امیرحسین آلادپوش درباره دلایل گروه برای انتخاب نمایشنامه «اسب‌ها» جهت اجرا،  گفت: یکی از دغدغه‌های جدی ما طی ۳ سالی که با گروه فرهنگی و هنری «صاحب اللواء» و در ایام ابتدایی ماه صفر نمایشی را روی صحنه می‌بردیم این بود که متنی را که اجرا می‌کنیم برای مخاطب تازگی داشته باشد؛ این تازگی می‌تواند در محتوای تاریخی کم‌تر شنیده و دیده شده باشد که به مخاطب منتقل می‌شود یا در زاویه دیدی تازه باشد که نویسنده به یک ماجرای کهن دارد.

وی یادآور شد: سال گذشته نمایش «روزی روزگاری جوشن» نوشته آقای یاسین حجازی را کار کردیم که طی آن محتوای تاریخی جدید و کمتر شنیده شده‌ای به مخاطب ارائه شد. با اینکه نمایش پیام امروزی داشت ولی یک اتفاق محجور تاریخی را زنده کرد. همچنین نمایش «معمای مطربان پریشان» نوشته آقای حجازی نیز که ۲ سال پیش اجرا کردیم، دارای یک زاویه دید جدید درباره ماجرایی کهن بود و مدل روایت داستان برای مخاطبان تازگی داشت و واقعه عاشورا را از زبان مطربان دربار یزید می‌شنیدیم.

آلادپوش درباره ویژگی‌های نمایشنامه «اسب‌ها» تأکید کرد: دغدغه دیگر ما در انتخاب متن این است که متن از لحاظ ادبیات نمایشی و بار دراماتیک، متنی قوی باشد و هر ۲ ویژگی زاویه دید جدید و قدرت دراماتیک اثر در متن «اسب‌ها» نوشته استاد محمد رحمانیان وجود داشت. آقای رحمانیان همان سالی که نمایشنامه «اسب‌ها» را نوشتند جایزه کتاب سال عاشورایی را دریافت کردند و به قولی قلم‌شان اثبات شده است و به قدری عمیق نوشته شده که می‌توان روی تک تک دیالوگ‌ها تأمل کرد.

این کارگردان تئاتر اظهار کرد: در گفتگوهایی که با استاد رحمانیان داشتیم ایشان لطف کردند و اجازه اجرا را به ما دادند. در ابتدای امر ما ترس و تردیدی برای اجرای «اسب‌ها» داشتیم چون اجرای این اثر نمایشی کار بسیار دشواری است. خدا را شکر با تلاشی که داشتیم خوشحال شدیم که برای مخاطبان ما این زاویه دید جدید موجود در متن بسیار جذاب و جالب بود. این در حالی است که نمایشنامه «اسب‌ها» حدود ۲۰ سال پیش نوشته شده و وجود زاویه دید جدید در آن برای مخاطبان امروزی مؤید قدرت متن است.

وی درباره اینکه آیا نگرانی مقایسه شدن اجرای جدید با اجرای پیشین «اسب‌ها» به کارگردانی محمد رحمانیان را داشته یا خیر؟  به خبرنگار مهر توضیح داد: با توجه به اینکه اجرای «اسب‌ها» به کارگردانی استاد رحمانیان برای سال ۸۳ است زیاد نگران این نبودیم که مخاطب تحت تأثیر و نگاه آن اجرا به تماشای اجرای ما بنشیند. من موفق به تماشای اجرای نمایش «اسب‌ها» نبودم و مرجع اصلی ما در اجرای‌مان متن نمایشنامه است.

آلادپوش درباره تغییراتی که در نمایشنامه «اسب‌ها» برای اجرای جدید ایجاد شد، افزود: بنا به اقتضائات گروه‌مان تغییراتی ۱۰ درصدی در متن ایجاد کردیم؛ برخی قسمت‌ها دیالوگ‌ها ثقیل بود و آن‌ها را روان‌تر کردیم و در برخی قسمت‌ها به واسطه اینکه همراه با اجرای ما گروه سرودی نیز اجرا می‌کرد پل ارتباطی بین نمایش و سرود به وجود آوردیم.

کارگردان نمایش «اسب‌ها» درباره نوع طراحی صحنه و دلایل طراحی مدنظر، توضیح داد: طراحی صحنه نمایش به صورت کاملا رئال بود. اتفاقات اصلی نمایشنامه در یک اسطبل اسب رخ می‌دهد و ما سعی کردیم این فضا را کاملا رئال و واقعی روی صحنه ایجاد کنیم که فکر می‌کنم موفقیت‌آمیز هم بود. اما نمایشنامه «اسب‌ها» بخش دیگری هم دارد که مربوط به خواب‌ها و کابوس‌ها و اتفاقات غیر واقعی است. ما طی مشورت با طراح نور و همچنین طراح صوت اجرا سعی کردیم فضاهای مورد نظر در این بخش را با نور و صوت ایجاد کنیم.

وی درباره دلیل تعداد اجرای محدود نمایش «اسب‌ها»، یادآور شد: تصمیم اولیه گروه اجرایی ما از ابتدا این بود که به مدت ۱۰ شب و در ماه صفر نمایش «اسب‌ها» را اجرا کنیم. ولی به دلیل تغییر مکان اجرا یک یا ۲ اجرا نسبت به تصمیم اولیه کمتر شد ولی به طور کلی قصدمان از ابتدا ۱۰ شب اجرا بود.

آلادپوش درباره استقبال و بازخورد مخاطبان از اجرای نمایش «اسب‌ها» عنوان کرد: خدا را شکر هم استقبال و هم بازخورد مخاطبان از نمایش «اسب‌ها» بسیار مناسب بود و طی ۸ شب اجرا حدود یک هزار و ۹۰۰ مخاطب داشتیم. طبق نظرسنجی‌هایی که بعد از اجراها داشتیم، مخاطبان با حس خوب و اعلام رضایت سالن را ترک کردند.