در حال بارگذاری لطفا شکیبا باشید...
نشست کانون نمایشنامه نویسان برگزار شد
■ اخبار » خبر ■ شناسه خبر : 6620 ■ پنج‌شنبه 12 اردیبهشت ساعت 17:24
در پنجمین روز از هفته بزرگ‌داشت تئاتر:

نشست کانون نمایشنامه نویسان برگزار شد


عصر روز گذشته، دهم اردیبهشت ماه نشست کانون نمایشنامه نویسندگان و مترجان خانه تئاتر در سالن شاهین سرکیسیان عمارت تئاتر برگزار شد.

به گزارش روابط عمومی شانزدهمین هفته بزرگداشت تئاتر؛ نشست کانون نمایشنامه‌نویسان و مترجمان خانه تئاتر، چهارشنبه ۱۱ اردیبهشت ۹۸ با حضور محمدرضا خاکی، محمد امیر یاراحمدی، حمیدرضا نعیمی، سلما سلامتی، اصغر نوری، علی عابدی و جمعی از هیات مدیره و اعضای کانون نویسندگان و مترجمان خانه تئاتر در سالن شاهین سرکسیان عمارت تئاتر برگزار شد.

 

به نظریات راهبردی در تئاتر ایران نیاز داریم

در ابتدای این نشست که بدون سخنران برگزار شد، محمد امیر یاراحمدی رییس کانون نمایشنامه‌نویسان، اظهار داشت: نمایشنامه‌نویس باید با گروهی فعال و پویا همکاری داشته باشد تا کارش به ثمر بنشیند و به نظریات راهبردی نیاز دارد، اما وقتی به تئاتر ایران می‌نگرم به عدم وجود نظریه راهبردی پی می‌برم و در چنین شرایطی نمی‌توان جایگاه ننمایشنامه‌نویس را مشخص کرد.وی ادامه داد: ما باید بحران‌ها را با نظریات راهبردی حل کنیم درحالی‌که چنین چیزی وجود ندارد.

 

نمایشنامه‌نویسی کاری خلاقه است

محمدرضا خاکی در پاسخ به این سؤال که با توجه به شرایط حال حاضر تئاتر، جایگاه نمایشنامه‌نویس کجا است، عنوان کرد: نمایشنامه‌نویسی کاری خلاقه است درحالی‌که ما مدرسه برای ادبیات نمایشی داریم و همه آن‌ها موظف‌اند که برای پایان‌نامه خود، نمایشنامه‌ای بنویسند، که این اتفاقی بسیار آسیب‌زننده است و من اعتقاددارم کسانی که این کار را کردند، معنا تئاتر و نمایشنامه‌نویسی را نمی‌دانند.

وی ادامه داد: هرسال دو هزار نفر دانشجوی تئاتر از دانشگاه فارغ‌التحصیل می‌شوند درحالی‌که هیچ جای دنیا چنین اتفاقی نمی‌افتد و این قضیه یکی از مسئله‌های مهم تئاتر به‌حساب می‌آید.

خاکی در خصوص گروه‌های تئاتری گفت: گروه تئاتری در شرایط امروز ایران به‌هیچ‌وجه قابل تشکیل نیست، چراکه صنف‌های تئاتری اجازه نمی‌دهند و این به خاطر این است که حتی جایی برای ارائه به این گروه‌ها نیز داده نمی‌شود و سالن استانداردی برای اجرا نمایش‌ها وجود ندارد.

در ادامه یکی از حاضران به صحبت‌های رضا خاکی اعتراض کرد و گفت: من دانشجوی شما بودم و ادبیات نمایشی خواندم، اگر اعتقاد شما بر این است که برای نمایشنامه‌نویسی نباید در دانشگاه تحصیل کرد، پس چرا شما به تدریس این رشته پرداختید. در پی این اعتراض و صحبت‌های پیش‌آمده، درنهایت محمدرضا خاکی سالن نشست را ترک کرد.

 

به‌واسطه اسم نمایشنامه‌نویس سالن تئاتر پر نمی‌شود

در ادامه علی عابدی اظهار داشت: من نمایشنامه را می‌نویسم که اجرا کنم و در سال‌های اخیر هم کمتر دیدم که نویسنده‌ها دغدغه کارگردانی اثر خود را نداشته باشند؛ این نکته نیز قابل‌ذکر است که من هیچ‌گاه ندیدم به‌واسطه اسم یک نمایشنامه‌نویس، سالن نمایش پر شود و برای همین من نمایشنامه را می‌نویسم که خودم کارگردانی آن را بر عهده بگیرم که نمایشنامه‌ام به سرنوشتی نامعلوم دچار نشود.

 

در ایران نمایشنامه‌نویسان زود به مرگ هنری می‌رسند

در ادامه نشست حمیدرضا نعیمی اظهار داشت: امروزه هنرمندان ما به هم کمک نمی‌کنند و کار هم را نقد می‌کنند به یاد می‌آورم که روزی کارگردانی به من باافتخار گفت که تئاتر نمی‌بیند.

وی ادامه داد: در این چند دهه هیچ‌وقت اتفاق قابل دفاعی در نمایشنامه‌نویسی اتفاق نیفتاده است، وحشت من از این است که امروزه نمایشنامه‌نویسان ایران در پنجاه‌سالگی مرگ هنری‌شان فرامی‌رسد، من نمی‌فهمم چرا در ایران زمانی که باید شاهکار ادبی یک نویسنده خلق شود، او دچار مرگ هنری می‌شود.

نعیمی گفت: وقتی هنر یک نویسنده را له می‌کنیم، مرگ هنری او فرا خواهد رسید نمونه‌اش را در ادبیات روس می‌توان دید که بعد از استالین هیچ نمایشنامه‌ای خوبی در آن کشور چاپ نشد.

وی ادامه داد: نمایشنامه بومی نوشتن در ایران از سخت‌ترین کارها است و مجوز گرفتن برای کارهای بومی پستی‌وبلندی زیادی دارد، یادم می‌آید زمانی که نمایشنامه «شرق دور شرق نزدیک» را نوشتم، به من گفتند این نمایشنامه اعدام دارد و من برای همین نمایشنامه در جشنواره تئاتر فجر جایزه گرفتم، چگونه همچنین چیزی اتفاق می‌افتد.

 

وظیفه صنف در نمایشنامه‌نویسی مهم است

قربان زاده اظهار داشت: وظیفه صنف در حوزه نمایشنامه‌نویسی مهم است، چراکه صنف باید تلاش کند با دادن خوراک به نمایشنامه‌نویس، هنر نویسنده را حفظ کند.

 

سانسور از مسائل اصلی ما است

سپس محمود رضا رحیمی اظهار داشت: محمد امیر یاراحمدی به من گفت که درد مردم ما به‌قدری زیاد شده که من نمایشنامه‌نویس نمی‌توانم دیگر بنویسموی ادامه داد: ایشان به من گفت من نمی‌توانم برای کسی بنویسم چراکه مخاطب من مردمی هستند که درگیر سیل هستند.

رحیمی گفت: یکی از اساسی‌ترین مسائل ما، سانسور است و نظر دادن افرادی که از هنر هیچ علمی ندارد، ما تاکنون یک وزیر هنرمند نداشته‌ایم.رحیمی گفت: به نظر من تنها راه چاره ما احیا گروه‌های تئاتری است.

 

نباید برای شرایط خاص نوشت

یاراحمدی گفت: ما امروز برای شرایط خاصی می‌نویسیم و این با تئاتر تناسبی ندارد، چراکه این‌گونه تئاتر که ما پیش گرفتیم مقطع زمانی دارد و خیلی حیف است که عمر مان را می‌گذاریم برای کاری که با اولین تحول اجتماعی از بین خواهد رفت.

 

تئاتر باید وارد سبد کالا مردم شود

در ادامه بهزاد صدیقی، منتقد تئاتر اظهار داشت: مسئله خیلی مهم این است که ما با هم گفت‌وگو نداریم و همیشه اصلی‌ترین معضلاتمان امنیت نمایشنامه‌نویسی و سانسور متن‌هایمان است، با تکرار این موارد ما به آرمان خود دست پیدا نمی‌کنیم. به نظر من این روزها فقدان فرضیه و نظریه‌پردازی داریم و باید در قالب یک سمینار علمی به تعریف این نظریه‌ها و کاربردی ساختن آن‌ها بپردازیم. صدیقی گفت: تئاتر باید وارد سبد کالای مردم جامعه شود و به این طریق ما هم به‌عنوان اهالی این صنف می‌توانیم به مطالبات خود برسیم.

 

تئاتر تلقی زندگی کردن است

خاکی که دوباره به سالن بازگشت، در پایان اظهار داشت: من امیدوارم خانه تئاتر برنامه روزانه خود را ثبت کند و فکر می‌کنم باید همدیگر را بیشتر ببینیم و با هم حرف بزنیم تا ببینیم چگونه می‌شود به تئاتر رسید، چون تئاتر یک رؤیا و یک تلقی برای زندگی کردن است.

شانزدهمین دوره «هفته بزرگداشت تئاتر»، به دبیری محمود رضا رحیمی و با حمایت مالی بانک گردشگری از هفتم تا پانزدهم اردیبهشت‌ماه سال جاری برپاست.

 

کلیدواژگان


نظرات

شما اولین نظر دهنده باشید.

نظر شما




شبکه‌های اجتماعی
Sroush Aparat Telegram Tiwtter Instagram
عضویت


© ۲۰۱۹ TheaterForum. All rights reserved
Developed by : w w w . d o r w e b . i r
اطلاعات تلفن Rss
خانه تئاتر



به ما بپیوندید : Sroush Aparat Telegram Tiwtter Instagram