در حال بارگذاری لطفا شکیبا باشید...
معیشت هنرمندان در سیطره انفعال مسئولان
■ اخبار ■ شناسه خبر : 9060 ■ دوشنبه 30 تیر ساعت 13:39

معیشت هنرمندان در سیطره انفعال مسئولان



شهرام گیل‌آبادی/مدیرعامل خانه تئاتر- نظام مدیریت فرهنگی در کشور دچار مشکل جدی است. فرهنگ در نظام سیاستگذاری ما اولویت قدرتمندی نیست.  به‌طور طبیعی مجموعه‌های فرهنگی هم با این نوع زاویه دید در اولویت نیستند. اهالی فرهنگ هم با این نگاه دون ذیل سیاست‌، اقتصاد یا سیاست‌زدگی نهادهای قدرت تعریف می‌شوند. وقتی وضعیت به این سو حرکت می‌کند موقعیت‌های ارتباطی دچار مشکل می‌شود و بهره‌گیری از نیروی انسانی نیز مخدوش خواهد شد، به همین نسبت نظام برنامه‌ریزی، سرمایه‌ای و بودجه‌ای، موانع جدی پیش روی خود می‌بیند.

وزارت ارشاد اساسا یک وزارتخانه نحیف است که صدایش شنیده نمی‌شود، به همین نسبت وزارت ستادی فرهنگ و هنر در کشور نحیف است، صدای هنرمند هم شنیده نمی‌شود و هنرمندان بیشتر زینت‌المجالسند. در فراز و فرودهای سیاسی وقتی حضور مردم در میدان کمک به کشور ضرورت پیدا می‌کند، هنرمند به دلیل مرجعیت و اقبال بیشتر نزد مردم بعضا مورد سوءاستفاده قرار می‌گیرد و این درحالی است که حداقل‌های حقوق انسانی و مدنی‌ هنرمندان در این سال‌ها به رسمیت شناخته نشده و محبوبیت هنرمندان فقط نزد مردم است و البته مورد بهره‌برداری کاذب سیاست‌بازان؛ هنرمندان ما حتی بیمه تامین اجتماعی درستی ندارند. بنابراین شأنیت این افراد در چنین نظامی، یعنی نظام سیاستگذاری به ‌شدت مخدوش است. وقتی نگاه دیوانی کشور به مقوله فرهنگ، هنر و هنرمند این‌طور باشد و در سیستم برنامه‌ریزی جایگاه نداشته باشد، در تمامی موارد دیگر با اختلال مواجه می‌شود. در این صورت چه اتفاقی می‌افتد؟ نیروهای انتخاب شده و فعال در نظام‌ دیوانی هم یا از هنر و فرهنگ کمترین بهره را برده‌اند یا یک گونه فرهنگی بی‌ارتباط به فضای هنری را تجربه کرده‌اند. چون این آدم‌ها وابسته به قدرت هستند نه آگاهان ریشه‌دار به موضوع و ... .

معمولا اتفاق نیفتاده در سطوح عالی نظام دیوانی خود از هنرمندان بهره گرفته شود، تا حداقل این هنرمندان زبان مشترک میان حوزه‌های گوناگون را به فضای سیاستگذاری تبدیل کنند یا حداقل به برنامه‌ریزان بالادستی کشور نگاه صادق ارایه دهند. بخشی از نحیف بودن منابع انسانی انتخابی توسط فضای دیوانی هم به وابستگی‌‌ها ارتباط دارد؛ وابستگانی که یا باید صدای یک جریان سیاسی باشند یا پشتیبان جدی یک جریان سیاسی. در نتیجه، چنین نیروهایی صدای فرهنگ و هنر کشور نیستند و تا بخواهند با محیط کار  آشنا شوند، دوره ماموریت‌شان به پایان رسیده است. در این وضعیت هیچ زیرساختی به صورت مبنایی ایجاد نخواهد شد و مشکلات طولانی‌مدت هنرمندان به شکل پایه‌ای دیده و برطرف نمی‌شود. مرور کوتاه موقعیت‌ها و نگاه‌های دوره‌های مختلف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به هنرمندان نشان می‌دهد بحث نحیف بودن این وزارتخانه بسیار جدی است. چون صدایش در میان دیگر وزرا یا مجلس شورای اسلامی به گوش کسی نمی‌رسد. در سوی دیگر، همان‌طور که بیان شد، افراد انتخابی هم توان چندانی در سیاستگذاری فکری و هدایت عملی جریان هنر ندارند. چون این نیروها عناصر کارآزموده حوزه فرهنگ و هنر کشور نیستند. بررسی پیشینه مسئولین فرهنگی، هنری کشور مؤید این موضوع است. دوباره مرور کنیم؛ نخست با یک نظام فکری، سپس با یک فضای سیاستگذاری و سوم با منابع انسانی نحیف مواجه هستیم که صدایش حتی در مجموعه‌های خودش مرجع نیست و مورد وفاق نیست. به همین سبب هیچ انتظار جدی از این مسوولان نمی‌رود، به‌رغم آنکه مسوولان تمام تلاش خود را به کار گرفته‌اند. نکته اینکه در موقعیت بسیار صعب کنونی کشور هیچ‌کس هم وقع جدی به خواسته‌های این عزیزان نخواهد گذاشت، به همین دلیل جامعه هنری لطمه بیشتری می‌بیند و در صورت ادامه روند فعلی این نوار ضعف و کم‌توان به آیندگان منتقل خواهد شد. هنرمندان کشور در این موقعیت دچار مشکلات عدیده هستند که مستقیم معیشت آنها را نشانه رفته است. 

منبع: روزنامه اعتماد 
کلیدواژگان


نظرات

شما اولین نظر دهنده باشید.

نظر شما




شبکه‌های اجتماعی
Sroush Aparat Telegram Tiwtter Instagram
عضویت


© ۲۰۱۹ TheaterForum. All rights reserved
Developed by : w w w . d o r w e b . i r
اطلاعات تلفن Rss
خانه تئاتر



به ما بپیوندید : Aparat Telegram Tiwtter Instagram