سام کبودوند: همه ما خود واقعی‌مان را پنهان می‌کنیم

سام کبودوند بازیگر نمایش «آرت» به کارگردانی علیرضا کوشک‌جلالی، معتقد است که این اثر نمایشی به شدت با فضای جامعه هم‌خوانی دارد و هر مخاطبی با یکی از شخصیت‌های اثر همذات‌پنداری می‌کند.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر، نمایش «آرت» نوشته یاسمینا رضا این روزها با کارگردانی علیرضا کوشک‌جلالی در سالن ناظرزاده کرمانی تماشاخانه ایران‌شهر روی صحنه است. در این اثر نمایشی سام کبودوند، آرمین رحیمیان، محمد صدیقی‌مهر به ایفای نقش می‌پردازند.

در توضیح گروه نمایشی «آرت» درباره موضوع این اثر نمایشی آمده است: «تم اصلی نمایشنامه «آرت» خودفریبی و دروغ است. یاسمینا رضا در مصاحبه با گاردین گفته است که خودفریبی و دروغ گفتن به دیگران عنصر مسلط نهاد بشری است. این دروغ‌گویی و خودفریبی ناشی از احساس غرور، حسادت، ترس و درآمیختن با دیگران است. خودفریبی و دروغ امروز حکومت می‌کند.»

سام کبودوند از بازیگران نمایش «آرت» درباره ایفای نقش کاراکتری قاطع و دلائل انتخاب این نقش، اظهار کرد: شاید دلیل انتخاب این نقش در نمایش «آرت» این باشد که می‌خواستم نقشم با نقشی که در تجربه قبلی خود با علیرضا کوشک جلالی یعنی نمایش «جنون محض» ایفا کردم، متفاوت باشد. می‌خواستم چالش جدیدی به دور از لوندی‌های کمدی داشته باشم.

وی درباره اینکه آیا کاراکتر مدنظر یک شخصیت منحصر به فرد ساخته و پرداخته است یا یک تیپ اجتماعی خاص را نمایندگی می‌کند، به خبرنگار مهر توضیح داد: به هر حال هر کدام از آدم‌ها یک تیپ اجتماعی خاص را نمایندگی می‌کنند. علاوه بر اینکه هر سه کاراکتر در این نمایش به هم علاقه دارند و درگیری‌هایی بر سر هنر دارند اما در عرصه اجتماع هر یک از این آدم‌ها شغل پزشکی، خلبانی یا مکانیکی را نمایندگی می‌کنند. کاراکتری که من نقش او را بازی می‌کنم، کاراکتری است که به اصول خاصی پایبند است، چارچوب‌هایی دارد که شکستن آن چارچوب‌ها را نمی‌تواند بپذیرد و حالا که در موقعیتی قرار گرفته که انسان‌های اطرافش او را پس می‌زنند با خودش دچار چالش می‌شود و در نهایت به خودش حق می‌دهد. این افرادی که در نمایش «آرت» می‌بینیم در هر قشر و صنفی از جامعه وجود دارند و ما لایه‌های مختلف این افراد را در جدل‌های هنری، فلسفی و در نهایت دوستانه‌شان می‌بینیم.

«آرت» به شدت با فضای جامعه هم‌خوانی دارد/ همه دروغ می‌گوییم!

کبودوند درباره محور اصلی نمایش که محافظه‌کاری و خودفریبی عنوان شده است و اینکه این موضوع را چقدر با حال و هوای جامعه امروز خودمان متناسب می‌بیند، تاکید کرد: یکی از دلایلی که این نمایش را انتخاب کردیم این است که به شدت با فضای جامعه هم‌خوانی دارد. همه داریم ماسک می‌زنیم. همه داریم دروغ می‌گوییم. همه خود واقعی‌مان را پنهان می‌کنیم. به شدت دردناک است. به شدت عدم‌اطمینان میان انسان‌ها وجود دارد. انسان‌ها آگاهانه دروغ می‌گویند، آگاهانه دروغ می‌شنوند و این قضیه پیوسته حادتر می‌شود.

این بازیگر تئاتر درباره این نکته که نمایش «آرت» چقدر قابلیت فرهنگسازی دارد، تصریح کرد: هر تماشاگری که این نمایش را می‌بیند، با یکی از نقش‌ها همذات‌پنداری می‌کند و خودش را در نهایت به جای یکی از این شخصیت‌ها می‌گذارد. لایه‌هایی که هریک از این شخصیت‌ها دارند درون تک تک ما هست. حتما ما زمانی به جای یکی از اینها قرار گرفته‌ایم، می‌توانیم آن را لمس کنیم، به درون خودمان پی ببریم و خودمان را در آن موقعیت بگذاریم و ببینیم ما در این شرایط چکار کرده‌ایم. کاری که کرده‌ایم درست یا غلط بوده است. فرهنگسازی مدنظر من بیشتر به معنای آگاه‌سازی است، اینکه ما از طریق فرهنگسازی جامعه و خودمان و اطرافیان‌مان را به سوی بهترشدن سوق بدهیم. برای انسان‌ بهتر بودن باید خودمان را مسلح کنیم و یکی از این اسلحه‌ها فرهنگ و هنر است. این کار را کتاب خوب، تئاتر خوب، فیلم خوب و موسیقی خوب می‌تواند انجام دهد.

وی درباره ویژگی‌های جنبه کمدی نمایش «آرت» در انتقال موضوع مدنظر اثر، اظهار کرد: به هر حال برای همراه‌کردن مخاطب ما نمی‌توانیم یک ساعت و نیم حرف بزنیم. نیاز داریم که زنگ تفریح هم داشته‌ باشیم. در روابط انسانی هم افرادی که با هم دوست هستند، لحظات شادی دارند. ما سعی کردیم که این لحظات را گسترش دهیم چون گاهی با کمدی نسبت به حالت جدی راحت‌تر می‌توان این مفهوم را منتقل کرد. لحظاتی در خود نمایشنامه به این صورت هست و لحظاتی را هم خود ما بازیگرها با هماهنگی کارگردان اضافه کردیم. بعضی لحظات کمیک را که لازم ندیدیم اتفاق بیفتد کم کردیم و به این شکل سعی کردیم نمودار و بالا و پایینی داشته‌باشیم تا بتوانیم حرف‌مان را راحت‌تر بزنیم.

کبودوند در پایان سخنان خود ضمن اظهار امیدواری برای اینکه مردم این نمایش را ببینند، گفت: نه فقط نمایش ما، بلکه امیدوارم مردم تئاتر خوب ببینند، فیلم خوب ببینند و قدرت تشخیص تئاتر خوب و بد را داشته‌باشند و در این شرایط اقتصادی، هزینه را صرف کارهایی کنند که ارزش دیدن داشته‌باشد. در حال حاضر بیشتر دغدغه من حول این محور است.

نمایش «آرت» تا ۱ تیر، ساعت ۱۸:۳۰ روی صحنه می‌رود.

نمایش مستند دورفمان در تالار اصلی مولوی به صحنه می‌رود

نمایش «صداهایی ورای تاریکی» از ۱۸ خرداد در سالن اصلی مرکز تئاتر مولوی روی صحنه می‌رود.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر، نمایش مستند «صداهایی ورای تاریکی»، نوشته ولادیمیر آریل دورفمان با ترجمه‌ و دراماتورژی علی مهرانی و کارگردانی امیرحسین حریری‌کاشانی از روز جمعه، ۱۸ خرداد در سالن اصلی مرکز تئاتر مولوی روی صحنه می‌رود.

تهیه‌کنندگی این اثر که بر موضوع حقوق بشر در جهان متمرکز است، برعهده دیاکو خاکی است.

همچنین از بازیگران(به ترتیب ورود به صحنه) این نمایش ۶۵دقیقه‌ای می‌توان به رضا صمدپور، مهدی اسکندری، بیتا جمالی، مژگان رادفر، سیدجواد حسینی(خیام)، سارا فتحی، صدف اسداللهی، حسین فیروزی، سارا ذوقی، ملیکا زارع، طناز فضائلی، سمانه صادقی، مبینا کاظمی، بهروز پرنیان، یزدان افشانی، جلال شهسواری، هانیه زمردی، شیما بختیاری و اردوان ابراهیمی اشاره کرد.

به طور خلاصه، این تئاتر مستند دانشگاهی که با مشارکت دانشجویان و استادان هنرهای نمایشی طراحی شده است، بیان ناگفته‌های حقوق بشر و مسائل انسانی در دنیای معاصر و کشورهای مختلف است که بر اساس مصاحبه‌ها و اسناد صوتی به رشته تحریر درآمده است.

سحر نادعلی (مدیر تولید)، سینا ییلاق بیگی (طراح صحنه)، محسن خیرآبادی (طراح ویدئومپینگ)، تم تریو، عباس سرافراز و سروش نعمت‌اللهی (طراحان صدا و آهنگسازان)، فاطمه مهدیان و نگار ایدی (طراحان لباس)، یاسر خاسب (حرکت نگاری)، استودیو پویا گرافیگ (طراح پوستر و بروشور)، نازنین یاویسی (طراح نور)، بهزاد نیک‌ورز (طراح و ساخت تیزر)، جلال شهسواری (دستیار تولید)، حبیب دانش (مشاور کارگردان)، اشکان حیدری (دستیار کارگردان)، فاطمه مهدیان (منشی صحنه)، نگار ایدی (مدیر صحنه)، اشکان حیدری، ریحانه خاقانی، شقایق صفوی، نگین دانش و الناز حیدری (تیم پژوهش)، سحر نادعلی (عکاس)، امیر پارسائیان‌مهر (مدیر گروه روابط عمومی و رسانه) و پارسا اسماعیلی (تبلیغات مجازی) دیگر عوامل این اثر هستند.

پیش‌فروش اینترنتی بلیت‌های این نمایش با تخفیف ویژه ایام پیش‌فروش از ساعت ۱۲:۰۰ شنبه، ۱۲خرداد در سایت تیوال آغاز می‌شود.

خادم و انصافی به تماشای غرمپشا و کشتن چراغ نشستند

امیررضا خادم و جواد انصافی نمایش «غرمپشا و کشتن چراغ» را تلاشی زیبا برای به نمایش گذاشتن آیین‌های جنوب کشور معرفی کردند.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر به نقل از روابط عمومی تماشاخانه سنگلج، جواد انصافی و امیررضا خادم شامگاه جمعه (یازدهم خرداد) به تماشای نمایش «غرمپشا و کشتن چراغ» به نویسندگی ابراهیم پشت‌کوهی و کارگردانی محمد سلامتی نشستند.

امیررضا خادم، ورزشکار شناخته‌شده کشور درباره این اجرا گفت: «خوشحالم که فرصتی پیش آمد و این نمایش را دیدم. بر اساس آشنایی که با فضای نمایش و تئاتر دارم و علاقه‌ای که به این رشته از هنر دارم، باید از گروه اجرایی تشکر کنم و خداقوت بگویم به اهالی تئاتر شهرستان که برای اجرا به تهران آمده‌اند.»

او با اشاره به اینکه تئاتر تهران مخاطب خودش را دارد و از حمایت تماشاگر برخوردار می‌شود؛ ابراز امیدواری کرد که این نمایش نیز مورد حمایت و توجه مخاطبان واقع شده است.

خادم با بیان این نکته که موضوع این نمایش برگرفته از فرهنگ بخشی از سرزمین ماست، افزود: «کاری که این جوانان می‌کنند، قابل تکریم و احترام است و امیدوارم تماشاگران با حضورشان در سالن اجرا از آن حمایت کنند.»

او در پایان از عوامل این نمایش تشکر کرد و گفت: «می‌دانم که با چقدر فراز و نشیب و مسئله به تهران آمده‌اند و نمایش خودشان را به اجرا گذاشته‌اند. امیدوارم موفق باشند و حال دل‌شان خوب باشد. امیدوارم در نهایت به حال خوبی که در نهایت داستان نمایش وجود دارد، برسند.»

جواد انصافی، هنرمند پیشکسوت عرصه نمایش ایرانی، دیگر مهمان این اجرا نیز این نمایش را اثری زیبا معرفی کرد و توضیح داد: «بچه‌ها تمام تلاش‌شان را کرده‌اند که آیین زیبای جنوبی را به تصویر بکشند. موسیقی نمایش بسیار خوب بود. ای کاش که نهایتا در ماجرای نمایش راهکار و راه چاره این آیین هم دیده می‌شد.»

نمایشنامه «غرمپشا و کشتن چراغ» ساعت 20 در تماشاخانه سنگلج روی صحنه می‌رود و در آن بازیگرانی همچون زهرا سلامتی هرمزی، اسماعیل اوج هرمزی، نادر پیشدار، شایان زارعی، حسین غلامپور، علی ملاحی و زهرا نیک به ایفای نقش می‌پردازند.

موسیقی این نمایش را گروه موسیقی زاروگه برعهده دارد.

علاقه‌مندان می‌توانند بلیت روزهای پایانی این نمایش در روزهای چهارشنبه ۱۶ و جمعه ۱۸ خرداد را از طریق سایت گیشه تئاتر تهیه کنند.

مجتبی جدی: خلاء جشنواره تئاتر دانشگاهی را در کیفیت آثار روی صحنه می‌بینیم

دبیر بیست و سومین جشنواره بین‌المللی تئاتر دانشگاهی ایران معتقد است برگزار نشدن این رویداد باعث شده تا تئاتر ایران از جسارت و نوآوری تهی و آثاری در حد دانش‌آموزی به نام دانشگاهی اجرا شوند.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر به نقل از خبرگزاری مهر، زمانی فصل بهار شور و حال عجیبی برای تئاتر ایران داشت زیرا در این فصل جشنواره تئاتر دانشگاهی ایران به عنوان یکی از مهم‌ترین و تاثیرگذارترین رویدادهای تئاتری کشور برگزار می‌شد. رویدادی که طی آن دانشجویان به تولید آثار خود و ارائه آن‌ها می‌پرداختند و چشم‌اندازی جدید برای تئاتر ایران رقم می‌زدند.

نمی‌توان تأثیر جشنواره تئاتر ایران در جریان‌سازی را کتمان کرد. این جشنواره در معرفی شکل‌ها و شیوه‌های اجرایی متنوع و متفاوت از آنچه بر صحنه تئاترهای مرسوم می‌بینیم و همچنین در معرفی نیروهای جدید تئاتری در گرایش‌های مختلف، نقش به‌سزایی را ایفا می‌کرد.

با وجود تمام ویژگی‌هایی که جشنواره بین‌المللی تئاتر دانشگاهی ایران داشت، هیچگاه از شرایط به‌سامانی برای برنامه‌ریزی و برگزاری برخوردار نبود و در هر دوره چالش‌های مختلفی اعم از نحوه و زمان انتخاب و معرفی دبیر و بودجه لازم برای برگزاری، داشت.

وزارت علوم به عنوان متولی جشنواره تئاتر دانشگاهی ایران طی بیش از یک دهه اخیر آنگونه که باید و شاید دغدغه برگزاری این رویداد مهم هنری را نداشت و طی ۴ سال اخیر این موضوع پررنگ‌تر از پیش شده است.

شیوع ویروس کرونا استمرار برگزاری جشنواره تئاتر دانشگاهی ایران را با اختلال همراه کرد و بعد از آن نیز جشنواره نتوانست هرساله برگزار شود و در حال حاضر سومین سال پیاپی است که دیگر خبری از برگزاری این رویداد نیست.

سال گذشته و در جریان برگزاری چهل و دومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر بخشی با عنوان «تئاتر دانشگاهی» در نظر گرفته شد تا برخی آثار تئاتر دانشگاهی در این بخش از جشنواره روی صحنه بروند. همان موقع این نگرانی به وجود آمد که قصد مدیران و مسئولان بر این است که این بخش جایگزین جشنواره بین‌المللی تئاتر دانشگاهی ایران شود اما دبیر جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر این موضوع را نفی کرد.

در نشست خبری چهل و دومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر مجتبی صفری معاون فرهنگی اجتماعی وزارت علوم نیز که در این نشست حضور داشت درباره نگرانی برای برگزاری جشنواره بین‌المللی تئاتر دانشگاهی ایران تاکید کرد: جشنواره تئاتر دانشگاهی ایران قطعاً سال آینده برگزار خواهد شد.

اما با پایان سال ۱۴۰۲ و آغاز سال ۱۴۰۳ و ورود به آخرین ماه فصل بهار، همچنان خبری از برگزاری جشنواره تئاتر دانشگاهی ایران نیست.

نادیده‌گرفتن این رویداد مهم آسیب‌هایی جدی به تئاتر ایران وارد کرده و با گذشت زمان تأثیرات منفی آن بیش از پیش خواهد بود.

از این رو سلسله گفت‌وگوهایی با فعالان بدنه تئاتر دانشگاهی در رابطه با خلاء جشنواره تئاتر دانشگاهی و آسیبی که این خلاء به بدنه تئاتر ایران وارد می‌کند، تدارک دیدیم.

مجتبی جدی دبیر بیست و سومین دوره جشنواره بین‌المللی تئاتر دانشگاهی و آخرین دوره برگزار شده این رویداد که در سال ۱۴۰۰ برگزار شد، درباره آسیب‌هایی که برگزار نشدن جشنواره تئاتر دانشگاهی برای تئاتر ایران به همراه دارد، به خبرنگار مهر گفت: طی صحبت‌هایی که مدت‌ها است با دوستان داریم این موضوع مطرح می‌شود که تئاتر ما از هر چیزی تهی شده است. یکی از دلایل این امر نبود آموزش درست و دلیل دیگر نبود فضایی است که دانشجویان بتوانند کارهای خود را معرفی کنند نظیر جشنواره تئاتر دانشگاهی. جشنواره تئاتر دانشگاهی همیشه بخشی از تئاتر را که به کارهای دانشجویی اختصاص داشت حمایت و معرفی می‌کرد.

وی اظهار کرد: بسیاری از دانشجویان انگیزه‌ای برای کار کردن ندارند زیرا جایی برای معرفی آثارشان وجود ندارد. برخی جشنواره‌های درون دانشگاهی برگزار می‌شوند که به لحاظ کیفی جای مناسبی برای معرفی آثار نیستند.

جدی تاکید کرد: چند سالی که جشنواره بین‌المللی تئاتر دانشگاهی برگزار نمی‌شود تأثیر خود را بر تئاتر ایران گذاشته است. به دلیل نبود کارهای دانشجویی که نوگرا و جسور بودند و باعث می‌شدند تا به آینده تئاتر ایران امیدوار باشیم، تئاتر ما تهی از جسارت و نوگرایی شده است. ناامیدی کنونی نسبت به تئاتر به دلیل این است که جسارت را در کارها نمی‌بینیم و این آسیبی است که از برگزار نشدن جشنواره تئاتر دانشگاهی نمود پیدا کرده است.

دبیر بیست و سومین جشنواره تئاتر دانشگاهی، یادآور شد: سال گذشته برخی دوستان تلاش کردند در دل جشنواره تئاتر فجر جشنواره تئاتر دانشگاهی را احیا کنند که نتیجه خوبی نداشت زیرا ذات تئاتر دانشگاهی جسارت است و کارهایی که در جشنواره تئاتر فجر حضور داشتند شبیه کارهای بدنه تئاتر بودند و جسارت نداشتند. در حالی که ویژگی اصلی تئاتر دانشگاهی جسارت و نترسیدن دانشجویان از تجربه‌کردن است.

وی درباره این موضوع که آیا یکی از دلایل برگزار نشدن جشنواره تئاتر دانشگاهی اهمیت نداشتن این رویداد از دیدگاه مدیران و مسئولان فرهنگی و هنری است؟ تصریح کرد: واقعیت این است که جشنواره تئاتر دانشگاهی برای مدیران و مسئولان اهمیتی ندارد و اگر مدیری به برگزاری این رویداد علاقه نشان داده به دلیل رویکرد آن دوره از وزارتخانه علوم به توسعه کارهای فرهنگی است. جشنواره تئاتر دانشگاهی در وزارت علوم ردیف بودجه ندارد و فعالیت فوق برنامه است، یعنی اگر امکاناتش باشد برگزار می‌شود و اگر نباشد وزارت علوم ملزم به برگزاری جشنواره تئاتر دانشگاهی نیست. از طرف دیگر چون همیشه جشنواره تئاتر دانشگاهی حاشیه‌هایی به همراه داشته است، برخی مدیران دوست ندارند دوران مدیریت‌شان با چالش مواجه شود. این در حالی است که همیشه متن ماجرای جشنواره تئاتر دانشگاهی به حاشیه‌هایش چربیده است و کارهایی که از جشنواره بیرون آمده‌اند بر جریان تئاتر کشور تأثیرگذار بوده‌اند. بخشی از جریان تئاتر ما مدیون جشنواره تئاتر دانشگاهی است.

جدی ادامه داد: از طرفی دیگر وزارت علوم به دنبال تولید کارهایی است که متناسب با حال و هوای دانشگاه باشد ولی رویکرد جشنواره تئاتر دانشگاهی جسورانه است و دانشجو به آزمون و خطا می‌پردازد و به محتوا اهمیتی نمی‌دهد و دانشجویان نگاه متفاوتی به جشنواره دارند.

این فعال عرصه تئاتر دانشگاهی در پایان سخنان خود متذکر شد: خلاء جشنواره تئاتر دانشگاهی را در کیفیت آثار روی صحنه می‌بینیم. اگر جشنواره برگزار و کارهای باکیفیت تولید می‌شدند مجال اجرا به کارهای بی‌کیفیت داده نمی‌شد. الان کارهایی بی‌کیفیت و در حد دانش‌آموزی به نام تئاتر دانشگاهی اجرا می‌شوند. این روند در آینده تأثیر منفی بیشتری می‌گذارد و ما شاهد شکاف بیشتری خواهیم بود.

 

هیدن دور ششم اجرای خود را آغاز کرد

نمایش «هیدن» به کارگردانی کوروش شاهونه، شب گذشته و در دور ششم اجرا روی صحنه رفت.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر، نمایش «هیدن» با کارگردانی کوروش شاهونه و تهیه‌کنندگی سجاد افشاریان، در دور ششم اجراهایش، در خانه هنر دیوار روی صحنه رفت.

«هیدن» که از تولیدات کمپانی تئاتر جوانان ایران است، در چهل و دومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، برنده تندیس بهترین کارگردانی و بهترین بازیگری زن شد. همچنین این نمایش در شاخه‌های نمایشنامه‌نویسی، بهترین بازیگر مرد و طراحی صحنه نیز نامزد دریافت جایزه بود.

نمایش «هیدن» در جشن حافظ که اسفند ۱۴۰۲ برگزار شد نیز تندیس بهترین کارگردانی و تندیس ویژه هیئت‌داوران را برای بهترین بازیگر زن به دست آورد.

بازیگران این نمایش حمید رحیمی، عطا عمرانی، ایمان اصفهانی، آیت بی‌غم، مینا پیروزیان، دایانا عسگری و ریحانه رضی هستند که در دو سئانس 19 و 21 روی صحنه می‌روند.

ریحانه رضی و کوروش شاهونه (نویسندگان)، نوید دیوان (طراح صدا و آهنگساز)، ریحانه رضی (مشاور کارگردان و طراح لباس)، بهزاد جاودان‌فرد (مجری طرح)، علی اکباتانی (مدیر تولید)، کوروش شاهونه (تکنسین آرت مداربسته و طراح صحنه)، کیوان شعبانی (فیلمبردار مداربسته و طراح نور)، صادق کندری (اصلاح و ادیت)، علیرضا کرمی (دستیار کارگردان)، عبد نیک‌سیرت، ریحانه چزانی، سینا قبادی، سیدامیرحسین حسینی (دستیاران)، کمال الدین حسینی (مدیر صحنه)، بیژن مرتضوی (تدارکات)، امیرحسام قربانی، عبد نیک‌سیرت، امیرحسین غفرانی (تیزر)، مصطفی فراهانی (موشن گرافیک تیزر)، امیر قالیچی (تبلیغات مجازی) و علی کیهانی (روابط عمومی و مشاور رسانه‌)، دیگر عوامل اجرایی نمایش «هیدن» هستند.

خانه هنر دیوار واقع در خیابان کریم‌خان، خیابان عضدی، خیابان سپند است و علاقه‌مندان برای تهیه بلیت این اثر نمایشی می‌توانند به سایت ایران کنسرت مراجعه کنند.

پیوستن بازیگران تازه به اجرای پایانی مجنون آن لیلی

علیرضا مهران و رسول نجفیان به دو شب پایانی موسیقی-نمایش «مجنون آن لیلی» به طراحی، کارگردانی و آهنگسازی پیمان خازنی و تهیه‌کنندگی ساسان سالور و حمیدرضا علی‌نژاد پیوستند.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر به نقل از روابط عمومی نمایش، اجرای این اثر از چهارشنبه پنجم اردیبهشت آغاز شده و تا پایان این هفته هر شب در دو نوبت ساعت‌های ۱۸:۳۰ و ۲۱ در تالار حافظ روی صحنه می رود.
درچهار سانس اجرای پایانی «مجنون آن لیلی» علیرضا مهران، در نقش مجنون، روی صحنه می‌رود و رسول نجفیان نیز راوی بخش‌های مختلف این پروژه موسیقی-نمایش خواهد بود.
تا روز چهارشنبه، عمار تفتی نقش مجنون را ایفا می‌کند و رشید کاکاوند نیز راوی بخش‌های مختلف اثر است.
«مجنون آن لیلی» نخستین تجربه کارگردانی پیمان خازنی است. این اثر با بهره‌گیری از اجزایی چون ادبیات، موسیقی، حرکت و عناصر نمایشی قصه‌ای کهن از نظامی را روایت می‌کند.
«مجنون آن لیلی» نوشته محمود توسلیان است که زهره فیروزی نقش لیلی را در آن بازی می‌کند.

ملیکا شهاب نقش نجلا، سپیده موسوی نقش نورا، رز ایزدی نقش محیا، آتنا قرائی نقش سرنوشت، علی تیمورفامیان نقش ابن سلام و سیما نوروزیان نقش دایه را بازی می‌کنند؛ طراحی فرم حرکت برعهده نارینه گالستانیان است و حامی جدلی دستیاری وی را برعهده دارد.
در خلاصه داستان این نمایش آمده: «روزی روزگاری جایی توی این دیر مکافات، همای سعادت بال‌هاشو باز کرد و قصه عشق ساز کرد. به یه مکتب خونه رسید، نظر کرد. رو شونه لیلی نشست، مجنونو در به در کرد. اما…»
دیگر عوامل اجرای این نمایش عبارتند از: طراح لباس: مقدی شامیریان، دستیاران: تینا ساوجبلاغی و مبینا رمضانی، طراح گرافیک و تیزر: محمد ‌صادق ‌زرجویان، موشن‌گرافی: امیرحسین ‌ستوده ‌نسب (کت ‌استودیو)، طراح صحنه: رها علی‌نژاد، کارگردان تیزر و تصویربردار: مهرورزان، عکاس: پیمان گرزم، دستیاران کارگردان: سمانه حبیب‌پور، علی تیمورفامیان، تبلیغات فضای مجازی: امیر قالیچی، سرپرست گروه موسیقی و نوازنده سنتور: ملینا فرجی، خوانندگان: هادی فیض‌آبادی، زهره فیروزی، امید نصری، نوازندگان: آتنا قرایی، ملینا فرجی، آنیتا هراتی، حمید اسماعیل‌زاده، همخوان: سیما نوروزیان، امیر نوروزیان.
علاقه‌مندان برای تهیه بلیت موسیقی-نمایش «مجنون آن لیلی» می‌توانند به سایت تیوال مراجعه کنند.

اجرای خاطرات هنرپیشه نقش دوم در برج آزادی

نمایشنامه «خاطرات هنرپیشه نقش دوم» از جمله نمایشنامه‌های بهرام بیضایی است که سال‌ها پیش نوشته شده و بیضایی خود آن را اجرا نکرده است.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر، اوایل دهه هشتاد هادی مرزبان که پیش از آن بیشتر نمایشنامه‌های اکبر رادی را اجرا کرده بود، این نمایشنامه را روی صحنه برد.

«خاطرات هنرپیشه نقش دوم» که متنی پربازیگر است، در تماشاخانه سنگلج روی صحنه رفت و توانست شمار قابل توجهی از تماشاگران را به این تالار قدیمی جذب کند.

میکاییل شهرستانی و زنده‌یاد مصطفی عبداللهی، ایفاگر نقش‌های اصلی این نمایش بودند.

در چند روز آینده و بعد از سپری شدن ایام تعطیلات، قرار است اجرایی دیگر از این نمایشنامه روی صحنه برود.

برج آزادی از ۲۰ خرداد ماه میزبان این نمایش با کارگردانی علی جهانجونیا خواهد شد که با مشاوره زنده‌یاد امین تارخ به صحنه می‌رود.

در خلاصه داستان این نمایش آمده: «پس از سه سال با موضوع در یک غمنامه بزرگ، هنرپیشه نقش دوم هرگز نمی‌میرد اما نقش اول؟ نقش دوم‌ها هرگز نمی‌میرند که بمانند و خاطره تعریف کنند و …

بنا بر اعلام روابط عمومی برج آزادی، علی ‌فرجی، امیر ‌بشیره ‌نژاد، ساغر ‌بهنام، ریحانه ‌سادات ‌لشگری، شقایق هادیان، رضا رشیدی اقدم، میثم ‌آقابزرگی، هیوا ‌پورشفیقی، اسحاق ‌طاهری، معصومه اسدی، علیرضا ‌افضلی، محمدعلی ‌اکبری، علی تمیزکار، راحله ‌حیدری، ابراهیم رضایی، محراب ‌رضائی، میهاد رفیعی، امیر رضا محمدی، کارین مومنی، هستی ‌میرزاخانی در این نمایش به ایفای نقش می‌پردازند.

این اثر نمایشی از ۲۰ خرداد ساعت ۱۸:۳۰ در سالن اصلی برج آزادی به صحنه می‌رود و علاقه‌مندان می‌توانند برای تهیه بلیت آن، به سایت تیوال مراجعه کنند.

کلاه زرین مبارک بر سر برگزیدگان جشنواره خیمه‌شب‌بازی

اختتامیه نخستین جشنواره خیمه شب‌بازی ایران با حضور جمعی از هنرمندان تئاتر عصر روز سه شنبه ۸ خرداد برگزار شد.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر به نقل از ایسنا، این مراسم با تقدیر از برگزیدگان اولین جشنواره خیمه‌شب‌بازی، تجلیل از برخی از هنرمندان پیشکسوت این رشته و رونمایی از کتاب خانه موزه خیمه‌شب‌بازی در محل این خانه موزه واقع در خانه فرهنگ هنر مانا برپا شد.

در آیین اختتامیه این برنامه هنرمندانی چون سهیلا گلستانی، نازیلا نوریشاد، اردشیر صالح پور، بنفشه بدیعی، مرضیه سرمشقی، سلما محسنی، خیام وقار کاشانی و … گرد هم آمدند.

در آغاز برنامه، ستاره اسکندری، مدیر خانه موزه خیمه‌شب‌بازی که اجرای مراسم اختتامیه را هم بر عهده داشت، به حاضران خوشامد گفت.

در ادامه، سیاوش ستاری، دبیر این جشنواره با ابراز خوشنودی از برگزاری این رویداد هنری، گزارشی درباره روند برپایی آن ارائه کرد.

به گفته او، ۱۶ اثر از سراسر کشور متقاضی‌ شرکت در این جشنواره بودند و در نهایت ۸ کار به جشنواره راه پیدا کردند.

ستاری همچنین ابراز تاسف کرد که تعدادی از خیمه شب‌بازان در این جشنواره شرکت نداشته‌اند.

این هنرمند تئاتر توضیح داد که در این دوره توانمندی فردی هنرمندان ارزیابی شده است.

او با اشاره به اینکه تنها ۳ اثر پژوهشی به این دوره از جشنواره رسیده، از ضعف پژوهش در این زمینه ابراز تاسف کرد و گفت: امیدواریم در دوره‌های بعدی، این بخش با شور و شوق بیشتری برپا شود.

سپس با پخش تیزری از استاد ماشاءالله اسدی‌نژاد، هنرمند فقید تئاتر و خیمه‌شب‌بازی تقدیر شد.

همزمان با این مراسم تقدیر یادآوری شد که اسدی‌نژاد، موسس اولین تماشاخانه نمایش عروسکی است که تا سال ۵۷ فعال بود و بعد از ۵ سال وقفه، بار دیگر فعالیت خود را از سر گرفت و حالا عروسک‌های او در خانه موزه‌خیمه شب‌بازی نگهداری می‌شود.

از آنجاکه این هنرمند در قید حیات نیست، تقدیرنامه‌ای به همراه کلاه زرین مبارک به فرزند او اهدا شد.

سپس از ۳ داور جشنواره اردشیر صالح‌پور، سلما محسنی و فهیمه میرزا حسینی به دلیل همراهی‌شان با جشنواره قدردانی و اعلام شد که به نام این هنرمندان نهالی کاشته شده است و اسکندری ابراز امیدواری کرد که در سال‌های آتی باغستانی به نام هنر خیمه شب بازی داشته باشیم.

بعد از مراسم تقدیر از داوران، صالح‌پور به عنوان نماینده هیات داوران بیانیه‌ای را در ارزیابی آثار رسیده، ارائه کرد.

او گفت: در شرایطی که کمتر به هنرهای ایرانی توجه می‌شود، برگزاری چنین جشنواره‌ای در زمینه خیمه‌شب‌بازی جای خوشنودی دارد.

صالح‌پور یادآوری کرد که بر اساس اشعار بسیاری از شاعران، خیمه‌شب‌بازی از قدیمی‌ترین هنرهای بومی ما بوده است.

این مدرس تئاتر خاطرنشان کرد: هر جریانی در هنرهای سنتی که خواهان استمرار باشد، باید جنبه آکادمیک و علمی پیدا کند.

صالح‌پور، از پژوهش، آموزش و آفرینش به عنوان ۳ اصل مهم در هنرهای سنتی یاد و تاکید کرد که باید هنرهای سنتی خود را متحول کنیم.

در ادامه، آرای هیات داوران به شرح زیر اعلام شد:

ابتدا از محمد حسن ابویی از مهریز یزد به دلیل تلاش در جهت حفظ و اشاعه هنر خیمه‌شب‌بازی تقدیر شد.

جوایز دیگر بخش‌های این جشنواره نیز به شرح زیر است:

بخش خیمه‌دار (کارگردان): در این بخش نسیم یاقوتی برای نمایش «یک نوکر و دو ارباب» برگزیده شد.

لعبت‌سازی: در این بخش مریم تواسونی برای نمایش «روایت خیمه» برگزیده شد.

در ادامه، از نازیلا نوریشاد به عنوان یار خانه موزه مانا قدردانی شد.

نازیلا نوریشاد با ابراز قدردانی از برگزارکنندگان برنامه گفت: اینجا حکم خانه دوم مرا دارد و ستاره (اسکندری) مانند یک خواهر برایم عزیز است.

سپس بخش دوم اهدای جوایز به شرح زیر برگزار شد:

لعبت‌بازی: در این بخش افسانه غریب‌نواز برای نمایش «بارگاه سلیم خان» برگزیده شد.

سفیرچی: در این بخش مجتبی دربندی برای نمایش «مبارک و خودروی دوگانه سوز» برگزیده شد.

پاخیمه‌ای (مرشد): در این بخش یوسف سجادیه‌ برای نمایش «بارگاه سلیم خان» برگزیده شد.

نوازندگی کمانچه (مزقونچی) : در این بخش امیر منان برای نمایش «بارگاه سلیم خان» برگزیده شد.

روایت (نویسندگی): در این بخش سیاوش ستاری برای نمایش «بارگاه سلیم خان» برگزیده شد که جایزه خود را به صفرعلی محمدزاده، یکی از هنرمندان پیشکسوت خیمه‌شب‌بازی تقدیم کرد.

سپس از استاد صفرعلی محمدزاده به دلیل سال‌ها کوشش در جهت رشد و ارتقای هنر خیمه‌شب‌بازی تجلیل شد.

در بخش پژوهش نیز از صبا اصلیان تقدیر شد.

در ادامه برنامه، از مجید قادری و مهدی سبحانی به عنوان دو تن از همراهان خانه موزه قدردانی شد.

در پایان برنامه با حضور احمد محیط طباطبایی، چهره برجسته فرهنگی و پژوهشی کشورمان و با همراهی ارشیر صالح‌پور و سیاوش ستاری، شناسنامه خانه موزه خیمه‌شب‌بازی که در قالب کتابی منتشر شده است، رونمایی شد.

محیط طباطبایی از سوی کمیته ملی موزه‌های ایران،  لوح تقدیری را به خانه موزه خیمه شب بازی به خاطر تلاش این موزه در بحث آموزش اهدا کرد و این خانه موزه را برگزیده بخش آموزش خواند.

گفتنی است که نخستین جشنواره خیمه‌شب‌بازی به مناسبت هفته میراث فرهنگی و روز موزه برپا شده است. برگزیدگان این جشنواره لوح تقدیر، نشان ویژه، کلاه زرین مبارک و جایزه نقدی دریافت کردند.

مسعود دلخواه: هرگز دیگران را به انفعال تشویق نمی‌کنم

مسعود دلخواه با تاکید بر ضرورت تغییراتی در خانه تئاتر، قرارداد نافرجام این تشکل با شهاب حسینی را نمونه بارز فرصت‌سوزی دانست.

این کارگردان و مدرس تئاتر که پیش‌تر در هیات مدیره مرکزی خانه تئاتر و کانون کارگردانان حضور داشته است، در گفتگو با ایسنا دلایل کناره‌گیری خود را از فعالیت‌های صنفی تشریح و ابراز امیدواری کرد در انتخابات هیات مدیره مرکزی خانه تئاتر که طی چند هفته اخیر برگزار می‌شود، افرادی روی کار بیایند که اراده تغییر داشته باشند.

دلخواه گفت: مدت‌هاست رابطه مستقیمی با خانه تئاتر ندارم. هرچد قبلا در هیات مدیره مرکزی و هیات مدیره کانون کارگردانان بودم. وقتی ما با تیم جدیدی وارد خانه تئاتر شدیم، انتظار می‌رفت هوای تازه، دریچه نو و تغییراتی در ساختار خانه تئاتر و اساسنامه آن ایجاد شود ولی مجموعه‌ای از عوامل سبب شد که این اتفاق رخ ندهد.

او در تشریح دلایل این ناکامی توضیح داد: یکی از عوامل، وضعیت ثبت انجمن‌های صنفی در وزارت کار بود که سبب می‌شد رابطه انجمن‌ها با خانه تئاتر قطع شود. به همین دلیل تلاش شد اساسنامه جدیدی نوشته شود و دو سال و نیم برای این ماجرا وقت گذاشته شد ولی در نهایت آنچه نصیب شخص من شد، اتلاف وقت بود.

این استاد دانشگاه در عین حال تاکید کرد: هرگز مخالف فعالیت‌های صنفی نیستم ولی خودم را کنار کشیدم و فکر می‌کنم ماموریت و وظیفه‌ای را که درباره صنف داشتم، انجام دادم و با وجود کناره‌گیری‌ام، هرگز دیگران را به انفعال تشویق نمی‌کنم به ویژه نسل جوان را که باید خواهان تغییر باشد، چه در بدنه تشکیلات و چه در اساسنامه.

دلخواه با ابراز تاسف از فعالیت‌های کمرنگ خانه تئاتر اضافه کرد: نمی‌خواهم بر هیچ فرد خاصی انگشت بگذارم ولی تفکر غالب در خانه تئاتر سبب شده این تشکل کم فعالیت شود. به عنوان نمونه، سالن استاد جوانمرد که اتفاقا سالنی مجهز است، فعالیت چندانی ندارد و فقط به صورت موردی، درآن برنامه برگزار می‌شود. در شرایطی که این همه جوان به دنبال سالنی برای فعالیت‌های خود هستند، اگر من تصمیم‌گیرنده بودم، امکان نداشت اجازه بدهم این سالن یک روز خالی بماند. این یکی از نمونه‌های بارز انفعال در هیات مدیره است.

این بازیگر در پاسخ به اینکه با وجود نظر مثبت اکثر اعضای هیات مدیره، قرارداد خانه تئاتر با شهاب حسینی برای فعال‌سازی سالن جوانمرد ناکام ماند، توضیح داد: اگر اکثریت هیات مدیره موافق این قرارداد بوده‌اند و تعداد اندکی با آن مخالفت داشته‌اند، یعنی آن اعضای مخالف، حق وتو داشته‌اند. من در جریان جزییات این ماجرا نیستم ولی واقعا مایه افسوس است که این همکاری خوب، به نتیجه نرسید بلکه باید از این فرصت طلایی، حداکثر بهره را می‌بردند.

دلخواه اضافه کرد: ماجرای شهاب حسینی یک نمونه این گونه فرصت‌سوزی‌هاست. مساله دیگر، کافه تریای خانه تئاتر است. پرسش این است که چرا این کافه اجاره داده نمی‌شود که هم محلی برای دید و بازدید خانواده تئاتر و پایگاهی برای بحث‌های هنری باشد و هم زمینه‌ای برای درآمدزایی خانه تئاتر بخصوص که برنامه‌ریزی خیلی پیچیده‌ای هم نمی‌خواهد. وقتی اینها که ساده‌ترین امور هستند، اتفاق نمی‌افتند، طبیعتا اعضای خانه تئاتر انتظار تغییر دارند.

او در تشریح دیگر نواقص خانه تئاتر افزود: یک نمونه ساده دیگر است که یک خبرنامه داخلی نیست که اعضا را در جریان امور صنفی قرار بدهد. در حال حاضر اعضای خانه تئاتر نمی‌دانند در این خانه چه اتفاقاتی در جریان است. انفعال خانه تئاتر، نشان‌گر کم شدن انگیزه‌هاست که البته بخشی از آن به شرایط اجتماعی و اقتصادی برمی‌گردد اما بخش مهم آن با سیاست‌های خانه تئاتر ارتباط مستقیم دارد. به طوری که معلوم نیست چرا برای جذب اعضا و انگیزه‌بخشی به آنان هیچ تمهیدی وجود ندارد. گویی این تفکر جریان دارد که همین که هست، خوب است و البته این نگاه فقط در صنف نیست بلکه در مسئولان فرهنگی و هنری کشور هم جود دارد که جلوی تغییرات تازه را می‌گیرد.

دلخواه در ادامه درباره ضرورت نظارت بر انتخابات توضیح داد: چند بار این مساله مطرح شده که در رای‌گیری‌ها سلامت کامل وجود ندارد. مطمئنا راه‌هایی برای پیشگیری هست. در قرن ۲۱ با این همه پیشرفت تکنولوژی می‌توان جلوی هر گونه تقلب و شایبه‌ای را گرفت ولی مهم‌ترین مساله، ایجاد اراده برای تغییر است؛ چه در بدنه اعضا و چه در راس خانه تئاتر و بعد از آن می‌توان راهکارهای ایجاد این تغییر را پیدا کرد. همچنانکه در مسائل اجتماعی هم همین موضوع صدق می‌کند. یعنی اگر اراده شکل بگیرد، راهکار تغییر را می‌توان پیدا کرد.

او با بیان اینکه همیشه خوش بین بوده است، افزود: وقتی من با این همه خوش‌بینی به اینجا رسیده‌ام، وای به کسانی که بدبین بوده‌اند. به هر حال معتقدم تا جایی که آرامش روانی و سلامتی آدم به خطر نیفتد، باید تلاش کرد و با همین نگاه به دوستانی که فعالیت صنفی می‌کنند، احترام می‌گذارم و اگر حس کنم وجودم در بهتر شدن وضعیت اثرگذار خواهد بود، قطعا دریغ نمی‌کنم. ولی اگر حس کنم حق وتویی وجود دارد که بتواند همه امور را دست بگیرد، قطعا حضور افرادی مانند من موثر نخواهد بود.

مسعود دلخواه در پایان بار دیگر خاطرنشان کرد: امیدوارم در این دوره، هیات مدیره‌ای روی کار بیاید که اراده تغییر داشته باشد.

انتخابات هیات مدیره خانه تئاتر روز ۲۶ خرداد ماه در تالار اصلی مجموعه تئاترشهر برگزار می‌شود.

آیین شب چراغ غرمپشا و کشتن چراغ برگزار شد

مراسم شب‌چراغ و اجرای نمایش«غرمپشا و کشتن چراغ» با حضور حسن رونده، محمد دشت‌گلی و ابراهیم پشت کوهی شب گذشته در تماشاخانه سنگلج برگزار شد.

به گزارش گروه خبر سایت خانه تئاتر، نمایش «غرمپشا وکشتن چراغ» نوشته ابراهیم پشت کوهی و کار محمد سلامتی، هنرمند شناخته‌شده جزیره هرمز، از 7 تا 19 خرداد ساعت 20 در تماشاخانه سنگلج روی صحنه می‌رود.

آیین شب‌چراغ نمایش «غرمپشا وکشتن چراغ» شب گذشته 7 اردیبهشت، با حضور حسن رونده، محمد دشت گلی و ابراهیم پشت کوهی و در میان استقبال تماشاگران برگزار شد.

حسن رونده، مدیر هماهنگی امور استان‌های اداره کل هنرهای نمایشی کشور، در این آیین، با تشکر از تماشاگرانی که این نمایش را برای تماشا انتخاب کرده بودند، گفت: نمایش «غرمپشا و کشتن چراغ» از دل خلیج فارس آمده است و آیین‌ها و موسیقی خاص هرمزگان را نشان می‌دهد و حاصل تلاش هنرمندان صبور و بااستعداد جزیره زیبای هرمز است. جزیره رنگارنگی که در بیشتر اوقات سال میزبان عزیزانی از سراسر کشور است؛ حالا به میهمانی پایتخت آمده است.

او ادامه داد: «استان هرمزگان هنرمندان بسیار خوبی را به جامعه معرفی کرده است از جمله ابراهیم پشت کوهی نویسنده این نمایش. به‌طورکلی، تئاتر وامدار هنرمندان سراسر کشور و همه شهرستان‌ها است که باید مورد توجه قرار بگیرند و هنرمندان و استعدادهای منحصربه‌فرد این عزیزان شناخته و حمایت شود.»

در ادامه ابراهیم پشت کوهی، نویسنده و کارگردان تئاتر گفت: «محمد سلامتی کارگردان این اثر، از هنرمندان بسیار خوب جنوبی است، زمانی که من تمرین این گروه را دیدم از میزان صمیمیت و توانمندی‌شان شگفت‌زده شدم.»

او افزود: «در این اجرا ما با لحن به‌اصطلاح غیر تهرانی مواجه هستیم و گرمای جنوب و شرجی و خونی که توی رگ‌های جنوبی هاست، در این نمایش موج می‌زند، بازی بازیگرها بسیار دلنشین است و به‌طورکلی این نمایش دارای پتانسیل اجرایی خیلی خوبی است.»

نمایش «غرمپشا وکشتن چراغ» در جشنواره استانی هرمزگان جایزه بازیگری زن، بازیگری مرد، طراحی صحنه، نویسندگی و موسیقی را کسب کرده و بعد از اجرای عمومی در جزیره هرمز، برای ادامه اجراهای خود به تهران آمده است.

در خلاصه این نمایش آمده است: جوانان جزیره چندین سال است که در سن ۲۲ سالگی می‌میرند. بزرگ جزیره، دختر و برادرزاده‌اش را برای حفاظت از جانشان در اتاقی محبوس می‌کند و…

بازیگران نمایش «غرمپشا وکشتن چراغ» حسین غلامپور، اسماعیل اوج، علی ملاحی، نادر پیشدار، شایان زارعی، زهرا سلامتی و زهرا نیک هستند.

دیگر عواملی که محمد سلامتی را در اجرای این نمایش همراهی می‌کنند عبارت‌اند از: موسیقی (گروه زاروگه)، علی پر (طراح نور) ، مهران محمود زاده (طراح صحنه و دکور)، ایوب گلزاری (طراح پوستر)، میترا رضائی (مشاور رسانه) .

علاقمندان می‌توانند برای تهیه بلیت نمایش «غرمپشا وکشتن چراغ» به سایت گیشه تئاتر و تیوال مراجعه کنند.