در حال بارگذاری لطفا شکیبا باشید...
درام؛ مقوله ای پیچیده و دارای اشکال مختلف
■ اخبار » گفتگو ■ شناسه خبر : 7682 ■ چهارشنبه 5 تیر ساعت 13:05
عضو هیئت مدیره انجمن موسیقی خانه تئاتر عنوان کرد

درام؛ مقوله ای پیچیده و دارای اشکال مختلف


شهرام نجاتی؛ آهنگساز، خواننده و بازیگر تئاتر، از برگزاری کلاسهای آموزش موسیقی انجمن موسیقی خانه تئاتر برای اعضای خانه تئاتر خبر داد.

به گزارش سایت خانه تئاتر؛ شهرام نجاتی به گفتگویی کوتاه با این سایت نشست و از مصداقهای «موسیقی و امر دراماتیک» صحبت کرد.

به عنوان نخستین سوال، انجمن موسیقی خانه تئاتر در شانزدهمین هفته بزرگداشت تئاتر یک نشست تخصصی با دو عنوانِ "موسیقی و امر دراماتیک" با سخنرانی آروین صداقت کیش و "گرایش های موسیقی قرن بیستم با نگاهی به تاریخ هنر" با سخنرانی نیما عطرکارروشن در سالن کنفرانس مجموعه تئاتر شهر برگزار کرد، سرفصل های این نشست چه بود؟
-در نشست "موسیقی و امر دراماتیک" با سخنرانی آروین صداقت کیش، مقوله استفاده از موسیقی در هنرهای دراماتیک از جمله تئاتر مورد بحث و بررسی قرار گرفت که یکی از اصلی ترین دلایل تاسیس انجمن موسیقی خانه تئاتر به شمار می رود از اینرو، نشست مذکور برای معرفی بیشتر ظرفیت دراماتیک موسیقی برگزار شد. 

اندکی راجع به مصداقهای "موسیقی و امر دراماتیک" توضیح دهید. 
-موسیقی تئاتر در سالهای اخیر با مهجوریت مواجه شده است و برخی با امکانات در دسترس قرار گرفته، فقط می خواستند تا کارشان را راه بیاندازند از اینرو، بعضی کارگردان ها ترجیح دادند تا خودشان انتخاب موسیقی را انجام دهند و من به شخصه با انتخاب موسیقی آنها مشکلی ندارم به دلیل اینکه انتخاب موسیقی، خودش می تواند یک تخصص ویژه باشد هر چند که باید به دست یک متخصص سپرده شود. کسانی که تخصصی در امر انتخاب موسیقی ندارند وقتی آهنگی را انتخاب می کنند، ممکن است نتوانند حس و حال مورد نظر را به مخاطبان منتقل نمایند و اتفاقات دراماتیک حاصل از موسیقی تئاتر به درستی به وقوع نپیوندد.  آهنگسازانی در تئاتر وجود دارند که در رشته های خودشان به شدت متبحر هستند هر چند که در زمینه تئاتر، تخصصی ندارند و با فرآیند دراماتیزه سازی موجود در موسیقی تئاتر آشنا نیستند که باعث می شود مخاطبان با یک کنسرت مجزا از نمایش تئاتر رو به رو شوند به جای اینکه یک کنسرت_ نمایش در شکلی واحد را به تماشا بنشینند ضمن اینکه یک مثل معروف وجود دارد که "موسیقی خوب آن است که در یک اثر درام شنیده نشود." بدین معنی که موسیقی و اثر درام آنچنان در هم تنیده شدند که موسیقی را نمی توان جدای از یک اثر درام در نظر گرفت. 

لطفا، چگونگی نوع حضور گروه موسیقی روی صحنه را برای کمک به مبحث موسیقی و درام شرح دهید زیرا در حال حاضر، برخی نمایش ها به روی صحنه می روند که حضور گروه موسیقی روی صحنه هیچ کمکی به روند دراماتیک اثر نمی نماید. 
-همیشه مواردی وجود داشته که به اثر ضربه زده به دلیل اینکه در جای مناسب مورد بهره برداری قرار نگرفته است زیرا برخی نمایش ها، توانایی اجرای زنده موسیقی را ندارند همانطور که حتی برعکس آن هم مصداق دارد و اجرای زنده توانسته به اثر کمک کند در نتیجه، باید خاطرنشان کرد که درام، مقوله ای پیچیده ای است که می تواند اشکال مختلفی داشته باشد و برای درک بهتر مسئله برایتان یک مثال می زنم: در یک نمایش کودک به کارگردانی مریم معترف، من به عنوان آهنگساز، خواننده و بازیگر فعالیت می کردم و روی صحنه با استفاده از ادوات صحنه، ساز می ساختم به طوری که ساخت سازها، جنبه تعاملی با کودکان تئاتر داشت در عین حال که جنبه آموزشی را حفظ می کرد و جنبه درام موسیقی نیز در تمام اثر مستتر بود. گاهی حضور نوازندگان روی صحنه، تمام توجهات تماشاگران را به خودش جلب می کند که اتفاق اشتباهی است در این صورت، نوازندگان نباید روی صحنه بیایند حتی اگر لازم باشد گروه موسیقی در اتاق فرمان بنشینند و صدای سازشان از طریق بلندگوهای سالن های تئاتر به گوش تماشاگران برسد زیرا که باید طبق زمانبندی ها بنوازند و سازها باید به صورت زنده نواخته شوند بنا بر دلایلی که کارگردان تشخیص می دهد. 

کدام گرایش ها در نشست "گرایش های موسیقی قرن بیستم با نگاهی به تاریخ هنر" با سخنرانی نیما عطرکارروشن مورد توجه قرار گرفت؟
-نشست "گرایش های موسیقی قرن بیستم با نگاهی به تاریخ هنر" با سخنرانی نیما عطرکارروشن، یک نشست مقدماتی بود و به مقوله موسیقی آتونال می پرداخت که یک تونالیته ثابت را دنبال نمی کنند به صورتی که باید عرض کنم، کسانی که پیگیر موسیقی به شکل تخصصی نیستند و همه روزه با حجم وسیعی از موسیقی های تجاری در رسانه ها، اینترنت و شبکه های اجتماعی برخورد دارند که می توان از آنها به عنوان ساده ترین شکل موسیقی تونال نام برد بنابراین، تونالیته موسیقی در آثار در سطح مطلوبی قرار نمی گیرد از اینرو، در اینجا به یک تجربه شخصی دیگر رجوع می کنم که من ده سال با یکی از بهترین آهنگسازهای ایران در ارکستر استاد علیرضا مشایخی همکاری می کردم و در ابتدای همکاری، می اندیشیدم که انگار نوازندگان، فالش می نوازند تا به تدریج با زیبایی شناسی موسیقی آتونال آشنا شدم که مقوله دیگری در آهنگسازی را شامل می شد و نمی شود همینطوری، گوش داد و لذت برد بلکه باید یاد گرفت که گوش داد و لذت برد و من روی کلمه یادگیری برای این مبحث تاکید دارم زیرا این سبک موسیقی، بسیار علمی است و بدون دانش تخصصی نمی توان با آن ارتباط برقرار کرد زیرا موسیقی ثقیلی است و هارمونی سختی دارد مضاف بر اینکه پیشنهاد می کنم علاقمندان به موسیقی برای تربیت گوششان به آهنگهای استاد علیرضا مشایخی گوش بدهند که تلطیفی از سازبندی ایرانی و غربی است و می تواند برایشان جذابیت بیشتری ایجاد کند.

انجمن موسیقی خانه تئاتر سوای برگزاری نشست های تخصصی در هفته بزرگداشت تئاتر، امسال، اقدام به برگزاری کلاسهای آموزش موسیقی کرده است، چگونه اعضای خانه تئاتر می توانند در کلاسها حضور پیدا کنند؟
-روند برگزاری کلاسهای آموزشی انجمن موسیقی خانه تئاتر چند سال به تعویق افتاد تا اینکه امسال، در جلسات هیئت مدیره، تصمیم به برگزاری دوباره کلاسها گرفته شد که در اینجا، باید از زحمات شهرام گیل آبادی در مقام مدیرعامل خانه تئاتر برای اختصاص فضای لازم برای آموزش موسیقی تشکر کرد به صورتی که علاوه بر تئوری موسیقی و سلفژ تدریس شده در سالهای قبل، آموزش سازهای مختلف، کارگاه ریتم در موسیقی و کارگاه موسیقی دراماتیک هم در دستور کار قرار گرفته است و امیدواریم که تلاش ها به ثمر بنشیند. کلاسهای آموزش موسیقی را برای کارگردان ها مثمرثمر است زیرا ارتباط خوب آنها با آهنگسازان، بر کیفیت اثر نهایی روی صحنه می افزاید و آهنگسازها و کارگردان ها می توانند در کنار هم تیم خوبی را تشکیل بدهند و باید بیشترین تعامل را با یکدیگر داشته باشند. 

صحبت پایانی.
-آنقدر همه در هنر دردمندیم که صحبت های پایانی به تلخی می گراید و بسیار آزاردهنده است که هنرمندان عرصه های مختلف به جای نگرانی راجع به کیفیت آثارشان، همیشه نگران اقتصاد زندگی و توقیف آثار هستند بدین معنی که تمام انرژی، تمرکز و خلاقیت لازم برای دستیابی به کیفیت مطلوب در آثار، صرف حاشیه های اینچنینی می شود که در اقصی نقاط دنیا، هیچ اهمیتی ندارند زیرا هنرمندانشان در یک رفاه نسبی به سر می برند که آرامشی را برای آنها به همراه می آورد و خلاقیت را به دنبال دارد.  شاید این مقولات به اشکالی در سیستم مرتبط باشد و من هم با این نظر مخالفتی ندارم ولی باید روراست و صادق بود برای اینکه هنرمندان با همکاران خودشان نیز مشکل دارند و در صورت لزوم، از یکدیگر حمایت نمی کنند و حتی بدتر، جلوی پای هم سنگ اندازی می کنند در نهایت اینکه به قول استاد بهزاد فراهانی در هنگام اجرای شانزدهمین جشن بازیگر، "همدیگر را دوست داشته باشیم" و حتی اگر، یکدیگر را دوست نداریم، حداقل به یکدیگر احترام بگذاریم چون اهالی تئاتر، جمع کوچکی هستند و حیف است که نتوانیم کنار همدیگر، به اهداف جمعی مان دست یابیم.

گفتگو از: فرزاد جمشید دانایی

کلیدواژگان


نظرات

شما اولین نظر دهنده باشید.

نظر شما




عضویت


© ۲۰۱۹ TheaterForum. All rights reserved
Developed by : w w w . d o r w e b . i r
اطلاعات تلفن Rss
خانه تئاتر



به ما بپیوندید : Sroush Aparat Telegram Tiwtter Instagram