رئیس هیأت مدیره کانون روابط عمومی و تبلیغات خانه تئاتر در یادداشتی به مناسبت روز جهانی روابط عمومی و ارتباطات از روابط عمومی تئاتر به عنوان حیات‌بخش نبضِ تئاتر‌ها یاد کرد. 

به گزارش روابط عمومی خانه تئاتر، محمد وفایی (رئیس هیأت مدیره کانون روابط عمومی و تبلیغات خانه تئاتر) در یادداشتی نوشت: 
امروز، ۲۷ اردیبهشت‌ماه، «روز جهانی ارتباطات و روابط‌عمومی» فرصتی مغتنم است تا یادی کنیم از سنگربانانِ نامرئی اما حیاتیِ دنیای هنر؛ کسانی که با ظرافت و تجربه و آگاهی خود، پل‌های مستحکمی میان اندیشه‌ و اثر هنرمند و نگاهِ مخاطب می‌سازند.
“روابط‌عمومی‌ها، معماران ارتباطات و حیات‌بخش نبضِ تئاتر‌ها هستند”
تئاتر، هنرِ «حضور» و «آن» است؛ هنری که در لحظه خلق می‌شود و در لحظه به پایان می‌رسد. اما در پسِ این جادوی روی صحنه، جادویی دیگر در جریان است که از جنسِ کلمات، رسانه و استراتژی است. متخصصان روابط‌عمومی در حوزه‌ی هنرهای نمایشی، تنها خبرنگار و تبلیغ‌کننده نیستند؛ آن‌ها «معمارانِ ادراک» و روایتگر تفاسیر ملوَن برای مخاطب از صحنه‌ و اثر نمایشی هستند.
امروز روابط‌عمومی خصوصاً در تئاتر، فراتر از یک ارتباط ثانویه ساده است. اگر تئاتر را آینه‌ی تمام‌نمای جامعه بدانیم، روابط‌عمومی همان قابی است که این آینه را در دیدرسِ همگان قرار می‌دهد. متخصصان این حوزه در تئاتر، با درک عمیق از ماهیتِ دراماتیک آثار، نقشی فراتر از تبلیغات ایفا می‌کنند. آن‌ها با بهره‌گیری از روان‌شناسی مخاطب و تکنیک‌های نوینِ ارتباطی، به «مخاطب‌سازی» می‌پردازند. این افراد با پیوند زدنِ پیامِ نهفته در نمایشنامه به دغدغه‌های روزمره جامعه، تئاتر را از یک هنرِ انتزاعی به یک ضرورتِ فرهنگی بدل می‌کنند.از ایده‌پردازی برای طراحی پوستر و تیزر و محتوای رسانه‌ای گرفته تا روایت‌های تعاملی همگی سناریوهاییست که به مدد روابط‌عمومی‌ها به جریان تئاتر امروز جان تازه‌ای داده و پیشرفت‌های چشمگیر آن در دنیای تئاتر، افق‌های تازه‌ای را گشوده است. امروز متخصصان این حوزه با استفاده از پلتفرم‌های دیجیتال و ارتباطات شبکه‌ای، بسترهایی برای گفت‌وگوی بی‌واسطه میان کارگردان، بازیگر و تماشاگر ایجاد کرده‌اند. تئاتر دیگر نه فقط یک نمایش، که یک تجربه‌ی تعاملی است. استفاده از روایت‌گری در روابط‌عمومیِ مدرنِ تئاتر، «روایت پشت صحنه» را برجسته کرده است. نمایشِ تلاش‌ها، شکست‌ها و پیروزی‌های گروه در طول تمرین، مخاطب را نه تنها با محصول نهایی، بلکه با فرآیندِ انسانیِ تولید هنر همراه می‌کند و وفاداریِ عمیقی ایجاد می‌نماید.به مددِ متخصصان ارتباطات، امروز گروه‌های تئاتری می‌دانند چه گروهی از جامعه، چه نوع نمایشی را می‌پسندد و چگونه می‌توان پیامی را به زبانِ روزِ هر نسل ترجمه کرد که این وامدار تحلیل‌ داده‌ها و بانک اطلاعاتی ارزشمندی‌ست که روابط‌عمومی‌ها به داشته‌های گروه تئاتری اضافه میکنند و روی سرنوشت اثرِ نمایشی تاثیر بسزایی دارند.

سخنی با روابط‌عمومی‌ها و خبرنگاران تئاترشما که در راهروهای تماشاخانه‌ها، میانِ نور و صدا، بی‌صدا ایستاده‌اید تا صدای هنرمند به گوش همگان برسد؛ شما که با هر متنِ خبری، هر نشستِ مطبوعاتی و هر کمپینِ خلاقانه و در پس روایت‌ها و آگهی‌ها، جانی تازه به کالبد هنر می‌دمید، سهم بزرگی در بقای فرهنگ دارید. تئاتر بدونِ هنر ارتباطیِ شما و تجربه و اندوخته‌ی مهارتتان، اینچنین صدایِ رسایی برای مخاطب نمی‌داشت؛ بدون شما صدای تئاتر در هیاهوهای هزارآهنگ این روزگار گم میشود؛ هر چند در میانه جنگ‌ایم و دوران پساجنگ‌زدگی را در سکوت و خاموشی سپری میکنیم و اینترنت و ابزارهای مجازی ارتباط قطع هستند، اما شما به هر ترتیبی نمیگذارید صدای تئاتری‌ها و چراغ تئاتر خاموش شود! روزِتان مبارک؛ شما نه تنها خبررسان، که حافظانِ شور و شعورِ و روایت‌ هنرآفرینی‌های روی صحنه‌اید.