگ کتاب و کتاب‌خوانی کمک می‌کند.

توکا گامی در مسیر عدالت فرهنگی است

مهدی قلعه، از هنرمندان باسابقه تئاتر کودک و نوجوان، نیز در حاشیه گشایش چهارمین دوره «توکا» با تأکید بر ماهیت سراسری این رویداد اظهار داشت: آثار برگزیده علاوه بر تهران، در استان‌های مختلف کشور نیز اجرا خواهد شد؛ رویکردی که با هدف گسترش عدالت فرهنگی و تقویت جریان نمایشنامه‌نویسی نوجوان در سراسر ایران دنبال می‌شود.

یادآوری می‌شود برای هر اجرای نمایشنامه‌خوانی کمک‌هزینه‌ای در نظر گرفته شده و تمامی درآمد حاصل از فروش بلیت این اجراها به گروه‌های اجراکننده اختصاص خواهد یافت.

کانون تئاتر کودک و نوجوان خانه تئاتر در ۴ بخش جایزه داد

برگزیدگان کانون تئاتر کودک و نوجوان خانه تئاتر در سی‌امین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان معرفی شدند.
به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر به نقل از روابط عمومی کانون تئاتر کودک و نوجوان خانه تئاتر، در آیین پایانی سی‌امین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان، آثار منتخب وابسته به کانون تئاتر کودک و نوجوان خانه تئاتر در چهار بخش خردسال، خیابانی، کودک و نوجوان با اهدای تندیس، لوح تقدیر و هدیه نقدی مورد تجلیل قرار گرفتند.
برگزیدگان کانون تئاتر کودک و نوجوان خانه تئاتر در سی‌امین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان معرفی شدند.
در این دوره از جشنواره، نمایش «از دانه تا نان» به کارگردانی فاطمه جلیلی معز در بخش خردسال، «آرزوهای قشنگ» به کارگردانی حمیدرضا رضایی‌مجد در بخش خیابانی، «هیوا» به کارگردانی امیرشیخ جبلی در بخش کودک و نمایش «اتوبوس» به کارگردانی علی نبی‌پور و حسین اسدی در بخش نوجوان، از سوی هیئت مدیره کانون تئاتر کودک و نوجوان خانه تئاتر شایسته دریافت تندیس، لوح تقدیر و هدیه نقدی شناخته شدند.

برگزیده شدن ۲ نمایش عروسکی در جشنواره تئاتر کودک و نوجوان

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر به نقل از روابط عمومی نمایشگران عروسکی، این انجمن با تقدیر صمیمانه از تمامی گروه‌های شرکت‌کننده در سی‌امین جشنواره بین‌المللی کودک و نوجوان و با آرزوی درخشش و سربلندی همگی شما در دنیای باشکوه نمایش و کودکان، پس از بازبینی و داوری آثار، از میان تمامی نمایش‌های عروسکی حاضر در جشنواره، لوح تقدیر و تندیس انجمن نمایشگران عروسکی را به شرح زیر تقدیم می‌کند :

لوح تقدیر و جایزه نقدی انجمن نمایشگران عروسکی به گروه نمایش « دختر کفش عروسکی » و امیر افسر شیبانی تقدیم می‌شود.

تندیس انجمن نمایشگران عروسکی و جایزه نقدی، به گروه نمایش « چاکرای ریشه » و علی سنامیری تعلق می‌گیرد .