نشست هشتاد و پنجم «توکا» با محوریت ضرورت بهروزرسانی آموزش فعالان تئاتر کودک و نوجوان برگزار شد
هشتاد و پنجمین نشست «توکا» (تئاتر و کودک ایران) با موضوع «بهروزرسانی آموزش دیدن و لزوم آن برای فعالان تئاتر کودک و نوجوان»، روز شنبه ۲۰ تیرماه ۱۴۰۵ در سالن جوانمرد عمارت خانه تئاتر برگزار شد.
به گزارش روابط عمومی خانه تئاتر، این نشست، سومین جلسه از سلسله نشستهای «از هم بشنویم» بود که با حضور اعضای انجمن تئاتر کودک و نوجوان و با هدف گفتوگو، هماندیشی و بررسی چالشها و ظرفیتهای این حوزه برگزار شد.
در ابتدای نشست، روشنک کریمی با مرور مباحث مطرحشده در دو نشست پیشین، از حاضران خواست دیدگاههای خود را درباره دو پرسش اصلی «وضعیت امروز تئاتر کودک و نوجوان چگونه است؟» و «چه چیزهایی کم داریم؟» مطرح کنند. سپس اعضای حاضر به بیان دغدغهها، تجربهها و پیشنهادهای خود پرداختند.
امین حسینی در آغاز سخنان خود بر ضرورت شکلگیری فضایی مبتنی بر احترام، امنیت و گفتوگوی سازنده میان اعضای انجمن تأکید کرد و انجمن را خانوادهای دانست که برای رشد و پویایی، نیازمند تعامل، احترام متقابل و حرکت در مسیر اهداف مشترک است. وی همچنین به برخی مشکلات زیرساختی سالنهای اجرای تئاتر کودک، از جمله تالار هنر، اشاره کرد.
حسینی در ادامه با طرح «رویای گروهی» اعضا، دو محور اصلی را مورد توجه قرار داد؛ طراحی دورههای آموزشی برای خانوادهها و مخاطبان تئاتر کودک و نوجوان و همچنین آموزش اعضای انجمن برای تعامل مؤثرتر با والدین. او با اشاره به ضعف زبان بدن در بخشی از آثار نمایشی، بر ضرورت تقویت بیان بدنی بازیگران تأکید کرد.
وی همچنین مخاطبشناسی را یکی از ضرورتهای تولید آثار نمایشی دانست و اظهار کرد هر گروه نمایشی باید پیش از اجرای اثر در هر شهر یا استان، ویژگیهای فرهنگی، اجتماعی و اقلیمی مخاطبان آن منطقه را بررسی کند. او همچنین نامناسب بودن فضای ورودی بسیاری از سالنهای نمایش برای کودکان و نوجوانان را از دیگر چالشهای این حوزه برشمرد.
ضرورت تدوین چارچوبهای حرفهای برای قراردادهای کاری، افزایش ظرفیت پذیرش نقد در میان فعالان تئاتر کودک و نوجوان، توجه به بازخورد مخاطبان پس از اجرا و بهروز نگه داشتن دانش حرفهای، از دیگر محورهای سخنان امین حسینی بود.
در ادامه، هانیه حجازی با بیان اینکه تئاتر کودک و نوجوان هنوز بهعنوان رسانهای اثرگذار بهدرستی معرفی نشده است، ضعف تبلیغات و اطلاعرسانی را از مهمترین مشکلات این حوزه دانست. وی تأکید کرد بسیاری از خانوادهها از اجراها و محل اجرای آثار باکیفیت اطلاع کافی ندارند و پیشنهاد داد انجمن برای معرفی آثار و توسعه تبلیغات، برنامهریزی مشخصی داشته باشد.
ژاکلین آواره نیز بر اهمیت تنوع گونههای نمایشی در تئاتر کودک و نوجوان تأکید کرد و گفت این حوزه باید طیفی از آثار کلاسیک، مدرن و فانتزی را دربرگیرد. او همچنین به موضوع دستمزدهای غیرواقعی میان برخی همکاران اشاره کرد و آن را مانعی در مسیر همکاریهای حرفهای دانست.
احد عبدی با تأکید بر ضرورت شناخت ویژگیهای رشدی کودکان و نوجوانان در گروههای سنی مختلف، تولید آثار نمایشی را نیازمند شناخت علمی مخاطب دانست و آمادگی خود را برای برگزاری کارگاههای آموزشی در حوزه روانشناسی رشد و مخاطبشناسی اعلام کرد.
دانیال کمانکش نیز با اشاره به تفاوتهای کودک امروز با نسلهای گذشته، بر ضرورت بهروزرسانی دانش و نگرش فعالان این حوزه تأکید کرد و شناخت کودک امروز را پیشنیاز تولید آثار اثرگذار دانست.
پویا ششپری پیشنهاد کرد اعضایی که برای انتقال تجربه و برگزاری کارگاههای آموزشی اعلام آمادگی کردهاند، هرچه سریعتر فعالیت خود را آغاز کنند تا روند آموزش در انجمن شتاب بیشتری بگیرد.
ملیحه مقیمی نیز با اشاره به اینکه بسیاری از نمایشهای کودک و نوجوان در عمل برای جلب رضایت والدین تولید میشوند، نه کودکان، بر ضرورت بازگشت به مخاطب اصلی این گونه نمایشی تأکید کرد.
سحر صفرپور نیز خواستار آغاز فعالیتهای آموزشی توسط اعضای متخصص انجمن شد و در عین حال تأکید کرد فضای جلسات نباید به گونهای باشد که این تصور ایجاد شود همه فعالان این حوزه عملکردی ضعیف دارند.
مهدی فرشیدی سپهر با تأکید بر اینکه برای بهبود وضعیت تئاتر کودک و نوجوان، ابتدا باید واقعیتهای موجود را پذیرفت، بار دیگر بر اهمیت تولید آثار باکیفیت تأکید کرد. وی پیشنهاد داد جلسات آموزشی کوتاه و مستمر در انجمن برگزار شود تا هر عضو، متناسب با تخصص خود، طی نشستهایی ۳۰ تا ۶۰ دقیقهای، دانش و تجربههای خود را با دیگر اعضا به اشتراک بگذارد. او همچنین بار دیگر به موضوع «کمبود افق دید» که در نشست پیشین مطرح شده بود، بهعنوان یکی از مسائل قابل تأمل این حوزه اشاره کرد.
