در حال بارگذاری لطفا شکیبا باشید...

نقطه نظر کاندیدا (7)


■ اخبار » یادداشت ■ شناسه خبر : ۶۰۵۲ ■ شنبه ۱۲ خرداد ۱۳۹۷ ساعت ۱۰:۰۴
بر اساس آیین نامه انتخابات هیات مدیره مرکزی هر کاندیدا مخیر است نقطه نظرات خود را حداقل در 500 وحداکثر در 1500 کلمه ارایه نماید. متن زیر دومین بیانیه از سوی آقای رضا دادویی کاندیدای هیات مدیره بر اساس آیین نامه فوق الذکر تنظیم و در اختیار اعضا قرار گرفته است.

بی تردید بحث امنیت شغلی و حرفه ای، مهمترین کاری است که یک جامعه صنفی باید برای تحقق آن تلاش کند و حداکثر توش و توان خودش را به کار ببندد تا مشکلات کاری و معیشتی اعضای خودش را حتی المقدور تأمین و تضمین کند.

🔹اما رسیدن به این هدف غایی، نیازمند فراهم کردن مقدمات لازم و بسترسازی کافی است. تلنبار شدن مشکلات عدیده مانع دشواری برای تحقق این امر ایجاد کرده است.

🔹قطعا برای اثرگذاری اجتماعی بیشتر و موثر بودن صنف در چانه زنی با سازمانهای دولتی و خصوصی، نهادها و ارگانهای مختلف، برای اختصاص دادن بخشی از منابع مالی شان به تئاتر، باید تشکیلات صنفی منسجم داشت.

🔹تعداد معقول و مناسب اعضای فعال، سیستم کارآمد مدیریتی، شفاف بودن اقدامات اجرایی و مالی، آگاهی به روشهای امروز هزینه کرد دولتی و خصوصی در مسائل فرهنگی، قدرت مذاکره برای جلب توجه عمومی و جذب حمایتهای مادی و معنوی و... از جمله ضروریاتی است که یک صنف برای اثرگذاری اجتماعی نیاز دارد.

🔹به طور مشخص، صاحبان سرمایه (نهادهای حاکمیتی، بخش دولتی و بخش خصوصی) به صنفی اعتماد خواهند کرد و با آن وارد مذاکره جدی خواهند شد که دچار تشتت تصمیم گیری نباشد، عقلانیت و قاطعیت لازم در برخورد با مسائل مطروحه را داشته باشد، دارای اثربخشی عمومی و اجتماعی باشد، در امور اولیه صنفی کارآمد و در بروکراسی اداری خود پویا و به روز باشد.

🔹یک صنف به اعتبار اعضای پیشکسوت و جوان، مشهور و گمنام خود صنف واقعی می شود و نه به در و دیوار ساختمان. پس وقتی حمایت جدی و فعالیت کافی و حضور به موقع اعضا به هر دلیل روشن و پنهان وجود نداشته باشد، چطور دیگران باید به آن صنف به صورت جدی نگاه کنند؟!

🔹بنابراین به عنوان برادر کوچکتر شما معتقدم که برای رسیدن به شرایطی که همه اعضا بتوانند از مواهب عضویت در یک صنف بهره مند شوند و تغییر مثبتی در کار و معیشت خود ببینند، باید ابتدا از کارهای به ظاهر ساده اما مهم زیربنایی شروع کرد.

🔹باید کسانی را که در مهمترین جلسه صنفی آن هم هر دو سال یک بار، شرکت نمی کنند را تشویق و ترغیب کرد که به فعالیت صنفی از باب مسئولیت اجتماعی جدی تر نگاه کنند.
اگر ما سالهاست که کاری را انجام دادیم و موفق نشدیم و نتیجه ای نداشته، شاید یا کارمان را درست انجام نداده ایم و یا مسیر غلطی را طی کرده ایم.

🔹بی شک همه ما، فرد فردمان دچار نقص و اشکال و کم تجربه در کار صنفی هستیم. اما دست کم می توانیم از تجربه های دیگران در خارج و داخل کشور استفاده کنیم و مدام با آزمون و خطا درجا نزنیم.

🔹باز هم تأکید می کنم که مهمترین هدف یک صنف، ایجاد امنیت شغلی و تضمین معاش حداقلی برای اعضای خود است، ولی با نگاهی واقع بینانه، ما برای رسیدن به آن هدف، کارهای زیادی باید انجام بدهیم و خودمان را آماده کنیم.

🔹اگر در سنوات گذشته، اشتباهاتی وجود داشته و راههای صعب با آزمون و خطای بسیار طی شده، تصمیم های تک تک ما در این عدم بلوغ و بالندگی صنفی بی تأثیر نبوده است. باید حضور داشت، حمایت کرد و پای تحقق مطالبات به حق صنفی ایستاد. خانه تئاتر، خانه ماست، خانه همه ما.

از تغییر نترسیم | خانه را به سازیم
ارادتمند:  رضا دادویی



نظرات

شما اولین نظر دهنده باشید.

نظر شما




Sroush Aparat Telegram Tiwtter Instagram